นิทานคีตา กาลครั้งนั้น

        ตอนที่ 98 การปลุกพลังทางสายเลือด

        จากที่ผู้พันลาลันตาอธิบาย ถ้าปลุกพลังทางสายเลือดสำเร็จคีตาจะได้รับความสามารถพิเศษเสริมเพิ่มจากที่บรรพบุรุษเคยครอบครอง ผู้พันลาลันตาบอกว่าบรรพบุรุษของคีตาคือเทพหมาป่าคมเขี้ยว งั้นถ้าสำเร็จมันก็น่าจะได้รับการเสริมความสามารถเกี่ยวกับเขี้ยวและเล็บ

        นิทานคิดเช่นนั้นพลางฝันหวาน เขาสบายใจขึ้นมากจากการที่ผู้พันลาลันตากล่าวว่าไม่มีผลเสียหรืออันตรายอะไร แต่เพื่อความปลอดภัยเขาก็ยังคงขออยู่ในสายตาผู้พันระหว่างที่คีตาปลุกพลัง ยิ่งปลอดภัยเท่าไหร่ยิ่งดี

        เทพอสูรหมาป่าคมเขี้ยวเป็นเอกด้านพลังกายและการทำลายล้าง คมเขี้ยวของมันสามารถเจาะทะลวงสรรพสิ่ง ฉีกกระชากสรรพชีวิต

        ถ้าคีตาได้พลังแบบนั้นเพิ่มมาละก็ นิทานเช็ดน้ำลาย

        หลังจากฟังความเห็นของผู้พันลาลันตาแล้ว เสริมด้วยเหล่าบันทึกราคาแพงที่เขาซื้อมาและตำราที่เขาอ่านได้โดยไม่มีค่าใช้จ่ายของหอสมุดทำให้เขาได้รู้ว่าการหาความรู้จากหลายแหล่งสำคัญเช่นไร 

        บันทึกทั่ว ๆ ไปนั้นส่วนมากก็บันทึกองค์ความรู้ที่แพร่หลายมาตั้งแต่ต้นอย่างเรื่องการปลุกพลังทางสายเลือดคืออะไร หากไม่ได้มีกล่าวไว้ถึงเรื่องที่ว่าบรรพบุรุษคืออะไรหรือการปลุกพลังมีเพียงครั้งแรกที่มีโอกาสสูงที่สุดอย่างที่ผู้พันลาลันตาบอก

        นอกนั้นก็ยังมีสารานุกรมเกี่ยวกับเทพอสูรในสมัยก่อน หลาย ๆ ตัวไม่ได้รับการยอมรับโดยทั่วไป บ้างก็ว่าเป็นเพียงตำนาน บ้างก็ว่าเป็นเพียงเรื่องแต่งเท่านั้น เทพอสูรเหล่านั้นจึงถูกไม่ได้จดบันทึกไว้ เทพอสูรหมาป่าคมเขี้ยวเป็นเทพอสูรตนหนึ่งที่หลายคนยอมรับถึงการมีอยู่ รวมถึงหลักฐานทางประวัติศาสตร์มากมายที่กล่าวถึงเทพอสูรตนนี้ ข้อมูลของมันจึงแพร่หลายที่สุด

        จากที่บันทึกไว้ เทพอสูรหมาป่าคมเขี้ยวเป็นเอกด้านพลังกายและการทำลายล้าง คมเขี้ยวของมันสามารถเจาะทะลวงสรรพสิ่ง ฉีกกระชากสรรพชีวิต เป็นที่นับถือในฐานะหนึ่งในเทพเจ้าของเผ่าครึ่งสัตว์ ตระกูลคมเขี้ยวแห่งเผ่าครึ่งสัตว์ก็ได้รับการสืบเชื้อสายมาจากเทพอสูรตนนี้

