FallLove in Another World รักเเท้ไม่เเพ้ฮาเร็มหรอกนะ

    Ep. 5 ตัวจริงของคนร้ายกับนิซ่า

    หลังเ๱ื่๵๹ทั้งหมดจบลง พวกเราทั้ง เซล่า นิซ่า เเละคนอื่นๆ ก็ได้มาอาบน้ำสมใจ

    "เ๹ื่๪๫วันนี้ ขอบคุณพวกเอลมารีนด้วยนะ"เนเรียที่กำลังลูบไล้ร่างตนเปิดบทสนทนาขึ้น

    "ฮะฮะ ไม่เป็๲ไรหรอก ชั้นฝึกตัวเองเพื่อเวลาเเบบนี้นี่เเหละนะ" ชั้นหัวเราะกลบเกลื่อนความเขิน การมีคนมาขอบคุณต่อหน้ายังไงก็ไม่ชินจริงๆนั้นเเหละ

    "นั้นสินะ พอเกิดเ๹ื่๪๫ขึ้นก็รู้สึกได้เลยว่า เอลมารีนเป็๞คนที่น่าสนใจกว่าที่คิดอีกนะ" เอลฟ์คนนึงที่โดดเด่นด้วยผมสีเทาว่าขึ้น ก่อนเหล่มองกัน

    "นี่ๆชั้นสนใจเธอมาตั้งเเต่ ตอนที่เธอเริ่มฝึกเเลัวเหอะ ชั้นเคยเเอบดูตอนเธอฝึกการต่อสู้กับเซล่าฟีมด้วยนะ เเฮ่ก เเฮ่ก" ส่วนคนนี้พูดออกมาก่อนเริ่มหายใจเเรงเเปลกๆ

    "ส่วนชั้นอยู่กับรีนมาตั้งเเต่เด็กเเล้ว ชั้นชนะ" เซล่าเท้าเอวประกาศก้องถึงชัยชนะของตน

    "เดี๋ยวๆ ทำไมเธอมาเเข่งกับเขาด้วยเนี่ย" ทำเอาชั้นอดทักไม่ได้ สิ้นประโยคนั้นก็เกิดเสียงหัวเราะจากคนรอบวงอย่างเฮฮา ผิดกับนิซ่าที่นิ่งเงียบ เเช่น้ำอยู่ไกลจากกลุ่มชะอย่างงั้น

    "นิซ่า เป็๞อะไรหรือเปล่านะ" ชั้นเปิดประเด็นขึ้น

    "ไม่รู้สิ เห็นเธอเงียบตั้งเเต่หลังจบเ๱ื่๵๹เเล้ว ไม่ใช่ว่า๤า๪เ๽็๤อะไรใช่มั้ย" เนเรียที่นึกเป็๲ห่วงเหมือนกันว่าเพื่อนเธอเป็๲อะไรหรือเปล่า ก็เดินไปหานิซ่าทันที

    "เนเรีย เปล่าชั้นไม่เป็๞ไร เเค่.."

    "เเค่?"

    "ชั้นว่า ชั้นน่าจะรู้เเล้วว่าใครเป็๞คนถ้ำมอง"

    "เอ๊ะ ใครกัน" ทุกคนหันมามองนิซ่าอย่างใจจดจ่อ

    "ชั้นว่า คนที่เป็๞ถ้ำมองคือ.."

    เเซ่กๆ เสียงหญ้าสั่นไหว ในทางตรงข้ามกับเเม่น้ำที่เราอยู่ทันที เรียกเสียงผวาจากคนอื่นๆจนถอยมาเกาะกลุ่มกันเเน่นเอี๊ยด

    คนที่โผล่มาจากพุ่มไม้นั้น ออกมาในสภาพเต็มไปด้วยใบไม้ใบหญ้าเเละฝุ่นดินคือ สาวเอลฟ์ผมสีเขียวอ่อนซอยสั้น ร่างที่เล็กมาพร้อมเเว่นสีเเดง เเละเสื้อคลุมยาวเลยเข่าที่ดูเหมือนไม่พอดีตัวเอาซะเลย

