หลังจากซุนหยางไปซื้อเกมส์คอนโซลให้กับถังหลินแล้วเ้าตัวก้เอาแต่เล่นเกมโดยไม่สนใจสิ่งรอบข้างเลยแม้แต่น้อยพูดง่ายๆเลยตอนนี้ถังหลินกลายเป็เด็กติดเกมไปแล้วก่อนที่อยู่ดีๆถังหลินจะกล่าวออกมาซึ่งทำให้ซุนหยางกับกังหยูใและดีใจมากๆในเวลาเดียวกัน
“นี้พวกนายสองคนบอกว่าเชี่ยวชาญทุกอย่างใช่รึเปล่างั้นพวกนายช่วยสืบข่าวเกี่ยวกับตระกูลต่างๆหน่อยโดยเฉพาะตระกูลถัง”ถังหลินหันมากล่าวกับทั้งสองคนอย่างจริงจังเพราะเขาเริ่มสงสัยสงสัยในชาติกำเนิดของตัวเองพอลองมองย้อนกลับไปแล้วถึงแม้ว่าครอบครัวเขาจะไม่ร่ำรวยแต่ก็ไม่เคยขาดแคลนเงินเหมือนกันทั้งๆที่ลูกค้าก็ไม่ค่อยจะมีเท่าไหร่และอีกอย่างถ้าแค่อยากให้เขามาเรียนบริหารเพื่อสานต่อร้านค้านั้นก็ไม่เห็นมีความ
จำเป็ต้องเข้าม.ปักกิ่งเลยแม้แต่น้อย?
“ได้แน่นอนครับนายน้อย”ซุนหยางกล่าวออกมาอย่างดีใจในที่สุดเขาก้ได้ทำงานที่ตัวเองชื่นชอบสะที่
“เอาละออกไปเถอะและอ้อหวังว่าพวกนายจะเอารูปของฉงติ่งแะลเมิ่งฮ่าวให้พวกผู้คุ้มกันนั่นดูแล้วละไม่งั้นสองคนนั้นมาคงเข้ามาไม่ได้”ถังหลินกล่าวออกมาก่อนที่จะบอกทั้งสองคนให้ไปทำตาที่เขาสั่งแต่ก็เป็วุนหยางกล่าวออกมาว่า
“เื่สิบข้อมูลผมคนเดียวก็เพียงพอแล้วนายน้อยให้กังหยูคุ้มกันอยู่ข้างกายเถอะครับ”เพราะซุนหยางเกรงว่าถ้ากังหยุไปด้วยจากสืบข้อมูลจะกลายเป็าแทนนะสิ
“เอาละตามนายว่านั้นแหละออกไปรอข้างนอกเถอะ”ถังหลินกล่าวออกมา
“ครับนายน้อย”ทั้งสองคนขานรับก่อนจะเดินออกไปด้วยใบ้าหน้าที่นอบน้อมแต่พอพ้นประตูไปสีหน้าท่าทางทั้งสองคนก็เปลี่ยนเป็เรียบนิ่ง
“นายน้อยเริ่มสงสัยในชาติกำเนิดของตนแล้วไม่ใช่ว่า….”กังหยูยังกล่าวไม่จบก็โดนซุนหยางกล่าวขัดสะก่อน
“ไม่ต้องนายอย่าลืมว่าตอนนี้เรารับใช้ใครอยู่และอีกอย่างนายดูถูกนายน้อยห้าเกินไปแล้วแต่ฉันละแปลกใจจริงๆที่นายท่านใหญ่อยู่ดีๆก็ยกบริษัทเทียนหยวนให้นายน้อยห้า”ซุนหยางกล่าวออกมาเพราะเขามองออกใช่เขามองออกั้แ่แรกแล้วว่าถังหลินนั้นกำลังทดสอบพวกเขาไม่สิคงต้องพูดว่าสังเกตุพวกเขาอยู่ั้แ่วันแรกที่พวกเขาสองคนก้าวเข้ามาแล้วดูเหมือนนายน้อยจะเล่นเกมไปวันๆแต่อันที่จริงเขานั้นตื่นตัวอยู่ตลอดและคอยสังเกตุสิ่งรอบๆมาตลอดเหมือนกันพวกสมองกล้ามอย่างกังหยูคงไม่เอ๊ะใจหรอก
“เอาละตามนี้แหละฉันไปสืบข้อมูลก่อนนายก็ปกป้องนายน้อยดีๆแล้วกัน”ซุนหยางกล่่าวออกมาก่อนที่จะเดินแยกออกไป
“อะไรเล่านายต่างหากที่ดูถูกนายน้อยห้านะซุนหยางเอาเถอะพูดเบาไปก็เท่านั้นท่านคงได้ยินอยู่แล้ว”กังหยูกล่าวออกมาเพราะเขารู้เื่นี้ก็เพราะตอนซุนหยางบ่นเื่ไปซื้อเกมและใบหน้าของถังหลินเปลี่ยนไปเล็กน้อยเขาถึงแปลกใจเพราะเขาก็ได้ยินเหมือนกันแต่ก็แค่ลางๆไม่ชัดถ่อยชัดคำเท่านั้นเพราะคนที่พัฒนาร่างกายจนถึงขีดสุดอย่างเขาก็ต้องพัฒนาเื่สัญชาตญาณและประสาทััทั้งห้าเหมือนกันและั้แ่ตอนนั้นเขาก็รู้
