สามเดือนผ่านไป...
โนวามองไปยังปฏิทินที่แขวนอยู่บนผนังห้องพักของเขาที่สมาคมนักวิจัยแสงแดดอ่อนๆ ของยามเช้า ส่องลอดผ่านหน้าต่างเข้ามาในห้อง สาดส่องลงบนใบหน้าของเขาวันเวลาในปฏิทินถูกขีดฆ่าไปทีละวัน ใกล้เข้ามาทุกที ‘อีกไม่กี่ชั่วโมงการทดสอบกองกำลังสำรวจก็จะเริ่มขึ้นแล้ว…’
ตลอดสามเดือนที่ผ่านมาโนวาใช้เวลาทั้งหมด ฝึกฝนอย่างหนัก ทั้งฝึกฝนร่างกายและจิตใจ ฝึกฝนการใช้ดาบฝึกต่อสู้กับทั้งจิน ฮง เรน่า และยูนะ เขาศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับเส้นทางประกายแสงอย่างละเอียดฝึกทำสมาธิทุกเช้า และเข้ารับการบำบัดจากฟินเนลสัปดาห์ละครั้งรวมถึงการเข้าร่วมกับสงครามปกป้องฟิลด์ทุกเดือน
โนวานั้นก้าวหน้าอย่างรวดเร็วทั้งการควบคุมอารมณ์ การใช้พลังเส้นทาง และทักษะการต่อสู้‘ฉันพร้อมสำหรับการทดสอบครั้งนี้!’ เขาคิดในใจ
แสงแดดยามเช้าสาดส่องลงมาส่องกระทบกับยอดปราสาทกลางเมืองนิวโฮป ธงสีเขียว สีทอง และสีม่วงปลิวไสวไปตามแรงลม เสียง "กึกๆๆ" ของฝีเท้าผู้คนดังก้องไปทั่วผู้คนมากมายเดินทางมายังลานประลองกลางเมืองนิวโฮปพวกเขาคือผู้สมัครกองกำลังสำรวจครั้งสุดท้าย พวกเขามาจากทั่วทุกสารทิศของเมืองผู้คนที่ต้องการความหวัง ผู้คนที่ต้องการอิสรภาพ ผู้คนที่ต้องการกลับบ้าน
โนวาในชุดลำลองเสื้อเชิ้ตสีขาว กางเกงขายาวสีดำ และเสื้อคลุมหนังสีน้ำตาลเข้มเดินทางมาถึงลานประลองพร้อมกับยูนะและเรน่า
“คนเยอะจังเลย”โนวามองไปรอบๆ ผู้คนมากมายนับพันเดินขวักไขว่ไปมา เสียงพูดคุย เสียงหัวเราะเสียงตะโกนดังคละคลุ้งไปทั่ว “วุ่นวายชะมัด”
“นะนายตื่นเต้นรึเปล่า?” เรน่าถามโนวา เธอยืนอยู่ข้างๆ โนวาในชุดคลุมสีเทาเข้ม ใบหน้าของเธอซีดเผือด แววตาสีน้ำตาลเข้มนั้นฉายแววกังวล
“ก็…นิดหน่อย”โนวาตอบรับ เขาเองก็รู้สึกประหม่าเล็กน้อยเช่นกัน ‘ผู้คนมากมาย คงมีมากกว่า 3,000คน’ ทุกคนที่มีเลือกจะสมัครเข้าร่วมกองกำลังสำรวจนั้นต่างก็มีความหวังและความกังวลอยู่ในแววตาพวกเขาทุกคนต่างก็ต้องการที่จะเข้าร่วมกับกองกำลังสำรวจ“ดูท่าการแข่งขันครั้งนี้คงจะดุเดือดน่าดู”
คนที่มาที่นี่เกือบครึ่งมาเพื่อรับชมการจัดบททดสอบเพื่อความสนุกเท่านั้นไม่ได้มาเข้าร่วมกองกำลังสำรวจแต่อย่างใดนอกจากนี้โนวาสัมผัสได้ถึงพลังงานที่รุนแรงและหลากหลาย ‘ผู้เข้าสอบหลายคนพวกเขาแข็งแกร่ง’
โนวามองไปรอบๆสายตาของโนวาไปหยุดที่หญิงสาวเผ่าพันธุ์สี่แขน ‘เผ่าพันธุ์หายาก’โนวาคิดในใจ เธอยืนอยู่ไม่ไกลจากเขา เธออยู่ในชุดเกราะหนังสีแดงเข้มผมสีดำยาวถูกรวบเป็นหางม้า ดวงตาสีม่วงของเธอคมกริบมองสำรวจไปรอบๆโนวาสังเกตเห็นผู้คนมากมายรอบข้างต่างจ้องมองเธอด้วยความประหลาดใจ
