" ครืน " เรือเหาะลำใหญ่เคลื่อนผ่านกลุ่มหมอกที่ปลายอุโมงค์อย่างเชื่องช้า
" นี่รึโลกจินซาน " นนท์กวาดตามองทั่ว
" ปรานมังกรเข้มข้นจริงๆ พลังฟ้าดินก็อยู่ที่ขั้นสูงเกินหยั่ง " นนท์พึมพำแล้วบังคับเรือเหาะร่อนลงที่ท่าเทียบ
" ผู้มาเยือน เป็นผู้ใด มาจากที่ใด และมาทำอันใดยังโลกจินซาน " นายกองทหารยามขั้นราชันย์สูงสุดสมบูรณ์ อักขระสามตัว เอ่ยถาม
" พี่ชาย นามข้าโจวนนท์ ข้ามาจากโลกมังกร จักรวาลปฐมภูมิ เหตุผลที่ข้ามา ก็คือเหตุผลเดียวกันกับที่ท่านต้องมายืนตรงนี้ " นนท์ยกยิ้ม
นายกองทหารยามพยักหน้า " ดี แม้นเจ้าจะมาผู้เดียวแต่เจ้าก็มา เชิญ " นนท์ประสานสองมือให้ แล้วก้าวเท้าเดินผ่านประตูเมือง
" เมืองจินซานช่างไหญ่โตและมั่งคั่งยิ่งนัก " นนท์เดินเที่ยวชมเมือง และซื้อสิ่งของมากมาย
" เหตุใดผู้คนไปยังวิหารหลังนั้นมากนัก " นนท์พึมพำ แล้วเดินตามไป
" น้องชายเจ้ามาจากที่ใด " ชายผู้หนึ่งที่หน้าประตูวิหารเอ่ยถาม
" ราชันย์สูงสุดขั้นที่ห้าเพียงรูปรอยอักขระ " นนท์ครุ่นคิดในใจ
" ข้ามาจากโลกมังกร จักรวาลปฐมภูมิ " ชายผู้นั้นจ้องมองตั้งแต่หัวจรดเท้า
" เจ้ามาจากจักรวาลโบราณคร่ำครึรึ มิน่าขั้นพลังจึงต่ำต้อยยิ่งนัก " เหล่าชายที่เฝ้าอยู่หน้าประตูวิหารต่างพากันหัวเราะเยาะ นนท์เพียงยกยิ้ม
" วิหารนี้ รวบรวมไว้ซึ่งยอดยุทธหลายอักขระ ตัวเจ้านั้นเป็นเพียงมดปลวกเมื่อเข้าไป " ชายผู้นั้นแสยะยิ้ม
" เช่นเจ้าหากอยากร่วมรบ นั่น เจ้าไปรับเอาเสื้อเกราะและอาวุธของทหารแนวหน้า แล้วเร่งไปตายในสนามรบเสีย " นนท์มองตามนิ้วของชายผู้นั้น แล้วผินกายเดินจากไป
" อั่ก " ชายผู้นั้นกระอักเลือดออกมาทิ้งเข่าสองข้างลงที่พื้นในทันใด
" หัวหน้า " เหล่าสมุนทั้งหลายต่างเร่งพยุงร่างของหัวหน้าตนขึ้น
" เป็นไอ้หนุ่มคนนั้น " หัวหน้ายามหน้าวิหารเอ่ยขึ้น
" ข้าจะไปจัดการมัน " เหล่าสมุนเร่งไปยังนนท์
" หยุด ข้ายังมิอาจฝืนได้ หากพวกเจ้าเข้าไปหาไอ้หนุ่มนั่น ได้แต่เจ็บตัวเปล่าๆ " หัวหน้ายามหน้าวิหารเอ่ย
" หัวหน้า มันทำอันใดท่าน " สมุนผู้หนึ่งเอ่ยถาม