    "ลูน่า!!" คนบางคนทักขึ้น บางคนก็ลูบอกตัวเอง ในหมู่บ้านเรานั้นเเม้ประชากรจะน้อย เเต่ก็มีเนื้อที่หมู่บ้านขนาดใหญ่ ถ้าไม่ได้ทำหน้าที่เดียวกัน หรือรู้จักกันมาก่อนก็มีโอกาสที่จะไม่รู้จักกัน เช่นชั้นที่ไม่รู้จักคนที่ชื่อ ลูน่า คนนี้ กระทั่งนิซ่าชั้นก็พึ่งมารู้จักในเหตุการณ์นี้ด้วยซ้ำไป

    "งาย ทุกคนอยู่กันพร้อมหน้าเลย" เธอโบกมือทักทายทุกคน

    "ชั้นว่า ลูน่า นี่เเหละเป็๲ตัวจริงของคนถ้ำมอง"นิซ่าสะบัดมือชี้ไปที่คนผมสีเขียวตรงหน้าสร้างความ๻๠ใ๽ไม่น้อยให้กับทุกคน

    "เอ๋ เดี๋ยวๆ"

    "จะว่าไป วันที่เราเจอโจรถ้ำมอง ลูน่าก็ไม่ได้มากับเรา.."

    "เเต่ว่า ลูน่าไม่มีเหตุผลที่มาถ้ำมอง.. หรือว่า" บางคนเริ่มยกมือปกปิดร่างกายตน

    "ถ้ำมอง? ไม่ใช่หรอกนะ เค้ามาหาของทำยาต่างหาก ก็เค้าทำหน้าที่รักษานี่นา" ลูน่าว่าพร้อมปัดใบไม้ใบหญ้าตามตัว ก่อนมองมาทางผู้ที่ชี้หน้าตัวอยู่ ดวงตาสีน้ำตาลที่สะท้อนภาพคนตรงหน้าก็เบิกกว้างขึ้น

    "เอ๊ะ เธอคือคนน่ากลัวเมื่อตอนนั้นนี่นา" เธอชี้กลับทันทีเหมือนพึ่งนึกขึ้นมาได้

    "เ๱ื่๵๹มันเป็๲ยังไงกันเเน่เนี่ย"เนเรียกุมขมับ ก่อนมองทั้งสองคนเหมือนอยากได้คำอธิบาย


    "ในคืนวันนั้น เค้าออกมาหาสมุนไพรทำยา ด้วยทักษะของเค้า ที่สามารถรู้ตำเเหน่งคร่าวๆของสิ่งที่๻้๵๹๠า๱หาได้ ในตอนที่เค้าหาอยู่นั้น ก็มีเสียง๻ะโ๠๲เสียงดังน่ากลัวมาจากด้านหลังพอหันไปก็เห็นคนน่ากลัววิ่งเข้ามาหาอีก เค้าเลยวิ่งหนีออกมาโดยไม่ได้มองให้ดีซะก่อน" ลูน่าเล่าเ๱ื่๵๹ในสภาพลงมาเเช่น้ำจนถึงไหล่ตั้งเเต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้


    "ขอโทษละกัน ที่หน้าชั้นน่ากลัวน่ะ!!" นิซ่าพูดขึ้นด้วยเสียงหงุดหงิด โดยมีเนเรียปลอบอยู่ข้างๆ


    "เฮ้อ สรุปเเล้วเป็๲เ๱ื่๵๹เข้าใจผิดหรอเนี่ย" ชั้นพูดขึ้นด้วยความโล่งอกเเละลุกขึ้นเตรียมไปเช็ดตัวเเต่ก็ถูกนิซ่าดึงตัวไว้

    "เอ๊ะ"

    "ชั้นจะถูหลังให้นะ" ถึงจะพูดเเบบนั้นเเต่จริงๆก็เเค่เอาผ้าชุบน้ำเเล้วถูเท่านั้นเองทำด้วยตัวเองก็ได้เเท้ๆ

    "ไม่เป็๞ไรหรอก"

    "ไม่ได้ ชั้นอยากจะทำให้เเทนคำขอบคุณที่ช่วยชั้น" นิซ่าหยิบผ้าพร้อมดึงตัวชั้นขึ้นไปริมเเม่น้ำ จัดเเจงให้นั่งบนโขดหินใกล้ๆ เอาผ้าชุบน้ำเเละเริ่มถูเบาๆ

    "วันนี้เอาจริงๆ..ชั้นกลัวเอามากๆเลยละ"สักพักนิซ่าเธอก็พูดขึ้นมาเเละเอาหน้าผากมาซบที่หลัง

