สาวน้อยกับสถานที่ อดีต ปัจจุบัน อนาคต

ณ เช้าวันใหม่ที่หมู่บ้านเป่าเฉิง บริเวณเขตบ่อน้ำพุร้อน

     แน่นอนว่าคนของท่านนายพลจ้านจางหย่งกับคุณไฉหรงซิ่ง ยังทำงานกันทั้งวันทั้งคืนแบบผลัดเปลี่ยนกันเป็นชุดๆ ไม่ว่าจะเป็นที่บริเวณสุสานเก่าที่มีสมบัติมากมาย หรือจะเป็นการช่วยก่อสร้างบ่อน้ำพุร้อนให้กับทางหมู่บ้านเป่าเฉิง

     แต่ละคนก็ทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายกันอย่างเต็มที่ และไม่มีเบื่อหน่ายเลย เพราะที่หมู่บ้านเป่าเฉิงมีแต่ของแปลกๆใหม่ๆให้แปลกใจกันอยู่เสมอๆ อย่างล่าสุดก็คือขุดเจอน้ำพุร้อนนี่แหละที่เป็นที่ถูกใจมากๆเลยทีเดียวสำหรับทุกๆคนที่ยังอยู่ ณ หมู่บ้านเป่าเฉิงกัน

     ทางด้านหน้าหมู่บ้านเป่าเฉิงก็ยังคงครึกครื้นมีผู้คนหมุนเวียน เปลี่ยนกันมาดูสถานการณ์กันทุกๆวัน และหนึ่งสิ่งที่ต้องทำให้ชาวบ้านแถบอื่นๆมาก็คือการมารับน้ำพุร้อนมาแช่ มาอาบกันนั่นเอง แต่ว่าทางทหารได้บอกเป็นช่วงเวลาที่จะมารับน้ำพุร้อนกันด้วย เพื่อป้องกันความวุ่นวายของพวกชาวบ้านที่จะต้องมาสอบถามและรอน้ำพุร้อนกัน

     “เดี๋ยวแวะไปดูพวกเด็กๆเลยละกันนะคะแม่”แม่

     “ได้ๆ ไปกันเลยพวกเรา ป่านนี้เจ้าตัวเล็กสองคนคงจะตื่นกันแล้วล่ะนะ ช่วงเวลานี้น่ะ”ยาย

     “น่าจะตื่นแล้วล่ะ หลานสาวสองคนจะตื่นเวลานี้บ่อยๆ”ย่า

     “ค่ะ”แม่

     ย่า ยาย แม่ ป้าสะใภ้ทั้งสองคนที่ภาระกิจช่วยกันทำอาหารขายให้กับคนของท่านนายพลจ้านเสร็จเรียบร้อยแล้ว เลยจะพากันไปดูแลพวกเด็กๆกันต่อเลย เพราะตอนนี้บรรดาพ่อๆและพวกพี่ๆนั้นดูแลกันอยู่ พวกแม่ๆเลยจะต้องรวมกลุ่มกันไปเพื่อดูแลพวกเด็กๆกันต่อ ถ้าไม่อย่างนั้นแล้วคงจะไม่ได้ทำอย่างอื่นกันเป็นแน่ เพราะถึงพวกเด็กๆจะรู้ความมากเท่าไหร่ก็ยังจะต้องคอยจับตามองดูและคอยดูแลกันอยู่ดี ยิ่งมาอยู่แถบชายป่าติดหมู่บ้านเป่าเฉิงด้วยแล้วต้องระมัดระวังมากขึ้น ไม่ให้พวกเด็กๆพากันไปเดินเล่นซนไกลจนเกินไปนัก

     กลับมาทางด้านบริเวณบ่อน้ำพุร้อนกัน สองสาวน้อยที่กำลังเป็นที่พูดถึงของแม่ๆ ก็พากันตื่นแล้วด้วย

     “ห๊าาาววววว……ฮึบ….เมื่อยจัง”เสี่ยวจื่อน้อย

     “แจ็บ….แจ็บ…..”

