(จบ)พฤกษาวิญญาณกับสงครามมนุษย์พิฆาตเทพมังกร

        หลังจากกล่าวคำลาผู้เป็นอาจารย์และศิษย์พี่ทั้งสองเรียบร้อย หวงเยี่ยก็เดินออกจากอาคารหลักของสายธาตุพฤกษาอย่างเงียบงัน ท้องฟ้าเบื้องบนค่อยๆเปลี่ยนสีจากครามสดเป็นม่วงเข้ม กลีบเมฆบางกระจายตัวราวกับผืนผ้ากำมะหยี่ที่ถูกปูคลุมเหนือมหาวิทยาลัยเทพอสูร

        แสงสุดท้ายของวันสะท้อนยอดอาคารหินและแนวต้นไม้สูงใหญ่จนเกิดเงาทอดยาวบนพื้นทางเดิน

        บรรดานักเรียนจากชั้นปีต่างๆ เริ่มทยอยกลับสู่ที่พักของตน เสียงสนทนาแผ่วเบาแทรกมากับสายลมยามค่ำ เสียงหัวเราะบางช่วงบางตอนดังขึ้นแล้วจางหายไป ความคึกคักของเวลากลางวันค่อยๆถูกแทนที่ด้วยความสงบที่อบอวลไปทั่วบริเวณ

        เมื่อมาถึงอาณาเขตบ้านพักของตนเอง เขาปิดประตูอย่างเงียบงัน ก่อนจะก้าวมานั่งบนเก้าอี้หน้าโต๊ะโดยไม่รีรอ

        สิ่งแรกที่ทำคือการเปิดหน้าต่างข้อมูลของตนเอง

        เพียงแค่โคจรพลังวิญญาณเล็กน้อยและใช้ความคิดในการเชื่อมต่อ ภาพสะท้อนโฮโลแกรมโปร่งแสงก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า

        【หวงเยี่ยซื่อจื่อ อายุ 17 ปี】

        【เผ่าพันธุ์มนุษย์สายเลือดระดับต่ำ】- สามารถพัฒนาได้ ใช้แต้มวิญญาณ 100,000

        【ร่างศักดิ์สิทธิ์มังกรไฟระดับต่ำ】- สามารถพัฒนาได้ ใช้แต้มวิญญาณ 100,000

        【เจตจำนงธาตุพฤกษาระดับราชา ราชันย์พงไพรพิฆาตดารา】- สามารถพัฒนาได้ ใช้แต้มวิญญาณ 500,000

        【พลังวิญญาณระดับสองขั้นแรกเริ่ม】- สามารถพัฒนาได้ ใช้แต้มวิญญาณ 5,000

        【ร่างกายระดับสองขั้นสูง】– สามารถพัฒนาได้ ใช้แต้มวิญญาณ 11,000

        【วิชาขับเคลื่อนพลังธาตุพฤกษาระดับราชา】- สามารถพัฒนาได้ ใช้แต้มวิญญาณ 100,000

        【วิชาการต่อสู้ระดับจักรพรรดิ หุ่นจิตพฤกษาโบราณ ขั้นที่หนึ่ง】- สามารถพัฒนาได้ ใช้แต้มวิญญาณ 10,000

        【แต้มวิญญาณ 0 】(แต้มวิญญาณจะได้รับจากการสังหารสิ่งมีชีวิตที่เกี่ยวข้องกับเผ่าพันธุ์มังกรโดยตรง)

        หวงเยี่ยกวาดตามองผ่านข้อมูลพื้นฐาน ก่อนที่สายตาจะหยุดลงตรงหัวข้อทักษะ

        “หืมมม?”

