ทะลุมิติมากับระบบคู่หูสุดป่วน

"น....นี่มันก้อนทองนี่!!"

เธออุทานอย่าง๻๠ใ๽ทันทีเมื่อเห็นว่ารากที่เธอสะดุดใต้ต้นไม้ต้นใหญ่ต้นนี้เข้าว่าไม่ใช่รากธรรมดาทั่วไปของต้นไม้แต่มันมีลักษณะที่คล้ายคลึงกับต้นโสม ก่อนที่เธอจะค่อยๆขุดรากที่โผล่พื้นดินออกมาอย่างระมัดระวัง จนเธอขุดรากที่อยู่ตรงหน้าได้สำเร็จจึงทำให้เธอได้เห็นว่ารากที่เธอขุดออกมานั้นคือโสมจริงๆแถมโสมต้นนี้มีลักษณะพิเศษคือรูปร่างของรากมีลักษณะคล้ายคนซึ่งเมื่อเธอเห็นต้นโสมแล้วก็คิดว่าโสมต้นนี้น่าจะมีอายุหลายสิบปีหรือไม่ก็ราวๆร้อยปีได้เพราะรากมีลักษณะคล้ายคนมาก ซึ่งต้นโสมมีลักษณะคล้ายคนมากยิ่งขึ้นเท่าใดก็ยิ่งจะบ่งบอกว่าโสมต้นนั้นมีอายุหลายสิบปีหรือบางต้นจะมีอายุเป็๲ร้อยปีเหมือนอย่างที่เจอ ก่อนจะค่อยสำรวจดูรอบๆอีกทีก่อนจะเห็นต้นโสมสองต้นที่อยู่ใกล้เธอด้านขวามือก่อนจะค่อยๆขุดต้นโสมขึ้นมาทั้งสองต้นแต่ต้นโสมสองต้นมีขนาดเล็กกว่าต้นแรกพอสมควรคาดว่าน่าจะมีอายุราวๆสี่สิบถึงห้าสิบปีเห็นจะได้

"ฮ่าๆๆ.....วันนี้โชคดีจริงๆเลยได้เจอทองก้อนใหญ่ซะแล้วสิ ฟูฟู่ดูต้นโสมต้นนี่สินี่มันเป็๲ต้นโสมคนแล้วอายุน่าจะเป็๲ร้อยปีได้แล้วล่ะ ฉันจะรวยแล้วฮ่าๆ เ๽้าพวกทองก้อนพวกนี้จะทำให้ฉันมีเงินแล้วดีจริงๆเลย ฮ่าๆ" ชาล็อตชูต้นโสมต้นแรกให้เ๽้าระบบคู่หูดูก่อนจะหัวเราะอย่างมีความสุขจนส่งถึงตาเธอซึ่งถ้ามีคนอื่นได้เห็นก็จะรู้ได้ว่าเด็กสาวตรงหน้านี้มีความสุขมากขนาดไหนแค่ได้ฟังเสียงหัวเราะใสกังวาลของเด็กสาวตรงหน้าก็ได้รู้ทันที

[ดีจริงๆเลยชาล็อตแบบนี้เธอก็จะมีเงินสร้างบ้านให้ครอบครัวไป๋แล้วน่ะสิ!] ระบบคู่หูตอบรับคู่หูตัวเองอย่างตื่นเต้นทันที

"นั่นสิฉันจะได้สร้างบ้านใหม่ให้ครอบครัวไป๋สักที บ้านที่พวกเขาอยู่มีแต่รอยรั่วไม่รู้ว่าวันไหนบ้านจะพังเลยล่ะฟูฟู่" บ้านของครอบครัวไป๋มีแต่รอยรั่วจริงๆนั่นแหละ เธอต้องรีบสร้างบ้านใหม่แล้ว

"ฉันไม่รู้เลยว่าถ้าสร้างบ้านเร็วจนเกินไปพวกชาวบ้านจะสงสัยครอบครัวไป๋หรือเปล่าว่าทำไมพวกเขาถึงมีเงินสร้างบ้าน ฉันคิดว่าจะเอาโสมต้นเล็กสองต้นนี้ไปขายแล้วจะเก็บต้นใหญ่ไว้ จากนั้นก็ค่อยให้ผักที่จะปลูกได้ไปขายในตัวเมืองมาก่อนแล้วค่อยสร้างบ้านใหม่ นายว่าดีไหมฟูฟู่"

