ตอนที่ 10: เปลวเพลิงและการแตกหัก
เสียงฟู่ของออกซิเจนที่รั่วไหลออกจากถังเหล็กขนาดใหญ่ดังสนั่นขึ้นเรื่อยๆ ผสานกับเสียงบี๊บเตือนภัยอิเล็กทรอนิกส์ที่เร่งจังหวะถี่รัวจนบาดแก้วหู วาล์วทองเหลืองที่ถูกทำลายนั้นบัดนี้แดงก่ำราวกับเพิ่งถูกหลอมในเตาไฟ แรงดันภายในถังพุ่งสูงจนถึงขีดอันตราย บ่งบอกถึงจุดจบที่กำลังจะมาถึงในอีกเพียงเสี้ยววินาที
“หนี! ทุกคน! ออกไปจากที่นี่!” นัวร์ะโสุดเสียง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อและเืกำเดาที่ไหลซึมจากจมูก อันเป็ผลข้างเคียงจากการใช้งาน [ดวงตาแห่งความจริง] อย่างหนักหน่วง แต่แววตาคู่นั้นยังคงเฉียบคมด้วยสัญชาตญาณการเอาชีวิตรอดที่เหนือกว่าใคร เขารู้ดีว่าพวกเขาไม่มีเวลาแม้แต่จะหันกลับไปมองอีกแล้ว
เขาผลักลูมิและมิซากิให้พ้นจากกรอบประตูห้องฉุกเฉินอย่างแรง โดยไม่รอให้พวกเธอตอบสนอง ลูมิที่ยังคงพยุงมิซากิไว้ สะดุดล้มลงแต่ก็กลิ้งตัวหลบพ้นออกมาได้ ส่วนนัวร์เองก็พุ่งตามออกมาติดๆ ร่างของเคนจิที่ใช้ [หลอมเงา] ออกไปก่อนหน้านี้กำลังรออยู่ที่มุมทางเดินด้านนอก เป็ภาพเงารางๆ ที่เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว
ภายในห้องฉุกเฉิน เรียวที่เพิ่งหันหลังให้กับอายาเมะและกำลังพุ่งตัวออกจากห้อง ถูกแรงฉุดรั้งบางอย่างจากความรู้สึกผิดชอบชั่วดีที่ฝังลึก ฮิคารุที่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก็ตัดสินใจเลือกเส้นทางเดียวกับเรียว เขาพยายามวิ่งตามเรียวออกไปอย่างสิ้นหวัง
แต่อายาเมะ...
เธอนอนจมกองเือยู่บนพื้นขาข้างหนึ่งาเ็สาหัส ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและเ็ป เธอมองตามแผ่นหลังของเพื่อนร่วมทีมที่กำลังทอดทิ้งเธอไปอย่างไม่ใยดี ในวินาทีสุดท้ายนั้นเอง เธอพยายามยื่นมือออกไปหาฮิคารุ ราวกับขอความช่วยเหลือครั้งสุดท้าย เสียงร้องอันแ่เบาของเธอถูกกลืนหายไปในเสียงฟู่ของออกซิเจนและเสียงบี๊บเตือนภัยที่ดังสนั่น
และ “ผู้คุมระเบียบ” ตัวเดียวที่ยังอยู่ในห้องฉุกเฉิน... ร่างของมันหยุดนิ่งกลางอากาศอย่างกะทันหัน มันยังคงยืนอยู่ตรงกลางระหว่างร่างของอายาเมะที่าเ็และถังออกซิเจนที่กำลังจะะเิ รูกุญแจบนหน้ากากของมันกระพริบถี่รัวราวกับระบบภายในกำลังประมวลผลข้อมูลอย่างบ้าคลั่ง มันยังไม่สามารถตัดสินใจได้ว่าจะพุ่งเข้าหาแหล่งกำเนิดเสียงใดที่ "สำคัญ" กว่ากัน ระหว่างเสียงร้องโหยหวนของมนุษย์ หรือเสียงเตือนภัยจากวัตถุที่ไม่ใช่สิ่งมีชีวิต
และในวินาทีเดียวกันนั้นเอง...
