หน่วยรักษาความปลอดภัยทีม A และ B มาถึงชั้นสองด้วยอาการแตกตื่น ภาพศพของบาโลตตาที่เละเทะจนจำเค้าเดิมไม่ได้ทำเอาทุกคนหน้าถอดสี
"รองหัวหน้าบาโลตตาถูกฆ่า?!"
"นี่มันเกิดเื่บ้าอะไรขึ้นวะเนี่ย?"
"แล้วศัตรูมันหายหัวไปไหนแล้ว?"
"ห้องกล้องวงจรปิด ตอบด้วย! ทำไมเงียบกริบแบบนี้กัน!"
"รีบไปขอคำสั่งจาก ดร.หลินเว่ยเสียนโดยด่วน!"
"ทีม C พบศพ ดร.หลินเว่ยเสียน แล้ว! ย้ำ! ดร. ตายแล้ว!"
"คุณพระช่วย..."
หน่วยรักษาความปลอดภัยทุกคนสูดหายใจเฮือก หน้าซีดเผือดด้วยความตกตะลึงเพราะทั้งหมดนี่คือฝีมือของหมายเลขศูนย์จริงเหรอ? ไอ้ตัวทดลองที่ไม่มีพิษสงอะไรเลยในความทรงจำของพวกเขาเนี่ยนะ? ฐานทัพทั้งฐานปั่นป่วนเพราะคนคนเดียว ระดับหัวหน้าที่พึ่งพาได้ไม่หนีหางจุกตูดก็กลายเป็ศพไปหมด หน่วยรักษาความปลอดภัยเพิ่งจะรู้ตัวว่า... ตอนนี้พวกเขาเคว้งคว้างไร้คนสั่งการโดยสิ้นเชิง
ไอ้ตัวทดลองนั่นโดนล้างสมองไปแล้วไม่ใช่เหรอ? หรือว่ามันแกล้งโง่เพื่อรอจังหวะเอาคืนมาตลอดกัน?
พอคิดได้แบบนี้ หน่วยรักษาความปลอดภัยก็รู้สึกเสียวสันหลังวาบ พวกเขาเพิ่งตระหนักว่าหานเซียวแกล้งทำตัวไร้พิษภัยมาโดยตลอดเปรียบราวกับคมกริบที่แขวนอยู่เหนือหัวที่พร้อมจะร่วงลงมาเชือดคอพวกเขาได้ทุกเมื่อ เหมือนนักฆ่าที่ซ่อนตัวในเงามืดโดยที่พวกเขาไม่รู้ตัวแถมยังมองข้ามหัวอีกฝ่ายไปอีกต่างหาก
ทุกคนขนลุกซู่ด้วยความหวาดกลัวขณะที่เหงื่อท่วมเต็มแผ่นหลัง
"อย่าตื่นตูม! ตั้งสติเข้าไว้! ศัตรูมีแค่คนเดียว ค้นหาแบบปูพรม อนุญาตให้ยิงได้อย่างอิสระ! ทีม A ไปคลังอาวุธ ทีม B ไปดูสถานการณ์ที่ห้องกล้องวงจรปิด ทีม C ไปกันข้อมูลการทดลองที่ห้องแล็บ ทีม D เฝ้าประตูใหญ่ไว้ ไม่ว่าหมายเลขศูนย์จะทำอะไรแต่ถ้ามันคิดหนี มันต้องไปที่ประตูใหญ่แน่ ปฏิบัติการ!"
ในวินาทีวิกฤต หัวหน้าทีม A ตัดสินใจเข้ายึดอำนาจสั่งการด้วยความคิดเฉียบคมพร้ะโกนสั่งเสียงดังลั่น
คำสั่งชัดเจน หน่วยรักษาความปลอดภัย เริ่มเคลื่อนไหวทันที กองกำลังติดอาวุธในฐาน 60 นาย แบ่งเป็ 4 ทีม A B C D ปกติจะประจำการตามจุดต่างๆ พอมีเหตุฉุกเฉินก็จะรวมพลอย่างรวดเร็ว
ทว่า... หานเซียวมีแผนรับมือสถานการณ์ต่างๆเตรียมไว้หลายตลบ
ตู้ม!
เสียงะเิทึบๆดังสนั่นหวั่นไหวมาจากข้างล่าง หน่วยรักษาความปลอดภัยทุกคนรู้สึกได้ถึงแรงสั่นะเืที่ส่งผ่านพื้นรองเท้า หัวหน้าทีม A สะดุ้งโหยงพร้อมรีบะโถามออกมาว่า "เกิดอะไรขึ้น?!"
