เทพยุทธยันต์มนตรา

ตอนที่​ 54 สี่พี่น้อง​

"ออกมาได้แล้ว"

ลู่หาน ที่เดินออกมาไกลจากโรงเตี้ยมเรียบร้อย จัดการรีบวิญญาณ​ที่สถิตออกมาจากร่างนางหอ

"เจ้ามันชั่วร้ายยิ่งกว่าพวกข้าเสียอีก"

วิญญาณ​ที่ออกมาจากร่างนางหอ ก็คือ วิญญาณ​เจ้าพ่อร่างทรง ที่ลู่หานใช้ประเภท​ยันต์​ด้านมืด ทักษะ วิญญาณ​สถิต ให้เข้าสถิตลงบนนางหอ จนตกอยู่ในการควบคุม​ตนเองเรียบร้อย

แผนการของลู่หาน ที่เริ่มจากเข้าไปปรากฏ​ตัวเพื่อแก้ปัญหา​ให้กับสถานการณ์​ของโรงเตี้ยมตอนนั้น โดยแต่งเรื่องวิญญาณ​ร้ายไร้คู่มาหลอกเจ้าของโรงเตี้ยมเพื่อให้หลงเชื่อว่ามันเป็นเช่นนั้น จากนั้นก็ใช้วิญญาณ​ที่ตนมีอยู่ทั้งสองดวง คือ วิญญาณ​หมอตาทิพย์​ เจ้าพ่อร่างทรง มาร่วมแผนการด้วย

ลู่หาน ให้วิญญาณ​ทั้งสองไปสถิตร่างของคนทั่วไปที่เป็นชาย-หญิง เดินเข้ามาเป็นคู่รักกัน เพื่อพักในโรงเตี้ยมเพื่อเปิดห้องพักทิ้งให้คนที่โดนสถิตร่างเอาไว้ในนั้น แล้วให้วิญญาณ​สองดวงหามนุษย์​คนใหม่ที่เป็นชาย-หญิง เข้ามาพักโรงเตี้ยมอีก จากนั้นก็ใช้วิธีการนี้เรื่อยๆ จนสุดท้ายแผนการสำเร็จตามที่วางเอาไว้

และขั้นสุดท้ายคือจัดการแยกเจ้าของโรงเตี้ยมกับนางหอออกจากกัน จนเลิกราไม่เหลือเยื่อใย​ซึ่งกันและกัน​อีกต่อไป

"ตื่น"

ลู่หาน สะกิดนางหอที่สลบไปหลังจาก​ถูกวิญญาณ​สถิตร่าง แล้วเมื่อวิญญาณ​ที่สถิตออกจากร่างก็จะทำให้​ร่างกายคนนั้นอ่อนล้าลงไปจนสลบต้องใช้เวลาสักระยะจึงจะตื่นขึ้นมา ลู่หานที่ไม่อยากเสียเวลารอจัดการสะกิดด้วยตนเองทันที

"อืมมม"

"เจ้าคือ ชายเมื่อตอนนั้น​"

นางหอ ที่ตื่นขึ้นมาก็พบว่าตนเองไม่ได้อยู่ในโรงเตี้ยมแล้ว และก็ยังตื่นมาพบ ชายหนุ่ม ลู่เฉิงที่พบกันในโรงเตี้ยมอีกด้วย จึงตกใจขึ้นมา

"ข้า​มาอยู่ที่นี้ได้ไงกัน"

นางหอ ที่จำไม่ได้​ว่าออกมาตอนไหนกัน และอยู่กับชายที่เพิ่งเห็นในโรงเตี้ยมแค่ครั้งเดียวมาปรากฏ​ตัวต่อหน้าอีก จึงหวาดระแวง​ขึ้นมาอย่างมาก

"เจ้าจำไม่ได้จริงรึ คิดดีๆสิ"

ลู่หาน ที่ให้วิญญาณ​ที่สถิตร่างนางหอ ไม่ต้องทำร้ายวิญญาณ​ของนางหอจนสลบไป แต่ให้วิญญาณ​นางหอมีสติมองดูทุกอย่างผ่านสายตาตนเอง แต่ไม่อาจจะบังคับ​ร่างกาย​ตนเองให้เป็นอิสระได้

ทักษะ วิญญาณ​สถิต แม้จะน่ากลัว แต่ก็ขึ้นอยึงู่กับผู้ใช้ด้วยเช่นกัน ลู่หานที่ใช้พลังปราณผสานกับทักษะนี้น้อยลง เพื่อให้วิญญาณ​ที่ไปสถิตร่างมนุษย์​ ไม่ได้มีพลังมากพอที่จะสถิตร่างปุ๊บคนนั้นก็จะถูกควบคุม​ร่างกาย จิตใจ​ จิตวิญญาณ​ทันที ยังพอให่วิญญาณ​ของเจ้าของร่างนั้นยังคงสติได้อยู่​ มองภาพเหตุการณ์​จากการถูกควบคุม​ร่างของวิญญาณ​ตนอื่นได้อย่างชัดเจน

"มันเพราะเจ้าที่ใส่ร้ายข้าเป็นตัวกาลกิณี"

จนตอนนี้นางหอ จดจำสิ่งที่เจ้าของโรงเตี้ยมทำกับตัวเองได้อย่างแม่นยำ และเรื่องทั้งหมด​ก็เกิดขึ้นเพราะลู่หานคนเดียวที่ใส่ร้ายตนเอง

"หากเจ้านั้นรักเจ้าจริง และเชื่อมั่นในตัวเจ้าคงไม่เล่นงานเจ้าขนาดนี้หรอก"

