ระบบผู้ควบคุมสัตว์อสูร : มีเพียงข้าเท่านั้นที่มองเห็นเส้นทางวิวัฒนาการที่ถูกซ่อนเร้น

        ความฝัน

        ฝันร้ายที่แตกสลายอีกครั้ง

        เซี่ยวซิงอวี่ฝันถึงมังกรดำตัวนั้นขณะที่หมดสติ

        ดวงตาของมังกรดำราวกับหลุมดำสองหลุมบิดเบือนฟ้าดิน กลืนกินทุกสิ่ง

        เพื่อหลบหนีการตามล่าของมังกรดำเซี่ยวซิงอวี่วิ่งสุดกำลังในความมืด แต่กลับชนเข้ากับกระจกบานหนึ่ง

        เมื่อมองดูตัวเองในกระจกดวงตาของเซี่ยวซิงอวี่สั่นสะท้าน เต็มไปด้วยความตกใจและความหวาดกลัว

        เซี่ยวซิงอวี่ในกระจกมีเกล็ดมังกรสีดำงอกขึ้นบนร่างกายมีเขามังกรผุดขึ้นบนศีรษะ และมีปีกมังกรขนาดใหญ่คู่หนึ่งฉีกขาดจากหลังของเขา...

        “ไม่!”

        ตื่นจากความฝัน

        เซี่ยวซิงอวี่ลุกขึ้นนั่งอย่างกะทันหันเหงื่อเย็นเยียบปกคลุมใบหน้าที่ซีดเผือด

        “เมื่อกี้เป็นฝันเหรอ?”

        “เป็นฝันก็ดีแล้ว กลัวแทบตายอยู่แล้ว...”

        เซี่ยวซิงอวี่ถอนหายใจยาวเมื่อนึกถึงภาพในฝัน เขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหนาวสั่น

        “ที่นี่ที่ไหน?”

        เซี่ยวซิงอวี่มองไปรอบๆพบว่าตัวเองนอนอยู่ในถ้ำที่มืดสลัวแห่งหนึ่ง

        ความทรงจำก่อนหมดสติผุดขึ้นในสมอง

        “ลู่ลู่ ซาซ่า!”

        เซี่ยวซิงอวี่ตะโกน

        เงาร่างหนึ่งวูบผ่านไปเมดูซ่าปรากฏตัวข้างกายเซี่ยวซิงอวี่

        เมื่อเห็นเซี่ยวซิงอวี่ฟื้นคืนสติคิ้วที่ขมวดแน่นของเมดูซ่าก็คลายออกในที่สุด

        “เจ้านาย นายฟื้นแล้ว”

        “ซาซ่า ฉันหลับไปนานแค่ไหน?”

        เมดูซ่ายื่นนิ้วสามนิ้วออกมา

        “ฉันหลับไปสามวันงั้นเหรอ? แย่แล้ว แย่แล้ว!”

        เซี่ยวซิงอวี่เริ่มร้อนใจกลัวว่าจะไม่ทันเข้าร่วมการแข่งขันซูเปอร์โนวารอบชิงชนะเลิศ

        เดิมทีเซี่ยวซิงอวี่และไต้ลู่เดินทางจากเมืองซื่อหลิงยังเหลือเวลาอีกหกวันก่อนที่รอบชิงชนะเลิศจะเริ่มขึ้น

        การช่วยเมดูซ่าและการหนีตายจากซ่างกวนหลานใช้เวลาไปสองวัน

        แล้วเซี่ยวซิงอวี่ก็หมดสติไปอีกสามวันเมื่อคำนวณดูแล้ว เหลือเวลาเพียงวันเดียวเท่านั้นก่อนที่รอบชิงชนะเลิศจะเริ่มขึ้น

        “พรุ่งนี้ก็รอบชิงชนะเลิศของซูเปอร์โนวาแล้วฉันต้องรีบกลับเมืองซื่อหลิง!”