        เขาเลิกคิ้วเล็กน้อย

        “วิชาการต่อสู้ระดับจักรพรรดิ หุ่นจิตพฤกษาโบราณถูกบันทึกเอาไว้ในข้อมูลของข้าจริงๆด้วย”

        ตัวอักษรส่องประกายชัดเจน แสดงสถานะการบรรลุขั้นต้นและความพร้อมสำหรับการพัฒนาต่อไป

        การที่ระบบกลืนกินมังกรสามารถบันทึกวิชานี้ไว้ได้ หมายความว่ารากฐานของเขามั่นคงขึ้นอีกขั้น

        ทว่าความคิดของเขาไม่ได้หยุดอยู่เพียงเท่านั้น

        หวงเยี่ยยกมือขึ้น พลางนำแผ่นศิลาสีดำเล็กออกมาจากแหวนมิติอีกครั้ง ผิวของมันยังคงเย็นสงบ ไม่มีคลื่นพลังใดแผ่ออกมา

        เขาจ้องมองมันอยู่ครู่หนึ่ง

        ก่อนจะเอ่ยถามเสียงเรียบ

        “ระบบ.. เธอคิดยังไงกับไอ้แผ่นป้ายศิลาสีดำเล็กนี่ละ?”

        ในเมื่อตนเองเองหรือแม้แต่ท่านอาจารย์หวูเหยียนจีก็ไม่อาจระบุที่มาของมันได้

        การให้ระบบกลืนกินมังกรซึ่งเป็นดั่งการคงอยู่ลึกลับตรวจสอบดู มันย่อมเป็นทางเลือกที่ชัดเจนที่สุด

        เสียงตอบรับดังขึ้นทันที

        【เข้าใจแล้วค่ะ】

        แสงของโฮโลแกรมสว่างขึ้นอีกระดับ ตัวอักษรจำนวนมากเริ่มเลื่อนไหลราวกับสายน้ำข้อมูล ระบบกลืนกินมังกรจ้องมองไปยังแผ่นศิลาที่อยู่ในมือของโฮสต์อย่างจริงจัง คลื่นพลังตรวจสอบละเอียดอ่อนแผ่กระจายออกมา ครอบคลุมทุกส่วนของวัตถุสีดำ

        หวงเยี่ยนั่งนิ่ง หัวใจเต้นเป็นจังหวะมั่นคง เขาเฝ้ารอดูผลลัพธ์ด้วยความคาดหวัง

        เวลาผ่านไปไม่กี่ลมหายใจ

        ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้น

        【ตรวจพบ ????????????】

        ตัวอักษรที่ปรากฏทำให้หวงเยี่ยต้องเบิกตากว้าง

        เครื่องหมายคำถามจำนวนมากเรียงรายแทนข้อมูลที่ควรจะปรากฏ

        【ไม่อาจระบุได้ ต้องรีเซ็ตระบบกลืนกินมังกร และปรับเปลี่ยนรากฐานข้อมูลใหม่ทั้งหมด】

        เสียงแจ้งเตือนต่อเนื่องดังขึ้นอีกครา ทำให้หัวใจของหวงเยี่ยต้องกระตุกขึ้นอย่างรุนแรง

        เพราะนับตั้งแต่วันที่ได้รับระบบกลืนกินมังกรลึกลับนี้มา ไม่เคยมีครั้งใดเลยที่ระบบดังกล่าวไม่สามารถวิเคราะห์หรือระบุสิ่งใดได้ แต่ในตอนนี้ กลับปรากฏเครื่องหมายคำถามแทนคำตอบ และยิ่งไปกว่านั้น ข้อความเกี่ยวกับการรีเซ็ตและปรับเปลี่ยนรากฐานข้อมูลใหม่ทั้งหมด

        【ตรวจพบข้อมูลเกินขอบเขตฐานข้อมูลปัจจุบัน】

        【การวิเคราะห์ล้มเหลว】

        【จำเป็นต้องรีเซ็ตโครงสร้างการประมวลผลเพื่อรองรับข้อมูลระดับสูงกว่า】

        “ข้อมูลระดับสูงกว่า..”

        “นั่นหมายความว่าแผ่นศิลานี้อาจมีระดับเกินกว่าที่ระบบกลืนกินมังกรในปัจจุบันสามารถเข้าใจได้!”

