“จะมากเกินไปแล้วนะ อย่างน้อยฉันก็เป็นอาจารย์นะ ให้เกียรติกันบ้างสิ”
อาจารย์แสดงอาการไม่พอใจอย่างชัดเจน แต่ผมก็เพียงแค่เงียบแล้วมองหน้าเธอเท่านั้น เธอถอนหายใจออกมา ก่อนจะพูดในสิ่งที่เธอรู้อยู่แล้ว
“มีแต่ต้องทำสินะ แต่ว่า ถ้ามีเห็นฉันจะทำยังไง ฉันเป็นอาจารย์นะ ที่ฉันยอมทำเพราะไม่อยากให้ฉันเสื่อมเสียชื่อเสียง แต่ถ้ามีคนเห็นฉันปลดกระดุมเปิดบราอยู่ในรถ ฉันก็ไม่มีหน้าไปพบใครอยู่ดีไม่ใช่รึไง”
“เพราะงั้นละครับ อาจารย์อาจจะต้องขับรถเร็วหน่อย”
“จะไม่ปรานีกันเลยเหรอ”
อาจารย์ส่งเสียงออกมาราวกับเป็นการอ้อนวอน แต่ผมก็หรี่ตามองใส่เธอ
“อ้อนยังไงผมก็ไม่เปลี่ยนใจหรอกครับ”
ถึงแม้ว่าเสียงของเธอจะทำให้หัวใจผมหวั่นไหวพอสมควรก็ตาม ผู้หญิงแบบนั้นสามารถทำเสียงน่ารักแบบนี้ได้ด้วยงั้นเหรอ เธอคนนี้อันตรายจริงๆ
“ก็ได้”
อาจารย์ถอนหายใจออกมา เธอปลดกระดุมสองเม็ดเผยให้เห็นเนินอกของเธอที่เบียดเสียดกันชวนให้รู้สึกอยากจะขย้ำ จากนั้นเธอก็จับพวงมาลัยเพื่อจะขับรถ แต่ผมก็ส่งเสียงห้ามเอาไว้
“เดี๋ยวก่อนครับ แค่สองเม็ดเองเหรอ เห็นแค่เนินอกเอง เอาให้เห็นบราสิครับ เอาให้หน้าอกโผล่ออกมาเลย”
อาจารย์มองหน้าผม เธอไม่พูดอะไรและทำตามอย่างว่าง่าย แม้ระหว่างที่ปลดกระดุมนั้นเธอจะมือสั่นเหมือนว่าจะฝืนใจตัวเองอยู่พอสมควร
“พอใจแล้วใช่ไหม”
เธอถามโดยไม่หันมามองหน้าผม
“ครับ พอใจสุดๆ เลย”
จากนั้นรถยนต์ก็เคลื่อนไป ระหว่างทางนั้นผมก็ยื่นมือมาเพื่อจะจับหน้าอกของเธอ อาจารย์หันมามองหน้าผม เธอไม่ได้ขัดขืนแต่ก็แสดงสีหน้าไม่พอใจอย่างชัดเจน แต่ผมต้องการจะหยอกเธอเล่นเท่านั้น
หน้าอกนี้ หรือว่าจะเป็นร่างกายของเธอ มันเป็นของผมไปเรียบร้อยแล้ว ไม่จำเป็นต้องรีบร้อนอะไร แต่ว่าระหว่างที่บรรยากาศเงียบกริบโดยมีผมฮัมเพลงอยู่เป็นระยะ อาจารย์ก็พูดขึ้นมา
“คิน…”
“ครับอาจารย์”
“ขอฉันติดกระดุมได้ไหม”
“เป็นอะไรครับ หนาวเหรอครับ นมเย็น? ”
ผมถามราวกับเป็นการหยอกล้อ เพราะในตอนที่รถออกนั้น ผมปรับแอร์เป็นระดับแรงสุดแล้วหันแอร์ไปทางหน้าอกอาจารย์ บางทีมันอาจจะทำให้เธอรู้สึกแปลกๆ ก็ได้ แต่อาจารย์ก็ส่ายหน้า
“ไม่ใช่ ฉันลืมเอาใบขับขี่มา ข้างหน้ามีด่าน”
ผมมองตามสายตาของอาจารย์แล้วพบว่าข้างหน้ามีด่านอยู่จริงๆ นั่นทำให้ผมยิ้มออกมา
“เหรอครับ ถ้างั้นก็ไปทั้งแบบนี้เลยนี่ล่ะครับ”
“จะบ้าเหรอ ฉันไม่มีใบขับขี่ ก็ต้องโดนเรียกไปคุย จะให้ฉันออกไปในสภาพไม่น่าดูแบบนี้เหรอ”
“ผมว่าน่าดูนะครับ ถ้าเดินลงไปเดินข้างถนนตอนนี้ คนมองเป็นตาเดียวแน่”
“ฉันไม่ตลกด้วยนะ ขอร้องล่ะ ให้ฉันติดกระดุมเถอะนะ”
“ไม่ครับ ขับตรงไปเลย”
“นาย…”
อาจารย์มองหน้าผมราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ แต่นั่นก็ไม่สามารถปกปิดใบหน้าเขินอายของเธอได้
เธอขับรถไปข้างหน้า ขณะที่ผมกำลังคิดว่า จะเป็นอย่างไรกันนะ ถ้าหากตำรวจเห็นเธออยู่ในสภาพปลดกระดุมออกเผยให้เห็นเนินอกและบราที่เธอสวมใส่
“ขออนุญาตตรวจสอบใบขับขี่ด้วยครับ”
“ขอโทษค่ะ คือว่า ฉันไม่ได้เอามา”
