เมฆดำบดบังท้องฟ้า เสียงฮึมฮำคำรามอยู่้าไม่ขาดสาย เส้นสายฟ้าแล่นทั่วผืนฟ้า ทัณฑ์์รอบที่สองกำลังจะเริ่มขึ้น ซ่างโหยวโคจรพลังเตรียมรับมืออย่างเต็มที่
สักพักหนึ่งเส้นสายฟ้าทุกเส้นบนท้องฟ้าควบรวมกันเป็จุดๆเดียว เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ เปรี๊ยง !!! สายฟ้าขนาดเท่าขาสองเส้นผ่าลงมาติดๆกัน สายฟ้าฟาดใส่ส่วนปลายลำต้นของปีศาจเถาวัลย์อย่างจังสองทีซ้อน
ซ่างโหยวดวงตาปูดโปนออกมาจากลำต้น กลิ่นไหม้รุนแรงโชยออกมาจากร่างของมัน ลำต้นของมันแทบจะลุกไหม้จากสายฟ้า เพียงแค่สายฟ้ารอบที่สอง ตัวมันแทบจะปาดเจ็บหนักแล้ว
มันจะต้องทนไห้ได้ถึงหกรอบ ซ่างโหยวเริ่มวิตกกังวลขึ้นมาบ้างแล้ว ภายในถ้ำ อี้เหรินเฟิ่งรู้สึกได้ถึงทัณฑ์์้าูเา เขาภาวนาในใจขอไห้ฟ้าผ่าเ้าปีศาจบ้านนั่นจนตายๆไปซะ เขาต้องไม่รอดแน่ถ้าเกิดมันผ่านทัณฑ์์มาได้
อี้เหรินเฟิ่งยังดิ้นรนอยู่ภายในถ้ำ แต่หลังจากซ่างโหยวโดนฟ้าผ่าไปสองรอบ อี้เหรินเฟิ่งััได้ว่าพลังของเถาวัลย์ที่รัดเขาอยู่นั้นลดลง เขาจึงรอคอยอย่างเงียบงัน รอจนมันอ่อนกำลังลงยิ่งกว่านี้เขาจะหาทางหนีออกไปบนยอดเขาซ่างโหยวรอรับการมาเยือนของทัณฑ์์รอบต่อไป เขาเริ่มมีอาการแล้วถ้าหากว่าความรุนแรงของทัณฑ์์เพิ่มขึ้นมากว่าหนึ่งเท่าตัวทุกๆรอบ เขาเกรงว่าจะผ่านมันไปไม่ได้
ซ่างโหยวจึงเริ่มเก็บรวบรวมเถาวัลย์บนเขากลับมาไห้หมดเพื่อเพิ่มพลังไห้ตนเองรอรับการมาเยือนของทัณฑ์์รอบต่อไป ทันไดนั้นท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสี เมฆหนากลายเป็สีดำสนิทสายฟ้าทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ทัณฑ์์รอบที่สามกำลังมาเยือน ทันไดนั้นเมฆดำควบรวมสายฟ้าเป็กลุ่มก้อนขนาดใหญ่ สายฟ้าฟาดลงมาในที่สุด รอบนี้มีเพียงเส้นเดียว แต่ขนาดใหญ่เท่าต้นตาล
แสงสีเงินยวงสว่างวาบ ตูม !!!! พื้นดินสั่นะเื ท่อนไม้ปลิวว่อนเต็มท้องฟ้า ไฟลุกลามตามลำต้นของเถาวัลย์ั์ ซ่างโหยวร้องโหยหวนออกมาอย่างห้ามไม่ได้ เขาทรมานเหลือเกิน ลำต้นแทบแตกเป็เสี่ยงๆ
เขาต้องรีบรวบรวมพลังทั้งหมดบนเขามาไว้ที่ตัวเอง ไม่อย่างนั้นเขาต้องตายในรอบต่อไปแน่ๆ ซ่างโหยวรีบเก็บรวบรวมเถาวัลย์กลับมา ขนาดส่วนที่ใช้กักขังอี้เหรินเฟิ่งนั้นยังลดพลังลงครึ่งหนึ่ง
ในส่วนของอี้เหรินเฟิ่งเมื่อสายฟ้ารอบที่สามผ่านไป เขารู้สึกได้ว่าเถาวัลย์รอบตัวพละกำลังอ่อนลงกว่าครึ่ง เขาสงสัยว่าปีศาจเถาวัลย์น่าจะอาการหนักเป็แน่ ตามที่ในบันทึกกล่าวไว้ทัณฑ์์จะมีหกรอบ