จากทางเดินด้านนอก เสียง กริ๊ก... แกรก... กริ๊ก... แกรก... ที่เร่งจังหวะเร็วขึ้นจนกลายเป็เสียงรัวถี่ ราวกับมีอะไรบางอย่างที่หนักอึ้งและไม่หยุดยั้งกำลังพุ่งเข้ามา “ผู้คุมระเบียบ” อีกสองตัว ที่ถูกล่อออกไปก่อนหน้านี้ กำลังมาถึงประตูห้องฉุกเฉินแล้ว! พวกมันคงััได้ถึงแรงสั่นะเืและเสียงเตือนภัยจากการทำงานผิดปกติของถังออกซิเจน รวมถึงกลิ่นอายพลังงานที่ถูกทำลายไปก่อนหน้านี้ พวกมันมาถึงหน้าประตูพร้อมกับเรียวและฮิคารุที่กำลังจะวิ่งออกไป
วินาทีสุดท้าย!
จังหวะที่เรียวและฮิคารุจะก้าวพ้นธรณีประตู จังหวะที่นัวร์ผลักเพื่อนร่วมทีมให้พ้นรัศมีอันตราย จังหวะที่ “ผู้คุมระเบียบ” สองตัวแรกกำลังจะเหยียบย่างเข้ามาในห้องฉุกเฉิน…
โลกทั้งใบก็ถูกกลืนหายไปในแสงสีขาวที่สว่างจ้าจนบาดตา!
มันไม่ใช่เสียง "ตูม" ที่ดังสนั่นกัมปนาท แต่เป็คลื่นพลังงานที่มองไม่เห็น! แรงอัดอากาศมหาศาลพุ่งเข้ากระแทกร่างของทุกคนอย่างรุนแรงจนจุกไปทั้งช่องท้อง ราวกับถูกกำปั้นั์ฟาดเข้าใส่! ร่างของนัวร์ ลูมิ มิซากิ และเคนจิ กระเด็นไปคนละทิศละทาง กระแทกเข้ากับผนังทางเดินเก่าๆ อย่างรุนแรงจนเกิดเสียงดังสนั่น มิซากิถึงกับไอโขลกออกมาเป็เื ลูมิดวงตาพร่ามัวจากการกระแทก ส่วนนัวร์แม้จะเตรียมใจไว้แล้ว ร่างกายก็ยังเ็ปรวดร้าวไปทั้งตัว เคนจิที่แข็งแกร่งที่สุดในด้านกายภาพได้รับผลกระทบน้อยที่สุด แต่ก็ยังถึงกับล้มลงไปกองกับพื้น
เศษโลหะชิ้นเล็กชิ้นน้อย อุปกรณ์ทางการแพทย์ที่แตกหัก และเศษปูนจากผนังห้องฉุกเฉินปลิวกระจายออกมาเป็ห่าะุพุ่งชนผนังและเพดานทางเดินอย่างบ้าคลั่ง เสียงครืดคราดของโครงสร้างที่พังทลายและเสียงะเิย่อยๆ ของวัตถุต่างๆ ภายในห้องตามมาติดๆ ผสมปนเปกันไปหมด ความร้อนจากเปลวเพลิงสีส้มแดงฉานที่ลุกท่วมห้องฉุกเฉิน แผ่กระจายออกมาอย่างรวดเร็วจนรู้สึกแสบร้อนไปทั่วิัแม้จะอยู่ห่างออกไปแล้วก็ตาม
ควันดำหนาทึบพวยพุ่งออกมาจากห้องฉุกเฉินทันทีที่แรงอัดอากาศลดลง กลิ่นเหม็นไหม้ของโลหะและยางมะตอยปะปนกับกลิ่นฉุนของโอโซนคละคลุ้งไปทั่วทางเดิน ทำให้หายใจลำบาก ทุกคนต่างนอนกองอยู่บนพื้นด้วยความมึนงง สั่นสะท้าน และเ็ปรวดร้าวไปทั้งร่าง
“ผู้คุมระเบียบ” สองตัวแรกที่กำลังจะก้าวเข้ามาในห้องฉุกเฉิน ถูกแรงะเิอัดกระแทกเข้าไปเต็มๆ! ร่างของพวกมันกระเด็นไปกระแทกกับผนังอีกฟากหนึ่งของทางเดินอย่างรุนแรงจนเกิดรอยบุ๋มลึกบนผนัง! ร่างกายที่ดูเหมือนจะแข็งแกร่งของพวกมันบิดเบี้ยวผิดรูปอย่างเห็นได้ชัด ชิ้นส่วนโลหะและกระเบื้องสีขาวหลุดกระเด็นออกมาจากข้อต่อที่เคยแ่า รูกุญแจบนหน้ากากของพวกมันดับวูบลงราวกับไฟที่ดับไปในพริบตา! พวกมันแน่นิ่งไปทันที! มันไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ อีกต่อไป ชะตากรรมของพวกมันยังไม่ชัดเจน แต่มันก็พ้นจากสภาพการคุกคามในทันที
แต่ “ผู้คุมระเบียบ” ตัวที่สาม... ที่อยู่ในห้องฉุกเฉิน... กลับไม่เป็อะไรเลย!