จากนั้นโนวาก็มองไปยังอีกมุมหนึ่งของลานประลองเห็นหญิงสาวผู้หนึ่งยืนอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมาย เธอนั้นดูสง่างามหญิงสาวคนนั้นอยู่ในชุดกระโปรงยาวสีขาวบริสุทธิ์ผมสีทองยาวสลวยของเธอถูกรวบไว้หลวมๆ ใบหน้าของเธอสวยงามราวกับเทพธิดา‘เธอดูเยือกเย็นมากๆ แต่อ่อนโยน’
และสายตาของโนวาก็ไปหยุดลงที่ชายหนุ่มผิวสีเข้มในชุดคลุมหนังสีดำสนิทที่ดูเรียบง่ายแต่แฝงไปด้วยความอันตราย‘เขาดูอันตราย’ โนวารู้สึกได้ว่าควรอยู่ห่างๆ คนคนนี้เอาไว้
“โนวาน!”เสียงเรียกดังมาจากอีกฟากหนึ่งของลานประลอง
โนวาหันไปมอง“จิน! ฮง!” เขาโบกมือเรียก พวกเขาทั้งสองคนยืนโบกมือเรียกเขาอยู่ ใกล้ๆกับแผงลอยขายอาหาร
“พวกคุณมารอกันนานรึยัง?”โนวาถาม
“ไม่นานหรอกพวกเราก็เพิ่งมาถึง” จินตอบ
พวกเขาทั้งห้าคนโนวา ยูนะ เรน่า จิน และฮง พูดคุยกันอยู่สักพัก‘อีกไม่นานก็จะถึงเวลาเริ่มการทดสอบแล้ว…’
“เอาล่ะ!ทุกคนตั้งใจฟังให้ดี! การทดสอบด่านที่ 1 กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว!”อเล็กซ์ตะโกนประกาศก้อง เสียงของเขาดังไปทั่วลานประลองบรรยากาศรอบข้างนั้นเงียบสงัด ผู้คนมากมายที่มารวมตัวกันต่างเงียบกริบจ้องมองมาที่อเล็กซ์บนแท่นประกาศ ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความคาดหวัง ความกังวลและความมุ่งมั่น
“ฉันจะต้องทำให้ดีที่สุด!ฉันจะต้องผ่านการทดสอบครั้งนี้ให้ได้!” ยูนะพูดขึ้น เธอกำหมัดแน่นดวงตาสีแดงก่ำของเธอเป็นประกาย
“ฉัน…ฉันจะพยายามฉันจะไม่ยอมแพ้เด็ดขาด!” เรน่าพยักหน้ารับ เธอสูดลมหายใจลึกๆพยายามข่มความกลัวที่เริ่มก่อตัวขึ้นในใจ
โนวาเองก็กำหมัดแน่น‘การทดสอบครั้งนี้มันสำคัญมาก...ต้องผ่านมันให้ได้!’
อเล็กซ์เริ่มอธิบายกฎการทดสอบอย่างละเอียด“พวกคุณทุกคนจะได้รับหมายเลขประจำตัวจากนั้นเจ้าหน้าที่ของเราจะทำการสุ่มคู่ต่อสู้ให้ ทุกคนจะต้องต่อสู้กันคนละ 1รอบ และไม่จำเป็นต้องชนะ เพราะเราจะประเมินคะแนน จากความแข็งแกร่งทักษะการต่อสู้ การควบคุมอารมณ์ และการตัดสินใจ ”
“ดังนั้นจงแสดงความสามารถของพวกคุณออกมาให้พวกเราได้เห็น!”อเล็กซ์กวาดสายตามองไปยังผู้คนมากมายเบื้องหน้า เขามองเห็นแววตามุ่งมั่นของพวกเขา
“เอาล่ะ!เริ่มการทดสอบด่านที่ 1 ได้!”
...
“หมายเลข544! โนวาน แบ็คเวิร์ด!” เสียงของเจ้าหน้าที่ค่อยๆไล่ประกาศหมายเลข ดังก้องไปทั่วลานประลอง โนวามองไปยังลานประลองขนาดใหญ่ที่ถูกแบ่งออกเป็นพื้นที่เล็กๆ จำนวนมาก เพื่อใช้ในการต่อสู้
...
ทันใดนั้นเสียงฮือฮาก็เริ่มดังขึ้นจากทั่วลานประลองสายตาของผู้คนมากมายจับจ้องไปยังจุดต่างๆ การต่อสู้มากมายเริ่มต้นขึ้น!