        นักรบแห่งตระกูลคมเขี้ยวคือผู้เชี่ยวชาญด้านการเข้าปะทะด้วยคมเขี้ยวที่แหลมคมและกายาที่แข็งแกร่ง

        ในยุคสมัยนี้ ตระกูลคมเขี้ยวปรากฏอัจฉริยะผู้หนึ่งที่สามารถปลุกพลังทางสายเลือดของเทพอสูรคมเขี้ยวออกมาได้ ปัจจุบันมีอายุเพียง 35ปีเท่านั้น เป็นนักสลักเอกโดยที่ไม่มีการระบุไว้ว่ามีคำแห่งพลังกี่คำในระดับผู้เรียนรู้ คนส่วนมากลือกันว่า 4 คำและพบทางตันจึงทำพิธีสลักคำ หากก็มีข่าวลือว่าเขาค้นพบคำแห่งพลังถึง 5คำจึงขึ้นเป็นนักสลักในวัย 30ปี เป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งเผ่าครึ่งสัตว์ในขณะนี้ ความลับหลายอย่างจึงถูกปกปิดไว้และได้รับการฟูมฟักเป็นอย่างดี 

        จากที่เล่าลือกัน ในขณะที่เขาเป็นเพียงผู้เรียนรู้ เขาก็สามารถสังหารนักสลักได้แล้ว

        พลังทางสายเลือดของเขาปรากฏขึ้นเมื่อเขาอายุได้ 20ปีบริบูรณ์ พลังนี้ทำให้เขาสามารถงอกเขี้ยวเล็บออกมายาวแกร่งได้ดั่งดาบ และความแหลมคมของมันอยู่ในระดับที่สามารถสร้างบาดแผลแก่นักสลักที่เป็นเอกด้านการป้องกันได้ทั้งที่ตอนนั้นเขาเป็นเพียงแรกเกิด มีข่าวลือหนาหูว่าปัจจุบันนี้ที่เขาเป็นนักสลักเอกแล้วเขี้ยวเล็บของเขาสามารถสังหารได้แม้กระทั่งอริยะ

        นิทานไม่รู้ว่าเรื่องที่เล่าต่อกันมาเป็นจริงแค่ไหนหรือพลังที่ได้รับจากการปลุกพลังทางสายเลือดจะมีเพียงแค่นั้นจริงหรือไม่ ตอนนี้ที่เขาสนใจที่สุดก็คือคีตาจะมีพลังเช่นนั้นได้บ้างหรือไม่

        ยังมีอีกหนึ่งอัจฉริยะที่ไม่เป็นมิตรกับมนุษย์นัก ในพื้นที่ส่วนหนึ่งของขุนเขาและพฤกษา เขตแดนของเผ่ารูเบียสและเผ่าซือบาส มีทายาทเทพอสูรแมงมุมถักชะตาตนหนึ่งที่สามารถปลุกพลังทางสายเลือดได้ ไม่มีบันทึกแน่ชัดเกี่ยวกับระดับขั้นในการขีดเขียนชะตาและความสามารถที่แน่ชัดนัก หากคนส่วนใหญ่ร่ำลือกันถึงพลังในการบงการโชคลาภ

        อีกหนึ่งราชันย์ที่โด่งดังตนหนึ่งคือเต่ายักษ์แห่งมหาสมุทร เต่ายักษ์ตนนี้มีพลังแข็งแกร่งกว่าอริยะเผ่าทรงปัญญาคนไหน ๆ อยู่มานานหลายพันปี ว่ากันว่าสืบเชื้อสายมาจากเทพอสูรเต่าครอบโลกา พลังทางสายเลือดทำให้ร่างกายของมันใหญ่โตราวกับเกาะ

        นิทานอ่านบันทึกต่าง ๆ มากมายเกี่ยวกับพลังทางสายเลือดแล้วก็อดตื่นเต้นไม่ได้ จากที่พวกเขาสรุปกันมา นิทานคิดว่ายังไงคีตาก็น่าจะสืบเชื้อสายมาจากหนึ่งในสามเทพอสูร

