เกิดใหม่ในยุคที่ไม่มีใครรู้ว่า KFC คืออะไร

⭐ บทที่ 44: เงื่อนงำใต้ครัวหลวง

ควันขาวบาง ๆ ลอยขึ้นจากเตาใหญ่ในครัวหลวง
กลิ่นสมุนไพรอุ่นปนไขมันสัตว์จาง ๆ คลุ้งไปทั่วอากาศ

สำหรับคนในวัง—
นี่คือเช้าอันแสนปกติ

แต่สำหรับซูอิน…
นี่คือ “จุดเริ่มต้นของคดีใหม่”

1) สิ่งที่ไม่ควรอยู่ในครัวหลวง

ซูอินยืนอยู่หลังม่านไม้
สายตามองหม้อทองแดงใบใหญ่ที่กำลังเดือดปุด ๆ

นางกำนัลสองคนกำลังคนซุป
ท่าทางปกติ
แต่จังหวะมือของหนึ่งในนั้น… ผิด

“ช้ากว่าปกติ”
ซูอินพึมพำในใจ

เธอไม่ใช่แม่ครัว
แต่ในโลกเดิม—เธอเคยทำอาหารในครัวร้านใหญ่
เธอรู้ดีว่าการคนซุปที่ “ต้องใช้สมาธิ”
กับการคนซุปที่ “กลัวถูกจับได้”
ต่างกันอย่างไร

“ซูอิน”

เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นด้านหลัง
ใกล้จนลมหายใจอุ่นแตะต้นคอ

องค์ชายฉีอวิ้น

“ท่านก็รู้สึกใช่ไหมเพคะ”
เธอไม่หันไปมอง

องค์ชายพยักหน้าเบา ๆ
แม้เธอจะไม่เห็น

“มีบางอย่างในครัวนี้…
ไม่ใช่ของวัง”

2) ครัวหลวง = จุดตายที่ไม่มีใครระวัง

ครัวหลวงคือหัวใจของวัง
อาหารจากที่นี่…
เข้าสู่ร่างกายจักรพรรดิ สนม องค์ชาย แม่ทัพ

หากมีพิษ—
ไม่จำเป็นต้องเป็นพิษร้ายแรง

แค่ ช้า
แค่ สะสม
แค่ ทำให้ลมปราณปั่นป่วนทีละนิด

ก็เพียงพอจะฆ่าคนสำคัญได้

“ข้าขอเข้าไปดูใกล้ ๆ ได้ไหมเพคะ”
ซูอินกระซิบ

องค์ชายไม่ตอบทันที
แต่ยื่นแขนออกมาขวางเบา ๆ

“ถ้าเข้าไป…
เจ้าอาจกลายเป็นเป้า”

ซูอินเงยหน้ามอง
ระยะห่างใกล้จนเห็นเงาตัวเองในดวงตาเขา

“ถ้าไม่เข้าไป
คนอื่นจะตายแทน”

ความเงียบแผ่คลุมระหว่างทั้งคู่

สุดท้าย…
องค์ชายถอนหายใจเบา ๆ

“อยู่หลังข้า
ห้ามเดินนำ”

ซูอินยิ้มมุมปาก
“เพคะ…ท่านแม่ทัพ”

3) กลิ่นที่ไม่ควรมี

ภายในครัวหลวงร้อนอบอ้าว
เสียงมีด เสียงน้ำ เสียงเตา
ดังสม่ำเสมอราวกลไก

ซูอินก้มลง
ใช้นิ้วแตะหยดน้ำซุปเล็กน้อย
แล้วดม

ทันที—

กล้ามเนื้อไหล่เธอแข็งเกร็ง

“นี่ไม่ใช่แค่สมุนไพรจีน…”
เธอพึมพำ

องค์ชายชะงัก
“อะไร?”

ซูอินหันไป
เสียงต่ำลง

“มันคือ ‘สารกระตุ้นการไหลของลมปราณ’
แบบที่ใช้ในยาขั้นสูง
แต่…”

เธอหยุด
กลืนน้ำลาย

“ถ้าใช้ผิดสัดส่วน
หรือใช้กับคนที่ฝึกกำลังภายในไม่ถึงขั้น—
จะทำให้ลมปราณแตกภายในสามถึงเจ็ดวัน”

องค์ชายกำมือแน่น

“ใครคือเป้าหมาย”

ซูอินส่ายหน้า
“ไม่รู้…
แต่คนที่กินอาหารจากครัวนี้
มีสิทธิ์เป็นทุกคน”

4) เงาในหม้อทองแดง

ขณะทั้งสองกำลังตรวจหม้อ
ฝาหม้อใบหนึ่ง—
ขยับ

แกร๊ก…

ไม่ใช่เพราะเดือด
แต่เพราะ มีมือเปิด

เงาดำสะท้อนบนผิวทองแดง
สูง ผอม
ไม่ใช่นางกำนัล

องค์ชายฉีอวิ้นชักดาบทันที

“ออกมา”

เงานั้นหัวเราะเบา ๆ
เสียงเหมือนโลหะเสียดกัน

“องค์ชายช่างไวต่อกลิ่นพิษ
สมกับเลือดผู้พิทักษ์สวรรค์”