“ฉัวะ!ฉึก! ครืน!” เสียงอาวุธกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหว “กรรรรรรรรรรร!”เสียงคำรามดังกึกก้องไปทั่ว ฝุ่นควันฟุ้งกระจาย แสงสว่างจากพลังอารมณ์ สีเขียวสีส้ม สีเหลือง สลับกันไปมา หยาดเหงื่อสาดกระเซ็น
“หมายเลข117! ไอลีน อลันเทียร์น่า!” เสียงประกาศจากเจ้าหน้าที่ดังขึ้นผู้คนมากมายหันมามอง ‘ใครกัน?’ ‘สี่แขน!’ ‘ว้าว! ไม่เคยเห็นเผ่าพันธุ์นี้มาก่อนเลย!’ เสียงฮือฮาดังขึ้นจากรอบๆ
ไอลีนในชุดเกราะหนังสีแดงเลือดเดินเข้ามาในลานประลอง เธอมองไปยังคู่ต่อสู้ของเธออย่างมุ่งมั่น ผมสีฟ้าอมเขียวยาวสลวยดวงตาสีฟ้าครามของเธอ จ้องมองไปยังคู่ต่อสู้ของเธออย่างไม่ลดละ
"เธอจะใช้แขนทั้ง4 ของเธอในการต่อสู้ยังไงนะ?" ผู้คนต่างพากันสงสัย
“ฉันพร้อมแล้วเริ่มได้เลย” ไอลีนกล่าว เธอยืนอยู่กลางลานประลอง และชักดาบคริสตัลสีฟ้าออกมา 2เล่ม “ดาบพวกนี้ ฉันเป็นคนตีมันขึ้นมาเองกับมือเลยล่ะ”
“หมายเลข792! เซลีน ออโรร่า!” เสียงประกาศดังขึ้น
เซลีนในชุดกระโปรงยาวสีขาวบริสุทธิ์ผมสีทองยาวสลวยของเธอถูกรวบไว้หลวม ๆ เดินเข้าไปในลานประลองอย่างเงียบเชียบใบหน้าของเธอสวยงามราวกับเทพธิดา ‘เธอดูสง่างาม และเยือกเย็นมาก’ โนวาคิดในใจ‘น่าเกรงขาม ออร่าของเธอมันบริสุทธิ์มาก’
“ฉันเซลีนออโรร่า” เธอกล่าวทักทายคู่ต่อสู้ของเธอด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา
“หมายเลข346! ธอร์น แบล็คธอร์น!” เสียงประกาศเรียกชื่อดังขึ้น
ชายหนุ่มผิวสีเข้มในชุดคลุมหนังสีดำสนิทกำลังมองไปรอบๆ “ฉันจะจัดการพวกแกทั้งหมดเอง”เขาพึมพำกับตัวเองเบาๆ “หึ” ธอร์นแสยะยิ้มมุมปากแววตาของเขาน่ากลัวจนผู้คนต่างพากันหลีกทางให้
“เริ่มการต่อสู้!”เสียงประกาศดังขึ้น
ไอลีนใช้ดาบคริสตัลสีฟ้าทั้งสองเล่มโจมตีคู่ต่อสู้ของเธออย่างดุเดือดการที่เธอมี 4 แขนนั้น…มันทำให้เทคนิคการต่อสู้ของเธอน่ากลัวเป็นอย่างมากเธอใช้แขน 2 ข้างที่อยู่ข้างหน้าในการถือดาบเพื่อโจมตีและใช้อีก 2 ข้างในการก่อกวน ขัดขวางการโจมตีและจับตัวคู่ต่อสู้ ‘ยุ่งยากชะมัด’ คู่ต่อสู้ของไอลีนคิดในใจ‘ฉันจะสู้กับเธอได้ยังไง…’
ไอลีนนั้นรวดเร็วว่องไว และดุดัน “รากแห่งความเชื่อมั่น! โล่แห่งเมตตา!”เธอเรียกใช้พลังทั้งสองอย่างพร้อมกัน เธอพุ่งเข้าหาคู่ต่อสู้ด้วยความเร็วสูง“ฟิ้ว!” ดาบของเธอฟาดฟันลงมาอย่างไม่หยุดยั้ง “รับมือกับฉันให้ได้สิ!”
ทุกคนต่างตกตะลึงกับฝีมือของเธอ‘เธอเก่งมาก!’ โนวาคิดในใจ ‘การเคลื่อนไหวของเธอนั้นรวดเร็วและแม่นยำ’
“สุดยอดดดดเธอเก่งมากเลย” ยูนะพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
ทางด้านเซลีนการต่อสู้ของเธอนั้น สง่างามและทรงพลัง เธอเรียกใช้พลัง “บานสะพรั่ง” ยืนอยู่กลางลานประลองดวงตาสีฟ้าของเธอจ้องมองไปที่คู่ต่อสู้ของเธออย่างใจเย็นเธอใช้ธนูของเธอได้อย่างเชี่ยวชาญและแม่นยำเธอนั้นรักษาระยะห่างกับคู่ต่อสู้อยู่ตลอด
‘ฉึก!ฉึก! ฉึก!’ ลูกศรสีทองพุ่งออกไปจากคันธนูของเธออย่างรวดเร็วและแม่นยำมันพุ่งเข้าหาคู่ต่อสู้ของเธออย่างรวดเร็ว คู่ต่อสู้ของเซลีนถูกยิงเข้าที่แขนและขา“อ๊าาาาา” เขาร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด
“ฉันจะจัดการเธอ”เขาพยายามจะวิ่งเข้าไปหาเซลีน แต่เธอก็ถอยห่างออกไป
ในจังหวะที่คู่ต่อสู้ของเธอโจมตีเธอจากทางด้านข้างจนตัวเธอบาดเจ็บเซลีนก็ใช้ “สัมผัสเยียวยา” รักษารอยแผลที่โดนโจมตีอย่างรวดเร็ว
การต่อสู้ของเซลีนนั้นเยือกเย็นและสงบนิ่งเป็นอย่างมาก ไม่มีร่องรอยความกังวลให้เห็นเลยแม้แต่นิดเดียว‘อึก! พลังของเส้นทางรุ่งอรุณสินะ! โถ่เว้ย น่ารำคาญชะมัด!’