        เทพอสูรหมาป่าคมเขี้ยว

        เทพอสูรสุนัขคว้าจันทร์

        เทพอสูรจิ้งจอกหอนสุริยัน

        ผู้พันลาลันตาลงความเห็นว่าสมควรเป็นเทพอสูรหมาป่าคมเขี้ยวและนิทานก็ค่อนข้างเห็นด้วยเช่นกัน ยิ่งเขาได้อ่านตำนานและความสามารถทางสายเลือดของเผ่าครึ่งสัตว์คนนั้นเขาก็ยิ่งใจเต้นแรง

        เทพอสูรอีกสององค์นั้นไม่ค่อยมีบันทึกอะไรมากนัก เทพอสูรจิ้งจอกหอนสุริยันมีบันทึกเกี่ยวกับสายพันธุ์สุนัขจิ้งจอกที่มีความสามารถในการควบคุมเปลวเพลิง แม้จะเป็นเทพอสูรหากก็เป็นสายพันธุ์ย่อยเนื่องจากบรรพบุรุษของเทพอสูรจิ้งจอกหอนสุริยันก็เป็นเทพอสูรเช่นกัน

        เทพอสูรจิ้งจอกเทพหางคือหนึ่งในเทพอสูรอันโด่งดังในสมัยบรรพกาล เนื่องด้วยเหตุนี้เองที่ทำให้สายพันธุ์สุนัขและสุนัขจิ้งจอกจึงมีโอกาสค่อนข้างต่ำมากที่จะปลุกพลังเป็นเทพอสูรจิ้งจอกหอนสุริยัน พลังทางสายเลือดที่ลึกยิ่งกว่าอย่างสายเลือดของเทพอสูรจิ้งจอกเทพหางกดข่มกันเอาไว้ เทพอสูรจิ้งจอกหอนสุริยันจึงเป็นมหาอัจฉริยะที่สามารถขึ้นไปเป็นเทพอสูรได้ในวิถีทางที่แตกต่าง

        ความสามารถของทั้งสองต่างกันโดยสิ้นเชิง เทพอสูรจิ้งจอกหอนสุริยันเป็นเอกด้านการควบคุมความร้อนและเปลวไฟ หากเทพหางเป็นเอกด้านหางอันแข็งแกร่งที่บดขยี้ได้ทุกสิ่งของมัน

        สำหรับนิทานจะเป็นอันใดเขาก็รับได้ทั้งนั้น ส่วนเทพอสูรตนสุดท้ายที่เกี่ยวข้องกับสายพันธุ์สุนัขคือเทพอสูรสุนัขคว้าจันทร์

        เทพอสูรตนนี้มีข้อมูลน้อยจนน่าแปลกใจ แม้แต่ในตำราต่าง ๆ ที่เขาศึกษามาก็เกี่ยวข้องกับเทพอสูรตนนี้น้อยมาก เพียงได้รับการบอกเล่าสืบต่อกันมาเนื่องจากเป็นองค์เทพโบราณแห่งวัฒนธรรมหนึ่งที่สาบสูญ ว่ากันว่ามีพลังเกี่ยวกับดวงจันทร์ หากไม่มีตัวอย่างสายเลือดที่แน่ชัดหรือการปลุกพลังใด ๆ

        เขาคงจะโกหกหากเขาจะบอกว่าเขาไม่คาดหวังใด ๆ พลังของสัตว์ที่ปลุกพลังทางสายเลือดได้และสัตว์ที่ปลุกไม่ได้นั้นอยู่คนละระดับกันโดยสิ้นเชิง ยิ่งเป็นสัตว์คู่หูของนักสลักด้วยแล้ว