[ฉันว่าความคิดเธอดีมากเลยล่ะชาล็อต ชาวบ้านจะได้รู้ว่าพวกเธอมีเงินจากการขายผักหรือถึงตอนนั้นเธอก็ค่อยบอกพวกชาวบ้านไปว่าเจอสมุนไพรหายากเลยขายได้เงินมาพอสร้างบ้านก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร]

"ดีเลย!ความคิดนายนี่ดีมากเลยฟูฟู่ขนาดฉันเองยังคิดไม่ถึงเลย"

[หึๆ...นี่ใครนี่ฟูฟู่ระบบคู่หูสุดแสนฉลาดล้ำลึกของเธอเลยนะชาล็อต!] ถ้าเด็กสาวได้เห็นท่าทางของเ๽้าระบบคู่หูของตัวเองล่ะก็ต้องเกิดความหมั่นไส้เ๽้าระบบคู่หูของเธอแน่เพราะท่าทางที่เชิดคอหยิ่งยโสหัวเราะนั้นอาจทำให้ผู้คนที่พบเห็นเกิดความหมั่นไส้เ๽้าระบบคู่หูก็เป็๲ได้แต่เสียดายที่เด็กสาวนั้นไม่ได้เห็นท่าทางทีหยิ่งยโสของระบบคู่หูตัวเอง

"จ้าๆนายฉลาดล้ำลึกมากเลยฟูฟู่" เธอรีบตัดบทชมเ๯้าระบบคู่หูทันทีถ้าปล่อยไว้เธอเกรงว่าเ๯้านี่จะชมตัวเองอีก

"นี่ฟูฟู่ตอนนี้เวลาผ่านไปเท่าไหร่แล้วเหรอ ฉันกลัวว่าท่านพ่อพี่ใหญ่และน้องเล็กจะไม่เห็นฉันแล้วพวกเขาจะกังวลออกตามหาฉัน"

[ฉันขอดูก่อนนะ.....ตอนนี้ผ่านมาราวๆหนึ่งชั่วโมงได้แล้วล่ะชาล็อต] ระบคู่หูดูเวลาก่อนจะบอกเวลาเด็กสาวไป

"หนึ่งชั่วโมงแล้วเหรอทำไมเวลาเดินเร็วอย่างนี้ล่ะ แย่แล้วพวกเขาต้องตามหาฉันแน่เลยถ้าไม่เห็นฉัน ฉันต้องรีบไปแล้วล่ะ" เธอรีบวิ่งกลับทางที่ท่านพ่อพี่ใหญ่และน้องเล็กอยู่ทันที ดีนะที่ที่เธอมาห่างจากพวกเขาไม่มากเท่าไหร่

ทางด้านซีฮ่าวเองเมื่อไม่ได้เห็นบุตรสาวเขาก็เกิดความเป็๲กังวลอย่างมากกลัวว่าบุตรสาวตัวเองจะเกิดอันตรายหรืออาจจะเจอสัตว์ป่าที่ดุร้ายได้จึงได้รีบช่วยกันออกตามหากับบุตรชายทันที หนึ่งเค่อต่อมาจะเห็นได้ว่าทางขวามือที่ห่างจากพวกเขาประมาณหนึ่งร้อยเมตรนั้นจะเห็นได้ว่ามีเด็กสาวหน้าตาน่ารักคนหนึ่งดวงตาฉายแววความดื้อรั้นออกมาสวมใส่ชุดด้วยผ้าเนื้อหยาบส่วนด้านหลังได้สะพายตะกร้าเดินออกมาจากป่าทางเดินที่ห่างจากพวกเขาออกซึ่งนั่นก็คือชาล็อตที่ได้เดินออกมาหาบิดาและพี่ใหญ่น้องเล็กอยู่

"นั่นพี่รองขอรับท่านพ่อ!" ลี่หยางเมื่อเห็นพี่สาวจึงรีบชี้บอกบิดาทันที

"เยว่เอ๋อร์!!! เ๽้าหายไปไหนมารู้รึไม่ว่าพ่อเป็๲ห่วงเ๽้าแทบแย่นึกว่าเ๽้าจะเกิดอันตรายแล้วเสียอีก พวกข้าได้เดินหาเ๽้าก็ไม่พบทีหลังถ้าลูกจะไปไหนบอกพ่อหรือพี่ใหญ่เ๽้าก่อนนะลูกหรือจะให้พ่อกับพี่ใหญ่เ๽้าไปด้วย ถ้าเกิดอันตรายกับเ๽้าแล้วข้าจะมีหน้าไปพบท่านแม่เ๽้าได้อย่างไร" 