เสียงปืนยิงกันสนั่นหวั่นไหวดังลอดมาจากวิทยุสื่อสารปนกับเสียงะโที่ร้อนรน "ทีม C ปะทะกับศัตรูที่ห้องแล็บ! ย้ำอีกครั้ง! ทีม C ปะทะศัตรูที่ห้องแล็บ! บ้าเอ๊ย! หมายเลขศูนย์มันใช้ะเิมือ! ห้องแล็บไฟไหม้แล้ว!"
"มันไปเอาะเิมือมาจากไหนกัน?!" หัวหน้าทีม A โกรธจนหน้าสั่น ตอนนี้เขากับลูกน้องเฝ้าอยู่หน้าคลังอาวุธโดยไม่มีแมวตัวไหนผ่านเข้าไปสักตัว
"ขอกำลังเสริม! ด่วน! กลุ่มไหนอยู่ใกล้ที่สุด?"
"ทีม B อยู่ชั้นใต้ดินชั้นสาม! ห้องกล้องวงจรปิดพังยับแล้ว พวกเรากำลังมุ่งหน้าไปจุดปะทะ!"
……
ชั้นใต้ดินชั้นสาม หานเซียวซ่อนตัวเงียบอยู่ตรงมุมทางเดิน ห่างออกไปสิบเมตรคือห้องแล็บที่มีควันดำโขมง ไฟกำลังลุกโชน เขาใช้ะเิมือสามลูกมัดรวมกันะเิข้อมูลการทดลองวัลคีรีจนวอดวาย หน่วยรักษาความปลอดภัย ทีม C สิบกว่าคนกำลังสาดะุใส่มุมที่เขาซ่อนตัวอยู่อย่างบ้าคลั่ง
หลังจากที่สังหารบาโลตตาไปแล้วหานเซียวก็ไม่ได้มุ่งหน้าตรงไปที่ประตูใหญ่ในทันทีแต่ย้อนศรกลับลงมาที่ชั้นใต้ดินชั้นสาม เขารู้ดีว่าพวกหน่วยรักษาความปลอดภัยจะต้องวางตาข่ายดักจับและค้นหาแบบปูพรมไล่ลงมาจากชั้นบน ขืนทะเล่อทะล่าขึ้นไปมีหวังพรุนเป็รังผึ้งอย่างแน่นอน
ในเมื่อแผนหนีแบบนินจาใช้ไม่ได้ฉะนั้นแล้วหานเซียวเลยเปลี่ยนแผน ห้องแล็บอยู่ชั้นใต้ดินชั้นสาม ที่นี่เก็บข้อมูลการทดลองทั้งหมดไว้ เรียกได้ว่าเป็กล่องดวงใจของฐานทัพ เมื่อะเิทิ้งก็น่าจะช่วยป่วนสมาธิศัตรูได้บ้าง
อะไรนะ? จะถามว่าะเิมือมาจากไหน?
อุปกรณ์ในคลังอาวุธแทบทุกชิ้นผ่านมือเขาตอนซ่อมบำรุงมาหมดแล้ว ระหว่างนั้นก็แอบขโมยดินปืนกับลูกเหล็กมาประกอบะเิมือลูกใหม่ซ่อนไว้ซึ่งไม่ใช่เื่ยากอะไรเลย
ช่างกลระดับเทพ พร์ระดับจิติญญา
"เหลือะุปืนพก 77 นัด ะเิทำมือ 5 ลูก"
หานเซียวตรวจเช็กสิ่งของ ความสามารถในการโจมตีมีอยู่อย่างจำกัด เขาโผล่หัวจากมุมกำแพงไปแวบหนึ่งเพื่อตรวจสอบมุมยิงแล้วรีบหดหัวกลับทันควันขณะที่ะุสาดตามมาติดๆ หากว่าเขาช้าไปเพียง 0.5 วินาทีก็คงจะทำให้หัวของเขาเป็รูพรุนไปแล้ว
"หน่วยรักษาความปลอดภัย 12 คน ปืนกลเบาไรท์ N9 สามกระบอก ปืนพกวอสป์รุ่น 73 เก้ากระบอก อาวุธหนักกว่าเราเยอะ"
หานเซียวตาวาว บุกห้องแล็บผ่านมาหนึ่งนาทีแล้ว ทีม B น่าจะมาถึงภายในสามนาที เวลาเหลือไม่มาก ตามหลักเขาไม่น่าจะรู้เื่นี้แต่หานเซียวเก็บวิทยุสื่อสารมาจากศพหน่วยรักษาความปลอดภัย เลยรู้ความเคลื่อนไหวของศัตรูหมดเปลือก
เหตุการณ์เกิดขึ้นกะทันหัน พวกหน่วยรักษาความปลอดภัยยังไม่ทันเอะใจว่าวิทยุสื่อสารทำให้แผนแตก
หานเซียวถอดสลักะเิมือพร้อมขว้างสวนออกไปเต็มแรง เสียงะเิดังสนั่น หน่วยรักษาความปลอดภัย ทีม C รีบมุดหัวหาที่กำบัถึงได้ทำให้เสียงปืนเงียบลงไปชั่วครู่หนึ่ง
จังหวะนี้แหละ! หานเซียวมีสีหน้าท่าทางที่เคร่งเครียดพลางยกแขนกลขึ้นป้องกันลำตัว เขาพุ่งพรวดออกไปเพื่อลดระยะห่างอย่างรวดเร็ว