        ผู้ฝึกสัตว์คนใดที่มีสัตว์คู่หูเป็นสัตว์อสูรที่ปลุกพลังทางสายเลือดแล้วมักจะได้รับการยอมรับเป็นอย่างสูงจากผู้ฝึกสัตว์ด้วยกันเอง สำหรับผู้ฝึกสัตว์แล้ว สัตว์คู่หูที่ปลุกพลังได้นั้นสำคัญยิ่งกว่าสิ่งใด สัตว์คู่หูก็คืออาวุธและครึ่งชีวิตของผู้ฝึกสัตว์ และผู้ฝึกสัตว์ที่มีสัตว์คู่หูที่แข็งแกร่งย่อมแข็งแกร่งตามไปด้วย เป็นสมการง่าย ๆ อันแสนพิเศษสำหรับผู้ฝึกสัตว์โดยเฉพาะ

        เปรียบได้ง่าย ๆ กับนักดาบที่ได้รับดาบที่แข็งแกร่งยิ่งมา พลังของเขาย่อมเพิ่มพูนขึ้นมหาศาล หากสัตว์คู่หูกลับเหนือไปยิ่งกว่านั้น ด้วยความสามารถในการประสานรู้ใจและการกลุ้มรุมโจมตีทำให้สัตว์คู่หูนั้นเป็นมากกว่าอาวุธ

        เขาข่มตาหลับอย่างยากลำบาก หวังให้วันพรุ่งนี้มาถึงไว ๆ เขาจะได้ทดลองให้คีตาได้ดื่มโลหิตสรรพชีวิตเสียที

        ———————————————————————————————————————————————

        “พร้อมแล้วนะ?” ผู้พันลาลันตาพูดขึ้น

        พวกเขาขณะนี้อยู่ในห้องฝึกซ้อมห้องหนึ่งของหน่วยพิทักษ์เมือง ผู้พันลาลันตาได้ทำการจองห้องนี้ไว้เป็นพิเศษเพื่อโอกาสนี้ รอบด้านถูกลงอาคมมากมายเพื่อสกัดกั้นทั้งการมองเห็นและเสียง ปิดกั้นทุกข่าวที่อาจแพร่หลุดไป แม้แต่การเดินทางมาเช้านี้ของนิทานก็ยังได้รับการปิดบังตัวตน

        ผู้พันลาลันตาในเช้านี้ยังคงมีสภาพเฉกเช่นเดียวกันกับเมื่อคืน ผมเผ้ายุ่งเหยิง มีรอยคล้ำใต้ตา สีหน้าอิดโรย หากนิทานกลับรู้สึกได้ถึงความกระปรี้กระเปร่าและพลังกายที่ดูจะเยอะขึ้นกว่าเมื่อคืน

        คีตาขณะนี้นั่งนิ่งอยู่กลางห้อง นิทานเอาเบาะไปวางรองให้มันนั่ง ตอนแรกเขาก็เตรียมตัวมาเสียดิบดี คิดว่าผู้พันลาลันตาอาจจะทำการวางข่ายอาคมหรือใช้สมบัติบางชิ้นเพื่อเร่งพิธีหรืออะไรก็ตามที่มันจะดูยิ่งใหญ่กว่านี้

        หากนอกจากห้องที่ดูจะถูกผนึกอย่างดี คีตาก็แค่นั่งนิ่งอยู่บนเบาะด้วยสีหน้าง่วงนอนมองไปมองมาเท่านั้น

        หมดอารมณ์ตื่นเต้นกันพอดี นิทานบ่นอุบ

        “คีตา พร้อมนะ” นิทานถามไปทางคีตาที่มองซ้ายมองขวา ในปากของมันคาบไว้ด้วยขวดบรรจุโลหิตสรรพชีวิต

        “โฮ่ง!”

        พร้อม! พร้อม!