ลู่หาน ที่ใส่ร้ายแล้วยังคงใช้ทักษะ วิญญาณ​ผันแปร ทำให้​รูปร่างของวิญญาณ​ไม่คงที่ จึงเปลี่ยนแปลง​เป็นรูปแบบอื่นได้ ปรากฏ​ออร่าให้วิญญาณ​ที่สถิตร่าง ออกจากร่างนางหอบางส่วน กลายเป็นหมอกควันราวกับถูกวิญญาณ​ร้ายเข้าสิง จนทำให้​เจ้าของโรงเตี้ยมหลงเชื่ออย่างมาก

แล้วการที่ลู่หานแอบลอบเข้าไปขโมยของในห้องส่วนตัว ทำให้​ได้รับทุกอย่างในถุงเก็บของมิติมาเต็มที่ จึงไม่แปลกที่จะแอบนำถุงเก็บของมิติ​ใส่เข้าไปในร่างนางหอเมื่อข้างในว่างเปล่าเรียบร้อย​แล้ว

ตู้ที่สักยันต์​ป้องกัน​ขโมยเอาไว้ ที่เจ้าของโรงเตี้ยมมั่นใจนักหนา ก็ไม่อาจรอดเงื้อมมือของลู่หานไปได้ ซึ่งลู่หานเดาว่ายันต์​ที่สักลงไปในตู้นิรภัย​เป็นฝีมือของ เจ้าพ่อร่างทรง ที่ตนจัดการไปแล้วนั่นเอง

"หากเจ้ายินดีจะเชื่อฟังข้า ทำตามคำสั่งข้า ข้าจะช่วยเจ้าปกปิดใบหน้าบวมปูด มีแผลเต็มหน้าเช่นนั้นให้"

"ถ้าไม่เจ้าก็คงไม่มีทางจะไปสู้หน้าใครได้อีก"

ลู่หาน ที่เชื่อแน่ว่านางหอไม่มีทางปฏิเสธ​แน่นอน เมื่อใบหน้าเป็นสิ่งสำคัญของหญิงสาว และเป็นอาชีพที่ตนต้องใช้ใบหน้าในการทำมาหากินอีกด้วย

นางหอ ที่ไม่มีทางเลือกอื่นอีก จึงต้องยอมรับข้อเสนออีกฝ่ายอย่างช่วยไม่ได้ จนลู่หานจัดการใช้รูปแบบยันต์​แปลงโฉม จัดการแปลงใบหน้าให้สวยดังเดิมอีกครั้ง

นางหอ ที่รู้สึก​ถึงฝีมือ​ ความสามารถ​สักยันต์​อย่างใกล้ชิด จนประหลาดใจ​ขึ้นมาอย่างมาก เมื่อไม่คิดว่าจะมีฝีมือ​ขนาดนี้มาก่อนเลย

"เจ้าไปได้แล้ว อย่าลืมสัญญา​ที่เจ้ารับปากข้าเอาไว้ละ"

ลู่หาน ที่ปล่อยตัวนางหอจากไปง่ายๆ เมื่อแปลงโฉมให้อีกฝ่ายกลับมาดังเดิมเสร็จแล้ว

สาวใช้ ไม่คิดว่าจะปล่อยศัตรู​ที่มาหาเรื่องตนเองไปง่ายๆเช่นนี้มาก่อนเลย แต่คิดว่าคุณหนู​คงมีแผนอะไรอยู่ในใจแน่ ไม่งั้นคงไม่ยอมปล่อยไปง่ายๆเช่นนี้แน่

"นางหออันดับ​ 6-9 เป็นพี่น้องสินะ"

ลู่หาน ที่จดจำข้อมูล​ที่สาวใช้เคยบอกออกมาได้ จึงพุ่งเป้าไปหาคนพวกนั้นทันที

"นี้รึ ร้านค้าของผู้ชายที่เป็นคู่รักของพวกนางกัน"

ลู่หาน ที่มองดูเห็นพื้นที่ขนาดใหญ่​กลางใจเมือง ที่มีร้านค้าทั้งสี่ล้อมรอบพื้นที่นั้นเอาไว้ ราวกับครอบครองพื้นที่นั้นเป็นแค่พวกตนเท่านั้น​

"ช่างเลือกทำเลตั้งร้านได้เก่งจริง

ลู่หาน ที่มองดูก็รู้ได้เลยนางหอสี่พี่น้องพวกนี้ คงไม่ใช่คนที่สามารถ​เล่นงานได้ง่ายๆแน่ หากไม่วางแผนให้รอบคอบ​เสียก่อน

เจ้าของกิจการทั้งสี่ ต่างเป็นคู่ขาของนางหอ จึงไม่แปลกที่จะเปิดร้านให้พวกนางมายึดพื้นที่สำคัญตรงนี้เอาไว้ แล้วให้พวกนางหออันดับ​ 6-9 บริหารร้านค้าทั้งสี่ด้วยกันเอง

ลู่หาน ที่มองดูร้านเสื้อผ้า​ ร้านเครื่องประดับ​ ร้านสมุนไพร​ ร้านอุปกรณ์​ยันต์​มนตรา ก็มีสินค้าที่แตกต่างกัน จนไม่ต้องมาคอยแย่งลูกค้ากันเอง แต่สามารถ​ส่งเสริมช่วยสนับสนุน​กันเองได้

"นึกอะไรดีๆออกละ"

ลู่หาน ที่นึกถึงบางอย่างได้ หลังจาก​วิเคราะห์ จากการเดินเข้าสำรวจร้านทั้งสี่ร้านนี้เสร็จ​แล้ว

เวลาเที่ยงวัน

ลู่หานจัดการดำเนินการตามแผนทันที เมื่อตอนนี้มีลูกค้าจำนวนมากต่างทยอยเดินเลือกซื้อสินค้าทั้งสี่ร้าน