        เซี่ยวซิงอวี่ร้อนใจราวกับไฟลนก้นกลัวว่าจะพลาดรอบชิงชนะเลิศ

        เมื่อเซี่ยวซิงอวี่พลาดรอบชิงชนะเลิศเฉินฉี่เหนียนและคนอื่นๆ รวมถึงผู้จัดงานที่ไม่สามารถติดต่อเซี่ยวซิงอวี่ได้ก็จะหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะเกิดความสงสัย

        ต้องรู้ว่าซ่างกวนหลานจะไปชมการแข่งขันซูเปอร์โนวารอบชิงชนะเลิศทุกปี

        ถ้าเธอไม่เห็นเซี่ยวซิงอวี่ในการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศด้วยนิสัยที่ขี้สงสัยของเธออาจจะสังเกตเห็นความเชื่อมโยงระหว่างเซี่ยวซิงอวี่กับชายชุดดำก็ได้

        แม้ว่าสิ่งเหล่านี้จะเป็นเพียงการคาดเดาของเซี่ยวซิงอวี่และอาจจะไม่เกิดขึ้นจริง

        แต่เพื่อป้องกันความเสี่ยงนี้การกลับไปเมืองซื่อหลิงให้ทันเวลาเท่านั้นคือหนทางที่ดีที่สุด

        เซี่ยวซิงอวี่ลุกขึ้นจากพื้นและจับมือเมดูซ่า

        “ซาซ่า เธอรีบแปลงร่างเป็นงูยักษ์พาฉันข้ามทะเลกลับเมืองซื่อหลิงเดี๋ยวนี้!”

        “เจ้านาย ฉันรู้ว่านายรีบร้อนแต่นายใจเย็นๆ ก่อนนะ”

        “จะให้ฉันไม่รีบร้อนได้ยังไงถ้าฉันกลับไปไม่ทัน...”

        ขณะนั้น ไต้ลู่กลับมาที่ถ้ำ

        ในมือของเธอถือถุงหนังที่เย็บจากหนังสัตว์

        ในถุงหนังไม่ได้บรรจุเหล้าแต่มันคือนมสัตว์อสูร

        “นายฟื้นแล้ว? ดีจังเลย~”

        เมื่อไต้ลู่เห็นเซี่ยวซิงอวี่ตื่นขึ้นใบหน้าที่เคยขมวดคิ้วด้วยความกังวลก็ปรากฏรอยยิ้ม ดวงตาของเธอก็แดงเล็กน้อย

        “ลู่ลู่ เธอถืออะไรมาน่ะ?”

        เซี่ยวซิงอวี่ถูกถุงหนังในมือไต้ลู่ดึงดูดอย่างมาก

        ไต้ลู่เปิดถุงหนังกลิ่นหอมแรงที่ผสมกลิ่นคาวของนมสัตว์อสูรก็ลอยออกมาจากปากถุง

        “นี่คือนมของจักรพรรดิพยัคฆ์จันทราเงิน”

        “นมของสัตว์อสูร...นมสัตว์อสูรงั้นเหรอ?”

        ไต้ลู่ยื่นถุงหนังไปตรงหน้าเซี่ยวซิงอวี่

        “ดื่มให้หมดเลยนะ”

        เซี่ยวซิงอวี่รีบส่ายหน้า

        “ไม่ๆๆ ฉันเป็นมนุษย์นะ ฉันดื่มแค่ชานมนมสัตว์อสูรมันคาวเกินไป ฉันดื่มไม่ไหว”

        เมดูซ่ากอดอก พิงกับผนังถ้ำอย่างเซ็กซี่แล้วหัวเราะเยาะเย้ย

        “เจ้านายนายรู้ไหมว่าสามวันที่นายหมดสตินั้น นายรอดมาได้ด้วยนมสัตว์อสูรนี่แหละ?”

