12:30 น. @ข้างสนามบาสเกตบอล
เสียงลูกบาสกระทบพื้นสลับกับเสียงหอบหายใจ ผมกับก้องนั่งพักกันอยู่ที่ขอบสนาม เหงื่อโชกตัวทั้งคู่ ผมกระดกน้ำเข้าปากพลางเหลือบมองไอ้ก้องที่กำลังเช็ดแว่นตา สายตามันแอบชำเลืองไปทางโรงอาหาร... ที่ที่พิมน่าจะนั่งอยู่กับกลุ่มเพื่อน
"เฮ้ยก้อง..." ผมเปิดประเด็นพลางยิ้มมุมปาก "ถามจริง มึงเคยมีแฟนบ้างป่ะวะ? เห็นวันๆ เอาแต่ส่องรูปพิม ทำไมไม่เดินเข้าไปจีบเลยล่ะเพื่อน?"
ก้องชะงัก มือที่เช็ดแว่นสั่นนิดๆ "พูดอะไรของมึงเชน... พิมเขาจะมาสนใจคนอย่างกูได้ไง"
"เอ้า หน้าตามึงก็ไม่ได้แย่ รูปร่างก็ดี แต่กูถามหน่อย..." ผมโน้มตัวเข้าไปใกล้ ลดเสียงลงให้ได้ยินกันสองคน "มึงเคย 'ตอกหี' สาวบ้างยัง? หรืออย่างน้อยเคยดูหนังโป้แบบเอาจริงเอาจังป่ะ?"
ก้องหน้าแดงแป๊ดถึงใบหู "ไอ้เชน! มึงถามบ้าอะไรเนี่ย ใครจะไปทำเื่แบบนั้น..."
ผมหัวเราะร่วนพลางตบไหล่มัน "โถ่... พ่ออัจฉริยะ มึงทุ่มเทกับการเรียนเพื่อให้คนชมว่าเก่งเหรอวะ? รู้ป่ะว่าในโลกความจริงน่ะ เกรดเฉลี่ยแม่งไม่ได้ช่วยให้มึงมีเมียสวยนะเว้ย เส้นสายกับความกล้าต่างหากที่จะทำให้มึงเป็ใหญ่"
ผมแกล้งแหย่ต่อ "สมมุตินะ... สมมุติว่าเป็พิมแล้วกัน ถ้าวันนึงพิมไปคบกับคนอื่น แล้วมึงต้องเห็นภาพเขานั่งควบเซิ้งควยคนอื่นรัวๆ ถี่ๆ แตกในใส่หีจนเยิ้ม ในขณะที่มึงได้แต่ยืนมองอยู่ห่างๆ มึงไม่รู้สึกเสียเปรียบหรือเสียดายของบ้างเหรอวะ?"
ก้องมองหน้าผม แววตามันวูบไหวแต่ก็ยังพยายามรักษามาดพระเอก "มันไม่เป็แบบนั้นหรอกน่า... มึงอย่าไปว่าพิมแบบนั้นดิ พิมเขาเรียบร้อยจะตาย"
"กู 'สมมุติ' เว้ย มึงอย่าเด๋อดิ!" ผมสบถพลางส่ายหัวกับความอ่อนต่อโลกของมัน
"กูไม่รู้หรอกนะเชน... แต่ถ้ากูชอบใคร กูคงต้องรับในสิ่งที่เขาเป็ให้ได้ทุกอย่างแหละ" ก้องตอบด้วยเสียงเรียบๆ ทรงคุณชายสุดๆ
เช็ดเข้... ในใจผมแม่งคิดอย่างเดียวเลย 'ไอ้นี่มันเด็กน้อยชิบหาย หน้าตาก็ดีแต่ทำไมมันโลกสวยขนาดนี้วะ? มึงรู้มั้ยว่าอีพิมที่มึงบูชาน่ะ โดนเย็ดมาั้แ่มอต้นแล้ว แถมตอนนี้ยังคุกเข่าเลียควยกูเรียกเ้านายอยู่นี่ไง!'
"เออๆ... คิดแบบมุมบวกก็ดีแล้วพ่อคนดี 555+" ผมลุกขึ้นยืนพลางเดาะบาสเล่น "งั้นมึงเรียนไปนะก้อง ส่วนกูขอไปหา 'ประสบการณ์ชีวิต' ต่อละกันว่ะ"
ผมเดินจากมาพลางกดโทรศัพท์ทักไลน์หาพิมทันที: [ เย็นนี้ว่างป่ะ? เ้านายอยากกินของหวานหลังเลิกเรียนว่ะ ]
813