‘การต่อสู้ของเธอช่างสง่างาม’โนวาคิดในใจ
ส่วนธอร์น… การต่อสู้ของเขานั้นดูน่าเบื่อหน่ายในช่วงแรก เขานั้นไม่ยอมสู้ และเอาแต่หลบ ธอร์นนั้นฉลาดเขาพยายามวิเคราะห์คู่ต่อสู้ของเขาอย่างจริงจัง “หึหึ เจอจุดอ่อนแล้ว” เขาเห็นช่องโหว่ของคู่ต่อสู้ในที่สุดจังหวะที่เขารอคอยก็มาถึง
ธอร์นทำทีเป็นเสียหลักล้มลงกับพื้น ทำให้คู่ต่อสู้ของเขาพุ่งเข้ามาหา ธอร์นใช้จังหวะนั้นถีบเข้าที่ขาของคู่ต่อสู้ของเขาอย่างแรง ทำให้คู่ต่อสู้เสียหลักล้มลงและเขาก็ใช้ดาบในมือ แทงเข้าที่หัวไหล่ของคู่ต่อสู้เขาอย่างรวดเร็ว
“อ๊าาาาา!”คู่ต่อสู้ของธอร์นร้องลั่น แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ “นายโกง!”
“หมดเวลา!”เสียงประกาศดังขึ้น
ธอร์นแสยะยิ้ม“ฉันชนะ” เขาพูดเสียงเบา
“ไม่แฟร์ๆ!!!”
“ไม่สนุกเลย!!!”
“สู้กันไม่มันเลย!!!”
ผู้คนมากมายที่กำลังชมการต่อสู้ต่างก็โห่ร้องด้วยความไม่พอใจ พวกเขาไม่เห็นด้วยกับวิธีการเอาชนะของธอร์น
ผ่านไปได้ไม่นานก็ถึงคิวของเรน่า “หมายเลข 971! เรน่า ลันเทียร์!” เสียงประกาศดังขึ้น เรน่าสูดลมหายใจลึกๆ‘ฉันต้องทำให้ได้’ เธอก้าวเข้าไปในลานประลองอย่างเชื่องช้า แต่แววตาของเธอมุ่งมั่น
คู่ต่อสู้ของเรน่าเป็นหญิงสาวเผ่ามนุษย์ เธออยู่ในชุดคลุมสีม่วงเข้มของสมาคมนักวิจัย เธอยืนกอดอกมองเรน่าด้วยรอยยิ้มเหยียดหยาม “อ้าวนึกว่าใครที่แท้ก็เรน่านี่เอง” เธอกล่าว “คนอย่างเธอจะเข้าร่วมกองกำลังสำรวจด้วยหรอ?ฉันไม่ออมมือให้หรอกนะ!”
เรน่าที่เห็นคู่ต่อสู้ก็ชะงักไปเล็กน้อยภาพเหตุการณ์ในอดีตตอนที่เธอถูกโยนงานมาให้ และถูกหญิงสาวตรงหน้าดูถูกเริ่มถาโถมเข้ามาในใจของเธอ ‘แย่แล้วความกังวล…’ ความรู้สึกกดดันทำให้ร่างกายของเธอสั่นเทาหนักขึ้นเรื่อยๆเรน่าเริ่มเครียดและหายใจหนักขึ้น แต่ว่า...
“เรน่า!”แต่เสียงตะโกนของยูนะก็ดังขึ้นจากด้านหลังเรน่า ยูนะนั้นตะโกนเรียกเรน่าแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป เธอเพียงแค่สบตาเข้ากับเรน่าเท่านั้น
เรน่ามองยูนะดวงตาของทั้งคู่สบกัน ‘ยูนะ’ ความรู้สึกสงบเริ่มแผ่ซ่านเข้ามาในหัวใจของเรน่าเธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อสงบสติอารมณ์ “ฉัน...ฉันพร้อมแล้ว!”
เจ้าหน้าที่พยักหน้าให้เรน่าและประกาศ“เริ่ม!”
“ประกายแสง!”เรน่าเรียกใช้พลัง พลังงานสีส้มสว่างวาบขึ้นรอบกายของเธอเธอพุ่งเข้าหาคู่ต่อสู้อย่างรวดเร็วเสียงอาวุธกระทบกันดังขึ้นเรน่าใช้มีดสั้นสองเล่มฟาดฟัน แทง และหลบหลีกการโจมตีอย่างรวดเร็วเธอควบคุมความกลัวของตัวเองได้ดีขึ้น
‘ต้องมีสติต้องมีสมาธิ’ เรน่าแสดงพลังเส้นทางประกายแสงขั้นที่ 2 ออกมาได้อย่างเต็มที่‘ฉันทำได้ ฉันทำได้!’ เธอคิดในใจและเร่งความเร็วการต่อสู้ขึ้นไปอีก
นักวิจัยสาวเบิกตากว้างด้วยความตกใจ‘ทำไมยัยนี่ถึงได้เก่งขนาดนี้?’ เธอคิด‘คนอย่างยัยเรน่านี่นะ?’ เธอพยายามที่จะต่อสู้กลับไปอย่างจริงจังดาบของเธอปะทะเข้ากับมีดสั้นของเรน่าอย่างรุนแรง แต่มีหลายครั้งที่เธอตั้งรับไม่ทันและโดนเรน่าฟันเข้าที่แขนและขา เลือดสีแดงสดไหลออกมา
“แฮ่กๆๆ”นักวิจัยสาวหอบหายใจ เริ่มรู้สึกเหนื่อยล้า การเคลื่อนไหวของเรน่านั้นยิ่งต่อสู้ก็ยิ่งรวดเร็วและแม่นยำขึ้นเรื่อยๆ จนตัวเธอเองก็เริ่มตามไม่ทัน‘บ้าเอ๊ย’
“ฉันจะแพ้ยัยนี่เนี่ยนะ!?”นักวิจัยสาวสบถ เธอเริ่มใส่พลังเข้าไปในการโจมตีของเธอเยอะขึ้นหวังจะทำให้เรน่าแพ้จากการโจมตีนี้ของเธอไปในครั้งเดียว แต่เธอ…กลับไม่รู้เลยว่านั่นคือจุดจบของเธอ
เรน่าที่เห็นว่าคู่ต่อสู้กำลังจะใส่พลังทั้งหมดเพื่อโจมตีเธอให้แพ้ในครั้งเดียวเธอจึงใช้จังหวะที่ดาบของนักวิจัยสาวกำลังจะง้างฟัน เร่งความเร็ว พุ่งเข้าใส่และใช้เท้าเตะเข้าที่กลางลำตัวของนักวิจัยสาวอย่างจัง “อั๊ก!”