     “น้องเล็ก ก็ตื่นแล้วเหมือนกันเหรอ?? พี่สาวรอน้องเล็กออกไปล้างหน้าด้วยกันน่ะ”พี่สาวอู๋หมิงจื่อที่ตื่นก่อนน้องเล็กของเธอได้สักพักหนึ่ง แต่ก็ยังไม่ออกจากเต็นท์นอนแต่อย่างใด

     “ตื่นแล้วล่ะพี่สาว แต่ขอบิดขี้เกียจอีกสักรอบนะพี่สาว”เสี่ยวจื่อน้อย

     “อืม…ย่ะ….”

     “มาพี่สาวช่วยช่วยลุกนะ”พี่สาวอู๋หมิงจื่อ

     “ฮึ่บ…..ฮึ่บ….”สองสาวน้อยพากันประคองตัวลุกขึ้น เพื่อเตรียมตัวออกจากเต็นท์นอนไปทำธุระส่วนตัวให้เรียบร้อย พร้อมออกปั่นป่วนแล้ว!!! 

     ส่วนทางด้านบรรดาพวกผู้หญิงกลุ่มหนึ่งที่มีย่า ยาย แม่ ป้าสะใภ้ทั้งสองคนของเสี่ยวจื่อน้อยด้วย มาถึงบริเวณบ่อน้ำพุร้อนกันแล้ว ก็พากันจัดตระเตรียมอาหารเช้าสำหรับทุกๆคนกันเลยไม่รอช้า และร้องเรียกพวกเด็กๆตัวแสบกันด้วยเพราะพวกท่านก็คิดถึงมากเช่นกัน นี่ขนาดนอนห่างกันแค่คืนเดียวเท่านั้นเอง!!

     “เด็กๆมากินข้าวกันก่อนนะ”แม่

     “ค่ะ” “ครับ”พวกเด็กเล็กๆ ที่พึ่งจะตื่นนอนกันก็รีบมาตามเสียงเรียกอาหารเช้ากันอย่างรวดเร็ว ส่วนพวกเด็กๆที่โตแล้วกินรอบแรกไปเรียบร้อยแล้ว เพราะกินพร้อมกับพวกผู้ใหญ่ที่จะต้องเตรียมพร้อมทำงานกันต่อนั่นเอง 

     “วันนี้พวกเราไปสำรวจรอบๆใหม่อีกเนอะน้องเล็ก คราวนี้ไปให้ลึกกว่าเดิมหน่อย”พี่สาวอู๋หมิงจื่อ

     “ใช่ๆพี่สาว ตอนนี้เช้าแล้วพวกเรามีเวลาเยอะแยะเลยสามารถเดินเล่นไกลๆได้และไปได้นานๆอีกด้วย”เสี่ยวจื่อน้อย

     “อือ….”พี่สาวอู๋หมิงจื่อ 

     สองสาวน้อยพากันปรึกษาหลังจากกินอาหารช่วงเช้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว ว่าจะพากันไปเล่นซนกันก่อนที่ไหนดี

     “กินเสร็จปุ๊บก็จะพากันออกไปเล่นกันเลย ไม่ปล่อยให้เสียเวลากันเลยจริงๆ เจ้าตัวแสบเอ๊ย”แม่ อดที่จะบ่นไม่ได้จริงๆเมื่อได้ยินเจ้าสองแสบพากันวางแผนออกไปข้างนอกกันตั้งแต่เช้าอีกแล้ว

     “ถ้าไม่ไปซนกันน่ะสิจะแปลกล่ะพี่ว่า”ป้าถัวผัน

     “นี่เดี๋ยวก็ถามหาพวกพี่ชายกันล่ะเชื่อไหมเล่า??”ป้าเทียนหลันเซ่อพูดจนปั๊บเสียงเล็กๆแหลมๆก็ดังตามขึ้นมาทันทีเลยว่า..

