ข้ามเวลามาใช้ชีวิตเรียบง่ายในยุค 80 (มี e-book นะคะ)

        “น้องสาว / พี่สาว !!!” สองพี่น้องส่งเสียงเรียกเธอขึ้นพร้อมกันด้วยความตกใจ

        หลี่เยว่ซินยังคงไม่หยุดเดิน จนหลี่หยุนรีบเดินไปขวางหน้าแล้วบอกให้เธอกับน้องเขยกลับมานั่งคุยกันที่เดิม หลี่เยว่ซินและสามีกลับมานั่งได้สักพัก

        “หากทั้งสองคนยังไม่พูดอะไรออกมาอีก ฉันจะกลับจริงๆ แล้วล่ะค่ะ” 

        “วันนี้พี่ไปติดต่อเรื่องอาหารทะเลตากแห้งที่มณฑลมา” หลี่หยุนรีบพูดขึ้น ใบหูเขาเริ่มแดง

        “แล้วอย่างไรต่อคะพี่ใหญ่” เธอถามเขาต่ออย่างใจเย็น และพิจารณาสีหน้าและท่าทางของเขาไปด้วย แต่อาการหูแดงของเขานี่ เธอเริ่มจะนึกอะไรออกมาได้รางๆ แล้ว

        “พี่ใหญ่ไปถูกใจลูกสาวบ้านไหนเข้าหรือคะ” เธออมยิ้มถาม แล้วหันไปหาน้องชาย “น้องเล็ก…”

        เธอยังพูดไม่จบก็ได้แต่มองหน้าทั้งสองคนสลับกันไปมา ในที่สุดเธอก็หัวเราะเสียงดังออกมา

        “พี่ใหญ่ น้องเล็ก ที่แท้ก็มีความรักกันหรือคะ” หลี่เยว่ซินถามทั้งที่ยังไม่หยุดหัวเราะ

        “พี่สาว ผม…” หลี่เฉินยังคงพูดไม่ออก ถึงแม้เขาจะเป็นคนช่างพูด คุยสนุก แต่พอถูกพี่สาวถามออกมาอย่างนี้ถึงกับพูดไม่ออก

        “เอาล่ะค่ะ ทุกคนใจเย็นก่อนนะคะ ค่อยๆ เล่ามาค่ะ” เธอมองไปหาพี่ชายของเธอก่อน

        “เธอเป็นลูกสาวของเถ้าแก่ร้านขายอาหารทะเลตากแห้งที่เราทำการค้าด้วยน่ะ” หลี่หยุนตอบน้องสาวของเขา “เธอชื่อหม่าซินหยาน เป็นลูกสาวคนเล็กของเถ้าแก่ เรียนจบมัธยมปลาย แล้วก็ออกมาช่วยการค้าของครอบครัว ไม่ได้เรียนต่อเหมือนอย่างพี่ชาย”

        “แล้วเธอล่ะน้องเล็ก” เธอฟังพี่ชายเล่าแล้ว เธออยากฟังน้องชายของเธอบ้าง

        “เธอชื่อซ่งเยี่ยนฟางครับ เป็นน้องสาวของพี่สะใภ้หลินที่เรียนอยู่ห้องเดียวกับพี่สาวน่ะครับ เธอมาช่วยพี่สะใภ้หลินทำงานหลังจากที่โรงงานที่เธอทำปิดตัวไป” หลี่เฉินตอบอย่างรวดเร็ว

        หลี่เยว่ซินทำท่านึก “ซ่งเยี่ยนฟางหรือ? วันนี้พี่ได้เจอเธอแล้วล่ะ เธอกับพี่สะใภ้หลินมาสั่งทำเค้กที่ร้าน ท่าทางร่าเริงสดใสดี”

        “วันนี้ก่อนพี่จะกลับจากมณฑล พี่เห็นขนมของร้านน้องสาววางอยู่บนโต๊ะรับแขกของเถ้าแก่เนี้ย และได้ยินเถ้าแก่เนี้ยกับซินหยานคุยกันถึงเรื่องสั่งทำเค้ก” หลี่หยุนพูดขึ้น

        “คงอยากมารู้จักกันก่อนสินะคะ” เธอนึกถึงลูกค้าที่เข้ามาสั่งทำเค้กกับเธอในวันนี้ทั้งสองราย “วันนี้นอกจากพี่สะใภ้หลินกับเยี่ยนฟางที่มาสั่งทำเค้ก ก็มีแม่ลูกคู่หนึ่งมาสั่งทำเค้กเช่นกันค่ะ คิดว่าคงเป็นเด็กสาวหน้าตาน่ารักคนนั้นใช่ไหมคะพี่ใหญ่”

        “พี่ใหญ่ น้องเล็ก พวกพี่รู้จักกับพวกเธอมานานหรือยังคะ? แล้วมีโอกาสได้พูดคุยกันตามลำพังบ้างไหม” หลี่เยว่ซินถามพวกเขา เธออยากรู้ว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาไปถึงขั้นไหนแล้ว อย่างไรยุคนี้เรื่องชื่อเสียงของฝ่ายหญิงก็เป็นเรื่องสำคัญ เธอไม่อยากให้พี่ชายกับน้องชายของเธอไปทำให้ชื่อเสียงฝ่ายหญิงเสียหาย

        “รู้จักกันมาได้ระยะหนึ่งแล้ว พี่เคยขออนุญาตเถ้าแก่กับเถ้าแก่เนี้ยเรื่องการคบหากับซินหยานแล้ว ทั้งสองไม่ได้ขัดข้องอะไร เพียงแต่ยังไม่ให้ไปไหนมาไหนกันตามลำพัง” หลี่หยุนค่อยๆ ตอบ

