Chat เปลี่ยนโลก

“เงียบกันทำไมล่ะคะที ตอบคำถามของฉันมาสิ..” พิมพ์กล่าวด้วยความโกรธ รอบดวงตาของเธอเริ่มที่จะมีน้ำตาซึมมาให้เห็นอย่างชัดเจน นทีที่เห็นอย่างนั้นก็ได้อ้ำๆอึ้งๆอยู่ไม่รู้จะพูดอย่างไรดี จะบอกให้ใจเย็นๆก่อนมันก็พูดออกไปได้ไม่เต็มปาก เพราะผู้หญิงคนตรงหน้าของเขาเป็นคนที่เขายอมเปิดใจให้ในภพก่อน ส่วนขวัญข้าวที่เห็นสถานการณ์เข้าใจผิดอย่างนี้เธอก็รีบออกตัวในทันที“คุณคงเป็นคุณพิมพ์ซินะคะ ตอนประกวดดาวเดือนฉันไม่มีโอกาสได้เข้าไปทัก ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ฉันชื่อว่าขวัญข้าว....” ขวัญข้าวพยายามที่จะเริ่มบทสนทนากับพิมพ์แต่ดูเหมือนว่ามันยิ่งทำให้ทุกอย่างแย่ลงไปอีก“เธอน่ะเงียบไปก่อนเลย ฉันกำลังถามจากปากของที.. ทำไมคุณถึงไม่ตอบคำถามฉันล่ะคะ แล้วยังจะให้เธอคนนี้ออกมาปกป้องอะไรคุณอีก .. ทำไมคุณถึงได้คิดนอกใจฉันกันคะ ตอบคำถามของฉันมา..” พิมพ์กล่าวพร้อมกับสายตาอาฆาตไปทางนที นทีถอนหายใจครั้งหนึ่งก่อนจะเอ่ยขึ้นมา“ผมไม่ได้นอกใจอะไรเธอเลยสักครั้งเลยนะพิมพ์.. เรื่องนี้มันมีเหตุผลของมันอยู่ ทีว่าพิมพ์นั่งลง แล้วใจเย็นๆลงก่อนได้ไหม..” นทีกล่าวอย่างใจเย็น มันไม่ใช่เรื่องยากเลยที่จะอธิบายเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้กับพิมพ์ได้ฟัง แต่ดูเหมือนว่าอารมณ์ของเธอเหมือนจะไม่ยอมฟังอะไรทั้งนั้น เธอยังคงยืน และจ้องมองไปยังทั้งคู่สลับกันไปอย่างนั้น ผู้คนในร้านก็เริ่มหันมาให้ความสนใจมากขึ้นเรื่อยๆ ขวัญข้าวที่ไม่อยากจะเป็นข่าวก็พูดขึ้นมาเพื่อแก้ไขสถานการณ์นี้ก่อน“เมื่อวานฉันขับรถชนกับมอเตอร์ไซค์ของคุณนทีเข้าน่ะค่ะ แล้วเผอิญพบกันโดยบังเอิญที่นี่ ฉันก็เลยสอบถามว่าเขาเป็นอะไรหรือเปล่า แล้วก็เรื่องของค่าใช้จ่ายในการซ่อมรถด้วยน่ะค่ะ ต้องขอโทษด้วยที่อาจจะทำให้เข้าใจผิดได้..” ขวัญข้าวกล่าวออกมาพร้อมกับยิ้มออกมาอย่างบริสุทธิ์ใจไปทางพิมพ์ แฟนสาวของนที พิมพ์เองก็จ้องไปที่ขวัญข้าวเช่นกันก่อนจะหันมาทางนที และเอ่ยถาม“จริงหรือเปล่าคะที.. ทำไมพิมพ์ไม่เห็นรู้เรื่องเลย เมื่อคืนทีก็อยู่กับพิมพ์ก่อนจะกลับบ้าน ถ้ามีอุบัติเหตุอะไร ทำไมก่อนเข้านอนถึงไม่บอกพิมพ์กันล่ะคะ..” พิมพ์กล่าว และนั่นมันก็ทำให้นทีสะดุ้งเล็กน้อย เพราะจะให้บอกไปตามความจริงมันก็ไม่ได้ ว่าเขาไปรักษาอาการป่วยให้กับคุณตาของขวัญข้าว และแน่นอนว่าเขาต้องโกหกให้เนียนที่สุด“คือมันเป็นอย่างนี้ เมื่อคืนทีก็อาบน้ำจะนอนแล้ว