" กายจิตของมันเพียงจ้องยังกายจิตของข้า " เหล่าสมุนต่างแข็งค้าง
" เพียงแค่กายจิตจ้องงั้นรึ " เหล่าผู้คนที่อยู่หน้าวิหารต่างส่งเสียงวิพากษ์กันมิหยุด
" ไอ้หนุ่ม เจ้ามานี่ " ชายชราผู้หนึ่งเอ่ยขึ้น
" ผู้เฒ่ามีอันใดรึ " นนท์เอ่ยถาม
" คนแบกเกี้ยวของนายน้อยข้ามิพอ เจ้าเข้าไปแทน " นนท์ทำหน้านิ่ว
" ไอ้แก่ ข้ามิใช่ข้ารับใช้ผู้ใด " นนท์ผินกายเดินจากไป
" เจ้าถึงกับบังอาจเมินเฉยข้างั้นรึ " ชายชราสะบัดแส้อสรพิษเกล็ดหนาม หมายฟาดเข้าที่กลางหนังของนนท์
" เพี้ยะ " เสียงแส้ฉีกกระชากห้วงมิติ ปลายแส้พุ่งเข้าที่กลางหลังขของนนท์
" แว่บ " นนท์ใช้ออกด้วยเคลื่อนย้ายเมฆา
" ไอ้สาระเลว " ชายชราถึงกับโกรธจนตัวสั่น
" จับมัน " เสียงของชายชราตะโกนลั่น เหล่าสมุนทั้งหลายต่างกระโจนเข้าหมายจับตัวของนนท์ไว้
" อะไรกัน เดี๋ยวนี้ ตระกูลหนานแห่งโลกชิงซาน ถึงกลับกล้าแสดงบารมีที่โลกจินซานแล้วรึ " เสียงของชายหนุ่มผู้หนึ่งดังขึ้น
" เจ้าเป็นผู้ใด หากมิอยากเจ็บตัวอย่าได้สอดมือเข้ามายุ่ง " ชายหนุ่มเพียงยกยิ้ม
นนท์จ้องมองยังร่างของชายหนุ่ม " ราชันย์สูงสุดขั้นที่หก อักขระเจ็ดตัว " นนท์พยักหน้า นนท์นั้นถึงกับชื่นชมในความอัจฉริยะของชายหนุ่ม
" ยอดเยี่ยมยิ่งนัก แต่น่าเสียดายที่เน้นฝึกการหยั่งรู้มากกว่าฝึกตบะ " นนท์ครุ่นคิด
" นามข้า ฟั่นตี้ปิง แห่งโลกจินซาน " ชายแก่ถึงกับแข็งค้าง
" ที่แท้ นายน้อยตี้ปิง แห่งตระกูลฟั่นนี่เอง " ชายชราเก็บแส้และเรียกสมุนของตนกลับ
" นายน้อยตี้ปิง เป็นที่ไอ้หนุ่มผู้นั้น ที่มันกล้าที่จะขัดคำสั่งของข้า " ชายชราผู้นั้นเอ่ยขึ้น
" ชายหนุ่มผู้นั้นเป็นคนของเจ้ารึ " ชายชราถึงกับหน้าเสีย
" พอได้แล้ว " เสียงลึกลับดังลอยออกมา ชายชราเร่งจากไปในทันที
" ขอบคุณ คุณชาย " นนท์เอ่ยขึ้น
" ข้ามิเข้าใจ ท่านสามารถจัดการกับผู้เฒ่านั่นได้ ใยท่านจึงมิทำ " นนทท์ส่ายหน้า
" แท้จริงแล้ว ข้ามิได้ต้องการสร้างปัญหา " นนท์ส่ายหน้า
" ข้า ฟั่นตี้ปิง แห่งโลกจินซาน " นนท์พยักหน้า
" ข้า โจวนนท์ แห่งโลกมังกร จักรวาลปฐมภูมิ " ฟั่นตี้ปิงพยักหน้า