เขาจะรอจนกว่าทัณฑ์์รอบสุดท้ายผ่าลงมาเขาจะฉวยโอกาสหนีลงเขาไปกลับมาที่ซ่างโหยว หลังจากสามรอบผ่านพ้นไปเขารีบรวบรวมพลังทั้งหมดบนเขาเข้ามาที่ตัวเองไห้หมดโดยเร็ว
ซ่างโหยวตอนนี้กลับมามีพลังเต็มเปี่ยมอีกครั้ง เขาเริ่มมีความมั่นใจอีกครั้ง"มาเถอะทัณฑ์์อันได บิดาไม่กลัวเ้าหรอก สักวันบิดาจะแหวกม่านฟ้าขึ้นไปต่อกรกับเ้าไห้ได้" ซ่างโหยวประกาศกร้าวด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม
จากนั้นประมาณสามนาที ท้องฟ้าเริ่มมีเค้าของทัณฑ์์รอบที่สี่แล้ว มวลหมู่เมฆดำทมิฬเริ่มหมุนโคจรช้าๆเป็ตาพายุ ตรงจุดกึ่งกลางท้องฟ้าเริ่มปรากฏลูกบอลสายฟ้าขึ้น ขนาดใหญ่ราวสามสิบเมตรกลั่นตัวควบรวมกันอยู่จากสายฟ้าสีขาวแล่นปราบแปรบ
สีของสายฟ้าค่อยๆเปลี่ยนเป็สีแดง บอลสายฟ้าสีแดงควบรวมอยู่ร่วมสิบลมหายใจ จากนั้นบอลสายฟ้าก็แตกออกจากกัน สายฟ้าสีแดงกกระจายออกแล้วรวมตัวกันเป็เส้นสายยาวเหยียดร่วงลงมาจากบนท้องฟ้า
เส้นสายฟ้าสีแดงสดใสบรรจงร่วงลงมาใส่ซ่างโหยว ตูม ตูม ตูม ตูม .... เศษไม้กระจัดกระจาย ประกายไฟกระเด็นทั่วทั้งยอดเขา กลิ่นไหม้ กลิ่นคาวเืคละคลุ้งเต็มไปหมด
ซ่างโหยวกระอักเืไม่หยุด ตามลำต้นของมันท่วมท้นไปด้วยเืเขียว และไฟไหม้ ซ่างโหยวแทบจะเอาชีวิตไม่รอดนี่เพียงรอบที่สี่เท่านั้น ยังเหลืออีกสองรอบ มันรวบรวมพลังที่กระจัดกระจายอีกครั้ง
ลำต้นส่วนไหนที่เสียหายจากทัณฑ์์ มันก็ไม่เสียดายทำการสลัดทิ้งจนหมด จากลำต้นที่ใหญ่โตราวสิบคนโอบของมัน ตอนนี้เหลือเพียงแค่สามคนโอบเท่านั้น เหลือแต่เพียงแก่นแท้ของมัน
ลำต้นของมันในต้อนนี้เป็สีดำมันเงาแวววาวประดุจแท่งเหล็ก อาจเป็ผลมาจากทัณฑ์์ หากมันผ่าพ้นเคราะห์์ครั้งนี้ไปได้มันจะกลายเป็ผู้ทรงพลังระดับสุดยอดของป่านี้ทันที
ซ่างโหยวหายใจหอบถี่ควบรวมพลังต่อไป รอคอยการมาเยือนของทัณฑ์์รอบที่ห้าอย่างใจเย็น มันต้องผ่านไปไห้ได้ ทันไดนั้นบนท้องฟ้าได้เกิดการเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง
บนท้องฟ้าจากก้อนเมฆสีดำทมิฬ เริ่มเปลเปลี่ยนเป็สีม่วง เมฆม่วงรวมตัวประกายสายฟ้าจากสีขาว เป็สีแดง จนบัดนี้กลายเป็สีม่วงแล้ว ทัณฑ์์อัสนีม่วง สิ่งที่ซ่างโหยวกำลังจะเจอต่อจากนี้คือสิ่งนี้ ในที่สุดบนท้องฟ้าก็หยุดความเคลื่อนไหว
