นักธุรกิจวัยเยาว์!

“นักเรียนทั้งหมดแถวตรง!”

เสียงครูที่อยู่หน้าเสาธงดังก้องไปทั่วโดมขนาดใหญ่ที่มีนักเรียนยืนเรียงแถวกันแน่นกว่า พันชีวิต แต่ในจำนวนนั้นกลับมีเด็กคนหนึ่งที่ดูแปลกไปจากคนอื่น

“แทน เป็๲อะไรวะ?”

เวฟสกิดไหล่แทนเบาๆ คนที่ยืนอยู่ด้านหน้าของเขา ๻ั้๫แ๻่เดินออกจากห้องเรียน แทนก็ดูเหม่อลอยเหมือนมีเ๹ื่๪๫ให้คิดไม่หยุด ขนาดเข้าแถวหน้าเสาธงยังต้องลากกันมา

ขณะที่ไอ้บิ้ก ไอ้แบค และไอ้ปั้นร้องเพลงชาติอย่างภาคภูมิใจ เสียงพวกมันยิ่งดังกว่าใครเพราะเจตนาจะเน้นบางคำ เช่นคำว่า ชาติ ซึ่งพ้องกับชื่อพ่อไอ้แบค และคำว่า รัฐ ซึ่งหมายถึงพ่อของไอ้ปั้น ก่อนจะหันมายิ้มขำใส่กันแบบเด็กๆ

“กูว่า…มันไม่ใช่ว่ะ”

แทนพูดเบาๆ แต่แววตากลับจริงจังจนเวฟขมวดคิ้ว

“ไม่ใช่อะไรวะ?”

“มึงเชื่อเ๱ื่๵๹ ‘โลกคู่ขนาน’ มั้ยเวฟ?”

คำถามของแทนทำเอาเวฟต้องเกาหัวแกรก

“มันแปลว่าอะไรวะ โลกคู่ๆ เนี่ย?”

ก็แน่ล่ะ ถึงเวฟจะทำตัวเป็๞ผู้ใหญ่แค่ไหน แต่ในตอนนี้เขาก็ยังเป็๞แค่เด็กสิบขวบ ที่พออ่านออก เขียนได้ บวกเลขลบเลขพอไหว ก็ถือว่าบุญแล้ว

“เห้อ…ช่างเถอะ”

แทนถอนหายใจเบาๆ แล้วหันมองรอบตัวอีกครั้ง เขาพยายามหาความผิดปกติในสภาพแวดล้อมรอบตัว

‘ชุดนักเรียนก็เหมือนเดิม สีตึกก็เหมือนเดิม ครูประจำชั้นก็คนเดิม…เดี๋ยวนะ’

แทนหรี่ตามองครูประจำชั้นที่ยืนอยู่แถวหน้า คนที่เขาจำได้แม่นว่าเคยตีเขาอย่างแรงจนฝังใจ แต่ตอนนี้กลับยืนยิ้มกว้างเสียจนหน้าบาน

‘ตอนนั้นแกดุจนไม่มีใครกล้าสบตา แต่ตอนนี้กลับยิ้มเหมือนถูกรางวัลที่หนึ่ง…’

“ทั้งหมด…นั่ง!”

เสียงคำสั่งจากหน้าเสาธงดึงเขาออกจากความคิด แทนจึงนั่งลงตามเพื่อน ก่อนจะหันไปถามเวฟทันที

“ครูคนนี้…โหดใช่ปะ?”

แทนชี้ไปที่ครูประจำชั้นที่เคยตีเขาในชีวิตก่อน เขาจำชื่อไม่ได้แล้ว แต่อยากฟังจากเวฟเพื่อยืนยันความทรงจำ

เวฟหันไปมอง แล้วตอบอย่างมั่นใจ “อะไรของมึงวะ ครูดนใจดีที่สุดในโรงเรียนแล้ว ตอนเราโดนทำโทษ ครูแกแทบจะร้องไห้แทนเลยนะ แถมยังไปขอร้องครูสมศรีให้ยกโทษให้เราอีกต่างหาก เสนอให้มึงเป็๞หัวหน้าห้อง แล้วให้กูเป็๞รองแทนการถูกตีหน้าเสาธง ถึงกูจะโดนไป 4-5 ไม้แล้วก็เถอะ!”

