" ภารกิจนี้มัน ภารกิจรวบรวมเสาะหาคัมภีร์สวรรค์ทั้งหมดและไปส่งมอบให้กับผู้ว่าจ้างหนิ แถมในใบภารกิจยังระบุอีกด้วยว่าผู้ว่าจ้างเป็นคนของนิกายมารฟ้า ถ้าผมทำงานนี้กับพวกคุณฟีนิกซ์ ผมไม่กลายเป็นคนเลวในสายตายุทธภพหรอครับ " เยี่ยหลงกล่าวและถาม
" ถ้ามึงไม่อยากทำก็ไม่ต้องทำ เดี๋ยวพวกกูทำเอง แต่ถ้ามึงไม่ทำภารกิจนี้กับพวกกู เกรงว่าภารกิจต่อๆไปกูคงไว้ใจมึงไม่ได้แล้ว เพราะขนาดคำพูดที่มึงเคยบอกว่า จะทำทุกอย่างเพื่อร้านแห่งนี้ แม้ว่าร่างจะต้องแหลกเป็นปุ๋ยผง มึงยังทำไม่ได้เลย " ฟีนิกซ์กล่าว
เยี่ยหลงครุ่นคิด ก่อนจะตัดสินใจได้ ' เอาวะ ถึงจะต้องเป็นคนเลวในสายตาคนอื่น แต่เพื่อร้านและไม่ผิดคำพูด ทำก็ทำวะ '
พอคนตัดสินใจได้ คนก็กล่าวกับฟีนิกซ์ " ผมทำด้วยก็ได้ครับ "
" แล้วเราจะเริ่มงานวันไหนดีล่ะครับ " เยี่ยหลงถาม
" เอาเป็นวันที่ สิบสาม ตุลานี้ก็แล้วกัน " ฟีนิกซ์บอก
" แล้วเราจะเริ่มหาจากทิศทางไหนก่อนดีล่ะครับ คุณฟีนิกซ์มีจุดหมายแล้วหรอครับ " เยี่ยหลงถาม
ฟีนิกซ์ตอบ " ไม่มีอะ "
" อ้าว ไม่มี งั้นพวกเราก็ต้องสุ่มหาไปเรื่อยๆแบบไม่เบาะแสหรือทิศทางอะไรเลยน่ะสิครับ " เยี่ยหลงถาม
" ถ้าในสมองกูตอนนี้น่ะ ไม่มีเบาะแสหรือทิศทางที่ต้องไปแน่นอนหรอก แต่ในตัวมึงมีเยี่ยหลง " ฟีนิกซ์กล่าว
" ในตัวผม ? " เยี่ยหลงถาม
" ใช่ในตัวมึง ก็เข็มทิศวิเศษที่มึงได้มาตอนไปเอาขลุ่ยทำนองมรณะไง " ฟีนิกซ์กล่าว
" เออ จริงสิ ผมลืมไปเลยว่ามีของวิเศษนี้อยู่ " เยี่ยหลงกล่าว
" ในเมื่อมึงรู้แล้วว่าเราจะทำภารกิจนี้กันอย่างไร งั้นพวกเราก็แยกย้ายกันเถอะ ไว้เจอกันวันที่ สิบสาม ตุลานี้ " ฟีนิกซ์กล่าว
พอฟีนิกซ์กล่าวเสร็จ คนก็จะเดินจากไป แต่แคนก็รั้งขึ้นก่อน " เดี๋ยวก่อนไอ้ฟีนิกซ์ "
ฟีนิกซ์หยุดเท้าและหันมาถาม " มีอะไรวะ "
แคนดึงกระดาษภารกิจใบหนึ่งออกมาจากกระดานและกล่าว " เราทำภารกิจนี้ไปพร้อมกับภารกิจนั้นดีกว่า "
ฟีนิกซ์เดินมาหยิบใบภารกิจจากมือของแคนและมองดูว่าคือภารกิจอะไร
" ภารกิจรวบรวมคัมภีร์สีนิลของเผ่าพ่อมดมนต์ดำทั้งหมด หากสำเร็จมอบทองหนึ่งแสนเหรียญ " ฟีนิกซ์อ่านเนื้อหาในใบภารกิจ
ฟีนิกซ์ถาม " ไอ้แคน มึงจะทำภารกิจนี้จริงๆหรอวะ เผ่าพ่อมดมนต์ดำมันถูกกวาดล้างจนแทบจะหมดอยู่แล้วนะเว้ย แล้วมันจะหาทองจากไหน ตั้งหนึ่งแสนเหรียญทองมาให้วะ และอีกอย่างนะเว้ย ไอ้คนร่างใบภารกิจตอนนี้ยังมีชีวิตอยู่รึเปล่าก็ยังไม่รู้ "
แคนกล่าว " เอาน่า ทำๆไปเถอะ เผื่อคัมภีร์ทั้งสองมันจะอยู่ใกล้ๆกัน เราจะได้โชคสองชั้นในคราวเดียว และถึงแม้คนร่างภารกิจจะไม่อยู่แล้ว อย่างน้อยก็ได้ของมาสะสมนะ "
