''เฮ้อออ ช่างเป็วันที่สดใสจริงๆแสงแดดยามเช้านี่มันทำให้รู้สึกสดชื่นจริงๆมึงว่าไหมเพื่อน''
คำกล่าวทักทายของธีร์เพื่อนสนิทผมหลังจากที่ตอนเช้าเล่นไปปลุกผมยันในที่นอนไม่ต้องถามก็น่าจะรู้ว่าสนิทกันขนาดไหนนะครับ ขนาดแม่ผมแทบจะรับมันเป็ลูกชายอีกคน
''ก็คงงั้นมั้ง''ผมตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่ง่วงเป็ที่สุด
''กรี๊ดดดดดด แกเห็นเหมือนกันป่ะหล่อมาก''
''พี่เมฆเดินคู่มากับพี่ทิวด้วยอะ โคตรน่ารักเลยอ๊ายยยยย''
เสียงกรี๊ดอย่างบ้าคลั่งของบรรดาแฟนคลับหนุ่มหล่อหน้าตาดีดีกรีเดือนมหาลัยดังระหึ่มไปทั่วเป็ที่รู้จักกันดีในนาม เหนือเมฆ และเพื่อนสนิทของเขา ทิวเขา ก็อย่างว่าแหละคนหน้าตาดีมักจะมีคนสนใจ หน้าตาเฉิ่มๆอย่างผมถ้าได้ไปยืนตรงนั้นก็คงจะเหมือนก้อนขี้ไม่มีผิด
''ก็งั้นๆแหละวะไม่เห็นจะหล่อเลย กูหล่อกว่าเยอะว่าไหมไอ่เอย''
''เออกูก็ว่างั้นแหละ''เหอะๆ-..- มึงเทียบพี่เขาไม่ติดเลยเพื่อน
''ได้ยินแบบนี้กูก็สบายใจหน่อย ป่ะไปเรียนกัน''
คำพูดของไอ่ธีร์ทำให้ผมถึงกับหายง่วงเดินตามตูดมันไปติดๆ ผีเข้าเพื่อนกูหรือเปล่าวะร้อยวันพันปีไม่เคยเห็นพูดคำนี้
แผ่นหลังกว้างๆถูกสะกิดด้วยมือข้างหนึ่งที่เรียวยาวก่อนจะตามมาด้วยประโยคที่คุ้นเคยจากเ้าของมือ
''เฮ้ย นั่นน้องมึงนี่หว่า''
''เออ มึงอย่ายุ่งกับมันเลยมึงก็รู้มันไม่ชอบหน้ามึง เดี๋ยกลับบ้านไปก็บ่นให้กูฟังอีก''
''ขนาดนั้นเลยหรอวะ ฮ่าๆๆ แกล้งน้องมึงสนุกออก''