        นิทานหันไปพยักหน้าให้ผู้พันลาลันตา เธอจึงยกมือขึ้นเล็กน้อย นิทานรู้สึกได้ถึงบรรยากาศรอบตัวที่เปลี่ยนแปลงไป เหล่าอาคมรอบห้องเรืองแสงขึ้นน้อย ๆ หากนิทานอยู่ภายนอกเขาจะพบว่าอากาศรอบด้านเกิดเป็นกำแพงไฟขนาดใหญ่ล้อมรอบพวกเขาเอาไว้จนมิด ไม่อาจมีสิ่งใดลอดผ่าน

        “กระดกเลย” เมื่อคีตาได้ยินนิทานกล่าวเช่นนั้น มันก็ใช้อุ้งเท้าตวัดเปิดขวด แล้วจึงยกปากกระดกรวดเดียวหมดขวด

        นิทานมองภาพนั้นอย่างตื่นเต้นในขณะที่ผู้พันลาลันตาหาววอด

        “เอ่อ ไม่ตื่นเต้นหน่อยเหรอครับ” นิทานหางตากระตุก คีตาในตอนนี้สภาพไม่ได้เปลี่ยนแปลงใด ๆ มันเพียงอ้าปากเรอออกมาเล็กน้อย ลิ้นยาวเลียหยดเล็ก ๆ ในขวดอย่างเอร็ดอร่อย

        “โฮ่ง!”

        รสสตรอว์เบอร์รี!

        “ตื่นเต้นทำไม ปลุกพลังได้อยู่แล้ว ปลุกพลังได้แหง ๆ” ผู้พันลาลันตาหาววอด ตอบเสียงตาย

        จะให้กำลังใจก็ให้จริงใจกว่านี้หน่อยก็ได้มั้ง นิทานหางคิ้วกระตุก

        หากส่วนหนึ่งเขาก็เข้าใจผู้พันลาลันตา โอกาสปลุกพลังของสัตว์ป่าเช่นคีตาต่ำเตี้ยแค่ไหนเขาก็รู้ดี เรียกได้ว่าไม่ต้องไปหวังเลยยังดีเสียกว่า แค่ได้รับการเสริมสมรรถภาพร่างกายมาก็ดีเยี่ยมมากแล้ว เขาจึงไม่แปลกใจแต่อย่างใดที่ผู้พันลาลันตาจะไม่มีท่าทีคาดหวังแม้แต่น้อย

        แม้จะเป็นเช่นนั้นแต่นิทานก็ยังอดคาดหวังไม่ได้อยู่ดี ปลุกพลังทางสายเลือดเลยนะ! ใครบ้างจะไม่ชอบอะไรที่มันน่าตื่นเต้นแบบนี้

        หากคีตากลับยังคงไร้ปฏิกิริยา มันเพียงกระดิกหางไปมาพลางเลียปากของตนไปมาอย่างเอร็ดอร่อย ผ่านไปหลายนาทีก็ยังคงไร้การตอบสนองใด

        นิทานเห็นเช่นนั้นก็ทอดถอนใจ แม้จะเตรียมใจไว้แล้วแต่ก็ยังอดเสียดายไม่ได้อยู่ดี

        “เอาน่า ฉันรู้สึกได้ว่ามวลกล้ามเนื้อของมันแน่นขึ้นนะ ขนก็ดูเหมือนจะฟูขึ้นด้วย” ผู้พันลาลันตาพยายามปลอบใจ

        นิทานลองสังเกตดูดี ๆ จึงเห็นว่าเป็นอย่างที่ผู้พันลาลันตาพูด คีตาดูจะร่างแน่นขึ้นเล็กน้อย เขี้ยวและเล็บของมันดูจะแข็งขึ้นกว่าปกติ ผิวหนังคล้ายหนาขึ้นและขนดูพองฟูมากยิ่งกว่าเดิม

        ได้รับการเสริมสมรรถภาพร่างกายจริงด้วยแฮะ น่าจะเรื่องพละกำลังกับความอึดเป็นหลัก แล้วไอขนฟูขึ้นนี่อะไร? นิทานถอนหายใจพลางเดินเข้าไปหาเจ้าสุนัขแสนรักของตน

        “คีตา เป็นไงบ้าง รู้สึกเจ็บตรงไหนมั้ย” นิทานลูบหัวของมันพลางจับร่างกายของมันไปมา พยายามตรวจสอบความเปลี่ยนแปลงและหาความผิดปกติที่อาจเกิดขึ้น

        “โฮ่ง!”