พูดจบเวฟก็ลูบก้นตัวเองเบาๆ ก่อนจะทำหน้าซี้ดคล้ายยังเจ็บอยู่

แทนเงียบไป ก่อนจะพึมพำในใจ

‘นิสัยสลับกัน? ชีวิตก่อนครูสมศรีใจดี แต่ในโลกนี้กลับใจร้าย ส่วนครูดนที่เคยตีเรากลับใจอ่อนขนาดนี้…’

เขาเริ่มเข้าใจกลไกของโลกใบใหม่นี้

‘เมื่อเช้าแม่ถึงพูดแรงขนาดนั้น…ทั้งที่ในชีวิตก่อน แม่แทบไม่เคยขึ้นเสียงกับเราเลย แต่ยายกลับดูปกติ…’

ความคิดไหลเวียนราวกับพายุ ก่อนจะหยุดลงเมื่อเขานึกถึงเ๹ื่๪๫หนึ่งขึ้นมาได้

‘ไข่…ยายไม่กินไข่ไก่ แต่กลับทาไข่ลงข้าวปิ้งให้เรากินเฉยเลย…’

ทุกอย่างเริ่มเข้ารูปเข้ารอย

‘นิสัยตรงข้าม ความชอบตรงข้าม…แบบนี้สินะ ถึงว่ามันแปลกๆ’

แทนเริ่มพึมพำในใจอย่างตื่นเต้น

‘งั้น…สิ่งที่ยังไม่รู้คือ ความสามารถ พร๼๥๱๱๦์ หรือแม้แต่ประวัติศาสตร์ หุ้น คริปโตฯ หวย…จะยังเหมือนเดิมมั้ย?’

ระหว่างที่ความคิดกำลังวนไปวนมา เสียงหนึ่งก็ขัดจังหวะอีกครั้ง

“แทน! มึงจะนั่งเหม่ออีกนานมั้ยวะ?” เวฟสะกิดไหล่แทนอีกครั้ง

แทนสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะหันไปมองเวฟ “เออ ขอโทษว่ะ คิดอะไรเพลินไปหน่อย”

“มึงนี่แปลกๆ ๻ั้๹แ๻่เช้าแล้วนะ” เวฟพูดพลางขมวดคิ้ว

แทนยิ้มเจื่อนๆ แล้วหันกลับไปมองรอบๆ อีกครั้ง เขาสังเกตเห็นสิ่งต่างๆ ที่เปลี่ยนไปจากความทรงจำเดิมของเขา แต่ก็ยังมีสิ่งที่เหมือนเดิมอยู่บ้าง

หลังจากเลิกแถวหน้าเสาธง แทนเดินกลับไปที่ห้องเรียนพร้อมกับเวฟ เขานั่งลงที่โต๊ะของตัวเองและหยิบสมุดบันทึกออกมา เขาเริ่มจดสิ่งที่สังเกตเห็นว่าเปลี่ยนไปและสิ่งที่ยังคงเหมือนเดิม

“นิสัยคนรอบตัวเปลี่ยนไป ความชอบเปลี่ยนไป แต่สถานที่และโครงสร้างโรงเรียนยังเหมือนเดิม” แทนคิดในใจ

เขาตัดสินใจที่จะทดสอบว่าประวัติศาสตร์ยังคงเหมือนเดิมหรือไม่ โดยการเปิดหนังสือเรียนวิชาสังคมศึกษาขึ้นมา เขาเริ่มอ่านบทเรียนเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ไทย และพบว่าข้อมูลยังคงเหมือนกับที่เขาจำได้

“ดีแล้ว อย่างน้อยประวัติศาสตร์ก็ยังเหมือนเดิม” แทนยิ้มอย่างโล่งใจ

เขาหันไปหาเวฟและพูดว่า “เวฟ มึงรู้มั้ยว่าประวัติศาสตร์ยังเหมือนเดิมนะ”

เวฟมองหน้าแทนอย่างงงๆ “เออ ก็แน่นอนสิวะ มึงจะพูดอะไรแปลกๆ อีกแล้วนะ”

แทนหัวเราะเบาๆ “ช่างเถอะ กูแค่ดีใจน่ะ”

เขารู้สึกโล่งใจที่อย่างน้อยประวัติศาสตร์ยังคงเหมือนเดิม แม้ว่าสิ่งอื่นๆ รอบตัวจะเปลี่ยนไปก็ตาม หลังจากแน่ใจแล้วว่าประวัติศาสตร์ยังคงเหมือนเดิม แทนก็เริ่มวางแผนในใจ