" เอา เอา ถ้ามึงจะทำก็ทำ " ฟีนิกซ์กล่าว
" ไม่มีใครจะถามอะไร หรือ ต้องการอะไรกับกูแล้วนะ กูจะได้ไป " ฟีนิกซ์ถาม
" เออ ผมมีเรื่องถามครับ เผื่อคุณฟีนิกซ์จะรู้ " เยี่ยหลงถาม
" มีอะไรว่ามา " ฟีนิกซ์ถาม
" คือ ผมอยากรู้น่ะครับ ทั้งๆที่พวกนิกายมารฟ้ามีเข็มทิศวิเศษขนาดนี้ ทำไมพวกมันถึงยังไม่สามารถรวบรวมคัมภีร์สวรรค์ทั้งหมดได้จนครบอีกล่ะครับ " เยี่ยหลงถาม
ฟีนิกซ์ตอบ " ก็คงเป็นเพราะ เป็นเพราะ เป็นเพราะ "
" เป็นเพราะอะไรครับ " เยี่ยหลงถาม
" เป็นเพราะอะไร ไม่รู้ว่ะ " ฟีนิกซ์กล่าว
" อ้าว ไม่รู้หรอครับ " เยี่ยหลงถาม
ฟีนิกซ์ตอบ " ถ้าระบุได้อย่างแน่นอนกูก็ไม่รู้นั่นแหละ แต่ถ้าให้คาดเดา กูขอเดาว่า ถ้ามันไม่ถูกผนึกอยู่ ก็ถูกเฝ้าโดยอะไรบางอย่างเป็นแน่ "
" คุณฟีนิกซ์มั่นใจแค่ไหนครับ " เยี่ยหลงถาม
ฟีนิกซ์ตอบ " เจ็ดสิบ สามสิบ "
" มั่นใจเจ็ดสิบ ไม่มั่นใจสามสิบ " เยี่ยหลงถาม
" มั่นใจสามสิบ ไม่มั่นใจเจ็ดสิบ " ฟีนิกซ์ตอบ
" อ้าว เป็นงั้นไป " เยี่ยหลงกล่าว
" เอาเถอะ เรื่องของพวกมันจะเป็นอย่างไร ก็ช่างมันเถอะ เอาเป็นว่าเรามีหน้าที่ที่ต้องเอาคัมภีร์มาให้ได้ก็พอ " ฟีนิกซ์กล่าว
" แล้วคุณฟีนิกซ์รู้มั้ยครับว่า คัมภีร์สวรรค์ คัมภีร์สีนิลของเผ่าพ่อมดมนต์ดำ มีกันกี่เล่ม " เยี่ยหลงถาม
ฟีนิกซ์ตอบ " คัมภีร์สวรรค์มีทั้งหมด เก้า เล่ม ส่วนคัมภีร์สีนิลมีทั้งหมด สามสิบสอง เล่ม "
" งั้นคัมภีร์สวรรค์ที่เราต้องหา เพราะไม่รู้ที่อยู่ ก็มีทั้งหมด หก เล่มสินะ " เยี่ยหลงกล่าว
ฟีนิกซ์บอก " ก็ประมาณนั้นแหละ "
" มีใครจะถามอะไรกูอีกมั้ย " ฟีนิกซ์ถาม
" ผมไม่มีแล้วครับ " เยี่ยหลงบอก
" กูก็ไม่มีแล้ว " แคนบอก
" ในเมื่อไม่มีใครถามอะไรแล้ว งั้นก็ขอตัวเอากิเลนโลหิตไปปล่อยไว้ในมหาพงไพรร้อยอสูรก่อน " ฟีนิกซ์บอก
วันที่ สิบสาม ตุลามาถึง เยี่ยหลงที่ตื่นเร็ว ก็มารอพวกฟีนิกซ์อยู่ที่หน้าร้านรับจ้างแลกเปลี่ยนสารพัดนานพอสมควร
พอพวกฟีนิกซ์ออกจากตัวร้านมาสู่หน้าร้านแล้ว เยี่ยหลงก็ถาม " พวกเราจะออกเดินทางกันเลยไหมครับ "
ฟีนิกซ์บอก " เอาสิ "
ทันทีที่ฟีนิกซ์บอกมาแบบนั้น เยี่ยหลงก็เรียกเข็มทิศวิเศษออกมา และทำการกล่าวกับเข็มทิศว่า " จงนำทางข้าไปหาคัมภีร์สวรรค์ที่ยังไม่ถูกค้นพบโดยข้า ที่อยู่ใกล้ที่สุดซะ "
ทันควันที่เยี่ยหลงออกคำสั่งกับเข็มทิศมาดังนั้น จากที่เข็มทิศหมุนติ้วๆ มันก็เปลี่ยนมาชี้ไปยังทิศทางหนึ่ง
เมื่อเข็มทิศบอกทางแล้ว เยี่ยหลงก็กำลังจะเดินตามทิศทางที่เข็มทิศชี้ไป
