ราชาไร้บัลลังก์

หลังจากมิคาเอลสั่งการทุกอย่างเสร็จก็หันมาหาอาจารญ์ใหญ่พร้อมกับศิษย์ของมันโดยที่อาการของคนทั้ง3ไม่สู้ดีนัก เพราะพวกมันเห็นและได้ยินทุกอย่างอยู่ตลอดเวลาโดยตอนนี้หลังจากมิคาเอลหันมาสนใจคนทั้ง3หนึ่งในนั้นผู้ที่เคยเป็นอาจารย์ใหญ่รีบคุกเข่าแล้วคลานไปหามิคาเอลทันที
''นะ...นายท่านปล่อยข้าไปเถอะ หรือจะให้ข้าทำอะไรก็ได้''มันอ้อนวอนออกมาทั้งน้ำตาจะไม่ให้ทำแบบนี้ได้ยังไงในเมื่อมิคาเอลในตอนนี้เปรียบได้กับเทพแห่งความตาย
''คนแบบเจ้าเก็บเอาไว้ก็มีแต่จะสร้างปัญญา ทั้งๆที่มีอำนาจตัดสินใจแต่กลับไม่คิดต่อต้านแม้แต่น้อยกลับกันยังย้ายฝั่งโดยไม่คิดด้วยซ้ำ''บูม! มิคาเอลสะบัดมือครั้งเดียวมันก็กลายเป็นละอองเลือดไปจากนั้นจึงหันไปหาหญิงสาวที่เคยมีเรื่องด้วย
''เจ้าจำได้มั้ยในร้านขายเครื่องประดับเจ้าถามว่าข้าเคยเห็นมังกรมั้ย?''แค่มิคาเอลพูดประโยคนี้ออกมาคนของมิคาเอลทั้งหมดได้หัวเราะออกมาจนท้องแข็ง หากมิคาเอลไม่เคยเห็นก็บ้าแล้ว
''เจ้าแหกตาแคบๆของเจ้าดูอีกครั้งก็แล้วกัน''มิคาเอลเรียกเบบี้ออกมา ตอนนี้มันมีขนาดใหญ่กว่าที่เคยมันดูดุดันและน่าเกรงขามมากกว่าเก่า โฮกกก! เบบี้คำรามออกมาสุดเสียงมันต้องการประกาศศักดา
''นะ...นี่ท่านมีมังกร...''นางช็อคและกำลังเสียใจในความอวดดีของตัวเอง
''ทำลายพลังของมันทั้งคู่ทิ้งซะ จากนั้นเอาไปโยนทิ้งในเมืองเผื่อคนที่พวกมันเคยรังแกผ่านมาเห็นจะได้ช่วยมันทั้งคู่''กับคนแบบนี้สำหรับมิคาเอลการฆ่าให้ตายมันสบายเกินไป
''เดี๋ยว อย่าทำลายพลังของข้า หากท่านไม่...''ปัง! โล้นน้อยเคลื่อนตัวไปทำลายพลังของทั้งคู้ทิ้งทันทีจากนั้นจึงลากทั้งคู่หายไป
''ส่วนพวกเจ้าแยกตัวกันออกไปตรวจสอบสถานที่ที่น่าสงสัย หรือพื้นที่ที่ลึกลับในเมืองต่างๆซะหากเจอเซฟิรอสให้บีบแผ่นหยกทันที ข้าต้องเจอนางให้เร็วที่สุด''คนที่เหลือแยกตัวออกไป ตอนนี้เหลือเพียงมิคาเอลและเจนน่าที่ยังคงยืนอยู่ในที่แห่งนี้
''กลับไปที่เมืองกันเถอะ''มิคาเอลและเจนน่ากลับไปที่เมืองเพราะต้องรอข่าวจากคนที่ไปหาข้อมูลเมื่อมาถึงเมืองมันก็เจอกับกลุ่มคนขนาดใหญ่กำลังยืนล้อมอะไรบางอย่างอยู่เมื่อมองเข้าไปพบว่าเป็นอดีตศิษย์ของอาจารย์ใหญ่ทั้ง2ที่กำลังโดนรุมกระทืบอยู่โดยที่คนอื่นไม่สงสาร
''หมดสภาพแล้วสินะ สารเลวเจ้านำเมียของข้าไปให้มันย่ำยีใช่มั้ย''ชายวัยกลางคนตะโกนออกมาขณะกระทืบไปที่หญิงสาวก่อนจะหันไปกระทืบผู้ชายต่อ
''เก่งมากนักไม่ใช่หรือไงทำไมไม่พูดอะไรบ้าง สำนักแห่งความหวังไม่ต้องการพวกเจ้าแล้ว หึ!ตอนนี้เจ้าทั้ง2ก็ไม่ต่างไปจากขยะหรอก''หลาย10คนรุมสาปแช่งและรุมทำร้ายทั้ง2อย่างไม่ยั้งมือแต่ก็ไม่ได้รุนแรงเกินไปเพราะพวกมันไม่ต้องการให้ทั้ง2ตายไปซะก่อน จนกระทั่ง...
