สวรรค์นิรันดร์กาล

        ในชั้นที่30 ขึ้นไปฉางเฟิงไม่เจอกับการต่อสู้กับสัตว์อสูรอีกเลยแต่จะเป็นการต่อสู้กับผู้ดูแลหรือไม่ก็เผ่าต่างๆที่เคยเป็นศัตรูและถูกขังวิญญาณเอาไว้ข้างในไม่ว่าจะเผ่าปีศาจ เผ่ามาร เผ่าอสูร และเผ่าต่างๆมากมายแม้แต่เผ่ากลืนกินก็มี

        บนชั้นที่35 ฉางเฟิงได้เข้าใจว่าทำไมเซียนเหล่านั้นถึงไม่สามารถผ่านชั้นนี้ไปได้เพราะอีกฝ่ายคือตัวอันตรายของเผ่ากลืนกินเป็นสิ่งที่เซียนธรรมดาไม่สามารถเทียบได้

        “ชั่งเป็นมนุษย์ที่น่าสนใจอายุ20 ปีแต่กลับมาถึงชั้นที่ 35 ได้แถมพลังยังเกือบจะถึงขั้นเซียนอีกด้วย ถ้าเกิดข้าได้กลืนกินเต๋าของเจ้ามันจะยอดเยี่ยมแค่ใหนนะ”เผ่ากลืนกินจ้องมองฉางเฟิงด้วยสายตาชั่วร้าย

        “เผ่ากลืนกินพอดีเลย ข้านั้นอยากจะต่อสู้กับพวกเจ้ามานานแล้วเพราะพวกเจ้าทำให้สิ่งมีชีวิตมากมายต้องสูญเสียบ้านเกิดต้องทำให้เผ่าพันธุ์มากมายต้องถูกทำลาย”ฉางเฟิงเผยจิตสังหารอันดำมืดออกมา

        “ฮ่าฮ่า ด้วยน้ำหน้าอย่างเจ้าหนะเหรอที่จะต่อสู้กับข้าน่าขันขนาดมนุษย์ขั้นเซียนยังทำอะไรข้าไม่ได้แล้วเจ้าจะมาทำอะไรข้าได้”

        “ถ้างั้นก็รองดู”ฉางเฟิงพุ่งเข้าหาอีกฝ่ายกระบี่ในมือส่องสว่างขึ้นมาค่ายกลที่สลักเอาไว้เริ่มทำงานนี่คือครั้งแรกที่ฉางเฟิงใช้งานค่ายกลในตัวกระบี่

        “ของเล่นแบบนั้นมันทำอะไรร่างกายที่สมบูรณ์แบบของข้าไม่ได้หรอก”เผ่ากลืนกินได้ชกหมัดออกไปปะทะกับกระบี่ของฉางเฟิง

        ด้วยความมั่นใจในร่างกายของตนเองแน่นอนว่าคมกระบี่ขั้นเซียนทั่วๆไปย่อมทำอะไรร่างกายของเผ่ากลืนกินไม่ได้

        “รนหาที่ตาย!!!!”ฉางเฟิงคำรามและปลดปล่อยตราประทับเต๋ากระบี่ออกมาพร้อมๆกับค่ายกลในตัวกระบี่

        “หืมความรู้สึกนี้” เผ่ากลืนกินตกใจเมื่อสัมผัสได้ถึงอันตราย

        “สายไปแล้วแขนของเจ้าข้าขอละนะ”ฉางเฟิงไม่รอช้าตัวกระบี่ได้ฟาดฟันแขนของผู้กลืนกินดวงดาวทันที

        “อึก!!!!!หนักมากทำไมกระบี่ที่บอบบางแบบนั้นถึงหนักได้ขนาดนี้” ผู้กลืนกินที่ใช้แขนรับกระบี่ของฉางเฟิงรู้สึกได้น้ำหนักของตัวกระบี่และร่างจมลงบนพื้น

        “โอ้กระบี่นั่นน่าสนใจมากถึงกับสลักค่ายกลเอาไว้แต่อีกอย่างนั่นคืออะไรข้าไม่เคยเห็นมาก่อนเลย”ผู้ดูแลกล่าวด้วยสีหน้าตกใจ

        “ขาดไปซะ”

        “อ๊ากกกกกกกกกก”