“หมดเวลา!”เสียงประกาศดังขึ้น และการต่อสู้ก็สิ้นสุดลง
“ผู้ชนะหมายเลข 971! เรน่า ลันเทียร์!ได้คะแนน 79 คะแนน ผ่าน!” ครูฝึกประกาศผล
เรน่ามองดูคู่ต่อสู้ของเธอหญิงสาวที่เคยดูถูกเธอ คนที่เธอเคยยอมมาตลอดตอนนี้…กลับพ่ายแพ้ให้กับเธอในการต่อสู้ ‘ฉันชนะแล้วฉันแข็งแกร่งขึ้นแล้ว’ เรน่ากำหมัดแน่น แววตาสีน้ำตาลของเธอฉายแววแห่งชัยชนะ
หลังจากเรน่าต่อสู้จบไปไม่นานเสียงประกาศเรียกยูนะก็ดังขึ้นพวกถึงพวกของโนวาก็ค่อยๆถูกเรียกออกไปทีละคน“หมายเลข 222! ยูนะ ดรากูน!”
“ถึงตาฉันแล้วสินะ”ยูนะหันมายิ้มให้โนวาและเรน่า “ฉันไปล่ะ!” เธอกระชับหอกจันทราเสี้ยวในมือเดินเข้าไปในลานประลองอย่างมั่นใจ เธอมองไปยังคู่ต่อสู้ของเธอ ‘นักดาบเส้นทางโลหิตอัคคี ขั้นที่ 2 ระดับสูงสุด’ ยูนะวิเคราะห์‘ฉันต้องระวัง!’
“หมายเลข388! จิน เซน!” เสียงประกาศดังขึ้นต่อ
‘เอาล่ะถึงตาของฉันแล้วสินะ’ จินยิ้มออกมา และเดินเข้าไปในลานประลองอย่างมั่นใจเขาชักดาบเล่มใหม่ของเขาออกมา ดาบยาวสีเงิน เปล่งประกาย “รากแห่งความเชื่อมั่น!”เขาร่ายพลัง แสงสีเขียวอ่อนแผ่ขยายออกไปทั่วร่างกาย “ฉันจะแสดงให้พวกนายเห็นว่าฉันพัฒนาขึ้นมาแค่ไหน!”
“หมายเลข499! ฮง วู!”
ฮงก้าวเท้าเข้าไปในลานประลองอย่างมั่นใจ“จะใครก็เข้ามาเลย! ฉันไม่กลัว!” เขาคิดในใจ ‘ฉันทะลวงขั้นไปถึงขั้นที่ 3ได้แล้ว! คราวนี้ฉันจะแสดงพลังที่แท้จริงของฉันให้ทุกคนได้เห็น’
...
การต่อสู้ของยูนะเธอเคลื่อนไหวได้ว่องไวและพลิ้วไหวมากขึ้น เธอใช้พลังได้อย่างแม่นยำมากขึ้น‘พลังของฉันอยู่ที่ระดับขั้นที่ 2 ระดับสูงสุดแล้วอีกแค่ก้าวเดียวฉันก็จะไปถึงขั้นที่ 3’ เธอคิดในใจ
“เอาล่ะมาเริ่มกันเลย!” ยูนะตะโกน เธอพุ่งเข้าหาคู่ต่อสู้ ดวงตาสีแดงก่ำของเธอจ้องมองไปยังคู่ต่อสู้ ‘ฉันต้องใช้สายตาหลอกล่อ!ฉันจะเล็งหอกไปทางขวาแต่ฉันจะโจมตีทางซ้าย!’