" ระยะทางจากจักรวาลปฐมภูมิมายังจักรวาลจินซานนั้นช่างไกลยิ่งนัก วันนี้ข้าได้พบเจอสหายต่างจักรวาล ข้าในฐานะเจ้าบ้านขอเลี้ยงสุราท่าน มิเมามิเลิกรา " นนท์พยักหน้า แล้วเดินพูดคุยกับฟั่นตี้ปิงไปจนถึงร้านสุราริมบึง
" บรรยากาศที่นี่ช่างวิเศษยิ่งนัก " นนท์สูดกลิ่นอายพลังชีวิตอันบริสุทธิ์ลึกล้ำ
" พี่ฟั่น อีกนานเพียงใด ทัพอสูรจึงจะมาถึง " นนท์ยกจอกสุราขึ้นจิบ
" พี่โจว ราวหนึ่งเดือน " นนท์พยักหน้า
" เหตุใดท่านจึงหนักใจเช่นนี้ " นนท์จับจ้องยังใบหน้าของฟั่นตี้ปิง
" พี่โจว สงงครามครานี้ หนักหนายิ่งนัก หากท่านมาถึงที่นี่ได้ ท่านคงจะรู้ว่าสิ่งใดที่ทำให้ต้องหนักใจ " นนท์พยักหน้า
" ข้าอยากรู้นัก เหล่าผู้เฒ่าจากหลายโลกที่มาหยั่งรู้อักขระได้กี่ตัวกัน " นนท์เอ่ยถาม
" สูงสุดคือผู้พิทักษ์ของโลกจินซานหยั่งรู้ได้สิบสองตัว " นนท์พยักหน้า
" หนักหนาอย่างที่ท่านว่า เราเสียเปรียบอสูรคลั่งพวกนี้มากนัก " นนท์ถอนหายใจอย่างหนัก
" เลิกพูดถึงเรื่องน่าเบื่อเช่นนี้ ดื่ม " ทั้งสองต่างดื่มกินอยู่พักใหญ่จึงมีเหล่ายอดยุทธรุ่นเยาว์ของโลกจินซานมาเข้าร่วม
" พี่ปิง เหตุใดท่านจึงได้คบหากับคนของจักรวาลต่ำชั้นได้ " นนท์ได้แต่ส่ายหน้า
" ข้าเดินทางมาหลายจักรวาล หลายโลก แต่ละที่ที่ข้าไปนั้นมีสิ่งเดียวที่เหมือนกัน " นนท์ยกจอกสุราขึ้นจิบ
" ก็คือ ผู้คนที่ชอบเหยียบย่ำทับถมผู้อื่น " นนท์มองยังรุ่นเยาว์ผู้นั้น
" ข้า " ฟั่นตี้ปิงตบยังไหล่ของรุ่นเยาว์
" พี่โจวอย่าได้ใส่ใจ ก็เสมือนกับเราสมัยเป็นผู้เยาว์ " นนท์พยักหน้า
" ใช่ สมัยนั้น ข้าบอกได้เลยว่าข้านั้นบ้าระห่ำยิ่งนัก " นนท์ยกยิ้ม
" พี่โจว ข้าต้องขออภัยท่าน " นนท์โบกมือ
" พี่ฟั่น ท่านรู้รึไม่ ว่าเหตุใดทัพอสูรคลั่งถึงได้บุกมายังโลกใบนี้ " นนท์เอ่ยถาม
" ข้ามิอาจรู้ได้ " นนท์พยักหน้า
นนท์กวาดตามองยังบึง " ข้ารู้สึกว่าบึงแห่งนี้มีสมบัติล้ำค่าอยู่ก้นบึง "
" พี่โจว จริงรึ " นนท์พยักหน้า แล้วลุกเดินมายังที่ริมบึง
" พี่โจว ท่านจะลงไปยังก้นบึงรึ " นนท์พยักหน้า
" ข้าขอเตือนท่าน มิเคยมีผู้ใดลงถึงก้นบึง " นนท์มองยังฟั่นตี้ปิง