        ไม่นานแขนของผู้กลืนกินก็ทนไม่ได้และถูกตัดขาดออกไปผู้กลืนกินคำรามด้วยความโกรธแขนที่ขาดกลับมาต่อกันอีกครั้งเห็นได้ชัดว่าพลังชีวิตของเผ่ากลืนกินนั้นไม่ธรรมดา

        “เจ้ามนุษย์กล้าตัดแขนข้าวันนี้ไม่เพียงแต่ข้าจะสังหารเจ้าแต่ข้าจะกลืนกินเต๋าของเจ้าให้หมด” พริบตาเขตแดนกลืนกินก็ปรากฏออกมา

        แขนแดนกลืนกินทำให้ฉางเฟิงรู้สึกกดดันอย่างมากเต๋ากระบี่ของตนเองถึงกับถูกกดดันและไม่สามารถสำแดงพลังออกมาได้

        “แย่แล้วร่างกายนี้ยังไม่บรรลุเซียนและเขตแดนกระบี่ของข้าก็ไม่สามารถต่อต้านเขตแดนของอีกฝ่ายได้ทำยังไงดี”ฉางเฟิงคิดหนักมาก

        ด้วยขีดจำกัดหลายอย่างร่างกายนี้ไม่ได้ฝึกฝนเต๋าโกลาหลแต่ฝึกฝนเต๋าสังหารกับเต๋าแห่งกฎขึ้นมาเทียนเต๋าแห่งกฎคือตัวแทนของกฎระเบียบ และเต๋าสังหารคือเต๋าแห่งความโหดเหี้ยมที่เผ่ามารส่วนใหญ่ฝึกฝน

        “ฮ่าฮ่า มนุษย์อย่างพวกเจ้าเมื่อเต๋าถูกผนึกก็ไร้น้ำยาสินะ” เผ่ากลืนกินพุ่งเข้าหาฉางเฟิงและเริ่มโจตี

        ฉางเฟิงเองก็ไม่สามารถถอยได้จึงใช้กายาเซียนมารต่อสู้กับอีกฝ่ายโชคดีที่กายาเซียนมารของฉางเฟิงมาถึงขั้นที่2 แล้วทำให้ร่างกายของฉางเฟิงแข็งแกร่งกว่าเซียนทั่วๆไปหลายเท่า

        “กายาเซียนมารงั้นเหรอไม่ติดว่ากายาที่น่ารังเกียจจะปรากฎขึ้นมาอีกแบบนี้ยิ่งต้องสังหารเจ้าให้ได้”เผ่ากลืนกินดวงตาสีแดงฉานและบ้าคลั่งขึ้น

        “เจ้าหนูถ้าเจ้ายอมแพ้ตอนนี้ข้าจะช่วยเหลือเจ้า”ผู้ดูแลมองฉางเฟิงด้วยใบหน้ากังวลอัจฉริยะอย่างฉางเฟิงเขาไม่ต้องการให้มาจบชีวิตที่นี่

        “ข้ายอมแพ้ไม่ได้เพราะเจ้าพวกกลืนกินบัดซบทำให้ข้าต้องสูญเสียแทบทุกอย่าง บิดาข้าถูกผนึกมารดาข้าต้องแยกจากกับข้าและบิดา ภรรยาของข้าต้องสูญเสียครอบครัวและผู้คนของนางทั้งหมดเป็นเพราะพวกมัน” ฉางเฟิงคำรามด้วยความโกรธ

        “วิ้ง!!!!!!!!!!!”

        พริบตาพลังจิตอันแข็งแกร่งก็ปะทุออกมาพลังจิตโกลาหลได้ยิงเข้าสู่วิญญาณของผู้กลืนกินทำให้อีกฝ่ายหยุดร่างลงและกรีดร้องออกมา

        “อ๊ากกกกกกกเจ็บ ข้าเจ็บ อ๊ากกกกกก วิญญาณของข้ากำลังจะแตกสลาย” ผู้กลืนกินนอนกลิ้งไปมากับพื้นด้วยความเจ็บปวด

        “ดวงจิตระดับเทพเป็นไปไม่ได้” ผู้ดูแลถึงกับตกใจ

        “อ๊ากกกกรีบช่วยข้าเร็วเข้า” ผู้กลืนกินกรีดร้อง

        ร่างของฉางเฟิงตอนนี้ปกคลุมไปด้วยพลังจิตอันน่าหวาดกลัวตอนแรกฉางเฟิงคิดว่าจะเก็บพลังจิตของตนเอาไว้เป็นไพ่ตายแต่ได้เจอกับเผ่ากลืนกินที่แทบไม่มีจุดอ่อนก็ต้องถูกบังคับให้ใช้