‘ถ้าทุกอย่างในอดีตยังเหมือนเดิม งั้นสิ่งที่กูรู้อยู่…มันก็ใช้ได้’

เขานั่งอยู่หลังห้องตอนเรียนเลข ปล่อยให้เสียงครูบรรยายเ๹ื่๪๫คูณเลขผ่านหูไปอย่างเบาๆ ในขณะที่เขาค่อยๆ ขีดเขียนบางอย่างลงในสมุดโน้ตส่วนตัว

แผนปฏิบัติการ : เตรียมรวยล่วงหน้า

เก็บการ์ดยูกิ (จะพุ่งราคาในอีก 10 ปี)

สะสมการ์ตูนบางเล่ม เช่น One Piece, Naruto, Bleach (เล่มแรกๆ หายากมาก)

ออมเงินทุกบาทที่ได้ในกล่องเหล็ก – ห้ามใช้!

จำหุ้นที่ราคาพุ่งแน่ๆ เช่น AOT, PTT, Delta

จำบิตคอยน์ – ห้ามลืมเด็ดขาด!

“แทน! มึงจดอะไรวะนั่น สมุดวาดรูปเหรอ?”

เวฟเอื้อมมือมาแอบดู แทนรีบพับสมุดทันที

“ของส่วนตัวเว้ย ห้ามดู!”

เวฟทำหน้างงแต่ก็ยอมเลิกเซ้าซี้ ก่อนจะหันกลับไปลอกโจทย์คณิตต่ออย่างงงๆ

เย็นวันนั้น หลังกลับบ้าน แทนแกล้งบอกแม่ว่าอยากเริ่มเก็บเงินไว้ซื้อของเล่นเอง

“แม่ครับ แทนอยากได้กระปุกออมสินอันใหม่ แบบที่ใส่กุญแจล็อกได้อะ”

แม่หันมามองอย่างแปลกใจนิดๆ แต่ก็ยิ้มออกมา “จะเก็บเงินซื้ออะไรล่ะเรา?”

“ไม่รู้ครับ…แต่ถ้าเก็บไว้ ยังไงก็ได้ใช้!”

แม่หัวเราะเบาๆ ก่อนจะหยิบกระปุกออมสินเหล็กเก่าๆ ที่วางอยู่หลังตู้มาให้

“เอ้า เอาอันนี้ไปใช้ก่อน แล้วอย่าแงะเองนะลูก”

แทนรับมากอดแน่น เหมือนเพิ่งได้กุญแจสู่อนาคตที่ยิ่งใหญ่

ในอีกไม่กี่วันต่อมา แทนก็เริ่มทำสิ่งที่เด็ก 10 ขวบพอจะทำได้ ขายสติ๊กเกอร์

เขาไปเดินตลาดนัดกับยายตอนเย็น แล้วเลือกซื้อสติ๊กเกอร์ลายอนิเมะชื่อดังอย่าง Dragon Ball, Naruto, หรือแม้แต่ Kamen Rider ซึ่งเขาจำได้ว่าในยุคนี้มันยังบูมสุดๆ

วันรุ่งขึ้นในโรงเรียน…

“เวฟ มึงดูนี่สิ สติ๊กเกอร์แท้จากญี่ปุ่นนะเว้ย!”

“เฮ้ย สวยว่ะ! แพงมั้ย?”

“สิบบาทแผ่นเดียว ถ้าซื้อสามแผ่น เอาไปเลย 25!”

ไม่ทันถึงพักเที่ยง เด็กหลายคนก็รุมซื้อสติ๊กเกอร์จากแทนกันใหญ่ เขาได้เงินมาเกือบห้าสิบบาทในวันแรก ซึ่งถือว่าเยอะมากสำหรับเด็กประถม

‘ลงทุนแผ่นละ 3 บาท ขาย 10 ได้กำไร 7…ดีมาก’

เขายิ้มอย่างพอใจแล้วรีบแอบเก็บเงินใส่กระปุกเหล็กไว้

๰่๥๹ค่ำ หลังทำการบ้านเสร็จ แทนก็แอบเปิดสมุดบันทึก เขาจดบันทึกคำที่ทำให้ใจเขามั่นคงลงไปอีกบรรทัด

“อดีตเหมือนเดิม อนาคต…เปลี่ยนได้”