     “แม่คะ ป้าสะใภ้คะ แล้วพวกพี่ชายล่ะหายไปไหน?? และไปนานหรือยังคะ?? ”สองสาวน้อย

     “นั่นไงล่ะ อย่างที่พูดไม่ขาดคำเลยนะ”ป้าเทียนหลันเซ่อ ตบหัวเข่าตัวเองอย่างชอบใจจริงๆ 

     “ใช่ๆ…”ป้าสะใภ้ แม่

     “ฮ่า…ฮ่า….”แม่ ป้าสะใภ้ทั้งสองพากันหัวเราะกันทันทีเลยเมื่อได้ยินสองสาวน้อยพากันถามหาพวกพี่ชายกัน

     “เอ๋…..???”สองสาวน้อยพากันเอียงคอมองแม่ และป้าสะใภ้ทั้งสองคนกันอย่างงงๆ ว่าพวกท่านพากันหัวเราะอะไรกันนะ???กับแค่คำถามหาพวกพี่ชายทั้ง 7 คนของพวกเธอเท่านั้นเองว่าหายไปทางไหน และไปนานหรือยัง??

     “พวกพี่ชายไปช่วยงานทางด้านโน้นน่ะลูกรัก เดี๋ยวสักพักก็คงจะกลับมานั่นแหละ ไปกันตั้งแต่ช่วงเช้าแล้วตอนที่พวกลูกสองคนยังไม่ตื่นกันเลย”แม่

      “อ้อ…..” “หงึก…หงึก…”สองสาวน้อยพากันรับทราบและนั่งรอพวกพี่ชายทั้ง 7 คนอย่างใจเย็น

     เพียงไม่นานพวกพี่ชายทั้ง 7 คนก็พากันกลับมา เพื่อตามหาน้องสาวทั้งสองคนว่าตื่นหรือยัง

     “น้องเล็ก..น้องสี่…ตื่นนอนแล้วหรือยัง???”เสียงเรียกพวกพี่ชายทั้ง 7 คน ดังออกมาพร้อมๆกัน 

     “พี่ชาย ตื่นแล้ว กินข้าวเช้าแล้วด้วย”เสี่ยวจื่อน้อย

     “น้องเล็ก น้องสี่..!!”พี่ชายทั้ง 7 คน

     “พี่ชายออกไปเดินเล่นกันดีกว่านะ กำลังรอพวกพี่กลับมาเลยเนี่ย”เสี่ยวจื่อน้อย

     “ไปๆ ไปสิน้องสาว”พวกพี่ชายทั้ง 7 รีบตอบรับอย่างรวดเร็วทันทีทันใดเลยเมื่อได้ยินน้องสาวชวนออกไปเที่ยวเล่นข้างนอกกัน

     “ควั่บ…ควั่บ….”

     “ตึก…ตัก…..”

     “................!!!”ย่า ยาย แม่ ป้าสะใภ้ทั้งสองคน

     เมื่อพูดกันเสร็จเรียบร้อยแล้วสองสาวน้อยก็รีบลุกจากเก้าอี้และวิ่งนำหน้าพวกพี่ชายทั้ง 7 คนไปเลยพวกพี่ชายก็วิ่งตามหลังแต่จู่ๆ น้องสาวทั้งสองคนก็หยุดวิ่งเสียงอย่างนั้น พวกพี่ชายก็โก่งตัวหยุดกันล้มหัวทิ่มหัวตำกันไปตามๆกัน 

     “ไอ้หยา……!!!”

     “ผลั่ก…..ตุ้บ….ตุ้บ…..”

