เด็กสาวยืนเก้ๆ กัง ๆ ใจหนึ่งก็อยากจะออกไปจากที่ตรงนี้แต่ความรู้สึกเบื้องล่างที่ยังเสียวกระสั่นจนต้องหนีบขาตัวเองไว้ในที่สุดอาการที่เกิดขึ้น ต่อให้พยายามทำตัวให้เนียนแค่ไหน อีกฝ่ายที่มีประสบการณ์กว่าย่อมรู้ดี ครูสาวยืนเอามือกอดอก หลังเอนพิงประตูห้องน้ำเอาไว้ เธอหมายมั่นไว้แล้วว่า เด็กคนนี้จะออกไปไหนไม่ได้ถ้ายังไม่ได้เขี่ยติงเสียวน้อย ๆ นั่น ให้เธอดู
“ขอร้องขอออกไปแล้วได้มั้ย” ผักบุ้งพูดห้วน ๆ
“ก็บอกแล้วไง ว่าจะออกไปได้ก็ติ้วให้ดูก่อน แล้วก็อย่าเสียงดังไปล่ะ คนเดินเข้าออกห้องน้ำกันเยอะแยะ”ครูสาวกลั้นขำ ลึก ๆ แอบรู้สึกสะใจอย่างบอกไม่ถูก มันสนุกและน่าแกล้งขึ้นทุกที
“ไม่ทำแล้วก็จะร้องให้คนช่วย ครูคิดว่า ครูเป็ใคร จะมาทำอะไรแบบนี้กับคนอื่นไปทั่ว มันไม่ใช่หรือเปล่า”ผักบุ้งเริ่มเท้าเอว สายตาจ้องเขม็งแต่ก็ทำได้ไม่นานก็ต้องหลุบมองต่ำ สายตาของครูสาวแหลมคมและดูแล้วเธอก็สู้ไม่ได้มันสวยสะกด ซึ่งบางทีก็รู้สึกอยากสยบยอม นี่เป็บ้าอะไรเนี่ย เด็กสาวหงุดหงิดตัวเอง
“ก็ไม่ได้กลัวอะไรนะไหนลองดูก็ได้ ลองเรียก เผื่อมีคนมาช่วย ถ้ายอมให้คนอื่นเห็นว่าเธอกำลังโดนเอาอยู่บนอ่างล้างหน้าเธอก็เลือกทำ ฉันไม่แคร์อยู่แล้ว หากจะโดนไล่ออกก็ออก แต่เธอล่ะ ต่อให้ย้ายโรงเรียนไปอยู่ที่อื่นได้ง่าย ๆ แต่ภาพที่คนอื่นเห็นมันจะติดตาแล้วก็จะถูกพูดถึงไปอีกยาวนาน”ครูสาวมักจะเกลี้ยกล่อมเหยื่อของเธอที่มีปัญหา ด้วยลูกไม้แบบนี้เป็ประจำ ซึ่งมันก็ได้ผลไปเสียทุกครั้ง รวมไปถึงครั้งนี้ด้วย!
นักเรียนสาวเริ่มตาแดง รู้สึกว่าตัวเองเอาตัวรอดจากสถานการณ์แบบนี้ไม่สำเร็จอีกแล้ว ยัยครูบ้านี่ก็ดูเอาจริงอยู่ การต่อรองคงไม่เป็ผล
“ไม่เขี่ยได้มั้ย อยากทำก็ทำเองเลย” เธอพูดออกมา ด้วยความเขินอาย สายตาก้มอยู่ที่พื้น เห็นแต่รองเท้าส้นสูงครูสาวของครูที่กำลังจ้องเธออยู่ตอนนี้
“งั้นก็ขึ้นบดตักนี่มา”ปริมประภา จับข้อมือของสาวน้อย เธอพับฝาชักโครกแล้วพาบั้นท้ายของเธอนั่งลงบนฝานั่น โชคดีที่ฉวยเอาข้อมือเด็กน้อยไว้ได้อีกข้าง ไม่งั้นยัยเด็กคงจะวิ่งออกไปทันที
“ก็บอกว่า อยากทำอะไรก็ทำเอง”ผักบุ้งขมวดคิ้ว
“ก็ไม่อยากทำแต่อยากเห็นคนทำตัวเอง”ครูสาวแสยะยิ้มอวดไรฟันขาว ผักบุ้งเสียสันหลังวาบ “มานี่”ปริมประภากระชากข้อมือทั้งสองด้วยแรงพอควร ผักบุ้งเซตามเลยกระชาก เท้าที่มีรองเท้าส้นสูงคู่สวย ขยับแล้วแทรกมาที่ขาเรียวเล็กก่อนจะช่วยให้มันกางอ้า ให้พร้อมสำหรับการขึ้นคร่อม
