สยบฟ้าเหนือราชัน

ตอนที่ 53สู้กับถังห่าวอีกครั้ง

  บนสนามประลองหมายเลขเจ็ดชายหนุ่มสองคนยืนประจันหน้าด้วยท่าทางสง่างามหนึ่งชุดม่วง หนึ่งชุดเขียวสภาวะที่ปล่อยออกมาตั้งแต่ก่อนการประลองทำให้เกิดคลื่นลมบางๆ

   ถังเการุ่ยที่ผ่านเข้ารอบเวทีพสุธาได้แล้วยืนกอดอกแน่นหน้าอกที่อวบอิ่มกลับเน้นทะลักออกมาดูเย้ายวนยิ่งขึ้น นางพูดกับซูตันหยินที่อยู่ไปไม่ไกลด้วยท่าทีเหนือกว่า

  “ตันหยินท่านโชคดีที่ไม่เจอเราแต่ศิษย์น้องท่านกลับต้องมาเจอน้องชายข้า ถือว่ามันโชคร้ายเสียจริง”

  ซูตันหยินยิ้มบาง “เดี๋ยวเจ้าจะได้รู้เอง ว่าใครกันแน่ที่โชคร้าย!” ทั้งสองสาวเค้นเสียงสะบัดหน้าออกดังเหอะ ทั้งสองสาวนั้นเป็นญาติกันแต่พวกนางกลับชิงดีชิงเด่นแข่งขันไม่เคยเลยซักครั้งที่จะญาติดีกัน

 ถังห่าวนั้นสามารถผ่านเข้ามาถึงวันสุดท้ายของรอบเวทีบาดาลได้นั้นเกินความคาดหมายของเจียงหวู่เฉินมากนัก มันนั้นอยู่ขอบเขตบำเพ็ญกายขั้นต้นไม่ใช่หรือ? ทำไมถึงยังสามารถผ่านเข้ามาถึงรอบนี้ได้หรือว่ามันโชคดีจับฉลากเจอแต่คู่ต่อสู้ต่ำชั้นกว่า? จะมีคนโชคดีได้ขนาดนั้นงั้นหรือ?

 คราวที่แล้วที่พวกมันสู้กันถึงทั้งคู่จะไม่ได้ใช้วิชายุทธ์เข้าสู้แต่ตอนนั้นเจียงหวู่เฉินพึ่งเลื่อนเข้ามาขอบเขตบำเพ็ญกายขั้นต้นส่วนถังห่าวกลับอยู่จุดสูงสุดของขอบเขตบำเพ็ญกายขั้นต้นแล้วแต่มันกลับพ่ายแพ้แก่เจียงหวู่เฉินรอบนี้เจียงหวู่เฉินสามารถเลื่อนขั้นตามมันทันแล้วการคว้าชัยชนะมันสมควรไม่ใช่เรื่องยากอันใด

  ถังห่าวหัวเราะ “ไม่นึกเลยว่าคนไร้ค่าอย่างเจ้าจะตะเกียกตะกายมาถึงรอบนี้แต่โชคของเจ้าคงใช่หมดในรอบก่อนๆและ เพราะสุดท้ายเจ้าต้องมาเจอกับข้า!”

  “เจ้าเคยพ่ายแพ้ให้ข้ามาแล้วหนนึงตอนนี้ยังกล้าปากดี สงสัยสิ่งที่สกุลถังถนัด คงมีแต่วิชาปากกระมัง”

  ถังห่าวจ้องเจียงหวู่เฉินอย่างเคลียดแค้นผู้ชมรอบสนามประลองเห็นทั้งสองรู้จักกัน อีกทั้งดูเหมือนจะเป็นศัตรูคู่แค้นกันยิ่งชมชอบเพราะนี่จะทำให้การประลองเข้มข้นน่าดูขึ้นไปอีกขั้น

  “เจ้าคนไร้ค่าเจ้าอย่าได้ฝันหวานที่จะสามารถเข้ารอบเวทีพสุธาไปได้เลย ข้าถังห่าวจะปลุกเจ้าตื่นจากฝันเอง!”

  พิธีกรบอกให้ทั้งสองประกาศตัวและเริ่มการประลองได้

“ถังห่าวสำนักสกุลถัง!”

 “เจียงหวู่เฉินสำนักไผ่เขียว!”