ยูนะเหวี่ยงหอกออกไปอย่างรวดเร็ว“ฉัวะ!” คมหอกของเธอนั้นเฉียดผ่านแขนของคู่ต่อสู้ของเธอไป
“โอ๊ย!”คู่ต่อสู้ของเธอร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด
การต่อสู้ดำเนินต่อไปอย่างดุเดือดยูนะ พยายามใช้ทุกอย่างที่เธอเรียนรู้มา ทั้งจากโนวา จิน ฮงและจากการฝึกฝนของเธอเอง เธอหลบหลีกการโจมตีของคู่ต่อสู้ เธอใช้หอกโจมตีเธอใช้หางมังกรฟาดฟัน และเธอใช้พลังอารมณ์ในการต่อสู้
“หมดเวลา!”เสียงประกาศดังขึ้น “ยูนะ ได้คะแนน 78 คะแนนผ่าน!” ครูฝึกประกาศผล
ถึงแม้ว่ายูนะจะเกือบเอาชนะคู่ต่อสู้ได้แล้วแต่เวลาหมดซะก่อน ทำให้เธอเสมอกันไป ‘น่าเสียดาย’ยูนะคิดในใจ ‘ถ้ามีเวลาอีกสักหน่อย…’
ทางด้านจินเขายังคงใช้ดาบยาวเป็นอาวุธเหมือนเช่นเคย‘ดาบมันเบาและรวดเร็ว…มันเหมาะกับสไตล์การต่อสู้ของฉัน’
“รากแห่งความเชื่อมั่น!”จินร่ายพลัง พลังงานสีเขียวอ่อนแผ่ออกมาจากร่างกายของเขามันไหลเวียนเข้าไปเสริมความแข็งแกร่งให้กับดาบยาวสีเงินในมือ‘ฉันรู้สึกถึงพลังที่เพิ่มขึ้น’
“เอาล่ะมาเริ่มกันได้เลย!” จินตะโกนท้าทายคู่ต่อสู้ของเขา การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือดจินนั้นเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและว่องไว เขาหลบหลีกการโจมตีของคู่ต่อสู้และหาจังหวะในการโจมตีสวนกลับ ‘ฉันต้องใช้ความเร็วและความแม่นยำในการต่อสู้ต้องควบคุมพลังให้ได้ ฉันใกล้จะไปถึงขั้นที่ 3 แล้ว’ เขาคิด
“หมดเวลา!”เสียงประกาศดังขึ้น “จิน ได้คะแนน 79 คะแนนผ่าน!” ครูฝึกประกาศผล
จินนั้นเกือบจะเอาชนะคู่ต่อสู้ได้แล้วแต่เขากลับหมดแรงก่อนเวลาจะหมด ทำให้เขาถูกอีกฝ่ายสวนกลับและแพ้ไป ‘ชิถ้าฉันมีแรงเหลืออีกสักหน่อย…’ เขาคิดอย่างเหนื่อยอ่อน
ส่วนการประลองของฮงนั้นเขาเรียกใช้พลังของเขาออกมา “รากแห่งความเชื่อมั่น” พลังงานสีเขียวอ่อนสว่างวาบแผ่ซ่านออกไปทั่วร่างกาย ‘ฉันรู้สึกถึงพลังที่เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลมันมากกว่าเดิม’
ฮงเหวี่ยงหอกสีเงินเข้าใส่คู่ต่อสู้พลังของเขานั้นรุนแรงและหนักหน่วงฮงนั้นโจมตีจนคู่ต่อสู้รับไม่ไหวและกระเด็นออกไปนอกพื้นที่ต่อสู้‘ฉันแข็งแกร่งขึ้น ฉันสามารถควบคุมพลังได้ดีขึ้น’
“หมดเวลา!”เสียงประกาศดังขึ้น “ผู้ชนะ หมายเลข 499! ฮง วู! ได้คะแนน 85คะแนน ผ่าน!” ครูฝึกประกาศผล...
เสียงประกาศจากเจ้าหน้าที่ดังก้องไปทั่วลานประลองเสียงฝีเท้าของเหล่าผู้คนที่กำลังเดินขวักไขว่ เริ่มเงียบหายไป"หมายเลข 544 โนวาน แบ็คเวิร์ด!"
‘ถึงตาฉันแล้ว…’โนวารู้สึกได้ถึงสายตาของผู้คนมากมายที่กำลังจับจ้องมาที่เขา ‘ต้องมีสมาธิ’เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก้าวเท้าลงไปยังลานประลอง
พื้นทรายสีน้ำตาลอ่อนสะท้อนแสงอาทิตย์ยามบ่ายสร้างบรรยากาศที่ร้อนระอุ บนลานประลองขนาดเล็กที่ถูกแบ่งเอาไว้เป็นสัดส่วนโนวามองไปยังคู่ต่อสู้ของเขา หญิงสาวเผ่าพันธุ์มนุษย์ ผมสั้นสีแดง ดวงตาสีฟ้ารูปร่างโปร่ง เธอสวมชุดเกราะหนังสีน้ำตาล ‘เส้นทางประกายแสง ขั้นที่ 3ระดับกลาง’
“พร้อมรึยัง?”หญิงสาวแสยะยิ้ม เธอถามโนวาด้วยน้ำเสียงที่เยาะเย้ยเห็นได้ชัดว่าเธอประมาทในตัวโนวา
โนวาชักดาบเล่มใหม่ของเขาออกมาจากฝักมันคือดาบแสงจันทรา ดาบที่โนวานั้นซื้อมาจากร้านค้าของสมาคมนักวิจัยดาบสีเงินประดับด้วยอัญมณีสีฟ้า มันสวยงามและทรงพลัง
“พร้อมแล้ว”โนวาตอบรับอย่างมั่นใจ เขากลับมาตั้งหลัก ‘อย่าประมาท อย่าประมาท’
“เริ่ม!”เสียงประกาศดังขึ้น
“ประกายวาบ!รากแห่งความเชื่อมั่น!” โนวาเรียกใช้พลัง 2 เส้นทางพร้อมกันพลังงานสีเขียวและสีส้มสว่างวาบขึ้นรอบกาย “บึ้ม!!!”