“ไม่ หนูไม่ทำ”
“ไม่ทำก็ไม่ได้ออกนี่มันจะหมดคาบ เดี๋ยวเพื่อนเธอก็คงมาตาม ถ้าตอนนั้นยังไม่ได้ทำอะไร ฉันจะเปิดประตูเรียกเพื่อนเธอมายืนมุงดูเดี๋ยวนี้นี่แหละ
“ครูไม่กล้าหรอกน่ะ”
“ก็ลองดูมั้ย คลิปโป๊เธอฉันยังอัพลงกลุ่มหื่นของพวกเธอได้เลย ทำไมเื่แค่นี้ ฉันถึงจะทำไม่ได้ แล้วเธอคิดหรอว่าฉันจะอยู่รอกับเธอให้คนอื่นมาเจอ คิดบ้าง สาวน้อย อย่ามัวแต่ต่อปากต่อคำแบบไม่มีวันชนะ”ปริมประภาพูดยาว“เก็บแรงไว้โยกเอวเถอะ โยกไม่แตกไม่ปล่อยให้ไปนะ”
“ครั้งนี้จะเป็ครั้งสุดท้ายที่คุณจะได้จากหนู”ผักบุ้งขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน แต่อีกฝ่ายกับหัวเราะลั่น
“อย่าคิดว่าจะเป็ครั้งสุดท้าย เผื่อโอกาสไว้ให้ตัวเองติดใจบ้างสิคะ” ครูสาวดึงเเขนให้เด็กน้อยนั่งคร่อมลงที่บนตัก หันหน้าเข้าหาตัวเธอ แต่ผักบุ้งก็ไม่นำพา ยังคงนั่งนิ่ง
“เริ่มสิคะ บดเท่าที่มีแรงจะบด”
“พูดมาก หมดอารมณ์ละ” เด็กสาวแอบด่า
“หมดก็ปลุกใหม่ได้ กลัวก็อะไร”ครูสาวรั้งท้ายทอยมนเข้ามาใกล้ เผยอปากครอบริมฝีปากเล็ก แน่นอนว่ามันจุดง่าย เพราะได้สุมไฟไว้ั้แ่เมื่อตอนต้นไปแล้ว ผักบุ้งเคลิ้มรับััจากครูสาว มันนุ่มนวลในตอนแรก และค่อย ๆ ไต่ระดับความดุดันเรื่อย ๆ เธอรู้แค่ว่า มันดีมาก มันเป็ััที่ไม่เคยเจอแบบนี้มาก่อนเพระาการล่าแต้มของเธอในทุก ๆใช้เงินแก้ปัญหาเอาทั้งนั้น ครูปริมจูบเก่งจนรู้สึกว่า ร่างบางของเธอกำลังจะหลอมละลายคาอยู่บนตักสวยนี่แน่ ๆ
ป้าบ!
เสียงฝ่ามือเรียวขาวตัดกับสีเล็บแดงระเรื่อฟาดกระทบกับก้นขาวสวยของเด็กที่ไม่รู้ตัวเองแม้แต่น้อยว่า กระโปรงยาวสีเข้มถูกถลกขึ้นมากองไว้ที่ตัก ผักบุ้งสะดุ้งโหย่ง แต่ในขณะเดียวกันกับรู้สึกซ่าน กับััแรง ๆที่ตนเองได้รับแบบผู้ถูกกระทำเธอบิดหน้าหนีออกจากปากสวยที่รุกเข้าจนลิ้นพันลิ้น เปร่งเสียงซี้ดอย่างแ่เบา ความหวาบหวิวและปั่นป่วนบริเวณท้องน้อยและจุดกึ่งกลางลำตัวเริ่มตั้งเค้ามันก่อตัวจากแรงเล้าโลมของคนข้างล่าง ปริมประภายิ้มมุมปาก เด็กน้อยคนข้างบนกำลังเตลิด ออกจะแน่ใจด้วยซ้ำว่า ติดใจ