        “ผมมีโอกาสได้พบและพูดคุยกับเยี่ยนฟางก็แค่เวลาที่ไปสั่งซืิ้อหรือรับผลไม้เท่านั้นครับ” หลี่เฉินก็ตอบเช่นกัน

        “ฉันคิดว่าอย่างนี้ พวกพี่ควรแนะนำให้ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายรู้จักกันไว้ก่อนนะคะ หากพวกพี่คบหากันโดยมีแต่ฝั่งของฝ่ายหญิงรับรู้เพียงฝ่ายเดียวอย่างนี้ ฉันคิดว่ามันคงไม่ดีเท่าไหร่ หรือหากพวกพี่คบหากันมาได้สักระยะแล้ว และครอบครัวฝ่ายหญิงไม่ติดขัดอะไร พี่ก็ให้พ่อกับแม่ไปทาบทามขอหมั้นไว้ก่อน รอเรียนจบแล้วค่อยแต่งงานกันก็ได้ค่ะ ถือว่าเป็นการให้เกียรติฝ่ายหญิงเขาด้วย” หลี่เยว่ซินบอกกับพวกเขาตามความคิดของเธอ

        ทั้งสองคนทำท่าคิดตาม อันที่จริงพวกเขาก็มีความคิดเช่นนี้เหมือนกัน เพียงแต่พวกเขาไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นบอกกับพ่อแม่ของพวกเขาอย่างไร หลี่เยว่ซินจึงเสนอว่าเธอจะมาพูดกับพ่อแม่ให้ในวันพรุ่งนี้ 

        สายของวันรุ่งขึ้นหลี่เยว่ซินปั่นจักรยานมาที่บ้านพ่อกับแม่เพียงคนเดียว เธอให้จางเฉินอวี้อยู่เตรียมอาหารสำหรับขายมื้อกลางวัน เธอมาพูดเรื่องของพี่ชายกับน้องชายเพียงไม่นานก็จะกลับ

        “อ้าว เยว่ซินมีธุระอะไรด่วนหรือลูก เมื่อวานนี้ลูกเพิ่งมาเยี่ยมเรา” พ่อหลี่เห็นลูกสาวก็ทักขึ้นด้วยความสงสัย

        “พ่อกับแม่ว่างไหมคะ เข้าไปคุยกับหนูในร้านสักหน่อยเถอะค่ะ พี่ใหญ่ช่วยไปตามน้องเล็กที่ร้านโน้นมาทีนะคะ” หลี่เยว่ซินรีบพูดขึ้นเพื่อทุกคนมานั่งกันพร้อมหน้า หลี่เยว่ซินจึงรีบพูดขึ้น หลังจากที่เห็นความตึงเครียดของพ่อกับแม่

        “พ่อคะ แม่คะ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอกค่ะ เป็นเรื่องดีๆ ของครอบครัวเรา เพียงแต่เจ้าตัวเขาไม่กล้าพูดน่ะค่ะ” เธอพูดยิ้มๆ และหันไปยักคิ้วให้พี่ชายและน้องชายของเธอ

        “มีเรื่องอะไรหรือ พ่องงไปหมดแล้ว” พ่อหลี่ยังคงไม่วางใจ

        “เจ้าใหญ่ เจ้าเล็ก ลูกไปก่อเรื่องที่ไหนมา” แม่หลี่รีบหันไปถามลูกชาย

        “แม่ครับ พี่สาวบอกว่าเป็นเรื่องดีๆ นะครับ ทำไมแม่คิดว่าผมกับพี่ใหญ่จะไปก่อเรื่องมาเสียได้” หลี่เฉินทำท่าน้อยใจ

        “พ่อคะ แม่คะ พี่ใหญ่กับน้องเล็กไปถูกใจลูกสาวบ้านอื่นเข้าน่ะค่ะ” หลี่เยว่ซินพูดพร้อมกับหัวเราะออกมา

        “ถูกใจลูกสาวบ้านอื่นหมายถึงอะไรหรือ” พ่อหลี่ยังคงไม่เข้าใจ

        “แม่กำลังจะมีลูกสะใภ้หรือ” แม่หลี่พูดขึ้นด้วยความยินดี

        “ใช่แล้วค่ะแม่ ผู้หญิงที่พี่ใหญ่ถูกใจคือลูกสาวของเถ้าแก่ร้านขายอาหารทะเลตากแห้งในมณฑล ส่วนน้องเล็กถูกใจน้องสาวของเถ้าแก่เนี้ยสวนผลไม้ที่ทำการค้ากับเราค่ะ” หลี่เยว่ซินรีบอธิบายให้พวกเขาฟัง

        “แล้วเราจะทำอย่างไรต่อไปหรือ” พ่อหลี่ถามต่อ

        “หนูคิดว่าครอบครัวของเราควรไปทำความรู้จักกับครอบครัวฝ่ายหญิง และหากเป็นไปได้ ไปขอหมั้นหมายกันไว้ก่อน จะเป็นการให้เกียรติฝ่ายหญิงเขาด้วยนะคะ” หลี่เยว่ซินเสนอความคิด

        ทั้งหมดพูดคุยกันว่าในการไปติดต่อการค้าในครั้งต่อไปพ่อหลี่และแม่หลี่จะไปกับสองพี่น้องด้วย เพื่อไปทำความรู้จักคุ้นเคยกับครอบครัวของอีกฝ่ายหนึ่งก่อน หลังจากนั้นจึงค่อยเจรจาทาบทามเรื่องการหมั้นหมาย