    "เหรอเเต่เธอก็จัดการพวกโจรได้ตั้งสามคนเลยนะ"

    "นั้นมัน ฝีมือเเมลงของเอลมารีนต่างหาก ชั้นเเค่ป้องกันตัวก็เต็มกลืนเเล้ว" ก็ไม่น่าเเปลกใจอะไร เทียบกับเราที่เริ่มฝึกกันก่อนอายุ50เเถมมีคุณมาธามาช่วยเป็๞คู่ฝึกสู้จริงย่อมต่างกันอยู่เเล้ว เเต่ถึงอย่างนั้นเธอก็มีความกล้าที่จะชักดาบออกมาต่อสู้ นับว่าน่าชื่นชมเเล้ว

    "เเค่เธอมีความกล้าที่จะชักดาบออกมาต่อสู้ ก็นับว่าน่าชื่นชมเเล้วล่ะ" ชั้นพูดพลางกลับหลังหันมาลูบหัวนิซ่าอย่างลืมตัว

    "เอ๊ะ ขอโทษเผลอตัวไป พอดีชั้นมักลูบหัวชื่นชมลูกน้องบ่อยๆ ไม่ใช่สิ คือชั้นอยากให้กำลังใจเธอน่ะ" ถึงกับลนลานเลยทีเดียว ติดนิสัยจากลูกน้องที่ชอบมาอ้อนให้ชมอยู่บ่อยๆซะเเล้ว เเต่เเทนที่นิซ่าจะหงุดหงิดหรือโวยวายสิ่งเธอทำคือนั่งก้มหัวให้ลูบเงียบๆ

    "นิซ่า.." ยังไม่ทันได้ชักมือออก เซล่าก็พุ่งตัวขึ้นมาจากน้ำเเทบเหมือนบินได้

    "เดี๋ยวสิ ชั้นเองก็พยายามเหมือนกันนะ ชมชั้น ให้รางวัลชั้นด้วยสิ" เซล่าเเทบจะคุกเข่าขอต่อหน้า จนสุดท้ายชั้นก็ใจอ่อนยอมลูบหัวเซล่าอีกคนจนพอใจ ดูเหมือนหลังจากนี้ การลูบหัวเพื่อชื่นชมจะกลายเป็๞ที่นิยมในกลุ่มสาวเอลฟ์นั้นก็เป็๞เ๹ื่๪๫ในอนาคตอันใกล้ต่อไป


    ในตอนบ่ายหลังวันนั้นหลายวัน พวกเรากำลังซ้อมต่อสู้กับคุณมาธา ถึงจะพูดเเบบนั้นเอาจริงๆคือเราโดนคุณมาธา"ซ้อม" อยู่ฝ่ายเดียวเลย ทั้งที่เรารุม2ต่อ1เเท้ๆ ชั้นเข้าประชิดเเละให้เซล่ายิงสนับสนุนด้านหลัง เเต่ทั้งหมัดทั้งขาทั้งลูกธนู เธอหลบได้อย่างกะรู้การเคลื่อนไหวของเราอยู่เเล้ว โดยการโจมตีพวกเราไม่โดนเเม้ปลายผมเธอเลยสักนิดเดียวมาเป็๞เวลาร่วมชั่วโมงเเล้วจนลุงมาค็อลเดินเข้ามาเเละทักขึ้น

    "เฮ้ มาธา" เขาตรงมา๻ะโ๠๲เรียกทันทีจนคุณมาธาหันไปมองลุงมาค็อล ถึงอย่างงั้นเธอก็หลบทั้งลูกธนูของเซล่ากับขาที่เตะเธอจากด้านหลังได้ทั้งที่ไม่มองด้วยซ้ำ เธอมีตาหลังหรือยังไงไม่สิระดับนี่มีตาทิพย์ซะมากกว่า

    "มีอะไรหรอ มาค็อล"

    "มีคนจะมาฝากให้เธอฝึกหน่อย"เขาว่าก่อนมีคนเดินตามมา คนนั้นคือ นิซ่า

    "เอ๊ะ นิซ่า"

    "หือ รู้จักกันอยู่เเล้วหรือ"

    "คะ พวกเรามารู้จักกัน จากเ๹ื่๪๫ก่อนหน้านี่"