“เบา…เบา”ครูสาวกระซิบ เมื่อมุมที่เธอมองขึ้นไปเห็นใบหน้าของเด็กสาวแหงนตั้ง ห่อปากครวญครางปนกับกัดฟันเป็ระยะๆ เอวคอดขยับบดเบียดกับตักของคนโตกว่า โดยไม่รู้ตัวอีกแล้วว่า เธอโดนถ่ายวีดีโอไปแล้วหลายวินาที
“ทำอะไร”เสียงหอบกระเซ่าถามครูสาว จนในที่สุดก็ได้คำตอบ เมื่อปริมประภาโยกมือข้างหนึ่งพร้อมกับมือถือหันเอากล้องหน้ามาจับให้เห็นเธอทั้งคู่
“เอามา…ทำไมชอบถ่ายวะ”เด็กสาวหัวเสีย จึงพูดจาไม่น่ารักออกไป
“ทำไมต้องวะด้วยคะ”ปริมประภาถาม แล้วกดบันทึกคลิปในมือถือไว้เพียงเท่านั้น
“หนูไม่ชอบ มันน่ารังเกียจ ชอบบีบคนอื่นด้วยวิธีนี้หรอ”
“เอาจริงนะ เวลากลับมาดูอีกรอบ มันเร้าใจ ไม่เชื่อ เดี๋ยวจะเปิดให้ดู” ปริมประภานึกขัน“อ่อ ปกติ ฉันไม่ทำนะ ไม่เคยถ่ายใครไว้หรอก เพราะส่วนใหญ่เจอกันตอนเมา ๆ เอาแล้วก็จบ”
“แล้วถ่ายเพื่อ?”
“ไม่รู้สิ ก็เธอมันน่าถ่ายมั้ง” ครูปริมตอบไปก่อน เพราะเธอเองก็ยังไม่สามารถให้คำตอบนี้ได้เช่นเดียวกัน
ถัดไปอีกมุมของโรงเรียน นักเรียนสาวคนนึงนั่งอยู่ในรถที่เพิ่งจะจอดนิ่งสนิทผมของเธอเป็สีน้ำตาลอย่างเห็นได้ชัด แน่นอนว่ามันผิดระเบียบของโรงเรียน แต่ดูรวมๆ กับเข้ากันอย่างบอกไม่ถูกกับชุดนักเรียนของที่นี่ กระโปรงสีกรมเข้ม เสื้อคอบัวสีขาวสว่างแขนยาว ส่วนเนกไทสีเดียวกันกับกระโปรงกำลังถูกจัดให้เข้าที่เข้าทางด้วยมือคู่หนึ่งของคนที่แก่กว่าเธอเยอะ
“อย่าซนนะวันนี้”ครูวัยสามสิบหกอัพ บอกเด็กสาวอย่างอ่อนโยน
“ไม่ซนหรอกคะที่รัก หนูคนนี้ เชื่อพี่ตลอดนะพี่ก็รู้นี่นา”คิมพูดแล้วเอาหน้าเข้าไปใกล้ ๆ สุดท้ายไปจบด้วยกันหอมแก้มนวลนั่นเบา ๆ พร้อมแบมือขอสิ่งที่เธอทำเป็ประจำทุกวัน
“วันนี้ได้พันเดียวเองหรอ”เด็กสาวทำเสียงอ่อน ในใจรู้สึกไม่พอใจ หลัง ๆมานี้เริ่มได้เงินจากผู้อุปการะน้อยลงเรื่อย ๆ
“่นี้พี่มีรายจ่ายเยอะ อย่างที่เคยบอกเรา ขอพี่ผ่านสามเดือนนี้ไปก่อนนะ เด็กดีเข้าใจมั้ยเอ่ย”ครูสาวโรงเรียนชายล้วนพูดด้วยความรู้สึกอับอาย ก่อนจะยกมือลูบหัวเด็กสาวคนนั่งตรงข้ามอย่างแ่เบา คิมเป็เด็กที่เธอเปย์มาได้หลายปี ั้แ่่ปลาย ๆ ม.สามผิดถูกชั่วดีเป็เื่จับต้องไม่ได้สำหรับเธอมีแต่ความรื่นรมย์ทางเพศเท่านั้นที่หลั่งสารแห่งความสุขให้ััได้
“เข้าใจค่ะ แต่ว่า ่นี้มือถือหนูเริ่มไม่ค่อยโอเคแล้วนะคะ” เธอทำหน้าออดอ้อน
“โอ๋ๆ น้า เดี๋ยวพี่จะเริ่มจัดการเครื่องใหม่ให้หนูรอก่อนนะคะ สามเดือนเท่านั้น พี่จะกลับมาเปย์เหมือนเดิม
623