ควันะเิยังไม่จาง หานเซียวก็ทะลุหมอกควันไปโผล่ตรงหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยคนหนึ่ง หมัดเหล็กกระแทกเข้าลิ้นปี่ของอีกดฝ่ายเต็มแรงถึงได้ทำให้หน่วยรักษาความปลอดภัยคนนั้นกระอักเืปนเศษเครื่องในออกมาทันที หมัดเดียวลดเือีกฝ่ายไปเกินครึ่งและส่งผลให้หมดความสามารถในการต่อสู้โดยสิ้นเชิง
"ยิง! รีบยิงสิ!"
เสียงปืนดังระงม หานเซียวคว้าคอเสื้อหน่วยรักษาความปลอดภัยคนนั้นมาใช้เป็โล่มนุษย์บังะุขณะที่ทางกลุ่มของศัตรูไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย อีกฝ่ายเหนี่ยวไกยิงใส่พวกเดียวกันจนหลังพรุนเป็รังผึ้งและเืสาดกระจายกลายเป็ก้อนเนื้อเละๆ
หานเซียวอาศัยโล่มนุษย์ช่วยบังพร้อมเข้าประชิดตัวได้สำเร็จ เหมือนเสือหลุดเข้าดงแกะ แขนกลส่งเสียงคำรามวูบวาบ หมัดเดียวเท้าเดียวก็สามารถหักกระดูกหน่วยรักษาความปลอดภัยไปทีละคนและไล่เก็บไปสามศพอย่างเืเย็น
หน่วยรักษาความปลอดภัย ทีม C รีบกระจายตัวถอยห่าง หานเซียวกลิ้งตัวหลบพร้อมยกแขนกลขึ้นกันะุ เสียงะุกระทบโลหะดังติ้งๆขณะที่ความทนทานลดฮวบอย่างรวดเร็ว เขาชักปืนพกยิงสวนจนหมดแม็กกาซีนซึ่งสังหารศัตรูไปได้อีกสามศพ
ตอนนั้นเอง แขนกับขาหานเซียวก็เจ็บแปลบ
[คุณถูก ปืนพกวอสป์รุ่น 73 ยิงเข้าที่แขนขวา! ได้รับความเสียหาย 17 แต้ม!]
[คุณถูก ปืนกลเบาไรท์ N9 ยิงเข้าที่ขาซ้าย! ได้รับความเสียหาย 21 แต้ม!]
[คุณถูกยิง! ติดสถานะเืไหลเล็กน้อย เสียเื 1 แต้มต่อวินาที ต่อเนื่อง 15 วินาที โปรดรีบปฐมพยาบาล!] x2
ความเสียหายจากปืนมีโอกาสที่จะทำให้ติดสถานะเืไหลสูงมากซึ่งถือเป็อะไรที่น่าปวดหัวใน่ต้นเกมมาก
หานเซียวสายตานิ่งสงบ เขาเตรียมใจเจ็บตัวไว้แล้ว ต้องขอบคุณการทรมานของบาโลตตาที่ทำให้เขาชินชากับความเ็ป อาการาเ็แค่นี้ไม่กระทบการเคลื่อนไหว หานเซียวไม่มีเวลาหาที่กำบังมายิงแลกให้เสียเวลา เขากัดฟันดึงสลักะเิขว้างออกไปทันทีขณะที่เหล่าหน่วยรักษาความปลอดภัยรีบหมอบลงต่ำและทำให้เสียงปืนเงียบไปอีกครั้ง
ตูม! เสียงะเิทำเอาหูอื้อ หานเซียวคำรามต่ำในลำคอพร้อมพุ่งตัวออกไปอีกรอบ
หนึ่งนาทีต่อมา หน่วยรักษาความปลอดภัย ทีม C ทั้งหมดกลายเป็ศพนอนเกลื่อนใต้แขนกลพาวเวอร์อาร์มรุ่นเบาแลกกับะุที่ฝังในตัวหานเซียวห้านัด เมื่อจบการต่อสู้ก็ทำให้เขารีบพันแผลห้ามเืซึ่งตัวเขาเสียเืไปทั้งหมด 110 แต้มและเกินหนึ่งในสามของหลอดเื
เมื่อออกจากสถานะต่อสู้ เืจะค่อยๆฟื้นฟูกลับคืนมาอย่างช้าๆ
"การเผชิญหน้าตรงๆเปลืองเืชะมัด ถ้ามีสกิลกดใช้บ้างก็คงดี สกิลยิงปืนพื้นฐานกับต่อสู้พิเศษมีแต่พาสซีฟบัฟ"
หานเซียวส่ายหน้าพร้อมหยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมา
"ทีม C! ทีม C! ตอบด้วย สถานการณ์เป็ไงบ้าง?"