แล้วว่านายน้อยห้าคนนี้ไม่ธรรมดาและเขาก็ได้รู้อีกอย่างจากเื่นี้เหมือนกันว่าซุนหยางนั้นเป็พวกของตนเองจริงๆ
“เห้อดูเหมือนนายท่านจะไม่ต้องห่วงอะไรแล้วละ”กังหยูกล่าวขึ้นมาในใจพลางคิดถึงเื่วันวานไม่น้อย
ในห้อง
ถังหลินกำลังฟังบทสนทนาของทั้งสองคนด้านนอกก็แอบยิ้มมุมปากไม่ได้เลยจริงๆต้องบอกว่าั้แ่เขาได้รับสุดยอดร่างกายมานั้นด้านต่างๆของเขาก็เริ่มเหนืุ์ขึ้นไปเรื่อยๆแล้วแต่ดีหน่อยที่เขาควบคุมมันได้
“นี้พี่ระบบฉันมีเื่สงสัย”ถังหลินกล่าวกับระบบในใจของตนเอง
“อะไรกันถังน้อยเรื่มสงสัยในชาติกำเนิดของตัวเองแล้วงั้นเหรอ”ระบบกล่าวออกมาอย่างขี้เล่น
“ป่าวฉันสงสัยว่าพี่ระบบได้ปรับเปลี่ยนโชคชะตาของฉันรึเปล่า”ถังหลินกล่าวถามออกมาอย่างนิ่งๆ
“ฮ่าๆๆอะไรกันถังน้อยของเราเริ่มเติบใหญ่ขึ้นมาแล้วละสิได้สิถ้าเ้าอยากรู้ก็จงแลกเปลี่ยนมาสะ”ระบบหัวเราะออกมาก่อนที่จะมีหน้าจอเด้งขึ้นมาตรงหน้าถังหลินซึ่งก็คือความสามารถต่างๆที่เขายังไม่ปลดล็อค
“ทุกสิ่งทุกอย่างถ้าอยากได้มาก็ต้องมีสิ่งแลกเปลี่ยนความสามารถตรงหน้านี้คือความสามารถของพี่เองถ้าถังหลินอยากรู้ว่าพี่ได้เปลี่ยนหรือยุ่งกับโชคชะตาของถังน้อยหรือเปล่าก็จงเลือกความสามารถอย่างหนึ่งมาสะแต่ว่ามันแค่จะหายไปตลอดการแค่นั้นแหละ”ระบบกล่าวบอก
“ภารกิจฉันเลือกความสามารถภารกิจ”ถังหลินกล่าวออกมาโดยไม่ต้องคิดเลยแม้แต่น้อย
“โอวฉลาดไม่เบาแฮะตกลง”ระบบกล่าวตอบก่อนที่ช่องความสามารถที่เขียนว่าภารกิจจะแตกสลายเป็ละอองสีฟ้าปลิวว่อนลอยขึ้นฟ้าไป
“เอาละคำตอบคือใช่แต่เดิมทีในชั่วชีวิตนี้เ้าแค่ได้ควบคุมบริษัทละดับพันล้านหยวนเท่านั้นเนื่องจากเ้าเป็ลูกหลานของตระกูลถังอยู่แล้วซึ่งพ่อของเ้าถังิก็แค่ขัดคำสั่งของปู่เ้าถังไคหยวนเพื่อมาแต่งงานกับหญิงสาวธรรมาดาๆอย่างแม่เ้าเข๋อชิงจึงถูกขับออกจากตระกูลแต่แน่นอนเืยังไงก็ข้นกว่าน้ำจึงไม่ได้ขัดสนเงินทองแต่อย่างใดเพราะตระกูลถังไม่ขัดสนเื่เงินทองอยู่และนั้นก็เป็อีกเหตุผลเหมือนกันที่พ่อของเ้าพยายามให้เ้าเข้ามาเรียนบริหารที่ม.ปักกิ่งเนื่องจากสิทธิ์ของเขาถูกตัดแต่สิทธิ์ของถังน้อยยังไม่ถูกตัดแต่ด้วยการมาถึงของพี่ระบบคนนี้จึงทำให้โชคชะตาของเ้าเปลี่ยนแปลงไปเ้าจะเดินไปอยู่ที่จุดไหนพี่ระบบคนนี้ก็ตอบไม่ได้เหมือนกันส่วนเื่ความภักดีก็อย่างที่เ้าคิดนั้นแหละพี่ไม่สามารถให้ได้แต่มันก็มีของเล็กๆน้อยอยู่น๊าาเอาละรีบปลดล็อคความสามารถอื่นๆของพี่คนนี้ได้แล้ว!!”ระบบกล่าวอธิบายให้ถังหลินฟังพลางกล่าวกระตุ้นถังหลินไปในตัวด้วย!
