ตอนที่ 32 เงามืดที่แท้จริง
ร่างของจ้าวหุบเขาหายไป!?
ไป่เฉินจ้องมองร่างของจ้าวหุบเขากระบี่วิญญาณที่กำลังสลายไปต่อหน้าต่อตา แต่แทนที่เขาจะรู้สึกโล่งใจ กลับมีบางสิ่งผิดปกติ!
“ทำไมข้าถึงรู้สึกว่า… ทุกอย่างมันง่ายเกินไป?”
เขากำกระบี่แน่น แม้จะเหนื่อยล้าแต่สัญชาตญาณของนักสู้บอกให้เขาระวังตัว
ทันใดนั้น...
เงาดำสายหนึ่งปรากฏขึ้นด้านหลังของไป่เฉินอย่างไร้สุ้มเสียง!
“ไป่เฉิน ระวังข้างหลัง!”
เสียงตะโกนดังมาจากระยะไกล เป็นเสียงของซูเยว่!
แต่ทุกอย่างก็ช้าไปแล้ว!
เงาดำนั้นพุ่งทะลุผ่านร่างของไป่เฉินราวกับสายลมเย็นยะเยือก ราวกับมันกำลังแทรกซึมเข้าไปในร่างของเขา!
“อึก… นี่มันอะไรกัน!?”
ร่างของไป่เฉินกระตุก พลังวิญญาณในร่างกายสั่นคลอนอย่างรุนแรง!
เงามืดนั้น… มันกำลังพยายามยึดครองร่างของเขา!?
---
พลังปีศาจที่แท้จริง… จ้าวหุบเขาไม่ตาย!?
“ฮ่าๆๆๆๆ… เจ้าเด็กโง่ คิดว่าข้าจะพ่ายแพ้ได้ง่ายๆ อย่างนั้นรึ?”
เสียงหัวเราะดังมาจากเงามืดที่แทรกซึมเข้าไปในร่างของไป่เฉิน
เป็นเสียงของจ้าวหุบเขากระบี่วิญญาณ!
ไป่เฉินกัดฟันแน่น เขาเข้าใจแล้ว… จ้าวหุบเขาไม่ได้ตาย!
"ร่างกายของข้าอาจถูกทำลาย… แต่จิตวิญญาณของข้ายังอยู่!"
เงาดำพันรอบร่างของไป่เฉิน บีบคั้นจิตใจของเขาอย่างรุนแรง!
“เจ้าต้องการจะ… ยึดร่างของข้ารึ!?”
“ถูกต้อง!”
---
จิตวิญญาณปีศาจ! การต่อสู้ภายในจิตใจ!
ไป่เฉินรู้สึกได้ว่าจิตสำนึกของเขากำลังถูกดูดกลืน เหมือนกำลังจะถูกผลักออกจากร่างของตัวเอง!
"ไม่ได้นะ!"
เขาพยายามต่อต้าน แต่พลังปีศาจของจ้าวหุบเขาช่างแข็งแกร่งเกินไป!
[ติ้ง!]
[พบอันตรายระดับสูงสุด! ผู้ใช้งานกำลังถูกช่วงชิงจิตวิญญาณ!]
[เปิดใช้ ‘ระบบป้องกันจิตสำนึก’ หรือไม่?]
ไป่เฉินกัดฟัน "เปิดใช้เดี๋ยวนี้!"
[ระบบป้องกันจิตสำนึกเปิดใช้งาน!]
ฟึ่บบบ!!
แสงสีทองสว่างวาบออกมาจากร่างของไป่เฉิน ปะทะเข้ากับเงามืดของจ้าวหุบเขา!
"อ๊ากกกก!! นี่มันอะไรกัน!?"
เสียงกรีดร้องของจ้าวหุบเขาดังขึ้น เงาดำที่กำลังแทรกซึมถูกผลักออกไป!
---
วิญญาณอสูรถูกต่อต้าน! จ้าวหุบเขากระบี่วิญญาณเริ่มหวั่นไหว!
"เป็นไปไม่ได้… เจ้าเป็นเพียงเด็กคนหนึ่ง ทำไมถึงต้านทานพลังของข้าได้!?"
เงามืดของจ้าวหุบเขาสั่นไหว ราวกับมันกำลังอ่อนแรงลง!
ไป่เฉินยิ้มเย็น "ข้าจะไม่มีวันปล่อยให้เจ้าควบคุมร่างของข้าได้!"
เขารวบรวมพลังทั้งหมด เปลี่ยนมันเป็นเปลวเพลิงแห่งจิตวิญญาณ!
"กระบี่วิญญาณ – เพลิงสวรรค์เผาผลาญ!"
ตูมมมมมม!!
เปลวเพลิงสีทองพุ่งออกจากร่างของไป่เฉิน เผาไหม้เงามืดของจ้าวหุบเขาอย่างรุนแรง!
"อ๊ากกกกกก!!"
เงามืดเริ่มแตกสลาย...
ไป่เฉินกำกระบี่แน่น เขาต้องจบเรื่องนี้ให้ได้ตอนนี้!
---
เงาสุดท้าย... การทำลายล้างสมบูรณ์!
“ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าอยู่ต่อไปในโลกนี้อีกแล้ว!”
ไป่เฉินพุ่งเข้าใส่เงามืดที่เหลืออยู่ ฟันลงไปอย่างสุดแรงเกิด!
ฉึกกกกกก!!
เงามืดของจ้าวหุบเขากรีดร้องเป็นครั้งสุดท้าย...
แล้วมันก็ แตกสลายเป็นละอองแสงสีดำ!
ตูมมมมมม!!
ทุกอย่างเงียบลง...
ไป่เฉินยืนอยู่ท่ามกลางหมอกควัน ลมหายใจของเขาหนักหน่วง
จ้าวหุบเขากระบี่วิญญาณ... หายไปแล้วจริงๆ!
---
ชัยชนะที่แท้จริง... หรือเป็นเพียงจุดเริ่มต้น!?
ซูเยว่วิ่งเข้ามาหาไป่เฉิน ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความกังวล
"ไป่เฉิน! เจ้าเป็นอะไรไหม?"
เขาหันไปมองนาง ยิ้มบางๆ แล้วกล่าว "ข้าสบายดี…"
แต่ในวินาทีนั้นเอง…
[ติ้ง!]
[พบพลังปีศาจที่เหลืออยู่ในร่างของผู้ใช้งาน!]
ไป่เฉินชะงัก
"อะไรนะ!?"
---
ตอนต่อไป: ‘ไป่เฉินถูกคำสาป!? พลังปีศาจยังไม่หมดไป!’