" ข้าจะลองดู " ว่าแล้วนนท์กระโจนลงก้นบึงในทันที
" อึก " นนท์ถึงกับกระอักเลือดออกมา
" พี่โจว ขึ้นมาเถิด " นนท์ยกยิ้มแล้วปล่อยให้ร่างของตนจมลงยังก้นบึง
" แรงกดดันนี่มันหนักหน่วงยิ่งนัก " นนท์พึมพำ ร่างสูงนั่งขัดสมาธิยังก้นบึง เพื่อรับแรงกดดันระดับสิบสี่อักขระ
" อัก " เลือดทะลักออกมามากมาย นนท์ใช้แรงกดดันระดับสิบสี่อักขระขัดเกลาร่างของตน เนิ่นนานราวสามวัน
" ตูม " นนท์เร่งปรับสมดุลร่างกายในทันที
" ขั้นที่เก้าแล้ว " นนท์พึมพำ แล้วทะยานร่างไปตามพื้นเพื่อหาสมบัติล้ำค่า
" นี่มันผลึกปรานนเทพนี่ " นนท์วาดมือเก็บผลึกปรานเทพกองใหญ่เข้าแหวนมิติในทันที
" ผลึกปรานเทพล้านล้านก้อน มากมายยิ่งนัก " นนท์ยกยิ้ม แล้วกวาดตามองผ่านเนตรมังกร
" เหมือนจะมีกระดูกเทพอยู่ข้างล่าง " นนท์พึมพำ แล้ววาดมือสร้างอักขระเต๋าพลางตาไว้
" หวังว่าไอ้อสูรคลั่งจะมิได้มาเพราะกระดูกเทพชิ้นนี้ " นนท์พึมพำตรวจดูทั่ว แล้วเร่งขึ้นสู่ผิวน้ำในทันที
" พี่โจว ขึ้นมาแล้ว " นนท์ระเบิดปรานขับไล่ความชื้นออกจากชุดที่สวมใส่
" พี่โจว ข้างล่างเป็นเช่นไร " เหล่ารุ่นเยาว์พากันตื่นเต้น
" ข้างล่างต้องมีของดีเป็นแน่ ท่านถึงกับทะลวงขั้นย่อยได้ " นนท์พยักหน้า
" แท้จริงแล้วบึงเช่นนี้ ข้าพบเจอมาหลายโลกมาก และที่สำคัญมันเป็นด่านฝึกกายชั้นเลิศ " รุ่นเยาว์เริ่มรายล้อมเข้าหานนท์
" เพียงอดทนอยู่ก้นบึง แล้วใช้แรงกดดันของบึงขัดเกลาร่างของเจ้า เมื่อเจ้าผ่านไปได้ เจ้าจะได้รับรางวัล " นนท์มองยังเหล่ารุ่นเยาว์
" มันจะทรมานมากในยามที่เจ้าฝึก ขอเพียงเจ้าอดทน มีผู้ใดอยากจะลองบ้าง " นนท์เอ่ยถาม
" มิต้องกลัว ข้าจะคอยพิทักษ์ให้ " นนท์มองยังฟั่นตี้ปิง
" ได้ ข้าจะลองดู " ฟั่นตี้ปิง กระโจนลงบึงในทันที รุ่นเยาว์ต่างกระโจนลงบึงตามในทันที
" อ้าก " เสรียงร้องคร่ำครวญของฟั่นตี้ปิงและรุ่นเยาว์ดังลั่นทั่วเมืองจินซาน ทำเอาเหล่าผู้อาวุโสของรุ่นเยาว์พลันแตกตื่น เร่งหาตัวรุ่นเยาว์จ้าละหวั่น
" พวกเจ้าลงไปทำอันใดในบึงเร่งขึ้นมาเดี๋ยวนี้ " นนท์หันมองยังเหล่าผู้เฒ่าทั้งหลาย แล้วกระโจนลงบึง