“นายใช้พลังได้สองเส้นทาง!?”หญิงสาวเบิกตากว้างและสบถออกมาอย่างหัวเสีย
“ใช่“โนวาพยักหน้ารับเบาๆ
ย้อนกลับไปไม่นานมานี้…
โนวานั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวโปรดในห้องสมุดของสมาคมนักวิจัย หน้าต่างบานใหญ่เปิดออกรับลม แสงแดดอ่อนๆส่องผ่านเข้ามา ส่องกระทบกับหนังสือมากมายที่วางเรียงรายอยู่บนโต๊ะ
‘เส้นทางประกายแสง…’เขากำลังอ่านหนังสือเกี่ยวกับเส้นทางประกายแสงอย่างตั้งใจดวงตาสีฟ้าของเขาไล่ตามตัวอักษรอย่างช้าๆ
‘ฉันอยากรู้…ฉันอยากรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับพลังของเส้นทางนี้เกี่ยวกับศักยภาพของมัน เกี่ยวกับความลับที่มันซ่อนอยู่’
เขากวาดสายตาอ่านตัวอักษรบรรทัดแล้วบรรทัดเล่า ร่างกายของเขานิ่งเฉยแต่ภายในใจกลับเต็มไปด้วยความรู้สึกมากมาย ตื่นเต้น คาดหวัง อยากเข้าใจอยากเรียนรู้ อยากจะก้าวไปให้ถึงขั้นสูงสุด
ทันใดนั้นโนวาสัมผัสได้ถึงพลังงานสีส้มอบอุ่นไหลเวียนไปทั่วร่างกาย ‘ความรู้สึกนี้มัน...’
‘ตื่นเต้น’
‘อยากรู้อยากเห็น’
‘ฉันอยากจะเรียนรู้’
‘อยากจะค้นพบ’
‘อยากจะก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเอง’
เขารู้สึกเหมือนกับ…โลกทั้งใบที่เคยมืดมนตอนนี้กลับสว่างไสว เต็มไปด้วยความเป็นไปได้มากมายนับไม่ถ้วน
‘นี่สินะประกายแสงประกายแสงแห่งความใคร่รู้’
‘มันกำลังส่องสว่างอยู่ในใจของฉัน’
‘ฉันมาถึงขั้นที่2 ของเส้นทางประกายแสงแล้ว เส้นทางของความอยากรู้อยากเห็น’
“เด็กคนนี้…มันไม่ธรรมดานะ!มันใช้พลังได้ถึง 2 เส้นทางพร้อมกัน”หญิงสาวเผ่ามนุษย์คิดในใจ เธอสบถออกมาเบาๆ “ต้องรีบจัดการเขาซะ!”
“ประกายวาบ!สัมผัสเรืองรอง!” เธอเรียกใช้พลังทั้งสองอย่างพร้อมกันร่างกายของเธอเปล่งประกายแสงสีส้มเจิดจ้า ความเร็วของเธอเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลเธอพุ่งเข้าใส่โนวาอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าฟาด “ฟิ้ว!” ดาบคริสตัลสีฟ้าในมือของเธอส่องประกายเจิดจ้ามันพุ่งเข้าใส่โนวาอย่างรวดเร็วและรุนแรง!
“เร็วมาก!”โนวารู้สึกได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่ถาโถมเข้ามา ‘แข็งแกร่งกว่าฮงอยู่พอประมาณเลย!’
“ฉัวะ!”โนวายกดาบแสงจันทราขึ้นมาป้องกันการโจมตีอย่างฉับพลันดาบแสงจันทราปะทะเข้ากับดาบคริสตัล “เคร้ง!” เกิดประกายไฟสีส้มและสีเงินสว่างวาบขึ้น ราวกับดอกไม้ไฟ สะท้อนกับแสงอาทิตย์ยามบ่าย
“รากแห่งความเชื่อมั่น!”โนวาเรียกใช้พลังเส้นทางพันธสัญญาพลังงานสีเขียวอ่อนแผ่ซ่านออกไปทั่วร่างกายของเขา ‘ฮึ่ม!’เขาใช้มือซ้ายจับดาบแน่นขึ้น ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นเขายกดาบขึ้นมาป้องกันการโจมตีของหญิงสาวอย่างไม่ลดละ
‘ฉันควบคุมมันได้ดีขึ้นการใช้ 2 เส้นทางพร้อมกัน มันง่ายกว่าเมื่อก่อน’ โนวาคิดในใจ
“สัมผัสเรืองรอง!”หญิงสาวใช้พลังของเส้นทางประกายแสงขั้นที่ 3 ในจังหวะที่ดาบของเธอกับโนวาปะทะกันข้อมูลมากมายเกี่ยวกับโนวาไหลเข้ามาในหัวของเธออย่างรวดเร็ว‘พลังเส้นทางประกายแสงขั้นที่ 2 พลังเส้นทางพันธสัญญาขั้นที่2 ดาบแสงจันทราที่ทำจากโลหะพิเศษ…เขายังขาดประสบการณ์ในการต่อสู้ เขายังคงลังเลใจ’
‘หึหึ’หญิงสาวยิ้ม เธอเริ่มโจมตีโนวาอย่างต่อเนื่องดาบคริสตัลของเธอฟาดฟันใส่อย่างรวดเร็วและแม่นยำขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
‘บ้าเอ๊ย!เธอรู้ข้อมูลของฉันหมดเลยงั้นเหรอ! ฉันต้องรีบจัดการเธอ!’ โนวาคิดในใจ เขาใช้ดาบแสงจันทราปัดป้องการโจมตีอย่างสุดกำลังพยายามเบี่ยงตัวหลบคมดาบของหญิงสาวที่พุ่งเข้ามาอย่างไม่หยุดยั้ง
“ซ้ายขวา บน!’ โนวาพยายามหลบหลีก ‘เธอเร็วมาก…แต่การโจมตีของเธอยังคงตรงไปตรงมาต้องหาจังหวะแล้วโจมตีสวนกลับ!’