มันไม่เพียงแต่ไม่ได้รับความเสียหาย แต่เปลวเพลิงสีส้มแดงที่ลุกท่วมร่างของมันดูเหมือนจะไม่ได้สร้างความเสียหายใดๆ เลยแม้แต่น้อย! ในทางกลับกัน... ความร้อนและพลังงานจากแรงะเิดูเหมือนจะถูกดูดซับเข้าไปในร่างกายของมัน! ทำให้ชุดพยาบาลเก่าๆ ที่เคยมีรอยร้าวและสีเหลืองขุ่นๆ ของมัน กลายเป็สีดำสนิทราวกับถูกเผาไหม้จนเกรียม และรูกุญแจบนหน้ากากของมันก็เปลี่ยนจากสีเหลืองขุ่นๆ เป็สีแดงฉานราวกับเหล็กที่ถูกเผาไหม้จนหลอมละลาย มันยืนหยัดอยู่ท่ามกลางเปลวเพลิงที่กำลังโหมกระหน่ำ โดยไม่มีร่องรอยความเสียหายใดๆ ปรากฏให้เห็นแม้แต่น้อย
มันดูดซับพลังงานจากแรงะเิ! นัวร์คิดในใจอย่างตื่นตระหนก สายตาของเขาจับจ้องไปยัง “ผู้คุมระเบียบ” ที่ยืนตระหง่านอยู่ท่ามกลางเปลวเพลิง มันแข็งแกร่งขึ้น! แข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า! นี่คือโหมดคลั่งที่แท้จริง! เขารู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาลจากพลังงานมืดที่แผ่ออกมาจากตัวมัน เป็พลังงานที่แตกต่างจากเดิมโดยสิ้นเชิง
“ผู้คุมระเบียบ” ที่อัปเกรดแล้ว ส่งเสียงคำรามที่ดังและน่าสะพรึงกลัวกว่าเดิมหลายเท่า! เป็เสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว ความบ้าคลั่ง และความกระหายที่จะทำลายล้าง! มันก้าวออกมาจากเปลวเพลิงอย่างช้าๆ ... ราวกับปีศาจที่เพิ่งถือกำเนิดขึ้นจากขุมนรกเพื่อมาทวงความยุติธรรม! ทุกก้าวย่างของมันเต็มไปด้วยอำนาจและความน่าเกรงขาม
มันไม่สนใจทีมของนัวร์ที่นอนาเ็อยู่บนพื้นทางเดิน... แต่มันกลับหันไปมองเรียวและฮิคารุที่กำลังพยายามลุกขึ้นยืนด้วยความทุลักทุเล! เรียวที่กระเด็นออกมาก่อนหน้าเพื่อนร่วมทีมเพียงเสี้ยววินาที ร่างกายของเขาสะบักสะบอม เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งจากการกระแทก ฮิคารุก็เช่นกัน เขากำลังพยุงร่างที่สั่นเทาของตัวเองขึ้นมาอย่างยากลำบาก ทั้งคู่ยังคงอยู่ในระยะที่อันตรายถึงชีวิต
“หนีเร็ว!” เรียวะโสั่งฮิคารุด้วยเสียงแหบพร่า ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน เขารู้ดีว่า “ผู้คุมระเบียบ” ตัวนี้ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะรับมือได้อีกต่อไปแล้วหลังจากที่มันแข็งแกร่งขึ้น
แต่ก็สายไปเสียแล้ว...