ซีฮ่าวหันไปตามทางที่ลี่หยางชี้นิ้วเมื่อเขาเห็นบุตรสาวแล้วจึงรีบเดินมาทางบุตรสาวทันทีก่อนจะจับไหล่นางแล้วเอ่ยตักเตือนก่อนจะสำรวจร่างกายบุตรสาวว่าได้รับอันตรายหรือไม่แต่เมื่อเห็นว่าบุตรสาวนั้นไม่มีรอยขีดข่วนจึงได้คลายความกังวลลง ทางด้านชาล็อตเองเมื่อเธอได้เห็นว่าท่านพ่อเป็๲ห่วงจึงเอ่ยขอโทษและรีบบอกกับท่านพ่อที่ตัวเองนั้นได้หายไปทันที

"ข้าไม่ได้ไปไหนไกลห่างจากพวกท่านมากเท่าไหร่หรอกเ๽้าค่ะห่างไปอีกสองลี้เท่านั้นเอง ระหว่างที่ไปข้าได้ไปเก็บสมุนไพรมาเ๽้าค่ะข้าได้ตังกุยมาด้วยนะเ๽้าคะเลยเก็บเพลินไปหน่อย ข้าขอโทษด้วยนะเ๽้าคะที่ทำให้พวกท่านต้องเป็๲ห่วงข้าแบบนี้" เด็กสาวก้มหน้าสำนึกผิดทันทีเมื่อเห็นสีหน้าของบิดาและพี่ชายน้องชายเป็๲ห่วง

"เ๽้าไม่เป็๲อะไรก็ดีแล้วทีหลังก็อย่าทำอย่างนี้อีก คราวหน้าคราวหลังก็ให้พี่ใหญ่เ๽้าไปเป็๲เพื่อนด้วยแล้วกันถ้าเ๽้าอยากไปหาสมุนไพรจริงๆ" ซีฮ่าวรีบปลอบบุตรสาวทันทีเมื่อเห็นว่าบุตรสาวนั้นสำนึกผิด เมื่อพบบุตรสาวแล้วเขาก็ได้ชักชวนให้บุตรสาวบุตรชายกลับบ้านทันทีเพราะเขาเห็นว่าตะวันเริ่มคล้อยเย็นแล้ว

"พวกเรารีบกลับบ้านเถอะเดี๋ยวมารดาเ๽้าจะเป็๲ห่วงเสียเปล่าๆ"

"เ๽้าค่ะ/ขอรับท่านพ่อ" บุตรสาวบุตรชายพวกเขารีบตอบรับบิดาทันที

ระหว่างทางเดินที่จะกลับบ้านพวกเขาก็ได้เก็บกับดักที่ดักสัตว์ไว้ก่อนจะกลับบ้าน ทำให้พวกเขาได้ไก่ป่าเพิ่มมาอีกสามตัววันนี้พวกเขาได้เนื้อสัตว์มาหลายตัวเลยทีเดียวไม่ว่าจะเป็๲กระต่ายป่าหรือไก่ป่ารวมๆแล้วพวกเขาได้ไก่ป่ามาทั้งหมด 4 ตัวและกระต่ายป่ามาอีก 3 ตัว สีหน้าของแต่ละคนที่ได้เนื้อสัตว์เพิ่มก่อนกลับบ้านนั้นแต่ละคนล้วนแล้วมีแต่รอยยิ้มซึ่งทำให้รู้ว่าพวกเขานั้นมีความสุขมากขนาดไหนที่ได้ล่าเนื้อสัตว์ป่ากลับบ้านได้โดยเฉพาะชาล็อตที่ยิ้มจนฟันแสดงให้เห็นว่าเธอนั้นมีความสุขมากกว่าใครๆเพราะยิ่งมีเนื้อสัตว์มากเท่าไหร่ยิ่งมีเนื้อให้เธอได้กินมากเท่านั้น