องค์กรลับล่าสมบัติเสียว (light version)

        "งั้นฉันเอาเอกสารวางไว้ตรงนี้นะคะผอ." เสียงหญิงสาวสวมแว่นตา สวมชุดกระโปรงสีเทาคนหนึ่งเอ่ยขึ้น

        "จ๊ะ เอาไว้ตรงนั้นแหละ ไม่มีอะไรแล้วเธอกลับบ้านเถอะ เอ่อ จริงสิแอน เธอเห็นโจไหมว่าเขาอยู่ไหน ฉันไม่เห็นตั้งแต่บ่ายแล้ว"

        "น้องโจเหรอคะ ไม่เห็นเหมือนกัน ไม่ได้อยู่ในห้องเหรอคะ จะให้ฉันสั่งพนักงานรักษาความปลอดภัยดูให้ดีไหมคะ"

        "ไม่เป็นไร ๆ อย่าไปรบกวนพวกนั้นเลย เขาก็คงเล่นอยู่แถว ๆ โซน ดี เหมือนเดิมนั่นแหละเบื่อ ๆ ก็คงกลับมาเอง เธอกลับบ้านได้แล้วจ้ะ ฉันเองก็จะไปพักเหมือนกัน…"

        "ค่ะ ผอ.งั้นพรุ่งนี้เจอกันนะคะ" หญิงสาวที่ชื่อว่าแอน ค้อมตัวให้สายชลผู้ซึ่งเป็นผอ.ขององค์กรแห่งนี้ก่อนที่เธอจะหมุนกาย หันหลังเดินออกจากห้องทำงานไป ส่วนสายชลพอเลขาสาวตนสวยจากไปแล้วเธอก็ถอดแว่นตาวางบนโต๊ะ ก่อนยืดเหยียดแขนด้วยความเมื่อยล้าจากนั้นจึงเอนหลังหลับตาไปบนเก้าอี้…

        และ ในขณะเดียวกัน ณ โถงทางเดินของโซนB ติดกับ โซนAภายในองค์กรโจบุตรชายของสายชลกำลังจะเดิน กลับที่มาหามารดาคนสวยของมันที่ส่วนกลาง เหมือนเฉกเช่นทุกวัน หลังจากไปเล่นกับพวกXCP ระดับปลอดภัยที่โซน D มา ทว่า…..ในวันนี้กลับเกิดเหตุการณ์บางอย่างที่ไม่มีใครคาดคิดขึ้น

        "เฮ้ออออ หิวเป็นบ้าวันนี้แม่ทำอะไรกินนะ อยากกินแฮมเบอเกอร์จัง"

        โจ เดินไหล่ตกเอามือกุมท้อง และบ่นพึมพำเบา ๆ ไปเรื่อย ก่อนที่หูของมันจะได้ยินเสียงบางอย่างกระซิบขึ้น

        "ทางนี้……..ทางนี้….."

        ขนทั่วสรรพางค์ของโจถึงกับขนลุกซู่ แม้นตัวเขาเองจะได้พบ ได้เห็นของแปลกประหลาดลึกลับมามากมาย แต่ยังไงเขาก็ยังเป็นเด็กอายุแค่ 15 ปี อยู่ดี

        "สะ…เสียงใครฟ่ะ!? คงเป็นเสียงของไอ้พวกxcp ในโซนA แน่ ๆ หึ ขะ…ของแค่นี้ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก ฉันนะ ปะ….เป็นลูกชายของ….ของผอ.ขององค์กรแห่งนี้เชียวนะเฟ้ย…!!"

        ถึงเขาจะบอกออกมาแบบนั้น แต่น้ำเสียงกับสีหน้าตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง

        "ทางนี้……..ทางนี้….."

        ยิ่ง…..กลัวมากเท่าไหร่ เจ้าเสียงลึกลับในหัวของเขาก็ยิ่งชัดเจนมากขึ้น

        "มะ….ไม่ ไม่มีทางไม่ไปเฟ้ย บ้าจริง แถวนี้ไม่มีพวกพี่ ๆ หน่อยรักษาความปลอดภัยสักคนเลยรึไงนะ"

        โจ กวาดตามองไปรอบ ๆ ตัวก่อนจะพบว่าไม่มีใครอยู่เลย ซึ่งมันผิดปรกติมาก ๆ เพราะถัดจากจุดที่ยืนอยู่อีกนิดก็จะเป็นโซน A โซนกักเก็บXCPตัวอันตราย โซนต้องห้ามซึ่งมันควรจะมีหน่วยรักษาความปลอดภัยดูแลอย่างแน่นหนายิ่งกว่าจุดอื่น ๆ ในองค์กร

        เด็กหนุ่มเห็นท่าไม่ดี และรู้สึกไม่ชอบมาพากลเขาจึงรวบรวมความกล้า หลับตาวิ่งผ่านไปโดยไม่สนเจ้าเสียงลึกลับที่กระซิบเรียกไม่หยุด

        "ไม่กลัว ๆๆๆๆๆๆๆๆ ว้อย แกหลอกฉันไม่ได้หรอก"

        โจแหกปากลั่นก่อนจะวิ่งไม่คิดชีวิต เขาใช้เวลาอยู่เพียงชั่วอึดใจ ก่อนจะหยุดวิ่ง และลืมตาขึ้น

        "แฮก ๆ เหนื่อยเป็นบ้าแต่ในที่สุดก็….ฮึก..!!"

        ในวินาทีแรกที่โจคิดว่าตนเองหนีออกมาจากเสียงปริศนานั้นได้แล้ว เพียงแค่เขาลืมตา ภาพที่อยู่ตรงหน้าก็คือ ตู้กระจกหนาขนาดใหญ่ ที่ภายใน มีตุ๊กตาหมี หน้าตาลามกน่าเกลียดตัวหนึ่งกำลังแสยะยิ้ม และจ้องมองมาที่โจอยู่

        ส่วนหน้าตู้บริเวณด้านล่างก็มีป้ายข้อความติดอยู่

        'ตุ๊กตาหมี Yed XCPระดับ A รหัส SDMU-209'

        ใช่แล้ว มันคือเจ้าตุ๊กตาYed ที่เคยสะกดจิตให้พ่อกับลูกสาวคู่หนึ่งสมสู่กันก่อนที่คนขององค์กรจะเข้าไปช่วยเหลือ และจับมันมากักขังไว้ในตู้กระจกนิรภัยแห่งนี้นี่เอง ทว่า….น่าแปลกยิ่งนัก เหตุใดโจจึงถูกเสียงของมันล่อลวงให้มาโดนสะกดจิตได้ หรือ อาจจะมีพลังลึกลับบางอย่างอยู่เบื้องหลังเรื่องราวนี้ก็เป็นได้ แต่ตอนนี้เราอย่าพึ่งไปห่วงเรื่องนั้น เพราะสิ่งที่น่าเป็นห่วงตอนนี้คงจะเป็น สายชล เสียมากกว่า เธอกำลังนั่งพักผ่อนอย่างสบายใจอยู่ในห้องทำงานโดยที่มิได้ล่วงรู้เลยว่า ยามนี้ บุตรชายหัวแก้วหัวแหวนในไส้ กำลังเดินเป้าตุงหำตั้ง กลับไปหา เพื่อจะทำมิดีมิร้าย(เย็ด)เธอ…

        จบตอน