" พวกเจ้าปล่อยตัวให้จมลงก้นบึง " ฟั่นตี้ปิงพยักหน้า
เมื่อถึงก้นบึงแรงกดดันยิ่งถาโถมเข้าหาเสียงกระดูกแตกหักดังทั่ว บางคนถึงกับร่างกายปริแตกเลือดทะลักออกมาอย่างมาก
" อดทนเข้าไว้ แล้วใช้แรงกดดันนี้ขัดเกลาร่างของเจ้า " ฟั่นตี้ปิงเริ่มเพ่งสมาธิ
" ชักนำแรงกดดันไปยังกระดูก อวัยวะ ของเหลว และผิวของเจ้า ให้แรงกดดันนี้ทำร้ายกายของเจ้าทั้งภายนอกและภายใน " นนท์กวาดตามองยังรุ่นเยาว์ พลางพยักหน้า
" เมื่อเจ้ารู้สึกว่าพวกเจ้ารับมิไหวแล้ว ให้หยุดชักนำแล้วเร่งฟื้นฟูร่างกาย " เหล่ารุ่นเยาว์พยักหน้า
" เมื่อฟื้นฟูร่างกายเสร็จ ให้เจ้าชักนำแรงกดดันทำร้ายร่างกายของเจ้าอีก ทำเช่นนี้ไปเรื่อยๆ จนกว่าแรงกดดันจะทำร้ายเจ้ามิได้ เมื่อถึงเวลานั้นเจ้าจะได้รับรางวัล " นนท์จับจ้องยังร่างของรุ่นเยาว์แต่ละคน
" รุ่นเยาว์ของแต่ละตระกูลลงไปก้นบึงนานนับสองวันแล้วมิรู้เป็นเช่นไร "
" พวกเจ้าดูสิ เหล่าผู้อาวุโสของแต่ละตระกูลต่างมิยอมไปที่ใด "
" ถ้าจะห่วงมากขนาดนั้น ใยมิลงไปยังก้นบึงเล่า "
" ตูม " เสียงระเบิดดังขึ้นที่ตันเถียนของแต่ละคน
" ตั้งสมาธิแล้วเร่งปรับสมดุลร่างกาย " นนท์เอ่ยขึ้น
" ยอดเยี่ยมยิ่งนัก " เหล่ารุ่นเยาว์ทั้งหลายต่างฉีกยิ้มด้วยความดีใจ
" ขึ้นไปข้างบนนกันเถิด " นนท์ทะยานร่างขึ้นไปยังผิวน้ำ
เหล่าผู้อาวุโสเร่งเข้ามาตรวจสอบร่างกายของเหล่าผู้เยาว์
" เหตุใดพวกเจ้าจึงมิเป็นอันใด ทั้งยังทะลวงขั้นย่อยได้อีก "
" เกิดอันใดขึ้นที่ก้นบึง " เหล่าผู้เยาว์ชี้นิ้วมายังนนท์
" ผู้อาวุโส เป็นพี่ชายโจวที่ชี้แนะขอรับ " เหล่าผู้อาวุโสเร่งมาสอบถามยังนนท์
" หลานชาย ก้นบึงมีสิ่งใด " นนท์พยักหน้าแล้วผายมือเชิญเหล่าผู้อาวุโส
" ผู้อาวุโสทุกท่าน บึงแห่งนี้แท้จริงแล้ว เป็นด่านฝึกกายชั้นเลิศ " นนท์ยกจอกสุราขึ้นจิบ
" ที่มิมีผู้ใดลงถึงก้นบ่อได้เพราะว่า บึงจะตรวจสอบขั้นพลังของผู้นั้นแล้วยกระดับแรงกดดันเพิ่มหนึ่งขั้นย่อยหรือมากกว่า จึงมิมีผู้ใดอดทนได้ " เหลาผู้อาวุโสพยักหน้า
" เช่นข้าหากลงไปข้าจะพบเจอกับแรงกดดันระดับใด " นนท์ยกยิ้ม