        “พอได้แล้วละเดี๋ยววิญญาณของเจ้านี่จะแตกสลายไปเสียก่อนพวกเรายังจำเป็นต้องใช้เป็นกระสอบทรายอีกนาน” ผู้ดูแลกล่าว

        “นั่นสินะความตายมันง่ายไปสำหรับพวกมัน” ฉางเฟิงเก็บพลังจิตลง

        “เอาละเจ้าหนูตอนนี้เจ้าทำให้พวกข้าปวดหัวขึ้นมาแล้ว เพราะงั้นการทดสอบของเจ้าจะต้องหยุดเอาไว้ก่อนเพราะพวกเราจะต้องเตรียมบดทดสอบใหม่ทั้งหมดให้กับเจ้าแต่ก่อนหน้านั้นพวกเราต้องประชุมกันก่อน ส่วนเจ้าออกไปได้แล้วอีก 10 วันค่อยมาใหม่”ผู้ดูแลกล่าวพร้อมกับโยนของสิ่งหนึ่งให้กับฉางเฟิง

        “เม็ดยาสำเร็จเต๋านี่มันของล้ำค่าที่หายสาปสูญไปแล้ว” ฉางเฟิงตื่นเต้นมาก

        แม้ฉางเฟิงจะได้รับสูตรยาจากพระเจ้าสูงสุดทั้งห้าซึ่งหนึ่งในนั้นมีเม็ดยาสำเร็จเซียนเม็ดยาสำเร็จเทพ แต่เม็ดยาสำเร็จเต๋ากลับไม่มีเลยเพราะวิธีการปรุงยามันหายไปนานมากแล้วแม้แต่ในโลกโกลาหลก็ไม่มีวิธีปรุงยาพวกนี้ขึ้นมา

        “ถ้าเจ้าผ่านการทดสอบไปเรื่อยๆเจ้าจะได้สูตรยาเป็นรางวัล”เสียงของผู้ดูแลดังขึ้น

        “ฟุบ!!!!”

        ร่างของฉางเฟิงปรากฏออกมาจากหอคอยแห่งการทดสอบทันทีพริบตาดวงตาหลายคู่ก็มองมายังเม็ดยาสำเร็จเต๋าในมือของฉางเฟิง

        “เขาผ่านชั้นที่35 แล้ว เขากลายเป็นอันดับ 1 ของหอคอยแห่งการทดสอบแล้ว”

        “ในมือของเขามันคืออะไรกลิ่นหอมแบบนี้เป็นเม็ดยาอะไรกัน”

        “นั่นมันต้องเป็นของล้ำค่าแน่”

        “สหายสนใจขายเม็ดยาในมือของเจ้าให้กับพวกข้าหรือไม่” หู่ซานพุ่งเข้ามาและมองไปยังเม็ดยาในมือของฉางเฟิงอย่างไม่วางตา

        “เสียใจด้วยข้าไม่ขาย”

        “สหายคิดให้ดีๆตอนนี้มีสายตาจำนวนมาจ้องมองมายังเจ้า มันจะปลอดภัยกว่าถ้าเจ้าขายมันให้กับพวกเรา”เจ๋อฟางเผยแววตาขมขู่

        “แค่พวกเขาหนะเหรอไม่คู่ควร” ฉางเฟิงไม่สนใจและก้าวเดินออกไป

        “รนหาที่ตายนายน้อยเห็นว่าเจ้าอาจจะได้รับอันตรายเลยหวังดีแต่เจ้ากลับเมินความหวังดีของนายน้อย”ผู้ติดตามของหู่ซานพุ่งเข้าหาฉางเฟิงทันที

        “คุกเข่า!!!!!!!!!!!”

        “ตูม!!!!!!!!!!!!”

        พลังจิตของฉางเฟิงปะทุออกมาฉางเฟิงปกปิดพลังจิตระดับเทพเอาไว้และแสดงพลังจิตขั้นเซียนออกมาเท่านั้นเพื่อข่มขู่ผู้คนให้หวาดกลัวจะได้ไม่ต้องมาเรื่องกับฉางเฟิงอีก