แต่ก่อนที่จะได้เริ่มก้าวขา ฟีนิกซ์ก็เอ่ยขึ้นก่อน " เดี๋ยวก่อนเยี่ยหลง "
เยี่ยหลงถาม " มีอะไรหรอครับ "
ฟีนิกซ์บอก " รอเก็บร่างพวกกูก่อน พวกกูจะถอดวิญญาณไปทำภารกิจกับมึง "
เยี่ยหลงถาม " นี่ผมต้องเดินทำภารกิจคนเดียวอีกหรอครับ "
ฟีนิกซ์บอก " ก็ใช่ไง นี่แหละเหตุผลที่กูอยากให้มึงทำงานด้วย พวกกูจะได้ไม่เหนื่อยเดิน "
เยี่ยหลงสูดหายใจเข้าลึกและถอนหายใจออกมา ก่อนจะกล่าว " แล้วแต่พวกคุณฟีนิกซ์เลยครับ "
พอเยี่ยหลงบอกเสร็จ ฟีนิกซ์ร่างแยกและแคนร่างแยกก็ทำการถอดวิญญาณและมาสถิตยังตัวของเยี่ยหลง
ครั้นวิญญาณของพวกฟีนิกซ์เข้ามาอยู่ในตัวของเยี่ยหลงแล้ว เยี่ยหลงก็ทำการเก็บร่างของทั้งสองเข้าแหวนไป
จากนั้นคนก็เริ่มออกเดินทางตามเข็มทิศที่ชี้ทางในทันที
วันที่ สิบเจ็ด ตุลา พวกเยี่ยหลงก็เดินถึงเมืองสายลมเหนือเมฆ หนึ่งเมืองที่อยู่ในอาณาเขต อาณาจักรเมฆวายุ
เยี่ยหลงยืนอยู่บนกำแพงบ้านบ้านหนึ่ง และกล่าวกับพวกฟีนิกซ์ " บ้านนี้แหละครับ ที่เข็มทิศชี้ระบุว่าคัมภีร์สวรรค์อาศัยอยู่ข้างใน เพราะผมลองเดินเลยไปก็แล้ว เดินวนรอบบ้านก็แล้ว แต่เข็มทิศก็ยังชี้ไปยังในบ้านนี้ "
' แล้วมึงจะมีแผนที่จะเข้าไปเอารึยัง ' ฟีนิกซ์ถาม
เยี่ยหลงตอบ " ผมคิดเอาไว้คร่าวๆแล้วล่ะครับ ว่าคืนนี้ผมจะใส่ชุดดำแอบเข้าไปในบ้าน เพื่อขโมยคัมภีร์ "
ฟีนิกซ์ที่ได้ฟังดังนั้นก็กล่าว ' คร่าวๆจริงๆด้วย '
และแล้วเวลา สี่ ทุ่มตรง วันที่ สิบเจ็ด ตุลา ก็มาถึง ซึ่งเป็นเวลาที่เยี่ยหลงเลือกในการบุกรุกเข้าไปในเคหสถาน
เยี่ยหลงเดินตามเข็มทิศไป จนมาถึงห้องโถงภายในบ้านและเข็มทิศมันก็ชี้เข้าไปยังกำแพง ณ ห้องโถง
เยี่ยหลงเก็บเข็มทิศและลองคลำตรงกำแพงดู แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แคนที่เห็นดังนั้น ก็กล่าวบอก ' ไอ้เยี่ยหลงลองไปหมุนแจกันตรงนั้นดูสิ "
เยี่ยหลงที่ได้ฟังก็ทำตาม ผลปรากฏว่า กำแพงแยกออก เผยให้เห็นว่าในกำแพงมีห้องลับ
เยี่ยหลงพอได้ทราบดังนั้น ก็ไม่รีรอช้ารีบเดินเข้าไปในกำแพงอย่างระมัดระวังในทันที
คนเดินไปจนสุด คนก็พบกับคัมภีร์สวรรค์ที่วางอยู่บนแท่นวางของ
เยี่ยหลงพอเห็นแบบนั้น ด้วยความรีบ คนจึงพุ่งเข้าไปหยิบในทันที
แคนที่เห็นว่าเยี่ยหลงจะทำการไปหยิบแบบดื้อๆ คนก็กล่าวขึ้น ' ไอ้เยี่ยหลง อย่าเพิ่งหยิบมัน มันอาจมีกับดัก '
แต่ว่าไม่ทันเสียแล้ว เยี่ยหลงหยิบยกคัมภีร์สวรรค์ออกจากแท่นเสียก่อน
ทันทีที่เยี่ยหลงหยิบยกคัมภีร์สวรรค์ออกจากแท่นวาง ทันใดนั้นเสียงกระดิ่งก็ดังสนั่น พร้อมกับเยี่ยหลงที่ได้ยินเสียงคนกล่าวขึ้นว่า " มีผู้บุกรุก "