ตอนที่หนึ่งร้อยสี่สิบสาม Hope and Dream
มีการเล่นมุกตลกว่า
เศรษฐกิจก็แหมือนกับการขี่จักรยาน
ทางเทคนิคเราจะล้มตลอดแบบคนขี่จักรยานไม่เป็น
เรามีแต่หนทางที่ต้องถีบมันไปตลอดกาลให้มันวิ่งต่อไปเท่านั้นล่ะมันถึงจะไม่ล้ม
ทฤษฎีการเงินยุคใหม่
Modern Money Theory
ว่าการรับประกันเงินที่ออกมาจากรัฐนั้น
มาจากความเชื่อมั่นในองค์กรของรัฐเองไม่ได้มาจากทองคำสำรองแต่ประการใด
ว่าหากย้อนกลับไปที่รากฐานของการเงิน
เราอยู่กันได้ด้วยความเชื่อล้วนๆว่าธนบัตรที่เราใช้แลกเปลี่ยนกันอยู่นั้นสามารถใช้ชำระหนี้ได้ตามกฎหมาย
ไม่กลายเป็นแบ๊งกงเต็กกันไปก่อน
แต่หากคนที่ฉุกใจคิดสักนิดจะค้นพบว่า
สมบัติที่กระสือยายสายซ่อนเอาไว้เป็นเงินพดด้วงกับทองคำนั้นยังมีคุณค่ามากกว่าธนบัตรมากมายนัก
เงินพดด้วงยังพอเอาไปหลอมเป็นเหล็ก
เปลือกหอย เงินพวงยังพอเอาไปขายร้านขายของเก่า
ทองคำยังพอมีค่าเพราะมีประวัติศาสตร์อันยาวนานหลายพันปีของมนุษยชาติเป็นสิ่งรับประกัน
แต่หากยายสายที่เป็นกระสือ
พยายามจะล่อหลอกทายาทคนต่อไปด้วยธนบัตรที่เก็บไว้เมื่อร้อยยี่สิบปีก่อน
มูลค่าคงลดลงจนทายาทนั้นดูถูกว่า
นี่มันก็ยายแก่ยากจนนี่หว่า
เงินเท่านี้ซื้อก๋วยเตี๋ยวชามหนึ่งยังไม่ได้เลย
แต่ทองคำที่ยายสายกระสือเก็บไว้นั้นสามารถต่อสู้กับค่าเงินเฟ้อที่ผ่านมาในสังคมของเราได้
จนเพียงพอที่จะล่อหลอกให้หญิงสาวทานน้ำลายของตนเองเป็นทายาทกระสือคนต่อไปได้อยู่
มองในแง่นี้ก็นับว่ากระสืออย่างยายสายมีการวางแผนทางการเงินที่เก่งพอสมควร
เพราะแม้ว่ายายสายจะเป็นกระสือดูบ้านนอก
ไม่น่าจะศึกษาทฤษฎีการเงินยุคใหม่หรือเข้าคอร์สบริหารธุรกิจ
แต่ความรู้เรื่องทองคำเป็นสมบัติที่สามารถต่อสู้กับอัตราเงินเฟ้อได้นั้นก็มีมาหลายพันปีแล้วนั่นเอง
มีการบอกว่าบรรพบุรุษของพวกเราก็ฉลาดไม่แพ้เรา
อย่าได้ดูถูกใครว่าโง่กว่าเราเพราะพวกเขาก็มีชีวิตเหมือนเราเช่นกัน
มีสิ่งที่พิจารณาต่างได้เช่นเดียวกัน
แต่อนิจจา
หลายๆคนยังตกอยู่ในบ่วงความคิดว่าธนบัตรคือเงินที่ชำระหนี้ได้ตามกฎหมายของทางรัฐบาล
ยังไม่เป็นคนรอบคอบแบบกระสือยายสาย
เจิดสันนิษฐานว่าน่าจะเพราะยายสายมีอายุมานานเลยค่อนข้างวางแผนการเงินดีกว่าชาวบ้านที่ยังมองไม่ค่อยเห็นความสำคัญของทองคำกับอัตราเงินเฟ้อ
ว่าการใช้ธนบัตรนั้นคือเราต้องยอมรับว่า
การมีคุณค่าของมันนั้นตั้งอยู่บนความฝันและความหวังของคนในชาติรัฐนั้นๆว่ามันจะมีคุณค่าอยู่ต่อไป
“ชั้นจ่ายครบถ้วนไม่ตกหล่นแน่จ๊ะแต่ละคนสามารถฝากออมเงินไว้ที่สหกรณ์ทางการเงินของหมู่บ้านที่ชั้นร่วมกันสร้างได้นะจ๊ะ”
เจิดกล่าวอย่างยิ้มแย้ม
“มีดอกเบี้ยให้ตามสมควรจ๊ะและสามารถปล่อยกู้ให้กับสมาชิสหกรณ์ได้ด้วยหากมีสินทรัพย์ค้ำประกัน”
เจิดคิดถึงหน้าเจ๊กฮงที่คงจะดีใจมากหากมีคนจำนวนนับร้อยคนมาเป็นสมาชิกสหกรณ์
ทุกครั้งที่มีการเคลื่อนไหวทางการเงิน
คนได้เงินคือทางเราเสมอ
ส่วนความเสี่ยงในการลงทุนต่างๆ
ให้ชาวบ้านแบกรับไป
นี่คือหัวใจของสายวาณิชธนกิจ
พวกเขาหากินกับคนที่ยังมีความฝันและความหวังในสังคมนี้