''ไสหัวออกไปซะ''คำพูดที่มาพร้อมคลื่นพลังซัดเอาคนที่รุมทำร้ายทั้ง2คนปลิวห่างออกไปอย่างรวดเร็วจากนั้นผู้มาใหม่จึงก้มลงดูอาการของทั้ง2
''ลูกพ่อมันเกิดอะไรขึ้น ทำไมพวกเจ้าทั้ง2ถึงโดนไล่ออกมาจากสำนักแล้วพลังของเจ้าทำไมถึงถูกทำลายอาจารย์ของพวกเจ้าล่ะ ทำไมไม่ช่วยพวกเจ้า''ผู้เป็นพ่อพูดขณะนำยาออกมารักษาบาดแผลของทั้ง2
''ทะ...ท่านพ่อเร็วเข้ารีบไปบอกคนในตระกูลให้หนีไปที่ทวีปอื่น''ลูกชายของมันพูดออกมาแล้วก็สลบไปนั่นสร้างความงงงวยให้ผู้เป็นพ่อมาก ทั้งที่อยู่ที่นี่มันมีทั้งอำนาจและพลังทำไมถึงต้องหนี
''ลูกพ่อบอกมาว่าเกิดอะไรขึ้น''เมื่อลูกชายไม่สามารถเล่าได้มันจึงหันไปถามลูกสาวแทนแต่ก่อนที่นางจะพูดอะไรนางกลับเหลือบไปเห็นมิคาเอลและเจนน่าที่ยืนยิ้มให้นางอยู่ฉับพลันตัวนางสั่นจนไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้ มิคาเอลและเจนน่าได้แต่ส่ายหัวจากนั้นจึงเดินผ่านไปทั่งคู่ไม่ได้สนใจเรื่องอะไรอีกแค่ต้องการพักผ่อน โดยทั้ง2คนเลือกร้านอาหารขนาดใหญ่ที่ดูแล้วมีระดับมากเมื่อเดินเข้าไปด้านในพบว่าที่นี่กว้างขวางและมีคนอยู่จำนวนมาก ไม่นานก็มีคนเดินมาต้อนรับ
''สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่าต้องการการบริการระดับไหน''
''ข้าห้องการแบบที่ดีที่สุดของที่นี่''มิคาเอลตอบกลับไปโดยไม่ต้องคิดทันที
''ได้ค่ะ กรุณาตามมาได้เลย''ขณะที่คนต้อนรับเดินนำไปยังชั้นบนสุด นางก็ได้อธิบายเกี่ยวกับบริการต่างๆโดยชั้นบนสุดจะมีอยู่3ส่วนสามารถเข้าพักได้ครั้งละ3กลุ่มโดย1กลุ่มต้องไม่เกิน10คนในแต่ละส่วนจะมีห้องพักให้และด้านในห้องเองก็มีกลิ่นสมุนไพรต่างๆช่วยให้ผ่อนคลายมากมายและในแต่ละส่วนเองก็มีพลังธรรมชาติหนาแน่นกว่าปกติเหมาะแก่การฝึกส่วนคนที่ขึ้นมาที่นี่จะเป็นใครก็ได้ขอแค่มีเงินจ่ายก็พอ เพราะที่ชั้นนี้มีราคาแพงมาก1วันต้องจ่าย1ล้านเหรียญทองและค่าเช่านั้นจะถูกเก็บก่อนเข้าพักทั้งหมดแต่ถ้าหากขึ้นมากินอาหารอย่างเดียวก็จ่ายแค่ค่าอาหารซึ่งมันก็ยังคงแพงอยู่ดีไม่นานมิคาเอลและเจนน่าก็ถูกพาขึ้นมาที่ชั้นบนมิคาเอลพอใจกับที่นี่มาก บรรยากาศสดชื่นและสามารถมองเห็นได้ทั่วทั้งเมือง
''ไม่ทราบว่าท่านจะเข้าพักด้วยหรือเปล่าหากเข้าพักกรุณาบอกจำนวนวันและจ่ายเงินด้วยค่ะ''