พอดีป้าเจ้าของหอพักโทรมาหาทีว่าปวดท้องไม่ไหวแล้ว สามีของแกก็อยู่ต่างจังหวัด ทีเลยอาสามาส่งแกที่โรงพยาบาลน่ะ หลังจากที่ส่งแกที่หน้าโรงพยาบาล พยาบาลก็มารับตัวแกไปแล้ว ทีก็กะว่าจะเอาไปจอด แต่ก็ชนเข้ากับรถของคุณขวัญข้าวเขาน่ะ..” นทีกล่าวออกมา และมันเป็นความจริงเพียงแค่ครึ่งเดียวเท่านั้น เขาเอ่ยขอโทษป้าศรีเจ้าของหอพักอยู่ในใจ แต่เขาต้องเอาตัวรอดไปให้ได้จากสถานการณ์นี้“ใช่ค่ะ มันเป็นความผิดของฉันเอง ฉันหักรถเร็วไปหน่อยจนมันกินไปที่เลนของคุณนทีเขา เลยชนกันอย่างจังเลยล่ะค่ะ แล้วที่ฉันนั่งอยู่ตรงนี้ก็แค่จะสอบถามว่าเขาสบายดีหรือเปล่าก็เท่านั้นแหละค่ะ ไม่ได้มีอะไรไปมากกว่านั้นเลย..” ขวัญข้าวกล่าวเสริมคำพูดของนที จากนั้นนทีก็เอ่ยต่อทันที“หลังจากนั้นทีก็เอารถไปจอดไว้ แล้วเข้าไปดูอาการของป้าศรีต่อ แล้วเราก็กลับโดยแท็กซี่น่ะ ตอนนี้รถของทีอยู่ที่อู่แล้ว ถ้าพิมพ์ไม่เชื่อก็สามารถไปดูได้ ถามพวกเขาได้ว่าไปรับรถนี้มาจากที่ไหน..” นทีกล่าวออกมาพร้อมกับหยิบมือถือขึ้นมาพร้อมกับจะโทรไปหาทางอู่รถ แต่พิมพ์ก็พูดขึ้นมาก่อน“แล้วไป.. ถ้าพิมพ์จับได้ว่าทีนอกใจแล้วล่ะก็...” พิมพ์ที่ฟังก็เริ่มมีสติกลับมา แต่ก่อนที่อารมณ์นั้นมันจะหายไป เธอก็ขู่เขาเพิ่มอีกเล็กน้อย ส่วนนทีก็ไม่ได้รู้สึกอะไรมากนัก เขาก็ตอบกลับไปแบบกวนๆ ‘คร้าบบ’ อย่างนั้น ขวัญข้าวที่เห็นว่าทุกอย่างดีขึ้นแล้ว เธอก็หยิบแก้วน้ำของตัวเอง และเตรียมที่จะจากไป“ถ้าเข้าใจกันแล้ว ฉันขอตัวก่อนนะคะ.. ส่วนเรื่องรถ ถ้ามันเกินงบที่ฉันให้กับคุณไป โทรหาฉันได้ตลอดนะคะ...” ข้าวยิ้มให้กับทั้งสองก่อนจะหันหลังแล้วเดินไป แต่พิมพ์ก็กลับเรียกขวัญข้าวเอาไว้ก่อน“เดี๋ยวก่อน.. เรื่องที่คุณชนที ถ้าเขาเป็นอะไรขึ้นมา ฉันจะให้คุณรับผิดชอบเต็มที่แน่นอนค่ะ.. แต่เรื่องนั้นก็ส่วนเรื่องนั้น ส่วนเรื่องนี้ เรื่องที่ฉันเข้าใจผิด และคิดไปเอง .. ฉันต้องขอโทษคุณด้วย..” พิมพ์กล่าวออกมาพร้อมกับก้มหัวให้กับขวัญข้าวเล็กน้อย เพราะครั้งนี้เธอดันหลงไปเชื่อเจ้านัทมันเสียได้ ทุกอย่างมันเลยออกมาเป็นอย่างนี้“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเองก็ต้องขอโทษด้วยในหลายๆเรื่องนะคะ หวังว่าเจอกันครั้งหน้า พวกเราจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้นะ.. ฉันไปละค่ะ” ขวัญข้าวยิ้มให้กับทั้งสอง ก่อนจะก้มหัวให้เป็นการบอกลา ส่วนนทีก็ลุกขึ้นมาก้มตามมารยาทอีกคน เมื่อทุกอย่างมันคลี่คลายลง