"ประกายแสง!"โนวาเรียกใช้พลัง ความเร็วของเขาเพิ่มขึ้น "ฟิ้ว!" เขารู้สึกได้ถึงความว่องไวที่มากขึ้นโนวาพุ่งหลบการโจมตีของหญิงสาวไปทางซ้าย และใช้ดาบแสงจันทราฟันสวนกลับไปที่แขนของเธอ แต่หญิงสาวเบี่ยงตัวหลบได้อย่างหวุดหวิด
ทันใดนั้น...
ประกายแสงสีส้ม 3ดวงปรากฏขึ้น พวกมันลอยวนรอบๆ ตัวโนวาอย่างรวดเร็ว พวกมันกำลังนำทางบอกเส้นทางการโจมตีให้กับโนวา!
“แสงนำทาง!?”พลังของเส้นทางประกายแสงขั้นที่ 2 แสดงออกมา“นี่คือพลังของขั้นที่ 2 งั้นเหรอ…” โนวาไม่รอช้าเขาเหวี่ยงดาบแสงจันทราออกไป ตามเส้นทางที่แสงนำทางบอก ‘ฉัวะ! ฉึก! ตูม!’
“เขามองเห็นการเคลื่อนไหวของฉันงั้นเหรอ?เขารู้จุดอ่อนของดาบคริสตัลของฉัน เขาใช้แสงนำทาง!”หญิงสาวสบถออกมาอย่างหัวเสีย เธอกัดฟันแน่น ‘ฉันต้องทำให้ดีกว่านี้!’เธอพุ่งเข้าใส่โนวาอย่างรวดเร็วและรุนแรงมากขึ้น ดาบคริสตัลของเธอฟาดฟันใส่อย่างไม่ลดละ
“เคร้ง! เคร้ง!เคร้ง!” โนวาใช้ดาบแสงจันทราปัดป้องการโจมตีของเธออย่างสุดกำลัง‘เธอแข็งแกร่งชะมัด ต้องโจมตีจุดอ่อนแล้วใช้จังหวะนั้น…’
“แฮ่กๆๆ”โนวาใช้พลังทั้งหมดที่เขามี ต่อสู้กับหญิงสาวอย่างดุเดือด ดาบแสงจันทราปะทะกับดาบคริสตัลเสียงดาบกระทบกันดังกึกก้องไปทั่วลานประลอง โนวาและหญิงสาวต่างผลัดกับรุกและรับกันอย่างไม่ยอมใครประกายไฟสว่างวาบ พื้นดินสั่นสะเทือน ฝุ่นควันฟุ้งกระจาย มีหลายๆครั้งที่โนวานั้นเป็นคนกดดันคู่ต่อสู้จนเกือบชนะแต่อีกฝ่ายก็หลบไปได้อย่างเฉียดฉิวทุกครั้ง จนกระทั่ง...
“หมดเวลา!”เสียงประกาศดังขึ้น “หยุด!”
การต่อสู้สิ้นสุดลง
โนวาทรุดตัวลงกับพื้นทราย“แฮ่กๆๆ” เหงื่อไหลอาบร่างกาย เขากำลังหอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน‘ถึงจะเสมอ แต่ฉันทำได้ดีกว่าครั้งที่แล้วเยอะเลยทั้งการควบคุมพลังและการเคลื่อนไหว ฉันใกล้จะไปถึงขั้นที่ 2 ของเส้นทางประกายแสงแล้ว’
“85 คะแนน!ผ่าน!” ครูฝึกประกาศคะแนน
โนวายิ้มออกมา‘โล่งอกไปที’
บทที่31“บททดสอบด่านแรก”
ค่าความชอบปัจจุบัน:25
ค่าความชอบ: 70
*หมายเหตุ:ค่าความชอบ คือค่าที่ส่งผลต่อการดำเนินเรื่อง การตัดสินใจของผู้ดำเนินเรื่องราว
ค่าความชอบจะถูกคำนวณผ่านการมีส่วนร่วมของนักอ่านทั้งการแสดงความคิดเห็น การกดหัวใจ การให้กำลังใจ และอื่นๆทุกการมีส่วนร่วมจะถูกนำมาคำนวณและมอบให้กับผู้ดำเนินเรื่องราวค่าความชอบจะถูกคำนวณในเวลา 12:00 น. ของวันถัดไปและ 1 บท จะถูกคำนวณได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น
![สดุดีมหาราชา [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1723483718_81968770.webp)
9.93M
![มังกรพิชิตฟ้าออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727670317_62269292.webp)