ซูอินสะดุ้ง
ชื่อเรียกนั้น—
ไม่ควรมีใครรู้

เงาดำกระโดดถอย
พุ่งขึ้นขื่อครัว

“หยุด!”
องค์ชายพุ่งตาม

5) ฉากไล่ล่า: แมวกับหนูในครัวหลวง

เงาดำเคลื่อนที่เร็วผิดมนุษย์
เหยียบหม้อ เหยียบคาน
ไม่ทิ้งรอย

องค์ชายไล่ตาม
ดาบสะท้อนแสงไฟ

ซูอินวิ่งตามหลัง
แม้หัวใจเต้นแรง
แต่สายตาไม่ละจากเป้าหมาย

“ระวังซ้าย!”
เธอตะโกน

ฉัวะ!

ดาบปะทะมีดบิน
ประกายไฟแตกกระจาย

เงาดำหัวเราะ
“สตรีจากโลกอื่น…
เจ้าก็ยังตาไวเหมือนเดิม”

คำว่า “เดิม”
ทำให้ซูอินใจหล่นวูบ

เธอรู้จักมัน?

6) Fall-and-Catch Scene (อีกครั้ง…ที่ไม่ตั้งใจ)

พื้นครัวลื่นจากน้ำซุปที่หก
ซูอินสะดุด

โลกเอียง—

แขนแข็งแรงคว้าเอวเธอไว้ทันเวลา
แรงดึงทำให้ร่างเธอชนอกเขา

ลมหายใจปะทะกัน
ใกล้จนได้ยินเสียงหัวใจ

“เจ้าเป็นอะไรไหม”
องค์ชายถามเร็ว

ซูอินส่ายหน้า
แต่หน้าแดงร้อน

“ไม่เป็นเพคะ…”

เงาดำมองภาพนั้น
หัวเราะเยาะ

“ยังมีเวลาฟินกันอีกหรือ
ก่อนจะตายทั้งคู่”

7) คำพูดที่เปิดแผลเก่า

เงาดำขว้างผงบางอย่างลงหม้อ
น้ำซุปเปลี่ยนสีทันที

“สูตรนี้…”
ซูอินตาโต
“เป็นสูตรจากโลกข้า!”

องค์ชายหันขวับ

“เจ้ารู้ได้อย่างไร!?”

เงาดำตอบแทน
เสียงเย็น

“เพราะข้าก็เคยอยู่ที่นั่น”

ความเงียบถล่มลงมา
หนักกว่าดาบ

“เจ้าไม่ใช่คนเดียวที่หลงทางข้ามภพ
ซูอิน”

8) การตัดสินใจในเสี้ยววินาที

องค์ชายพุ่งเข้าใส่
ดาบฟาดตรง

เงาดำรับด้วยแขน
โลหะกระทบโลหะ—
ไม่ใช่เนื้อคน

“ร่างเสริม!”
องค์ชายกัดฟัน

เงาดำถอย
เสียงหัวเราะแผ่วลง

“บอกองค์ชายของเจ้าไว้
เกมนี้เพิ่งเริ่ม”

มันกระโดดออกหน้าต่าง
หายไปในหมอกเช้า

9) หลังควันจาง—เหลือเพียงคำถาม

ครัวหลวงเงียบงัน
หม้อซุปถูกปิดผนึก
ทหารล้อมพื้นที่

ซูอินยืนตัวสั่น
ไม่ใช่เพราะกลัว
แต่เพราะคำพูดนั้น

“ไม่ใช่คนเดียวที่ข้ามภพ…”

องค์ชายวางมือบนไหล่เธอ
มั่นคง

“ข้าจะปกป้องเจ้า
ไม่ว่าศัตรูจะมาจากภพใด”

ซูอินเงยหน้า
หัวใจเต้นแรงผิดปกติ

“ถ้าเขารู้สูตรจากโลกข้า
เขาอาจรู้มากกว่านั้น…”

องค์ชายพยักหน้า
สายตาเข้มขึ้น

“และนั่นคือเหตุผล
ที่คดีนี้…
จะไม่จบแค่ครัวหลวง”

10) Cliffhanger: เงื่อนงำใหม่

ขณะทั้งคู่กำลังจะออกจากครัว
ทหารคนหนึ่งวิ่งมา
ถือผ้าขาวห่อบางอย่าง

“องค์ชาย
พบสิ่งนี้ใต้เตา”

ผ้าถูกเปิดออก

ภายในคือ สัญลักษณ์รูปดาวเจ็ดแฉก
แต่มีรอยขีดทับหนึ่งเส้น

ซูอินหายใจติดขัด

“ผนึกที่ถูกแก้…”

องค์ชายกำดาบแน่น

“ศัตรูเริ่มขยับเร็วขึ้นแล้ว”

นอกครัว
เสียงระฆังเตือนภัยดังขึ้นอีกครั้ง

และคราวนี้—
มันไม่ใช่การเตือนธรรมดา

แต่คือการประกาศสงครามเงียบ
ที่เริ่มจาก อาหารหนึ่งหม้อ

— จบบทที่ 44: เงื่อนงำใต้ครัวหลวง —