การประลองเริ่มขึ้นผู้ชมนั้นโห่ร้องตื่นเต้นถังห่าวนั้นมีชื่อเสียงค่อนข้างมากมันเป็นรุ่นเยาวน์ที่พรสวรรค์สูงมากเป็นถึงว่าที่เจ้าตระกูลคนถัดไปส่วนเจียงหวู่เฉินก็เป็นม้ามืดขึ้นมา แต่เป็นเพราะเสี่ยวไป๋เด็กหญิงอายุ13ฝึกวิชาเคล็ดวิชาระบำกิ่งไผ่ในตำนานปรากฏตัวทำให้เด็กหญิงนั้นดึงความสนใจจากคนส่วนใหญ่ไป

 ทั้งสองคนนั้นเป็นยอดอัจฉริยะระดับสูงถ้าตัดสินกันที่พรวรรค์แต่เสียดายที่พลังฝึกปือของพวกมันต่ำต้อยเกินไป ยากที่จะเฉิดฉายในการประลองครั้งนี้อย่างแท้จริงไม่งั้นพวกมันอาจจะสร้างประวิติศาสตร์ที่มีศิษย์สำนักชั้นตรีเข้ารอบเวทีสวรรค์ได้ในรอบร้อยปีขึ้นมา

 ทันทีที่เริ่มการต่อสู้เจียงหวู่เฉินโคจรกายาปรานแกร่งพุ่งร่างเข้าหาถังห่าวอย่างรวดเร็วกะจะพิชิตอีกฝ่ายในพริบตา ถังห่าวยิ้มเยาะทันใดนั้นเกิดประกายแสงสีม่วงพุ่งแยงตาเด็กหนุ่มมันระวังอยู่ก่อนแล้วว่าอีกฝ่ายใช้วิชาอาวุธลับสามารถโจมตีได้จากระยะไกล

  มันนั้นทุ่มสมาธิระวังตัวอยู่ก่อนเต็มที่ แต่ก็ยังต้องแปลกใจในความเร็วของแสงมีดเล่มนี้ถ้ามันไม่ระวังตัวมาก่อนอาจจะอยู่ในสถานการน์คับขันได้เจียงหวู่เฉินหมุนกายหลบมีดบินอย่างรวดเร็วเคลื่อนกายเข้าหาร่างถังห่าวใกล้ขึ้น

  แต่ทันทีที่เด็กหนุ่มพลิกกายหลบคมมีดแรกเมื่อมันหันหน้ากลับมาเกิดประกายแสงสีม่วงอีกเส้นพุ่งแหวกอากาศเข้ามาที่ใบหน้ามันถึงกับรวดเร็วถึงเพียงนี้?หรืออีกฝ่ายปามีดมาพร้อมกันพร้อมทั้งอ่านการเคลื่อนไหวของหวู่เฉินออกว่าจะหลบไปทางไหนจึงปามีดเล่มที่สองดักทาง?

  ในระยะประชิดเจียงหวู่เฉินทำได้แค่ทิ้งตัวหงายร่างขนานกลับพื้นแต่สองเท้ายังซอยพิสดารยังสามารถเคลื่อนตัวไปข้างหน้าได้อย่างอัศจรรย์คมมีดที่พุ่งเฉียดลำตัวมันไปฉีกกายาปรานของมันจนเป็นรอยบางๆ พุ่งปักเข้าที่สนามประลอง

 เจียงหวู่เฉินพลิกตัวขึ้นวิ่งตรงเข้าไปที่ถังห่าวทันใดนั้นเกิดสายมีดสีม่วงสองสายพุ่งขนาบร่างกายมันเจียงหวู่เฉินกระโดดลอยขึ้นกลางอากาศ2มือขดแนบอกพุ่งตัวลอดคมมีดทั้งสองอย่างหวุดหวิดหวาดเสียวเสี่ยวไป๋ด้านร่างนั้นถึงกับร้องออกมาด้วยความเป็นห่วง

  ถึงมันจะพุ่งตัวลอดระหว่างคมมีดทั้งสองไปได้ แต่ถึงกระนั้นมันกลับโดนกระแสปรานที่แฝงอยู่บนมีดกระแทรกใส่ปะทะกับกายาปรานจนมันล้มกลิ้งไปบนพื้นสองรอบก่อนจะพลิกตัวนั่งชันเข่ามองไปที่ถังห่าวที่ขยับตัวถอยห่างออกไป

 เคล็ดวิชามีดบินของสกุลถังกลับร้ายกาจถึงเพียงนี้?ไม่แปลกใจเลยทำไมอีกฝ่ายถึงสามารถผ่านเข้ามาถึงรอบนี้ได้แต่เด็กหนุ่มก็ยังรู้สึกว่าต่อให้เคล็ดวิชามีดบินของสกุลถังจะยอดเยี่ยมแต่ทั้งพลังมีดและความเร็วของมันนั้นสูงเกินไปหรือเปล่า? มันถูกใช้ออกจากผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตบำเพ็ญกายขั้นต้นจริงๆ?