     “ตายแล้ว!!!ลูกล้ม.................!!!”ย่า ยาย แม่ ป้าสะใภ้ทั้งสองคน

     “อุ๊ย…ลืมไปแม่คะ ย่าคะ ยายคะ ป้าสะใภ้คะ พวกเราขอออกไปเดินเล่นกันก่อนนะคะ ไปนะคะ”เสี่ยวจื่อน้อย

     “ขอไปเดินเล่นก่อนนะคะ”พี่สาวอู๋หมิงจื่อ

      “อ้าว….พี่ชายจะมามัวเล่นหยอกกันกลิ้งไปกลิ้งมาทำไม เดี๋ยวก็อดไปเดินเล่นข้างนอกหรอก ถ้าแม่กับป้าสะใภ้เปลี่ยนใจน่ะ”เสี่ยวจื่อน้อย

     “............!!!”ย่า ยาย แม่ ป้าสะใภ้ทั้งสองคน ที่ยังไม่ได้ตอบรับใดๆทั้งสิ้นเลยว่าอนุญาตให้ออกไปกันได้

     “...........!!!”พวกพี่ชายทั้ง 7 คนก็อยากจะบอกเหลือเกินว่าไม่ได้เล่นล้มทับกันเล่นๆ แต่ว่าพวกเขาล้มเพราะน้องเล็กกับน้องสี่เล่นหยุดกะทันหัน ไม่อย่างนั้นแล้วพวกเขาทั้งหมดนั่นแหละจะล้มทับน้องสาวทั้งสองคนแทนน่ะ!!!

    “เร็วเข้าสิพี่ชาย ลุกขึ้นเร็วเสี่ยวจื่อกับพี่สาวไม่รอแล้วนะ”เสี่ยวจื่อน้อย

     “ใช่ๆ ไปกันเร็วเข้าพี่ชาย”พี่สาวอู๋หมิงจื่อ

     “ครับ….!!!”พวกพี่ชายทั้ง 7

     เด็กๆทั้ง 9 คนก็หายวับไปทันตาเลย ส่วนย่า ยาย แม่ ป้าสะใภ้ทั้งสองคนน่ะเหรอ จะทำอะไรกันได้ทันล่ะตอนนี้??? ก็ได้แต่พากันมองหน้ากันไปมาๆ แบบทำอะไรไม่ถูกเหมือนกัน

    “เฮ้ออ………”พวกท่านได้แต่พากันมองหลังแว๊บๆของลูกๆหลานไปและพากันทอดถอนหายใจออกมากันยาวๆได้เพียงเท่านั้นเอง

     “ให้ไวเชียวเรื่องออกไปเที่ยวซนเนี่ย เจ้าตัวแสบพานำไปแบบนี้ไม่รู้จะพาไปปั่นป่วนอะไรกันอีกนะคะเนี่ย”แม่ บ่นตามหลังพวกเด็กๆไปติดๆ 

     “ก็นั่นน่ะสิ กลัวว่าวันนี้จะไปเจออะไร และได้อะไรมาแปลกๆอีกด้วย”ป้าเทียนหลันเซ่อ

     “ถ้าอย่างนั้นแม่ว่า พวกเราสามคนตามไปดูพวกเด็กๆด้วยไป และชวนคนอื่นๆไปด้วยก็ได้นะ ไปดูให้แน่ใจก่อนว่าพวกเด็กๆจะไม่พากันไปไกลมาก ถ้าอยู่ใกล้ๆก็คอยดูแลแถวๆนี้ก็พอแล้ว”ย่า

     “ค่ะแม่”สะใภ้ทั้งสาม

     “ดูท่าแล้วน่าจะไปไกลอยู่นะเจ้าตัวแสบน่ะ เมื่อวานเย็นดูรู้เลยว่าอยากไปมาก”ยาย

     “จริงด้วยค่ะแม่”แม่

     แม่ ป้าสะใภ้ทั้งสองคน เตรียมบอกพวกเพื่อนๆส่วนหนึ่งเช่นเดิมให้คอยดูแลติดตามพวกเด็กๆอยู่ห่างๆอีกด้วย เผื่อว่าจะมีเด็กๆไปกันมากแบบเมื่อวานนี้ที่ป่าไผ่ และเพื่อสังเกตการณ์ว่าจะพากันเดินไปไกลมากเกินไปหรือไม่กัน