“ผู้คุมระเบียบ” ที่บ้าคลั่งและแข็งแกร่งขึ้น พุ่งเข้าใส่เรียวและฮิคารุด้วยความเร็วที่เหนือกว่าเดิมหลายเท่า! ร่างของมันกลายเป็เพียงเงาดำที่พุ่งผ่านไปอย่างรวดเร็วเกินกว่าที่สายตาจะจับตามองได้ทัน! มันไม่ได้พุ่งเข้าโจมตีด้วยการใช้กุญแจที่ปลายนิ้วอีกต่อไป แต่มันใช้สกิลใหม่ที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า
ชิ้ง! ชิ้ง!
เสียงโลหะแหวกอากาศดังขึ้นสองครั้งซ้อน!
เรียวและฮิคารุเบิกตากว้างด้วยความใ! พวกเขาไม่ทันได้รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น ร่างของพวกเขาทรุดลงกับพื้นอย่างช้าๆ ... ที่กลางอกของแต่ละคน... มี "ลูกกุญแจ" สีดำทะมึนขนาดใหญ่ปักคาอยู่! ลูกกุญแจนั้นดูเหมือนจะเป็ส่วนหนึ่งของ “ผู้คุมระเบียบ” ที่ถูกยิงออกมาด้วยความเร็วสูงและแรงทะลุทะลวงมหาศาล! เืสดๆ ไหลทะลักออกจากาแอาบเสื้อผ้าของพวกเขา!
มัน... มันขว้างกุญแจได้! นัวร์คิดอย่างไม่เชื่อสายตา มันมีสกิลใหม่! สกิลโจมตีระยะไกล! [ดวงตาแห่งความจริง] แสดงให้เห็นเส้นทางของลูกกุญแจที่พุ่งเข้าใส่เรียวและฮิคารุได้อย่างแม่นยำและรวดเร็วอย่างเหลือเชื่อ ลูกกุญแจเ่าั้ยังคงส่องแสงสีแดงจางๆ ราวกับยังคงมีพลังงานของ “ผู้คุมระเบียบ” หลงเหลืออยู่
เรียวและฮิคารุแน่นิ่งไปในทันที... ดวงตาของพวกเขายังคงเบิกโพลงด้วยความใและความเ็ปที่มาเยือนอย่างกะทันหัน ก่อนที่แววตาจะดับวูบลงไปอย่างช้าๆ ร่างของทั้งคู่ล้มลงกองกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง เืสีแดงฉานสาดกระเซ็นไปทั่วทางเดินที่เต็มไปด้วยควันและเศษซาก
โกดะ อายาเมะ เรียว และฮิคารุ... พวกเขาทั้งสี่คน... ถูกสังหารทั้งหมดแล้ว! ไม่มีใครเหลือรอดจากทีมของเรียวเลยแม้แต่คนเดียว!
ภาพความตายอันน่าสยดสยองที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและโหดร้าย ทำให้ลูมิและมิซากิถึงกับตัวสั่นเทิ้มด้วยความหวาดกลัวสุดขีด
“ผู้คุมระเบียบ” ที่สังหารเรียวและฮิคารุเสร็จสิ้น ก็หันกลับมามองกลุ่มของนัวร์ที่นอนาเ็อยู่บนพื้น! รูกุญแจบนหน้ากากของมันเรืองแสงจ้าขึ้น! มันกำลังจะสังหารทุกคนที่เหลือ! มันกำลังจะเดินตรงเข้ามาหาพวกเขาอย่างช้าๆ แต่เต็มไปด้วยความอำมหิต!
นัวร์รู้ดีว่าพวกเขาไม่มีทางสู้มันได้อีกแล้ว! พลังของมันเหนือกว่าที่คาดไว้หลายเท่า! และพวกเขาก็าเ็กันทุกคน! การจะเผชิญหน้ากับมันในตอนนี้เท่ากับการฆ่าตัวตายชัดๆ
ต้องหนี!
นัวร์รวบรวมพละกำลังทั้งหมดที่เหลืออยู่ เขาลุกขึ้นยืนอย่างทุลักทุเล เขารู้สึกเ็ปไปทั้งร่างจากแรงกระแทกและการใช้สกิลอย่างต่อเนื่อง แต่เขาก็ต้องฝืน!
เขามองไปที่ทางเดินข้างหน้า ซึ่งมีซากปรักหักพังและควันหนาทึบปกคลุม เขานึกถึงแผนผังโรงพยาบาลที่เขาเคยจดจำไว้ ทางไหนที่จะทำให้เราได้เปรียบ... ทางไหนที่จะซื้อเวลาได้มากที่สุด...