“พูดให้ถูกก็คือแต่เดิมฉันมีสายเืตระกูลถังอยู่แล้วสินะแต่ของพวกนี้อย่างหุ้นบริษัทเทียนหยวนนั้นปกติก็ไม่ได้ตกมาถึงมือฉันแต่การมีอยู่ของพี่ระบบของพวกนี้เลยเป็ของฉันสินะ”ถังหลินสรุปออกมา
“ใช่แล้วละไม่ใช่แค่ของตระกูลถังหรอกของตระกูลอื่นบริษัทอื่นก็เหมือนกันไม่สิทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกนี้มีสิทธิ์เป็ของถังน้อยหมดเลยละถ้าพูดแบบตัวร้ายหน่อยเราแค่ไป่ชิงโขคชะตาและวาสนาคนอื่นมานั้นแหละแต่นั้นก็ขึ้นอยู่กับโชคของถังน้อยเองเหมือนกันว่าจะได้อะไรมาจากการเช็คอินแต่ละครั้ง”ระบบกล่าวออกมา
“นั่นสินะ”ถังหลินพรึมพรำพลางใช่หัวคิดว่าต่อจากนี้เขานั้นจะทำอะไรต่อไปดี?สุดท้ายเขาก็ยิ้มและได้คำตอบที่ใจตัวเอง้าที่สุดได้
“งั้นฉันก็ขอควบคุมทุกๆอย่างเลยแล้วกันไหนๆฉันก็สามารถ่ชิงโชคและวาสนาคนอื่นได้แล้วทั้งที”ถ้าใครมาเห็นใบหน้าของถังหลินตอนนี้ต้องบอกว่ามันดูชั่วร้ายเป็อย่างมาก!
“ฮ่าๆยอดเยี่ยมนี้แหละโฮสต์ที่พี่ระบบ้า!”ระบบก็เห็นชอบเป็อย่างยิ่งกับถังหลินเหมือนกัน
“ใช่ไหมละพี่ระบบสุดหล่อ”ถังหลินหัวเราะออกมาและยกยอระบบบไปมาแต่ความฝันของทั้งสองก็ต้องสลายไปเนื่องจากมีเสียงขึ้นมาขัดสะก่อน
“เฮ้ยเพื่อนยากหมกตัวอยู่แต่ในบ้านจนหลอนแล้วเหรอวะ”
ถังหลินกรามค้างเล็กน้อยก่อนกระแอ่มออกมาพลางเปรยตาไปมองกังหยูที่ยืนอยู่ด้านนอกเล็กน้อยส่วนคนที่เดินมองก็ส่งซิกทางสายตาประมาณว่าก็คำสั่งของนายน้อยว่าถ้าคุณชายเมิ่งกับคุณชายฉงมาไม่ต้องหยุดนิครับ?
“ฮ่าๆพอดีฉันมีความสุขเกินไปหน่อยนะว่าแต่พวกแกมาทำไรกันวะ”ถังหลินหัวเราะเล็กน้อยก่อนกล่าวถามถึงจุดประสงค์ที่ทั้งสองคนมาหาเขา
“อ้อไอ้ฉงติ่งมันจะมายืมรถเอ็งไปแข่งหน่อยอะ”เมิ่งฮ่าวกล่าวตอบแทนฉ.ติ่งที่ตอนนี้ก็ลังกระดี้กระด้ากับควันหมอกกลางทะเลสาบอยู่
“เออถังหลินทำไมฉันรู้สึกว่าบรรยากาศมันแปลกไปต่างจากตอนแรกที่พวกฉันมาเลยวะ”ฉงติ่งกล่าวถามเพราะเขารู้สึกเหมือนมีคนกำลังจับจ้องเขาอยู่ั้แ่เดินเข้ามาแล้ว
“อ่าวไม่ใช่พวกแกบอกให้ฉันจ้างรปภ.รึไงวะ”ถังหลินกล่าวตอบไป
“ฉันนึกว่านายจะจ้างพี่ลำบึกคนนี้คนเดียวสะอีก”เมิ่งฮ่าวกล่าวออกมาพลางชี้นิวไปที่กังหยู
ถังหลินโบกมือไปมาก่อนที่จะกล่าวออกมาว่า
“คนเดียวมันจะไปพออะไรวะ”ก่อนที่จะหันไปหาฉงติงและกล่าวถามว่า
“ว่าแต่แกจะยืมคันไหนวะ”
“อ้อก็รุ่น Pagani Huayra R นั้นแหละ”ฉงติงกล่าวตอบ
“เอาตัวแรงสะด้วยงั้นก็ไปกันเถอะฉันก็อยู่บ้านว่างๆไม่มีไรทำเหมือนกันไปเปิดหูเปิดตาหน่อยก็ดี”ถังหลินกล่าวออกมาก่อนที่จะลุกขึ้นยืมบิดี้เีเล็กน้อยเพราะเขานั่งมาหลายชั่วโมงแล้ว!