    "อ๋อ เธอคือ นิซ่า สินะรีนเล่าเ๱ื่๵๹ของเธอให้ชั้นฟังเเล้วละ" คุณมาธา เดินไปหานิซ่าก่อนพูดเเนะนำตัว

    "ชั้นชื่อมาธานะจ๊ะ"

    "คะ รบกวนด้วยนะคะ" นิซ่าพยักหน้าหลายต่อหลายครั้งจนดูตลกเลย เนื่องจากมีนิซ่าเข้ามาร่วมกลุ่มคนใหม่เลย เริ่มจากการฝึกกล้ามเนื้อเบาๆก่อนไปนั่งกินอาหารที่บ้านของคุณมาธาในตอนค่ำ


    เสียงเนื้อสัตว์เสียบไม้ที่ย่างบนเตาไฟดังซ่าา พร้อมส่งกลิ่นหอมตามลม ชั้นจับไม้พลิกไปมา เสียงน้ำผลไม้คั้นถูกเทลงเเก้วตามจำนวนคน

    "เอลมารีน ชั้นเอาน้ำผลไม้มาให้"นิซ่ายกเเก้วน้ำผลไม้มายื่นให้

    "เอ๊ะขอบ.."ยังไม่ทันได้ยื่นมือรับ เซล่าก็มาเเทรกกลางพร้อมเเก้วอีกใบ

    "นี่ รีน เธอชอบน้ำจากลูกผลไม้นี่ใช่ไหมล่ะ"เธอยื่นมาให้ชั้นเเต่กลับหันไปมองทางนิซ่าซะอย่างงั้น นี่กำลังเเข่งอะไรกันหรือเปล่าเนี่ย

    "เอ่อ สาวๆ ขอน้ำให้ทางนี้ด้วยสิจ๊ะ"คุณมาธาในชุดผ้ากันเปื้อนกำลังผัดอาหารอยู่ เเอบหัวเราะคิกคิกอยู่คนเดียวก่อนขัดศึกขึ้น นิซ่าเลยยกเเก้วของตนเองให้กับคุณมาธาไป

    "เเล้วนิซ่า มีอะไรที่อยากฝึกเป็๞พิเศษไหมจ๊ะ" คุณมาธายกจานอาหารที่ผัดเมื่อกี้มาวางที่โต๊ะ

    "คือชั้นมี ทักษะ [การต่อสู้ด้วยดาบ] คะ เลยอยากพัฒนาส่วนนี้"

    "เข้าใจละ ชั้นเองถึงไม่ได้มีทักษะ [ฝึกสอน] เเต่ก็ยินดีที่ได้เเนะนำเธอนะจ๊ะ"

    "คะ รบกวนด้วยคะ" ดูคุณมาธาตื่นเต้นมากกว่าปกติเหมือนว่าเพราะพวกเราไม่ได้ใช้ดาบกัน คุณมาธาเลยให้การฝึกได้ไม่เต็มที่นัก เธอคงดีใจที่มีคนใช้อาวุธเหมือนกับเธอละมั้ง

    "เเล้ว เอลมา.." ก่อนที่นิซ่าจะพูดจบ ชั้นก็ยื่นเนื้อเสียบไม้ที่ย่างสุกดีเเล้วให้เธอ

    "เรียกชั้นว่า รีน ก็พอเเล้วละ"

    "อืม รีน ฝึกอะไรบ้างหรอ"

    "ชั้นมีมวย.. ต่อสู้มือเปล่า หอก กับเเมลงภูติน่ะ"ยกมือขึ้นไล่นับไปด้วย

    "เเมลงภูติ? อ๋อเเมลงที่จัดการพวกโจรสินะ มันสุดยอดมากเลยเเค่ตัวเท่ากำปั้นเเต่ชนผู้ชายตัวใหญ่ล้มลงไปได้"นิซ่ากล่าวขึ้นด้วยความประทับใจ

    "ขนาดนั้นเลยหรอ"คุณมาธา หยิบไม้เสียบจากจานที่ชั้นเอาไว้วางไม้ที่สุกเเล้วไปกิน

    "รีน ทำไมเธอไม่ลอง ใช้เเมลงภูติมาร่วมกับการต่อสู้ของเธอดูละ" ประเด็นที่ชั้นไม่ทำเเบบนั้นเเต่เเรกเพราะเเมลงภูติไม่สามารถทำอะไรซับซ้อนได้ เท่าที่ชั้นลองคือ การให้คุ้มกันครั้งนั้น การสั่งเเมลงภูติพร้อมต่อสู้ไปด้วยอาจเป็๞เ๹ื่๪๫ยากก็ได้ เเต่ก็คุ้มที่จะลองเหมือนกัน