        ความคิดหนึ่งแล่นผ่านจิตใจ หรือว่ามันไม่ใช่ก้อนหินธรรมดาอย่างที่ท่านอาจารย์สรุปไว้

        เขากำแผ่นศิลานั้นแน่นขึ้นเล็กน้อย ความเย็นของมันชัดเจนในฝ่ามือ

        “ถ้าการรีเซ็ตเกิดขึ้นแล้ว..”

        “จะส่งผลกระทบอะไรหรือไม่?”

        ระบบกลืนกินมังกรก็ตอบกลับออกมาอย่างจริงจัง

        【การรีเซ็ตอาจทำให้ข้อมูลบางส่วนถูกปรับโครงสร้างใหม่ และไม่สามารถประเมินผลกระทบได้ทั้งหมดค่ะโฮสต์】

        【แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม ไอ้แผ่นศิลาสีดำนี้มันมีระดับที่สูงมากจนระบบเองก็ยังไม่อาจระบุได้】

        คำตอบนั้นทำให้หวงเยี่ยถึงกับเงียบไปครู่หนึ่ง ความเงียบในห้องพักหนาแน่นราวกับมีสิ่งที่มองไม่เห็นกดทับอยู่

        ระบบกลืนกินมังกรคือรากฐานสำคัญของเส้นทางการฝึกฝนของเขา และเป็นดั่งศูนย์กลางที่จะทำให้เขายิ่งใหญ่เหนือกว่าใครๆ

        หากระบบดังกล่าวเกิดการเปลี่ยนแปลงโดยไม่อาจคาดเดาได้ ผลลัพธ์ย่อมไม่อาจประเมินได้ง่ายอย่างแน่นอน

        แต่ในขณะเดียวกัน แผ่นศิลาสีดำที่ดูเรียบง่ายกลับสามารถกระตุ้นให้ระบบต้องพิจารณาการรีเซ็ตตนเอง

        นั่นเพียงพอแล้วที่จะบอกว่ามันไม่ได้ไร้ค่าไปเลยซักนิด ในทางกลับกัน มันอาจเป็นสมบัติโบราณที่น่าสะพรึงกลัว

        “งั้นก็ทำมันเลยระบบ!”

        โฮโลแกรมสั่นไหวเล็กน้อยก่อนตอบรับ

        【เริ่มกระบวนการรีเซ็ตระบบกลืนกินมังกร】

        ทันใดนั้นแสงสีฟ้าภายในห้องสว่างวาบขึ้นชั่วครู่ เส้นข้อมูลจำนวนมหาศาลเคลื่อนตัวราวแม่น้ำแห่งตัวอักษร ไหลย้อนกลับเข้าสู่ศูนย์กลาง

หวงเยี่ยยืนมองภาพนั้นอย่างไม่ละสายตา

        ในใจของเขามีทั้งความสงสัย ความระแวง และความคาดหวังผสมปนเปกัน

        หากแม้แต่ระบบยังไม่อาจระบุได้ วัตถุชิ้นนี้ย่อมไม่ธรรมดา

        เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นเป็นระยะ

        【กำลังปรับเปลี่ยนรากฐานข้อมูลใหม่ทั้งหมด】

        ในค่ำคืนที่ควรจะสงบเรียบง่าย บัดนี้กลับกลายเป็นช่วงเวลาที่เปลี่ยนแปลงบางสิ่งโดยไม่อาจคาดเดา

        ระบบที่ไม่เคยพลาด กำลังเผชิญกับสิ่งที่เกินขอบเขต และหวงเยี่ยเองก็เริ่มตระหนัก

        แผ่นป้ายศิลาสีดำเล็กชิ้นนี้ อาจไม่ใช่เพียงวัตถุธรรมดา หากเป็นจุดเริ่มต้นของบางสิ่งที่ลึกซึ้งกว่าที่ใครเคยสัมผัสมาเลยก็ว่าได้