" ท่านคงคิดว่าท่านอยู่ขั้นสูงสุดของการฝึกตบะแล้วคงมิมีแรงกดดันใด ทำอันใดท่านได้ นั่นคือท่านคิดผิด " นนท์มองยังเหล่าผู้อาวุโส
" หากท่านลงไป ท่านที่หยั่งรู้ได้สี่อักขระ ท่านจะพบเจอกับแรงกดดันระดับห้าอักขระทันที " เหล่าผู้อาวุโสต่างตะลึง
" จริงรึ " นนท์พยักหน้า
" หากท่านมิเชื่อท่านจะลองดูก็ย่อมได้ " นนท์ยกยิ้ม
" ได้ ข้าจะลองดู " นนท์และชายชราผู้นั้นเร่งไปยังบึง
" อ้าก " เสียงของผู้อาวุโสท่านนั้นร้องลั่นทั่วโลกจินซาน
" ผู้เฒ่า อดทนไว้ " นนท์เอ่ยขึ้น
" ท่านปล่อยให้ร่างของท่านจมลงสู่ก้นบึง " นนท์อธิบายวิธีขัดเกลากายให้ชายชราฟัง
" ข้าจะลงไปยังก้นบึง " นนท์พยักหน้า แล้วกลับมายังร้านสุรา
" พี่โจว พวกข้าขอดื่มคารวะให้ท่าน " รุ่นเยาว์ลุกยืนแล้วยกยกจอกสุราคารวะ
" ดี น้องข้า " นนท์ยกยิ้ม เหล่ารุ่นเยาว์เร่งเร้าให้นนท์เล่าเรื่องราวของโลกอื่นและจักรวาลอื่นให้ฟัง
เวลาเนิ่นนานไหลผ่านไปถึงห้าวัน " ฮ่า ฮ่า ฮ่า ดียิ่งนัก ขอบใจหลานชาย " นนท์ยกยิ้ม
" ผู้เฒ่า รู้สึกว่าท่านได้รับรางวัลพิเศษ หากข้าคาดเดามิผิด ท่านคงได้รับรูปรอยของอักขระตัวที่ห้าใช่รึไม่ " ชายชราถึงกับงุนงง
" หลานชาย จ้ารู้ได้เช่นไร " นนท์เพียงยกยิ้ม
" ข้ามิอาจบอกได้ " นนท์ยกจอกสุราขึ้นจิบ
เหล่าผู้อาวุโสทั้งหลายต่างกระโจนลงบึงในทันที
ข่าวบึงจินซานแพร้กระจายไปอย่างรวดเร็ว เป็นเหตุให้เหล่ายอดยุทธทั่วโลกจินซานต่างเร่งมาพิสูจน์ความจริง
" ผู้คนมากมายนัก ข้าว่าไปจากที่นี่เถิด " นนท์มองยังฟั่นตี้ปิง
" ข้ามีสถานที่อีกแห่งหนึ่งอยากพาพวกเจ้าไป " นนท์ส่งเสียงทางจิตหาฟั่นตี้ปิงและรุ่นเยาว์
นนท์เร่งไปยังจุดหมายในทันที " พี่โจว บรรพตลูกนี้มิอาจเข้าไปได้ "
" พี่ฟั่นเหตุใด จึงมิอาจเข้าไปได้ " นนท์เอ่ยถาม
" บรรพชนของข้าได้บอกว่าบรรพตลูกนี้ได้มีผู้ยิ่งใหญ่ผนึกไว้ " นนท์พยักหน้า
" พี่ฟั่น มิต้องกังวล " นนท์กวาดตามองผ่านเนตรมังกร
" แก่นจักรวาลรึ " ภาพที่เห็นผ่านเนตรมังกรนั้นลางเลือนยิ่งนัก พบเห็นเพียงแสงสีขาวเรื่อเรือง
" พวกเจ้ารอที่นี่ ข้าจะเข้าไปดู " นนท์วาดมือส่งอักขระเทพไปยังผนึก