        เซี่ยวซิงอวี่ขมวดคิ้ว“ซาซ่า เธอหมายความว่า...”

        “หลังจากที่นายหมดสติ ร่างกายอ่อนแอมากแค่ดื่มน้ำเปล่าก็ไม่สามารถรักษาสภาพชีวิตไว้ได้เลย”

        “นายต้องดื่มนมสัตว์อสูรเท่านั้นเพื่อเพิ่มภูมิต้านทานของนาย จะทำให้นายมีชีวิตรอด”

        “ถ้าไม่ใช่เพราะจิ้งจอกออกไปล่าสัตว์อสูรที่กำลังให้นมลูกทุกวันนายจะเอาที่ไหนมาดื่ม?”

        เซี่ยวซิงอวี่ตกใจเล็กน้อยแล้วสัมผัสถึงการเปลี่ยนแปลงของร่างกายตัวเองอย่างละเอียด

        ก่อนหมดสติเซี่ยวซิงอวี่กระดูกหักกว่าสิบแห่งทั่วร่างกาย

        เพราะผลข้างเคียงจากการดื่มโอสถวิญญาณมังกรอวัยวะภายในของเขาก็ได้รับความเสียหายจากการกัดเซาะ

        ในตอนนี้เซี่ยวซิงอวี่ดูเหมือนจะอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ พลังงานเต็มเปี่ยมไม่ว่าจะเป็นอาการบาดเจ็บภายในหรือภายนอก ก็ดีขึ้นกว่าเจ็ดในสิบส่วนแล้ว

        โชคดีที่สามวันนี้ไต้ลู่คอยป้อนนมสัตว์อสูรให้เซี่ยวซิงอวี่ดื่มทุกวันทำให้เซี่ยวซิงอวี่ฟื้นตัวได้เกือบทั้งหมดในเวลาอันสั้น

        “ที่แท้นมสัตว์อสูรก็มีสรรพคุณแบบนี้!แต่รสชาติมันแย่จริงๆ นะ~”

        ตอนที่หมดสติไต้ลู่ป้อนนมสัตว์อสูรให้เซี่ยวซิงอวี่ดื่ม เซี่ยวซิงอวี่ไม่รู้ตัวเลยและกลืนลงไปโดยสัญชาตญาณ

        ตอนนี้เซี่ยวซิงอวี่ฟื้นคืนสติแล้วประสาทสัมผัสกลับมาเป็นปกติ กลิ่นคาวของนมสัตว์อสูรทำให้เขารับไม่ได้

        “ลู่ลู่ ฉันไม่ดื่มไม่ได้เหรอ?”

        “นายยังฟื้นตัวไม่เต็มที่ ต้องดื่ม!”

        ไต้ลู่เท้าเอวสั่งการอย่างหนักแน่นราวกับภรรยาที่สั่งสามี

        เมดูซ่าข้างๆ บ่นพึมพำในใจ“ยัยจิ้งจอกนี่ดูเหมือนจะเป็นแม่บ้านแล้วนะ จิ๊จิ๊~”

        เซี่ยวซิงอวี่ไม่อยากปฏิเสธความปรารถนาดีของไต้ลู่เพราะนมสัตว์อสูรทุกหยดนั้น ไต้ลู่ต้องออกไปล่าสัตว์อสูรมาด้วยความยากลำบาก

        อึกๆๆ~

        เซี่ยวซิงอวี่บีบจมูก หลับตาแล้วดื่มนมสัตว์อสูรหมดในอึกเดียว

        รสชาติของนมสัตว์อสูรแย่มากแต่ผลลัพธ์ก็เห็นผลทันตา

        หลังจากดื่มนมสัตว์อสูรแล้วเซี่ยวซิงอวี่รู้สึกอบอุ่นทั่วร่างกาย เหมือนมีพลังที่ไม่สิ้นสุดสะสมอยู่ในตัว