     “ตรงนี้เข้าขุดลอกทางทำไมกันเหรอพี่ชาย??”พี่สาวอู๋หมิงจื่อ

     “เห็นว่าเป็นทางระบายน้ำพุร้อนที่ใช้สำหรับแช่ และอาบแล้วน่ะน้องสาว ให้หมุนเวียนออกมา เพื่อไม่ให้น้ำพุร้อนสกปรก หรือเน่าเสียได้น่ะ”พี่ใหญ่หมูจื่อ

     “อ้อ….”พี่สาวอู๋หมิงจื่อ

     “แบบนี้ก็ต้องขุดลอกทางรอบๆ ไกลเหมือนกันนะพี่ชาย”เสี่ยวจื่อน้อย

     “ใช่ๆน้องสาว เริ่มจากจุดที่มีน้ำพุร้อนก็ลากยาวมาเลย แต่พวกพี่ก็ไม่แน่ใจว่าจะไปถึงไหนกัน”พี่รองสือจื่อ

     “พวกน้องสาวอย่าได้เดินผ่านบริเวณแถวนี้หรือไปชอเง้อมองใกล้ๆนะมันอันตรายมาก เพราะค่อนข้างลึกเลย”พี่สามจงจื่อ

     “อือ….เข้าใจแล้วพี่ชาย”สองสาวน้อย พากันรับคำ

     แต่จู่ๆ เสี่ยวจื่อน้อยก็หยุดเดินอีกครั้งหนึ่งหลังจากเดินออกมาได้ประมาณเกือบ 15 นาทีเห็นจะได้ เพราะตรงข้ามทางที่ขุดลอกสำหรับการไหลเวียนเปลี่ยนถ่ายของเส้นทางน้ำพุร้อนนั้นก็เห็นละอองหมอกควันเกิดขึ้นอีกครั้ง

     และเสี่ยวจื่อน้อยเองก็แยกแยะออกว่ามันไม่ใช่หมอกควันของน้ำพุร้อน แต่เป็นละอองหมอกควันพิเศษที่แตกต่างออกไป 

     “น้องเล็ก…น้องเล็ก…”พวกพี่ๆ ต่างพากันเรียกน้องเล็กของพวกเขาที่จู่ๆหยุดเดินกะทันหันอีกแล้ว

     “น้องเล็กเจออีกแล้วเหรอ???”พี่สาวอู๋หมิงจื่อ ที่ดูแล้วเข้าใจน้องเล็กของเธอมากที่สุด

     “ใช่ๆพี่สาว” “หงึก…หงึก….”เสี่ยวจื่อน้อยรีบพูดตอบรับทันที

     “ห๊าาาาาา…!!!”พวกพี่ชายทั้ง 7 คน

     “น้องเล็กเห็นอีกแล้วเหรอ????”พวกพี่ชาย

     “ใช่พี่ชาย แต่ยังไม่รู้ว่าจะเป็นอะไรนี่น่ะสิ มันอยู่ฝั่งตรงข้ามของที่ขุดลอกเส้นทางน้ำพุร้อนนี่เอง”เสี่ยวจื่อน้อย

      “ว๊า….แบบนี้น้องเล็กกับพวกเราจะข้ามไปได้ยังไงล่ะ มีทั้งรั้งกั้น และไหนจะบ่อที่ขุดก็ลึกอยู่นะ พวกผู้ใหญ่เห็นพวกเราลงไปมีหวังโดนตีก้นลายกันหมดทุกๆคนแน่นอนล่ะ”พี่สุ่ยหู