หานเซียวดัดเสียงให้ดูกระสับกระส่าย "แค่กๆ... ทีม C าเ็ล้มตายหนักมาก! ตอนนี้ต้อนเป้าหมายเข้าไปในห้องแล็บแล้ว! เป้าหมายโดนยิงาเ็! รีบส่งกำลังเสริมมาด่วน!" พูดจบก็หยิบปืนกลเบาที่พื้นมากราดยิงใส่กำแพงมั่วๆเพื่อสร้างเสียงประกอบการต่อสู้ที่ดุเดือด
"รับทราบ! อดทนไว้! ทีม B กำลังไป!" อีกฝ่ายไม่สงสัยเลยแม้แต่น้อย ภาพลักษณ์คนเงียบขรึมพูดน้อยของหานเซียวฝังลึกในใจทุกคน ไม่มีใครคิดว่าเขาจะเ้าเล่ห์เพทุบายขนาดนี้
หานเซียวหยิบเอาะเิมือสามลูกที่เหลือมามัดรวมกันพร้อมแขวนไว้ที่ลูกบิดประตูห้องแล็บ ใช้ด้ายเส้นเล็กผูกสลักทำเป็กับะเิอย่างง่ายที่แค่เปิดประตูก็... บึ้ม! จากนั้นลากโต๊ะมาวางขวางเป็ที่กำบังพร้อมรีบเก็บแม็กกาซีนจากศพรอบๆมาเปลี่ยนใส่ปืนกลเบาสามกระบอกวางเรียงไว้ใกล้มือแล้วใช้ปืนพกยิงสุ่มๆเพื่อสร้างเสียงปะทะหลอกๆก่อนที่จะนอนหมอบหลังที่กำบังรอศัตรูพังประตูเข้ามา
เสียงฝีเท้าสับสนดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ...
ปัง! ประตูถูกถีบเปิดออก
บึ้ม!!!
ะเิทำงานตามที่คาดการณ์ เปลวไฟขยายตัวอย่างรวดเร็วขณะที่แรงอัดกระแทกเศษกระจก ปลอกะุ เศษหิน ปลิวว่อนผสมโรงด้วยเสียงร้องโหยหวน!
หานเซียวไม่รอช้า สองมือคว้าปืนกลเบา อาศัยฝุ่นควันบังตาพุ่งสวนไปที่ประตูพร้อมยื่นปากกระบอกปืนออกไปกราดยิงใส่ผนังสองฝั่งทางเดินอย่างต่อเนื่อง ควันดินปืนบดบังสายตา เสียงะุเจาะเนื้อทึบๆดังต่อเนื่องจนะุหมดแม็กถึงได้ทำให้พื้นที่รอบด้านเงียบลง
วิธีเคลียร์ห้องตามมาตรฐานคือคนหนึ่งถีบ คนอื่นหลบข้างประตู แม้ ทีม B จะโชคดีหลบะเิชุดแรกได้แต่ก็ไม่รอดจากการดักยิงซ้ำ
ข้อความฆ่าศัตรูบนหน้าต่างระบบไหลเป็น้ำตกนับสิบข้อความ
ทีม B แทบจะตายกันหมดและเหลือหน่วยรักษาความปลอดภัยแค่สามคนที่ยังไม่ขาดใจ พวกเขานอนจมกองเืขณะที่หายใจโรยรินและเมื่อเห็นหานเซียวเดินฝ่าควันไฟออกมาก็ตาถลนด้วยความตกตะลึงและหวาดกลัวสุดขีด
ใช้กับะเิเป็ด้วย? นี่คือหมายเลขศูนย์ที่ซื่อบื้อคนนั้นจริงๆเหรอ?!