ทั้งสองก็มานั่งประจันหน้ากันโดยที่ไม่มีใครพูดอะไรออกมาเลย นทีที่รู้สึกร้อนๆหนาวๆก็เอ่ยขึ้นมาก่อน“ทีขอโทษ.. ขอโทษที่ไม่ได้บอก พอดีมันมีหลายเรื่องที่ทีกำลังทำ แล้วอีกอย่างวันนี้ก็มีความดี เลยลืมเรื่องร้ายๆไปเลยน่ะ ขอโทษนะ..” นทีกล่าวออกมา “ช่างมันเถอะค่ะ ครั้งหน้าเป็นอะไรก็บอกกันด้วย.. บางครั้งการที่รู้ทีหลังมันเจ็บกว่าความเป็นห่วงเป็นใยกันอีกนะ.. แล้วทีนัดใครไว้ล่ะ ผู้ชายหรือผู้หญิง แล้วนัดมาทำอะไร บอกให้หมดด้วย..” พิมพ์กล่าวถาม “จริงๆก็นัดผู้หญิงเอาไว้นั่นแหละ คนนี้เขาจะมาทำงานเป็นเลขาให้กับทีน่ะ นอกจากนี้ยังมีครอบครัวของเธอที่จะมาด้วย เพราะว่าทีกำลังมีแผนจะสร้างรีสอร์ทอยู่ เลยอยากได้พวกเขามาช่วยงานน่ะครับ..” นทีกล่าวพร้อมกับเหงื่อตกเล็กน้อย ตัวตนดังเทพ ทำไมมันถึงต้องมารู้สึกอย่างนี้ด้วยก็ไม่รู้ แต่มันเหมือนรู้สึกไปแบบอัตโนมัติ“แล้วทำไมทีไม่บอกพิมพ์ตั้งแต่แรกล่ะ ถ้าบอกพิมพ์สามารถบอกให้พ่อของพิมพ์หาคนมาทำให้ได้เลยแท้ๆ หรือว่าผู้หญิงคนนี้เธอสวยอย่างนั้นเหรอ..” พิมพ์กล่าวถามออกมาอย่างไม่พอใจ“ไม่ใช่อย่างนั้นเลย ทีแค่อยากจะหาคนด้วยตัวเองก็เท่านั้น ...แล้วอีกอย่างทีไม่เคยนอกใจพิมพ์เลยสักครั้งเลยนะ ทุกอย่างที่ทำอยู่ตอนนี้ก็เพื่อให้ตัวเองเหมาะสมกับพิมพ์ยังไงล่ะครับ ถ้าทีทำเองไม่ได้ แล้วชีวิตนี้จะเลี้ยงพิมพ์ให้อยู่สุขสบายได้เหรอครับ ทีอยากลองทำมันเองทุกอย่างโดยที่ไม่มีอิทธิพลของพ่อพิมพ์เข้ามาเกี่ยวข้อง ทีก็แค่อยากจะพิสูจน์ตัวเองว่าคู่ควรกับพิมพ์ ทีผิดตรงไหนเหรอครับ...” นทีที่จู่ๆคำพูดเหล่านี้มันก็แล่นเข้ามาภายในหัว เขาไม่รอช้าก็ได้พูดออกไปในทันที เมื่อก่อนมีแต่คนที่ทำทุกอย่างเพื่อที่จะได้คู่ควรกับเขา เขาเลยเอาจุดนี้มาพูดบ้าง และดูเหมือนว่ามันจะได้ผล พิมพ์ลุกขึ้นมาจากที่นั่ง ก่อนที่จะเข้ามากอดนทีเอาไว้ มันทำให้นทีรู้สึกแปลกใจขึ้นมา แต่ไม่ทันที่เขาจะได้ทำความเข้าใจไปมากกว่านี้ พิมพ์ก็กล่าวขึ้นมาก่อน “ขอบคุณมากนะคะที ที่ทำเพื่อพิมพ์ขนาดนี้.. พิมพ์ขอโทษที่ไม่เคยเข้าใจทีเลย..พิมพ์จะพยายามมากกว่านี้นะคะ..” พิมพ์กล่าวพร้อมกับกอดเขาเอาไว้แน่นด้วยความรัก...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 113

คล้ายกับเรื่องChat เปลี่ยนโลก ที่คุณอ่าน

Chat เปลี่ยนโลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 113

คล้ายกับเรื่องChat เปลี่ยนโลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้