     “จริง..!!!”พวกพี่ชาย

     “อ๊ะ…ตรงนั้นมีสะพานนี่หน่าพี่ชายเห็นไหมเล่า???”เสี่ยวจื่อน้อย

     “โอ้..!!จริงด้วย”พวกพี่ชาย

      “โชคดีหน่อยนะ ถ้าไม่มีสะพานข้ามไปฟากตรงข้ามเห็นทีรอบนี้คงจะต้องปล่อยไปล่ะนะ”เสี่ยวจื่อน้อย

      “น้องเล็ก เห็นหรือยังว่าเป็นสถานที่แบบไหนน่ะ??”พี่สาวอู๋หมิงจื่อ

     “ยังไม่ชัดเจนเลยพี่สาว ต้องรออีกหน่อยนะ”เสี่ยวจื่อน้อย

     “ดีนะที่พวกเรายังไม่ให้พวกเพื่อนตามมาด้วย เพียงแค่บอกขอสำรวจเส้นทางใกล้ๆนี้ก่อนว่าจะไปทางไหนดี ไม่งั้นคงหาทางเลี่ยงพวกเพื่อนๆยากมากเพราะน้องเล็กดันเจอสถานที่วิเศษใกล้ที่พักมากเลย”พี่ไคว่จื่อ

     “นั่นน่ะสิ..!!!”พวกพี่ชาย

     “อย่างที่พวกพี่ชายว่านั่นแหละ เสี่ยวจื่อเองก็บังคับสถานการณ์แบบนี้ไม่ได้นะจู่ๆมันก็จะเห็นพื้นที่สถานที่ทับซ้อนขึ้นมาเอง บอกไม่ได้หรอกว่าวัน เวลาไหนบ้างน่ะ รอบบนี้เสี่ยวจื่อก็ไม่คิดว่าจะเจอใกล้กับบ่อน้ำพุร้อนมากขนาดนี้อีกด้วย อย่างว่าแหละนะสถานที่ และพื้นที่ต่างๆ มันผ่านมาไม่รู้กี่ร้อยปี กี่พันปีกันแล้ว ย่อมที่จะเปลี่ยนแปลงไปหลายรูปแบบ ถึงแม้ว่าจะเป็นสถานที่พื้นที่เดิม แต่อาจจะไม่ใช่สถานที่เช่นที่เคยเห็นก็ได้”เสี่ยวจื่อน้อย

     “อือ…..”พวกพี่ๆ

     “อ๊ะ..!!เห็นแล้วล่ะ มันก็คือผืนป่าเหมือนกันดูแล้วน่าจะเป็นสถานที่ในอดีตแน่ๆเลยล่ะพี่ชาย พี่สาว”เสี่ยวจื่อน้อย

     “ผืนป่า..???”พวกพี่ๆ

     “โอ้…..ตัวอะไรกัน ตัวใหญ่มาก ขนเหมือนไม่มีเลยแหะ”เสี่ยวจื่อน้อย

     “............???”พวกพี่ๆ 

     “โอ้….สัตว์สี่ขา”เสี่ยวจื่อน้อย

     “............???”พวกพี่ๆ 

     “อ้า….นี่ชัดเจนเลยจมูกที่มีรูปร่างคล้ายๆทรงสามเหลี่ยมแบบนี้น่ะ!!!! มันคือเจ้า……!!!”เสี่ยวจื่อน้อย

*********

     เสี่ยวจื่อน้อยที่ออกมาเดินเล่นก็เจอกับสถานที่พื้นที่ทับซ้อนอีกครั้งแล้ว แต่คราวนี้เมื่อสถานที่วิเศษแห่งนี้เริ่มเปิดเผยตัวตนขึ้นมากลับเจอตัวอะไรก็ไม่รู้น่ะสิ ???

     ลองเดากันดูนะจ๊ะว่าเสี่ยวจื่อน้อยเจอตัวอะไรกันนะ มี 4 ขา แต่ที่แน่ๆจมูกรูปสามเหลี่ยมล่ะ!!!นี่ใบ้ให้มากสุดแล้วนะเนี่ย!!!