แต่แล้วทุกอย่างก็เหมือนจะผิดแผน ผมหันไปมองอาจารย์เปิดกระจกแล้วคุยกับตำรวจ เธอแอบติดกระดุมตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่อาจทราบ ผมเห็นแบบนั้นก็รู้สึกไม่พอใจ นี่เธอไม่ยอมทำตามคำสั่งผมงั้นเหรอ
“ถ้างั้นเชิญลงไปรับใบสั่งด้วยครับ”
“ค่ะ”
อาจารย์เดินออกจากรถไป ทิ้งให้ผมกำหมัดแน่น นี่เธอกล้าขัดคำสั่งผมงั้นเหรอ ทั้งที่ผมจะเผยแพร่คลิปน่าอายของเธอตอนไหนก็ได้เนี่ยนะ ช่างเป็นอาจารย์ที่ไม่มีหัวคิดเอาซะเลย ผมนั่งถอนหายใจรออาจารย์กลับเข้ามาในรถ เธอวางใบสั่งไว้ตรงด้านหน้าก่อนจะหันมามองหน้าผม
“ขอโทษ...”
“คิดว่าแค่นั้นจะพอเหรอครับ”
“รู้หรอกว่าไม่พอ เพราะงั้น...”
แล้วอาจารย์ก็เหยียบคันเร่งออกรถไป ผมตกใจเล็กน้อยด้วยความเร็วของรถ จนกระทั่งอาจารย์มาจอดอยู่ตรงมุมตึกแห่งหนึ่ง ก่อนจะหันมามองผม
“คิดจะทำอะไรกันครับ”
“ไถ่โทษไง”
อาจารย์ว่าก่อนจะปลดกระดุมออก คราวนี้เผยให้เห็นบราสีม่วงลายลูกไม้ของเธออย่างชัดเจน ไหนจะเป็นหน้าท้องเรียบแบบและเหมือนว่าจะมีกล้ามเล็กน้อย เอวคอดช่วยให้รู้สึกอยากจะโอบเอวของ เธอหันมาทางผม ดวงตาของเธอตอนนี้ ช่างยั่วยวนเหลือเกิน
“ถือว่าเป็นการไถ่โทษที่ขัดคำสั่ง อย่าเอาคลิปฉันไปเผยแพร่เลยนะ”
อาจารย์ว่าพร้อมกับก้มมาที่หน้าตักของผม ก่อนที่เธอจะรูดซิปกางเกงผมออก เผยให้เห็นแก่นกายของผมที่ตื่นตัวได้ที่ เธอเงยหน้ามามองผม พร้อมกับยิ้มราวกับมันเป็นเรื่องสนุก
“อย่าบอกนะว่า ร่างกายของฉันทำให้นายมีอารมณ์”
เธอยิ้มออกมาราวกับผู้มีชัย นั่นทำให้ผมไม่พอใจอย่างมาก
“จะทำอะไรก็รีบทำสิ”
ผมว่าก่อนจะกดหัวอาจารย์ไปยังแก่นกายของผม เธอส่งเสียงทรมานเล็กน้อย เหมือนว่ามันจะแท่งเข้าไปถึงลำคอของเธอ แต่เธอก็ไม่ได้แสดงอาการขัดขืนอะไร กลับกัน ลิ้นของเธอกำลังโลมเลียแก่นกายผมอยู่
“เหมือนจะชำนาญเรื่องพวกนี้เลยนะครับ”
อาจารย์ไม่ตอบอะไร ระหว่างนั้นผมก็ลูบหัวอาจารย์ไปบ้าง กดหัวเธอให้จมกับหน้าตักผมไปบ้าง ทำให้เธอส่งเสียงอึดอัดออกมา ก็สนุกดี
จนในที่สุด ผมก็หลั่งน้ำรักออกมา มันแตกเข้าไปในปากของเธอ ซึ่งเหมือนเธอก็จะรู้ใจผม รู้ว่าผมไม่อยากให้กางเกงผมเปื้อน เธอจึงดูดมันจดหมดไม่เหลือในแก่นกายผมแม้แต่หยดเดียวก่อนจะเงยหน้าขึ้นมา
แต่ว่า เธอก็ทำในสิ่งที่ผมไม่คาดคิด เธอหยิบทิชชูออกมาก่อนจะคายน้ำรักของผมออก แล้วหันมามองผมก่อนจะแสยะยิ้ม
“แตกไวชิบ ครั้งแรกสินะที่มีผู้หญิงมาทำแบบนี้ให้”
เธอพูดพร้อมกับสายตาดูถูก นั่นทำให้ผมหมั่นไส้เธออย่างบอกไม่ถูก
“ทำอะไรของอาจารย์น่ะครับ”
“ก็คายไง เดี๋ยวฉันต้องทำความสะอาดรถอีกแน่ ไม่งั้นกลิ่นน้ำเชื้อนายคงติดอยู่ในรถฉันแน่เลย”
อาจารย์ว่าพร้อมกับคายน้ำเชื้อของผมออกมาใส่กระดาษทิชชู นั่นทำให้ผมไม่ค่อยพอใจเท่าไร
“ใครสั่งให้คายมันกันครับ กลืนมันลงไป”
พอพูดแบบนั้น อาจารย์ก็แสดงสีหน้าซีด เธอหันมามองผมสลับกับกระดาษทิชชูที่มีน้ำเชื้อผมอยู่
“ขอโทษ ฉันไม่รู้ว่านายอยากจะให้กลืนมัน เดี๋ยวฉันทำให้ใหม่ก็ได้ อันนี้ฉันคายมันไปแล้ว คงกลืนมันไม่ได้แล้วล่ะ”
“กลืนมันไปพร้อมกับทิชชูนั่นล่ะครับ”
“ห๋า? ”
“ยังไม่เข้าใจอีกเหรอครับ”
“นี่นายจะบอกให้ฉันกินกระดาษรึไง”
“ถ้าอาจารย์หัวไวสักหน่อย ก็ไม่ต้องกินกระดาษแล้วครับ แค่กลืนน้ำเชื้อของผมเอง”
“แต่ว่า...”