    "เดี๋ยวจะลองดูนะคะ"

    "เเล้วเซล่าฟีมละ ฝึกอะไรบ้างเหรอ" นิซ่าหันไปคุยกับเซล่า เเม้เหมือนจะดูไม่ชอบกัน เเต่ก็คงไม่ถึงกับทะเลาะกันหรอกมั้งเนี่ย เซล่าก็พูดตอบเหมือนปกติอยู่

    "ชั้นก็ ฝึกธนู เเละก็มีดสั้นน่ะ"

    "เหรอ นี่หรือชั้นต้องฝึกหลายๆอย่างบ้างกันนะ" นิซ่าหลังได้ยินอย่างงั้น ก็เริ่มทึกทักขึ้นมาเองเเล้ว เเต่ก็ถูกปรามไว้โดยคุณมาธา

    "นี่ๆ จะเอาสองคนนี่เป็๲มารตฐานไม่ได้หรอกนะ สองคนนี้มันเเปลกมาตั้งเเต่เเรกเเล้ว เอลมารีนมีทักษะ [การต่อสู้ด้วยมือเปล่า] เเต่ก็ไปฝึกหอกมาเพิ่ม เซล่ามี [การต่อสู้ด้วยมีดสั้น] เเต่ก็เลือกฝึกธนูซะอย่างงั้น เด็กพวกนี้นี่" คุณมาธาว่าพร้อมจิ้มไหล่ชั้นรัวๆเลย

    "ก็.. มันน่าจะมีประโยชน์ต่อไปนี่นา"

    "เฮ้อ เอาเถอะเอาเป็๲ว่า ถ้าชั้นจะเเนะนำ ก็คงบอกเเค่ว่า ให้ฝึกอย่างนึงอย่างเดียวไปก่อนดีกว่านะ"

    "คะ เข้าใจเเล้ว"

    "จะว่าไปนิซ่านี่อยู่กลุ่มอะไรหรอ" เซล่าทักขึ้นมา เอาจริงๆชั้นก็อยากรู้เหมือนกันด้วยท่าทางเเบบนี้เธอน่าจะอยู่กลุ่มเฝ้าระวังละมั้ง ลุงมาค็อลมาฝากด้วยตัวเองด้วยสิ

    "ชั้นอยู่กลุ่มเย็บปักน่ะ" อ้าวผิดซะงั้น

    "เห งั้นหรอ"เซล่าว่าเหมือนปล่อยผ่านไปเเต่ก็ดูสนใจอยู่เหมือนกัน กลุ่มเย็บปัก เป็๲กลุ่มที่จะทำผ้า เครื่องนุ่งห่มของทุกคนในหมู่บ้าน เเละดูจะยุ่งกันตลอดเลยด้วยสิ

    "กลุ่มเย็บปักดูยุ่งตลอดเลยนะไม่เป็๞ไรหรอ"คุณมาธาทักขึ้น

    "คะ ถึงจะมีฤดูที่ยุ่งๆกันบ้างเเต่ก็จะพยายามคะ"

    "อืม มาพยายามกันนะ"ชั้นชูเเก้วขึ้นก่อนทุกคนจะยกตามกันมา

    เป็๲งานเลี้ยงเล็กๆที่สนุกเเละคงไม่จบง่ายๆในคืนนี้เเน่ๆ..






    ----------------------------------------------


    สวัสดีครับ นายที ครับ ในตอนหน้ามีอะไรพิเศษด้วยละ รอติดตามได้เลยนะครับ จะว่าไปมีใครซื้อตอน Nc ตอนก่อนบ้างครับคงเห็นอะไรพิเศษมากกว่าตอนที่ยังไม่ปิดเก็บเหรียญหรือตอนธรรมดาเเล้วสินะครับ ผมหวังว่าจะทำในทุกNc หลังติดเหรียญไว้เลยละครับ ใครอยากรู้ก็ลองกดซื้อดูนะครับ  ยังไงก็ฝากคอมเมนต์ กดหัวใจ กดเข้าชั้น เป็๲กำลังใจให้ผมกันต่อไปนะครับ เจอกันตอนหน้าครับ