เขามองไปที่ "ผู้คุมระเบียบ" ที่แข็งแกร่งขึ้น มันยืนอยู่ตรงกลางทางเดินระหว่างศพของเรียวและฮิคารุ และกำลังจะก้าวเข้ามาหาพวกเขา
“ไป! ไปทางห้องเก็บเอกสาร! เร็ว!” นัวร์ะโสั่งทุกคนด้วยเสียงที่แหบพร่า แต่เต็มไปด้วยอำนาจและเด็ดขาด
เขารู้ว่า "ผู้คุมระเบียบ" ที่แข็งแกร่งขึ้นนี้ คงไม่หลงกลเสียงลวงของมิซากิอย่างง่ายดายอีกต่อไปแล้ว... แต่เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่น! มันเป็กลยุทธ์เดียวที่เหลืออยู่เพื่อซื้อเวลา!
มิซากิที่กำลังาเ็หนักจากการกระแทก หอบหายใจอย่างรุนแรง เธอมองไปยังทิศทางที่นัวร์ชี้ แล้วใช้พลังเฮือกสุดท้ายของเธอดีดนิ้ว!
กริ๊ง!
เสียงโลหะตกกระทบพื้นดังขึ้นจากทางเดินอีกฟากหนึ่ง! เป็เสียงเล็กๆ แต่ในความเงียบงันที่น่ากลัวนี้ มันก็ดังพอที่จะดึงดูดความสนใจได้!
“ผู้คุมระเบียบ” ชะงักไปเล็กน้อย... มันหันไปมองทางต้นเสียงที่ดังขึ้นอย่างช้าๆ ... แล้วหันกลับมามองกลุ่มของนัวร์ที่กำลังลุกขึ้นยืนอย่างทุลักทุเล... มันกำลังลังเลระหว่างเหยื่อที่อยู่ตรงหน้า กับเสียงที่มาจากระยะไกลออกไป!
ได้ผล! นัวร์คิด มันยังคงตอบสนองต่อเสียง! แม้จะฉลาดขึ้น... แต่สัญชาตญาณก็ยังคงอยู่!
“ไปเดี๋ยวนี้!” นัวร์ะโสั่ง!
ลูมิพยุงมิซากิที่าเ็จนแทบจะเดินไม่ได้ขึ้นมาอย่างรวดเร็ว โดยไม่พูดอะไรสักคำ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความเ็ปและตัดสินใจ เธอกับมิซากิเริ่มวิ่งหนีไปตามทางเดินที่มืดมิดและเต็มไปด้วยเศษซากอย่างทุลักทุเล เคนจิที่าเ็เล็กน้อยก็วิ่งตามไปติดๆ โดยมีสีหน้าเคร่งเครียด
นัวร์เป็คนสุดท้ายที่ถอยออกมา เขาใช้ [ฝีเท้าไร้เสียง] ที่สะสมไว้เพื่อซื้อเวลาให้ตัวเอง! ร่างของเขาหายไปจากสายตาของ "ผู้คุมระเบียบ" ในทันที!
“ผู้คุมระเบียบ” ที่กำลังลังเลอยู่ หันกลับมามองกลุ่มของนัวร์อีกครั้ง... แต่พวกเขาก็หายไปแล้ว! มันส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธแค้นและผิดหวัง! แล้วหันกลับไปทางต้นเสียงลวงที่มิซากิสร้างขึ้น ซึ่งตอนนี้เสียงนั้นกำลังเคลื่อนที่ออกไปตามทางเดินอีกเส้นทางหนึ่ง
นัวร์และทีมของเขาวิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิต! พวกเขาไม่รู้ว่ากำลังจะไปที่ไหน... ไม่รู้ว่าจะรอดหรือไม่... แต่พวกเขารู้ว่าต้องไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้... จากปีศาจที่กำลังไล่ล่าพวกเขาอย่างบ้าคลั่ง!
ห้องฉุกเฉินที่เคยเป็เป้าหมายสำคัญ บัดนี้ได้กลายเป็สุสานของผู้เล่นที่แข็งแกร่งที่สุดในด่านนี้ไปแล้ว...
สำหรับผู้ที่รอดชีวิต... ฝันร้ายยังไม่จบ... มันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น และความตายของเพื่อนร่วมทีมจะกลายเป็เงาตามหลอกหลอนพวกเขาไปตลอดทาง
...จบตอนที่ 10
14K