        เซี่ยวซิงอวี่เดินออกจากถ้ำ

        นี่คือเกาะที่ไม่ใหญ่มาก

        เกาะตั้งอยู่ใจกลางช่องแคบสัตว์อสูรและมีเกาะเล็กๆ กระจัดกระจายอยู่รอบๆ รวมถึงแนวปะการังขนาดใหญ่ที่โผล่พ้นน้ำทะเล

        เกาะเล็กๆและแนวปะการังเหล่านี้คือถิ่นอาศัยของสัตว์อสูรเลี้ยงลูกด้วยนม

        โชคดีที่มีไต้ลู่และเมดูซ่าสัตว์อสูรระดับเทพอสูรสองตัวคอยปกป้องเซี่ยวซิงอวี่อยู่ข้างกาย

        ถ้าไม่มีพวกเธอเซี่ยวซิงอวี่คงกลายเป็นอาหารของสัตว์อสูรไปแล้ว

        “ซาซ่า ด้วยความเร็วของเธอเราจะกลับไปถึงชายฝั่งของหลงกั๋วได้ภายในกี่ชั่วโมง?”

        “ครึ่งวันก็พอแล้ว”

        ร่างจริงของเมดูซ่าคือเมดูซ่าอสรพิษปีศาจพิบัติสวรรค์เป็นสิ่งมีชีวิตที่ว่ายน้ำเร็วที่สุดในน้ำ

        มีเมดูซ่าอยู่ด้วยเซี่ยวซิงอวี่ไม่ต้องกังวลว่าจะพลาดการแข่งขันซูเปอร์โนวารอบชิงชนะเลิศ

        “เริ่มหิวแล้วสิ”

        นมสัตว์อสูรเป็นแค่เครื่องดื่มเรียกน้ำย่อยหลังจากดื่มนมสัตว์อสูรแล้ว เซี่ยวซิงอวี่กลับรู้สึกหิวมากกว่าเดิม

        “ลู่ลู่ ซาซ่า พวกเธอออกไปล่าสัตว์ได้ไหม?ฉันอยากกินเนื้อสัตว์อสูรย่าง”

        ไต้ลู่และเมดูซ่าไม่พูดอะไรกระโดดลงทะเลพร้อมกัน

        เซี่ยวซิงอวี่รับผิดชอบการก่อไฟในถ้ำส่วนผู้รับใช้สาวสวยทั้งสองก็ลงทะเลไปล่าสัตว์

        บ้านของคนอื่นส่วนใหญ่เป็นชายออกนอกบ้านหญิงในบ้าน แต่บ้านของเซี่ยวก็ตรงกันข้าม

        ตามเนื้อเรื่องนี้เซี่ยวซิงอวี่อยู่บ้านเลี้ยงลูก เป็นพ่อบ้านก็ไม่แปลก

        ในขณะที่ไต้ลู่และเมดูซ่าลงทะเลไปล่าสัตว์เซี่ยวซิงอวี่อยู่คนเดียวในถ้ำ นั่งข้างกองไฟ และเปิดคลังระบบ

        เซี่ยวซิงอวี่ดึงไข่มังกรฟองนั้นออกมาจากคลังระบบ

        แสงสว่างวาบไปมาไข่ฟองหนึ่งปรากฏในอ้อมแขนของเซี่ยวซิงอวี่ มันหนักอึ้ง

        เปลือกไข่ของไข่ฟองนี้เป็นสีน้ำเงินทองมีลวดลายซับซ้อนมากมาย และเปล่งพลังมังกรอ่อนๆ

        แม้จะมองผ่านเปลือกไข่เซี่ยวซิงอวี่ก็ยังสัมผัสได้ถึงสิ่งมีชีวิตเล็กๆ ที่กำลังเติบโตอยู่ภายใน

        ส่วนไข่มังกรฟองนี้จะฟักออกมาเป็นมังกรชนิดใดก็ยังคงเป็นปริศนา