ตำนานจอมกระบี่สะท้านหมื่นภพ

บทที่ 150: สงครามปะทุ

ท่ามกลางเสียงกรีดร้องของผู้คนและความบ้าคลั่งของศิษย์นิกายกระบี่คราม ฮ่องเต้เมฆาครามที่ประทับอยู่บนพลับพลาไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวจนทำอะไรไม่ถูก พระองค์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แววตามังกรทอประกายเกรี้ยวกราด

"กู่เทียนฉิง! เจ้าคิดจะย้อมเมืองหลวงของข้าด้วยเลือดงั้นรึ? ฝันไปเถอะ!"

ฮ่องเต้ชูตราพยัคฆ์ทองคำขึ้นเหนือศีรษะ ตะโกนก้องด้วยพลังลมปราณ

"ทหารองครักษ์หลวงฟังคำสั่ง! ปกป้องประชาชน! สังหารกบฏนิกายกระบี่ครามให้สิ้นซาก!"

สิ้นเสียงบัญชา กำแพงรอบสนามประลองและจุดยุทธศาสตร์ต่างๆ ทั่วเมืองหลวงก็ปรากฏเงาร่างของทหารสวมเกราะทองคำนับหมื่นนาย!

"ฆ่า!!!"

เสียงคำรามของกองทัพหลวงดังกึกก้องไม่แพ้กัน ลูกธนูอาบพลังปราณนับพันดอกถูกยิงลงมาจากกำแพง พุ่งเข้าใส่กลุ่มศิษย์นิกายกระบี่ครามที่กำลังไล่ล่าชาวบ้าน

ฉึก! ฉึก! ฉึก!

ศิษย์นิกายหลายสิบคนถูกยิงร่วงลงไปกองกับพื้น แต่จำนวนของพวกมันมีมากเกินไป และพวกมันยังได้รับการเสริมพลังจากค่ายกลมารโลหิต ทำให้พวกมันไม่กลัวความตายและบ้าคลั่งยิ่งกว่าสัตว์ร้าย

"องค์หญิง! ท่านรีบพาเสด็จพ่อหนีไปที่ปลอดภัย!" แม่ทัพใหญ่ตะโกนบอกองค์หญิงรัชทายาทขณะนำทหารเข้าปะทะ

แต่องค์หญิงกลับส่ายหน้า นางชักกระบี่คู่กายออกมา "ไม่! ข้าจะไม่หนี! นี่คือบ้านของข้า!"

นางหันไปสั่งการหน่วยลับ "เงา! ไปเปิดค่ายกลป้องกันเมือง! อย่าให้พวกมันปิดประตูขังพวกเราไว้ได้! ทหารที่เหลือ... ตามข้ามา!"

สงครามเต็มรูปแบบระเบิดขึ้นกลางเมืองหลวง!

บนพื้นดิน ทหารเกราะทองปะทะกับศิษย์ชุดดำ เลือดสีแดงและสีดำไหลนองผสมปนเปกันไปทั่วพื้นหิน อาคารบ้านเรือนถูกลูกหลงจากพลังลมปราณทำลายจนพังพินาศ ไฟไหม้ลุกลามไปทั่วทุกหัวระแหง

กลางลานประลองที่กลายเป็นจุดศูนย์กลางของพายุ หลิงเซียวยังคงยืนเผชิญหน้ากับกู่เทียนฉิง

แรงกดดันจากการปะทะกันของกองทัพรอบข้างไม่อาจแทรกแซงพื้นที่ของทั้งสองได้

"ดูสิ..." กู่เทียนฉิงหัวเราะอย่างเพลิดเพลินขณะมองดูการฆ่าฟันรอบตัว "เลือด... เลือดสดๆ กำลังไหลริน ยิ่งตายมากเท่าไหร่ พลังของข้าก็ยิ่งเพิ่มพูนมากขึ้นเท่านั้น!"

ออร่าสีดำรอบตัวกู่เทียนฉิงเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ ตามจำนวนศพที่เพิ่มขึ้น เขาดูดกลืนไอวิญญาณจากผู้ตายมาเสริมพลังให้ตัวเองอย่างต่อเนื่อง

หลิงเซียวรู้ทันทีว่าสถานการณ์กำลังแย่ลง หากปล่อยให้การต่อสู้ยืดเยื้อ กู่เทียนฉิงจะยิ่งแข็งแกร่งจนไม่มีใครหยุดได้

"ต้องรีบจบเรื่องนี้" หลิงเซียวคิด

แต่ก่อนที่เขาจะได้ขยับตัว กู่เทียนฉิงก็แสยะยิ้มและชี้กระบี่มาที่เขา

"เจ้าคือจานหลักของข้า หลิงเซียว... เลือดเนื้อของอัจฉริยะอย่างเจ้า จะช่วยให้ข้าก้าวข้ามขอบเขตได้อย่างสมบูรณ์!"

ตูม!

กู่เทียนฉิงพุ่งเข้าใส่หลิงเซียวด้วยความเร็วระดับกึ่งวิญญาณแรกเริ่ม! กระบี่มารในมือฟาดฟันลงมาราวกับสายฟ้าฟาดสีดำ!

สงครามระหว่างกองทัพปะทุขึ้นแล้ว... และการดวลเดือดเพื่อชี้ชะตาก็ได้เริ่มขึ้นเช่นกัน!