ไวเท่าความคิด้าก้อนเมฆสีม่วงจู่ๆก็สว่างวาบ ตูม ............ !!!สายฟ้าสีม่วงขนาดใหญ่เส้นผ่านศูนย์กลางกว่าสิบเมตรร่วงลงมาจากท้องฟ้า ตกลงบนร่างของซ่างโหยว
ทันไดนั้นลำต้นของปีศาจเถาวัลย์แตกกระจัดกระจาย ไหม้เกรียมเป็แถบๆ ทัณฑ์์เส้นนี้รุนแรงหาสิ่งไดเปรียบ ซ่างโหวหายใจรวยรินทันที มันไม่เหลือพลังแล้วแม้แต่จะขยับตัวยังทำไม่ได้ทำได้เพียงนอนกลอกตาไปมาอยู่อย่างนั้น
ตอนนี้มันทำได้เพียงนอนรอทัณฑ์์รอบต่อไปอย่างหดหู่ ทันไดนั้นภายในถ้ำของมันเถาวัลย์ของมันก็ถูกทำลายลงไปเช่นกันมันแปลกใจไม่น้อย เ้าเด็กคนนั้นหนีไปได้เยี่ยงไร แต่มันไม่มีเวลามาสนใจอีก ทัณฑ์์รอบสุดท้ายใกล้เข้ามาแล้ว
ภายในถ้ำอี้เหรินเฟิ่งกำลังควบรวมพลังเรียกเพลิงิญญาออกมา เขาจะใช้ิญญาเพลิงทมิฬม่วงของเขาเผาเถาวัลย์นี้ซะ แต่นี่เป็ครั้งแรกของเขาที่จะได้ใช้งานิญญาเพลิง
อี้เหรินเฟิ่งโคจรพลังหยางภายในร่างกาย สื่อสารกับิญญาเพลิงดวงน้อยของเขา ตอนนี้มันเริ่มมีความรู้สึกบ้างแล้ว อี้เหรินเฟิ่งเรียกิญญาเพลิงออกมาคลุมกายแล้วเร่งพลัง ไห้มันแผดเผาเถาวัลย์เ่าั้ที่มัดตัวเขา
หลังจากที่เถาวัลย์เ่าั้แตะโดนเข้ากับเพลิงทมิฬม่วง ก็เหมือนขนมสายไหมโดนน้ำลาย ของสิ่งนี้แพ้ทางพลังเพลิงของอี้เหรินเฟิ่งโดยแท้จริง "รู้เช่นนี้แต่แรกข้าหนีไปนานแล้ว" อี้เหรินเฟิ่งบ่นอุบอิบ
จากนั้นเขาก็เดินไปเก็บเขี้ยวหมาป่าของเขาที่หล่นอยู่ใกล้ๆ เตรียมจะหนีออกไปจากูเาแห่งนี้ ทันไดก็เหลือบไปเห็นเข้ากับผลไม้ลูกหนึ่ง มันงอกออกมาจากเถาวัลย์เส้นหนึ่งตรงที่ๆซ่างโหยวเคยอยู่
ผลไม้ลูกนี้สีเขียวอมม่วงลูกเท่าผลมะม่วง รูปร่างเหมือนเมล่อนแต่มีเถาพันรอบ ส่งกลิ่นหอมจางๆออกมา เห็นดังนั้นอี้เหรินเฟิ่งจึงเดินไปดูใกล้จึงจำได้ว่า นี่คือผลของเถาวัลย์หมื่นพิษในตำนาน ว่ากันว่าผลนี้จะงอกออกมาจากเถาวัลย์พิษอายุพันปีขึ้นไป
เ้าซ่างโหยวตัวนี้คงเป็ปีศาจเถาวัลย์พิษแน่แล้ว อี้เหรินเฟิ่งเดินเข้าไปเด็ดอย่างไม่รอช้า จากนั้นก็นำไปเก็บไว้ในแหวนมิติก่อนจะเดินออกจากถ้ำมา พอออกมาจากถ้ำก็ได้ยินเสียงตูมดังมา พร้อมกับเสียงโหยหวนดังมาจากยอดเขา
เขาใจเต้นแรงโครมคราม "เ้าเถาวัลย์บ้านั่นได้ตายแน่รอบนี้ ข้าจะขึ้นไปดูเสียหน่อย " อี้เหรินเฟิ่งกำลังจะปีนขึ้นไปบนยอดเขา แต่เขาสังเกตเห็นว่าบนท้องฟ้า ก้อนเมฆทัณฑ์์ยังไม่หายไปนับๆดูแล้วผ่าไปร่วมห้าที คงเหลืออีกหนึ่งที คาดว่าเ้านั่นคงยังไม่ตายรอดูอยู่ตรงนี้ก่อนดีกว่า