        ไม่เจ็บ! แข็งแรงขึ้นด้วย!

        คีตาลองออกเดินวนไปมา กระโดด วิ่ง ทำท่าทางต่าง ๆ ไปมา นิทานที่อยู่กับมันเป็นประจำทุกวันสามารถเห็นความแตกต่างได้อย่างชัดเจน ทุก ๆ อย่างของมันดูจะได้รับการพัฒนาอย่างแท้จริง

        “โฮ่ง!”

        ตัวเบามากเลย!

        คีตากระโดดไปมาอย่างตื่นเต้น นิทานเห็นดังนั้นก็ยิ้มออกมา มองตามเจ้าหมายักษ์ที่กระโดดไปมา

        ร่างกายน่าจะพอ ๆ กับสัตว์อสูรแล้วล่ะมั้ง ไม่ต้องเสริมพลังก็น่าจะสู้กับสัตว์อสูรระดับเดียวกันได้แล้ว นิทานวิเคราะห์

        “โห ดูแข็งแรงขึ้นเยอะเลยนะ” ผู้พันลาลันตายิ้มน้อย ๆ เธอเดินไปลูบคีตาที่ยังคงตื่นเต้นอยู่ ขณะเดียวกันก็หันไปปลอบใจนิทานที่ดูจะจ๋อยไม่น้อย

        “อย่างอแงน่า นายก็รู้ว่าโอกาสมันน้อยแค่ไหน มันยากยิ่งกว่าทำพิธีสลักคำครั้งที่สองอีกนะ” ผู้พันลาลันตาหัวเราะ

        “ครับ” นิทานเพียงส่ายหน้าไปมาอย่างเสียดาย เขาถอนหายใจน้อย ๆ แต่ในเมื่อไม่ได้ก็คือไม่ได้ ไม่มีเหตุผลอะไรให้ต้องพะวง

        “โฮ่ง!”

        นิทาน! นิทาน! ดูสิ!

        ขณะที่นิทานกำลังคิดว่าจะออกเดินทางกี่โมงดี คีตาก็เรียกเขาขึ้นมาทางกระแสจิตเสียก่อน เมื่อเขาหันไป เขาจึงชะงักไปน้อย ๆ

        “ปกติมันทำแบบนั้นได้เหรอ” ผู้พันลาลันตาเสียงสั่นน้อย ๆ นิทานส่ายหน้าไปมา เขากลืนน้ำลายอย่างฝืดคอ

        คีตาในเวลานี้จมูกของมันเรืองแสงขึ้นน้อย ๆ แสงจากจมูกของมันฉายไปด้านหน้าอย่างสว่างไสว เป็นจุดเด่นอันชัดเจน

        นิทานพลันนึกถึงตำนานหนึ่งที่เขาเคยอ่านมาจากเรื่องเล่าทั่วโลก เรื่องของกวางตัวหนึ่งที่จมูกเรืองแสงสีแดง สามารถเหาะเหินไปมาทั่วโลกได้ในเวลาเพียงข้ามคืนของช่วงสิ้นปี

        คีตาดูจะไม่สนใจแม้แต่น้อย มันเล่นจมูกของตนไปมา ฉายไปทางนู้นทีทางนี้ที

        ผู้พันลาลันตาหรี่ตาลง เธอจับจ้องไปที่จมูกของมันแล้วจึงสังเกตเห็นบางอย่าง

        “รอยสลักรูปจันทร์เสี้ยว?” ผู้พันลาลันตากวักมือเล็กน้อย ร่างของคีตาที่ส่ายจมูกฉายแสงไปมาก็หยุดนิ่งอยู่ด้านหน้าเธอ เธอชี้ไปที่จมูกของมันให้นิทานดู