“การไถ่โทษของอาจารย์ทำได้แค่นี้เหรอครับ?”
อาจารย์ดูลำบากใจอย่างสุดๆ ใบหน้าของเธอตอนนี้ช่างมีเสนอ ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกดดันและหวาดกลัว จนกระทั่งสุดท้าย เธอก็เอากระดาษทิชชูเข้าปาก ก่อนจะหันไปหยิบขวดน้ำมาดื่มน้ำแล้วกลืนมันลงคอไป
“พอใจนายรึยังไง ไอ้โรคจิต”
“เห เป็นคำพูดที่เหมาะกับอาจารย์มากกว่านะครับ”
แล้วหลังจากนั้น อาจารย์ก็ขับรถไปยังบ้านของเธอ นั้นทำให้ผมรู้ว่าที่อยู่ของอาจารย์เป็นคอนโดแห่งหนึ่งที่อยู่ใกล้กับโรงเรียนพอสมควร อาจารย์พาผมขึ้นไปยังบนห้องของเธอ ซึ่งภายในมีเฟอร์นิเจอร์ครบครันและมีหนังสือมากมาย คงจะเป็นอย่างที่เธอบอกสินะ ถึงภายนอกจะดูเกเร แต่ความจริงเป็นคนที่ตั้งใจเรียนพอสมควรเลย
“อาจารย์อยู่คนเดียวเหรอครับ”
“อืม”
“เคยพาใครมาที่ห้องไหมครับ”
“ไม่”
“แล้วคนที่อยู่ในคลิปนั่นล่ะครับ ที่ถ่ายคลิปอาจารย์”
“ส่วนใหญ่จะนัดเพลย์กันข้างนอก ช่างเถอะ จะมาเอาอุปกรณ์ไม่ใช่รึไง”
“นั่นสินะครับ ถ้างั้นก็นำไปเลยครับ”
อาจารย์เดินไปยังห้องนอนของเธอ ก่อนจะดึงลิ้นชักใต้เตียงเธอออก ภายในลิ้นชักนั้นมีกล่องอยู่ใบหนึ่ง และเมื่อเปิดมันออกก็พบว่ามีอุปกรณ์มากมายที่ผมไม่รู้จัก แต่ว่ามันรู้สึกลามกอย่างบอกไม่ถูกยังไงไม่รู้
“มีแค่นั้นเหรอครับ”
“อืม”
“แน่ใจเหรอครับ คงไม่ได้ซ่อนอะไรไว้ใช่ไหม”
“จะซ่อนอะไรทันล่ะ อยู่ๆ นายก็มานัดเล่นฉันวันนี้เลยเนี่ย”
“นั่นสินะครับ ถ้างั้นก็เอาไปกันเถอะครับ อ๊ะ จริงสิ ขอยืมเจ้านี่หน่อยนะครับ”
ผมว่าก่อนจะหยิบอุปกรณ์หนึ่งออกมา สิ่งนั้นมีลักษณะเท่าหัวนิ้วโป้ง เป็นสีชมพูและมีรีโมตสำหรับสั่งการทำงานอีกหนึ่งอัน ผมหันไปมองอาจารย์ เรียวขาขาวนวลเรียวราวของเธอช่างมีเสน่ห์เหลือเกิน
“อาจารย์ครับ”
“อย่าบอกนะว่า”
“ใช่ครับ… ช่วยใส่เจ้านี่เข้าไปด้วยครับ”
-----------------------------------------
ถ้าสนุกอย่าลืมคอมเม้นกันด้วยนะครับ
รักคนอ่านยิ่งกว่าอาหารสามมื้อ #ฝนเล็บ