หานเซียวลั่นไกสามนัดพร้อมส่งทั้งสามคนไปสู่ปรโลก
"เสียงะเินั่นมันอะไร?! สถานการณ์เป็ไงบ้าง!" หัวหน้าทีม A ะโถามผ่านวิทยุ
หานเซียวหยิบปืนขึ้นมายิงมั่วๆอีกรอบและแกล้งทำเสียงลนลาน "ทีม B โดนดักซุ่มโจมตี! กำลังปะทะกับศัตรูในห้องแล็บ! ขอกำลังเสริม! ขอกำลังเสริม!"
"ทีม A กำลังไปช่วยเดี๋ยวนี้!" หัวหน้าทีม A ใและรีบนำพาลูกทีมวิ่งลงไปที่ห้องแล็บชั้นสามแต่กลับรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีแปลกๆราวกับว่าเขาพลาดอะไรบางอย่างที่สำคัญไป
จนกระทั่งถึงชั้นสาม หัวหน้าทีม A ก็ฉุกคิดได้ รีบสั่งเบรก "ทุกคนระวังตัว! หมายเลขศูนย์อาจจะแฮ็กเครือข่ายสื่อสารของเรา ั้แ่ตอนนี้ก็จงฟังคำสั่งฉันคนเดียวเท่านั้น!"
ลูกทีมถึงกับหน้าถอดสีและเพิ่งนึกได้ว่าหมายเลขศูนย์อาจเก็บเอาวิทยุไป
เป็เพราะภาพลักษณ์ในอดีตของหานเซียวดูเงียบขรึมเกินไป พวกเขาเลยมองข้ามจุดตายนี้
หากหมายเลขศูนย์ได้วิทยุไป งั้นเสียงขอความช่วยเหลือของสมาชิกทีม B เมื่อกี้ก็มีโอกาสเป็ตัวปลอม ั้แ่ต้นจนจบ นั้นคนอื่นๆในทีม B ไม่ได้พูดอะไรเลยสักคำ
หัวหน้าทีม A เกิดความคิดที่น่าขนลุกขึ้นมา หรือว่าทีม B กับ C โดนหมายเลขศูนย์เก็บเรียบแล้ว?
ร่างกายของเขาสั่นสะท้าน
ถ้าเป็อย่างนั้นจริงไม่เท่ากับว่า หมายเลขศูนย์คนเดียว ไล่ฆ่ากองกำลังป้องกันไปครึ่งฐานแล้วเหรอ? เขาไม่อยากเชื่อ แต่เบาะแสทุกอย่างชี้ไปทางนั้น ไม่ว่าจะเหลือเชื่อแค่ไหนแต่นั่นคือความจริง!
เขาแทบจะฟันธงได้เลยว่า "สมาชิกทีม B" เมื่อครู่ต้องเป็หมายเลขศูนย์ดัดเสียงมาแน่ๆ เป้าหมายคือล่อทีม A ไปติดกับดักงั้นหรอ?
หรือหมายเลขศูนย์แค่อยากล่อทีม A ออกไปเพื่อจะหนีไปทางประตูใหญ่?
หัวหน้าทีม A รีบถาม "ทีม D ตอบด้วย! ประตูใหญ่มีอะไรผิดปกติไหม?"
"ปกติดีครับ"
หัวหน้าทีม A ถอนหายใจโล่งอก ห้ามโดนหมายเลขศูนย์จูงจมูกเด็ดขาด หน่วยรักษาความปลอดภัยาเ็ล้มตายเกินครึ่ง สถานการณ์หลุดออกจากการควบคุม การที่จะหวังพึ่งกำลังคนที่เหลือไปจัดการหมายเลขศูนย์ก็คงเพ้อฝันเกินไป ต้องรีบแจ้งคุณเฮล่าโดยด่วน!
"ทีม A ฟังคำสั่ง! กลับไปที่ประตูใหญ่เดี๋ยวนี้!"
หัวหน้าทีม A ตัดสินใจเด็ดขาด เขาจะรวมคนทั้งหมดไปเฝ้าหน้าประตูเพื่อรอขอกำลังเสริมจากองค์กร นี่คือวิธีที่ปลอดภัยที่สุด ไม่มีพลาด
ไม่ว่า หมายเลขศูนย์คิดจะทำอะไร ตราบใดที่หนีไปไม่ได้... นั่นก็คือทางตัน!