''10วันก่อนก็แล้วกัน ส่วนอาหารเจ้าค่อยมาหาข้าตอนเย็นๆก็แล้วกันข้าอยากจะนอนเล่นซักหน่อย''เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยมิคาเอลกับเจนน่าจึงเดินเข้าไปในห้อง ด้านในมีเตียงขนาดใหญ่ บ่อแช่ตัวและอื่นๆมากมาย
''น้องหญิง ข้าขอไปแช่ตัวก่อนนะ''มิคาเอลไม่ได้รอคำตอบของเจนน่ามันถอดชุดออกแล้วเดินลงบ่อแช่ตัวไปทันที น้ำในบ่ออุ่นกำลังพอดีและมีสมุนไพรที่ช่วยคลายกล้ามเนื้ออีกด้วยเมื่อแช่ไปสักพักมิคาเอลก็หลับตาลง ไม่รู้ว่าเวลาได้ผ่านไปนานเท่าไหร่แล้วจนมิคาเอลได้ยินเสียงคนเดินลงมาในบ่อแช่ตัวเมื่อลืมตาขึ้นก็พบเจนน่าในร่างเปลือเปล่า
''ท่านพี่ข้าจะถูหลังให้''เจนน่าพูดด้วยความเขินอาย ผิดกับมิคาเอลที่มีรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
''เจ้าอยากถูกหลังให้ข้า? ไม่ใช่ว่าเจ้า...''มิคาเอลเงียบไป ทั้งคู่ต่างจ้องมองหน้าของอีกฝ่ายในเวลาต่อมามิคาเอลก็ดึงตัวเจนน่าเข้ามาจูบ
''อืม...''ลิ้นของทั้งคู่เริ่มนัวเนียกัน มือของมิคาเอลเองก็เริ่มซุกซนไม่อยู่กับที่มันค่อยๆเลื่อนไปตามร่างกายของเจนน่าจนไปหยุดอยู่ที่หน้าอกของอีกฝ่ายมิคาเอลค่อยๆบรรจงบีบอย่างแผ่วเบา จนเจนน่าเผลอร้องครางออกมาโดยควบคุมไม่ได้
''อ๊า...ท่านพี่ข้ารักท่าน''เจนน่าครางออกมาขณะสีหน้าเต็มไปด้วยความเคลิบเคลิ้ม ใบหน้าของนางแดงซ่านไปทั้งใบหน้าด้วยความสุข มิคาเอลเห็นแบบนั้นก็อดใจเอาไว้ไม่ได้อีกต่อไปมันยกตัวเจนน่าขึ้นมาด้านบน
''น้องหญิงต่อจากนี้เจ้าจะเป็นผู้หญิงของข้าคนเดียวเพราะฉะนั้น...''ก่อนจะได้พูดจบเจนน่ายกมือของนางขึ้นมาปิดปากของมิคาเอลเอาไว้ซะก่อน
''ข้าจะเป็นของท่านพี่ทั้งกายและใจตลอดไป ตอนนี้โปรดทำมัน''เจนน่าหลับตาลงแล้วเริ่มจูบมิคาเอลอีกครั้งต่อมาไม่นานการต่อสู้ละหว่างชายหญิงก็เกิดขึ้น มันกินเวลานานจนตกเย็นเพราะทั้งคู่ทำโดยไม่หยุดพัก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่92:รวมเป็นหนึ่ง(18+)

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

ราชาไร้บัลลังก์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่92:รวมเป็นหนึ่ง(18+)

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้