        “จริงด้วย? ไปโดนอะไรมาเนี่ย” นิทานฉงน เขาไม่เคยจำได้ว่าคีตามีแผลเป็นเช่นนี้มาก่อน ยิ่งตรงที่เด่น ๆ อย่างจมูกด้วยแล้ว

        ผู้พันลาลันตาครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วจึงพูดออกมา

        “สืบสายเลือดจากเทพอสูรสุนัขคว้าจันทร์เหรอ? ไม่เคยเห็นมาก่อนเลยแฮะ” ผู้พันลาลันตาพึมพำ

        “แปลว่าปลุกพลังสำเร็จเหรอครับ!” นิทานกล่าวอย่างตื่นเต้น คีตาที่ดิ้นหลุดออกมาได้แล้วยังคงสนุกสนานกับจมูกของมัน มันลองเอาอุ้งเท้าปิดแสงจากจมูกของตน หากก็ยังเห็นแสงลอดออกมาน้อย ๆ

        “ไม่รู้แฮะ ปกติจะมีอะไรที่ชัดเจนกว่านี้นะ บางทีอาจจะเพราะสายเลือดไม่เข้มข้นพอหรืออะไรบางอย่าง” ผู้พันลาลันตาส่ายหน้า

        นิทานได้ยินเช่นนั้นก็คอตกอีกครั้ง เขาอุตส่าห์มีความหวังน้อย ๆ หากก็ดูเหมือนจะไม่ใช่อยู่ดี เมื่อเขาหันไปหาคีตาอีกครั้ง จึงเห็นว่ามันเริ่มสามารถบังคับจมูกของตนได้แล้ว มันปิด ๆ เปิด ๆ ไปมาอย่างสนุกสนาน

        นิทานมองภาพนั้นด้วยสีหน้าปั้นยาก แม้คีตาจะได้รับการเสริมสมรรถภาพร่างกายแต่สิ่งที่ดันเสริมมาแทนพลังทางสายเลือดที่เขาต้องการคือแสงไฟนำทางที่ปลายจมูก 

        แต่มันชอบก็คงดีแล้วล่ะมั้ง? นิทานถอนหายใจ ท่าทางสนุกสนานของคีตาก็พอจะปลอบใจเขาได้บ้าง

        “ดีออก ฉันว่าบางทีอาจจะปลุกพลังได้แต่เป็นสายเลือดอื่นก็ได้นะ” ผู้พันลาลันตายิ้มมุมปาก หางคิ้วของเธอสั่นน้อย ๆ

        นิทานได้ยินเช่นนั้นก็ดีใจ รีบมองหน้าผู้พันลาลันตาอย่างคาดหวัง ในสายตาของเขาอริยะอย่างผู้พันลาลันตาย่อมรู้อะไร ๆ มากกว่าเขา เธออาจจะรู้จักเทพอสูรผู้แข็งแกร่งตนอื่นที่เขาไม่รู้ก็ได้ แสงที่จมูกของคีตาอาจหมายความว่ามันได้รับพลังของเทพอสูรตนนั้นมา

        เมื่อเห็นสีหน้าคาดหวังของนิทาน ผู้พันก็หน้าสั่นไหวไปมา ปากกระตุกน้อย ๆ ราวกับกำลังพยายามกลั้นอารมณ์บางอย่าง เธอพูดออกมาด้วยเสียงสั่นเครือ

        “เทพอสูรหมาโคมไฟ” ผู้พันลาลันตาหุบยิ้ม มองสีหน้านิ่งค้างของนิทาน มือหนึ่งปิดปากอย่างสุดกลั้น