  “ฮ่าฮ่าเป็นอย่างไร รับรู้ถึงความยอดเยี่ยมของวิชาสกุลถึงหรือยังเจ้าคนไร้ค่ารอบที่แล้วข้าแค่ยังไม่เอาจริงเท่านั้น อย่ามาทำเป็นได้ใจ!” มันหัวเราะเสียงดังคราวที่แล้วที่มันพ่ายแพ้แก่เจียงหวู่เฉินกลับสร้างบาดแผลในใจมันเป็นอย่างมากตอนนี้สามารถเล่นงานเจียงหวู่เฉินได้ย่อมสามารถระบายความอัดอั้นตันใจ

  เจียงหวู่เฉินเค้นเสียงโคจรกายาปรานพุ่งกายเข้าหามันอีกคลา อีกฝ่ายถนัดใช้อาวุธบินจากระยะไกลถ้ามันเข้าประชิดตัวอีกฝ่ายได้ใช้ออกด้วยเคล็ดวิชาฝ่ามือประทับไผ่ย่อมสามารถได้ชัย!

  ถังห่าวมองเจียงหวู่เฉินพุ่งกายเข้าหาก็ยิ้มเย็นสองมือขยับอย่างรวดเร็วใช้ออกด้วยเคล็ดวิชาประจำตระกูล

  “มีดดาวตก!”

  กระแสมีดสีม่วงพุ่งเข้าหาเจียงหวู่เฉินเจียงหวู่เฉินโยกซ้ายขวาสามารถหลบรอดคมมีดสองเล่มแรกไปได้ คมมีดที่สามกลับพุ่งมากระชั้นชิดเหมือนดักทางหนีของเด็กหนุ่มเอาไว้แต่แรก

   เจียงหวู่เฉินนั้นไม่ได้มีกระบวนท่าที่สามารถใช้รับมือกับอาวุธบินได้แบบเสี่ยวไป๋เคล็ดวิชาฝ่ามือประทับไผ่ในขั้นแรกๆล้วนมีแต่กระบวนท่าที่ต้องใช้ออกในระยะประชิด

 ในสถานการน์คับขันเจียงหวู่เฉินรีดเค้นกายาปรานไปที่มือขวาก่อนใช้เคล็ดวิชาฝ่ามือประทับไผ่ออกฟาดไปที่ด้านล่างของใบมีดอย่างแม่นยำ

  เปรี้ยง เสียงฝ่ามือกระแทกเข้ากับคมมีดดังสนั่นด้วยเคล็ดวิชามีดดาวตกที่ใช้ออกโดยถังห่าวนั้นทั้งรวดเร็วรุนแรง การที่เจียงหวู่เฉินฟาดฝ่ามือไปที่ตัวมีดด้านล่างอย่างแม่นยำสามารถปัดมีดให้บินขึ้นไปสู่ฟ้าได้

 เด็กหนุ่มรู้สึกเจ็บแปล๊บไปที่ฝ่ามือขวากายาปรานที่มือขวานั้นมีรอยร้าวบางๆนี่ขนาดมันฟาดฝ่ามือไปที่ตัวมีด ไม่ได้กระทบถูกด้านคมมีดยังให้ผลขนาดนี้ถ้าฝ่ามือมันโดนใบมีด มันไม่กลายเป็นคนพิการงั้นหรือ?

  ในขณะที่มันชะงักจากการปัดมีดเล่มที่3มีดเล่มที่4ก็พุ่งเข้าหามันแสงสีม่วงคมกริบพุ่งเข้ามามันไม่มีเวลาเคลื่อนกายหลบกับฟาดฝ่ามือไปที่ใบมีดอีกคลา

  ‘ฝ่ามือตอกไผ่!’

เปรี้ยงเจียงหวู่เฉินโดนแรงกระแทกเซถอยไป5-6ก้าวฝ่ามือขวาของมันถึงกลับมีรอยฉีกขาดออกมาโลหิตของมันไหลนองมาจากมือขวาเป็นสาย หยดลงบนพื้นเวที

  “หวู่เฉินเกอเกอ!” เสี่ยวไป๋ร้องอย่างเป็นห่วง

ถังห่าวหัวเราะอย่างส่ะใจถังเการุ่ยส่งเสียงหัวเราะดุจดังนางมารเหลือบตาไปมองซูตันหยินที่หน้าหม่นลง

  “ดูท่าจะเป็นศิษย์น้องของเจ้าที่เป็นฝ่ายโชคร้ายที่ดันมาเจอเข้ากับน้องชายข้านะ!”