" ครึก " เสียงผนึกคลายตัว ฟั่นตั้ปิงถึงกับตกตะลึง
" เหตุใดจึงเปิดได้ " รุ่นเยาว์ทั้งหลายพึมพำ
" ครืน " ประตูถ้ำพลันเปิดออก
" ตูม " ปรานจักรวาลมหาศาลระเบิดออกมาอย่างบ้าคลั่ง พัดพาฟั่นตี้ปิงและรุ่นเยาว์ทั้งหลายปลิวไปไกล นนท์เร่งเดินฝ่าปรานจักรวาลเข้าไปในถ้ำทันที
" ตึง " นนท์วาดมือปิดประตูถ้ำ
" เกือบไปแล้ว ดีที่ปรานจักรวาลระเบิดออกมาก่อน มิเช่นนั้นพวกนั้นได้รู้แน่ว่ามีเศษแก่นจักรวาลอยู่ที่นี่ " นนท์พึมพำ
" นี่คือลมปรานอันใด " เหล่าผู้คนมากมายต่างตกใจที่จู่จู่ มีพลังงานมหาศาลไหลบ่าราวกับวายุ
" พี่โจว " ฟั่นตี้ปิงร้องตะโกนหาร่างของนนท์ ฟั่นตี้ปิงและรุ่นเยาว์ทะยานร่างออกหานนท์ในทันใด
" พี่ปิง มิใช่ว่าพี่โจวเข้าไปในถ้ำแล้วรึ " รุ่นเยาว์ผู้หนึ่งเอ่ยขึ้น
" อาจเป็นได้ " ฟั่นตี้ปิงพึมพำ
" เหตุใดพวกเจ้าจึงอยู่ที่นี่ " ฟั่นตี้ปิงจึงเล่าเรื่องราวของนนท์ให้ฟัง
" ไอ้หนุ่มคนนี้เพิ่งมายังโลกจินซาน กลับสร้างความชอบยังโลกจินซานไว้มากนัก " ฟั่นตี้ปิงพยักหน้า
" เศษแก่นจักรวาลชิ้นที่สาม " นนท์วาดมือเก็บแก่นจักรวาลเข้าไว้ในห้วงมิติกายในทันใด
" หากจะออกไปทั้งอย่างนี้ คงหาคำตอบให้กับผู้คนมิได้ " นนท์พึมพำ
นนท์วาดมือสลักมายาเต๋าทั้งห้าขั้นไว้ในโถงถ้ำ แล้ววางศิลานทีเทพไว้ตรงกลาง นนท์ส่งพลังไปยังศิลานทีเทพ
" ดี " นนท์เพ่งมองยังปรานจักรวาลที่ล่องลอย และหลับตาซึมซับมรรคาแห่งเต๋าทั้งห้าขั้น
" น่าจะตบตาผู้คนได้ " นนท์กวาดตามองหาทั่ว เมื่อมิพบสิ่งใด นนท์วาดมือผลักประตูถ้ำแล้วเดินออกไป
" ตึง " ประตูถ้ำพลันปิดตัวลง
เหล่าผู้อาวุโสต่างกระโจนเข้าถามไถ่ ว่าข้างไนนั้นมีสิ่งใด
" ผู้เฒ่าทั้งหลาย ท่านเพียงส่งอักขระเทพไปยังผนึกเพื่อเปิดประตูถ้ำ ท่านก็จะได้รู้แล้วว่าข้างในมีสิ่งใด " นนท์เอ่ยขึ้น
ผู้อาวุโสผู้หนึ่งเร่งส่งอักขระเทพไปยังผนึก แล้วก้าวเท้าเข้าไปในถ้ำ
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า " เสียงหัวเราะดังกึกก้องทั่วโลกจินซาน
173K
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731468932_96882450.webp)
