เมื่อเห็นเป้าหมายในครั้งนี้อย่างชัดเจนแม้แต่ผู้ฝึกยุทธ์ระดับสามอย่างซินซวงและจางสิงก็ยังอดกลั้นลมหายใจไม่ได้
แม้จะรู้อยู่ก่อนแล้วว่าจะมาล่าอะไรแต่พอได้เห็นด้วยตาตัวเองจริงๆ มันกลับเป็คนละเื่กันเลย
การที่ผู้ฝึกยุทธ์ระดับสามคิดจะล่าจ้าวอสูรระดับต่ำนั้นถือเป็ความเสี่ยงที่สูงมากอยู่แล้วยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่ามันคือสัตว์อสูรประเภทหมาป่าที่ขึ้นชื่อเื่ความกระหายเื
เมื่อไม่มีอาจารย์จากมหาวิทยาลัยคอยคุ้มกันอยู่เื้ัทั้งสองคนมองดูราชันหมาป่ากระดูกเหล็กที่นอนหมอบเลียแผลอยู่บนพื้นแล้วก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหม่าขึ้นมา
ข่าวดีเพียงอย่างเดียวคือาแของมันฉกรรจ์มากจริงๆ
รอยแผลยาวเกือบสองเมตรฉีกกระชากจนเกือบถึงช่องท้องแม้จะไม่เห็นอวัยวะภายใน แต่เืก็ยังคงไหลซึมออกมาไม่หยุด
ไม่ยากจะจินตนาการได้เลยว่าการโจมตีในครั้งนั้นหมายเอาชีวิตเ้าตัวนี้อย่างแน่นอนเพียงแต่พลังชีวิตของราชันหมาป่ากระดูกเหล็กแข็งแกร่งเกินไปแม้จะได้รับาเ็สาหัสขนาดนั้น มันกลับยังรอดชีวิตมาได้
ทว่าถึงจะรอดมาได้อย่างหวุดหวิดพลังรบของมันก็ลดฮวบลงไปมาก
าแที่ลึกและยาวบริเวณหน้าท้องทำให้มันแทบจะขยับร่างกายในท่วงท่าที่รุนแรงไม่ได้เลย
ทุกครั้งที่มันเลียแผลความเ็ปจะรุมเร้าจนมันต้องส่งเสียงครางแ่ออกมา
ทั้งสามคนเฝ้ามองอยู่อย่างเงียบๆไม่มีใครบุ่มบ่ามลงมือ
จนกระทั่งผ่านไปสองนาทีเมื่อแน่ใจว่าสภาวะที่อ่อนแอของฝ่ายตรงข้ามไม่ใช่การเสแสร้งซินซวงจึงแตะไหล่จางสิงเบาๆ พร้อมกับส่งสัญญาณมือให้เริ่มลงมือได้
การจะรอต่อไปเรื่อยๆไม่ใช่ทางออก เพราะทีมอื่นอาจจะตามหาจนเจอที่นี่เมื่อไหร่ก็ได้
อีกทั้งในเมื่อหาเจอแล้วและมันก็าเ็หนักจริงๆแม้ว่าการ ‘ข้ามระดับ’ ไปท้าทายจ้าวอสูรอาจทำให้พวกเขาต้องตายอยู่ที่นี่ทั้งหมดแต่ซินซวงก็ตัดสินใจที่จะขอลองวัดดวงดูสักตั้ง
“โฮก!”
ราชันหมาป่ากระดูกเหล็กดูเหมือนจะรับรู้อะไรบางอย่างมันเงยหน้าขึ้นฉับพลันแล้วขู่คำรามต่ำไปยังทิศทางปากถ้ำดวงตาหมาป่าสีเขียวมรกตจ้องเขม็งมาที่พวกเขา
ท่าทางแบบนี้ดูเหมือนจะเป็การเตือนไม่ให้พวกเจียงจืออวี๋เข้ามาวุ่นวายกับมัน
แต่ในสายตาของทั้งสามคนมันคือท่าทีของสัตว์ที่กำลังฝืนทำเป็เก่งเท่านั้น
หากมันยังมีเรี่ยวแรงเหลืออยู่จริงสิ่งมีชีวิตระดับจ้าวอสูรตัวนี้คงพุ่งเข้ามาฉีกพวกเขากินเป็อาหารไปนานแล้วจะแค่ขู่คำรามเตือนเฉยๆ ได้ยังไง?
ทว่าในเมื่อถูกพบตัวแล้วก็ไม่มีความจำเป็ต้องซ่อนรอยเท้าอีกต่อไป
“รีบเผด็จศึก ลงมือ!”
สิ้นเสียงของซินซวงจางสิงก็ถีบเท้าพุ่งทะยานออกไปทันที
ค่าพลังเืของผู้ฝึกยุทธ์ระดับสามะเิออกมาเต็มพิกัดความเร็วที่ใช้นั้นมากเสียจนไป๋ฉางเซิงที่อยู่ในถุงกักิญญารู้สึกว่าสายตาแทบจะตามไม่ทัน
หอกโลหะผสมในมือถูกเงื้อขึ้นสูงเมื่อพุ่งเข้าไปในระยะสิบเมตรรอบตัวราชันหมาป่ากระดูกเหล็กเขาก็เหวี่ยงฟาดลงมาอย่างแรงจนเกิดเสียงแหวกอากาศ มุ่งเป้าไปยัง่ลำคอของมัน
พูดได้เลยว่าทั้งความเร็วและพละกำลังระดับนี้หากเป็ไป๋ฉางเซิงที่ต้องรับการโจมตีนี้ เขาคงไม่มีทางรอดชัวร์
แต่สิ่งที่จางสิงเผชิญอยู่ตอนนี้คือสัตว์อสูรระดับจ้าวอสูร
ต่อให้าเ็หนักมันก็ยังเป็จ้าวอสูร
ราชันหมาป่ากระดูกเหล็กยันกายมหึมาขึ้นมองดูหอกโลหะผสมที่ฟาดฟันลงมามันเพียงแค่ตวัดกรงเล็บออกไปปะทะจนเกิดประกายไฟและเสียงโลหะกระแทกกันดังกังวาน
“เคร้ง!”
ร่างของจางสิงกระเด็นถอยหลังไปกว่าสิบเมตรเขารู้สึกชาที่ง่ามมือ และตัวอาวุธก็สั่นะเืไม่หยุด
หากเป็สถานการณ์ที่สู้กับสัตว์อสูรทั่วไปแล้วเจอแบบนี้เขาคงหันหลังหนีโดยไม่ลังเล
แต่ตอนนี้เขากลับมีสีหน้ายินดี
“ซวงซวง แรงของมันเหลือแค่แม่ทัพอสูรระดับต้นเท่านั้น!”
สิ้นเสียงของจางสิงไป๋ฉางเซิงถึงเพิ่งสังเกตเห็นว่าซินซวงที่เคยอยู่ข้างเจียงจืออวี๋หายตัวไปั้แ่เมื่อไหร่ไม่รู้
วินาทีต่อมาแสงเย็นเยียบวาบผ่านข้างกายของราชันหมาป่ากระดูกเหล็ก ทิ้งรอยเืไว้เป็ทาง
การโจมตีที่คาดไม่ถึงทำให้ราชันหมาป่ากระดูกเหล็กอดไม่ได้ที่จะโหยหวนด้วยความเ็ปมันตวัดกรงเล็บไปด้านข้างหวังจะโจมตีกลับ แต่สิ่งที่คว้าได้มีเพียงความว่างเปล่า
ซินซวงลงมือสำเร็จเพียงครั้งเดียวก็ถอยฉากออกมาทันทีไม่เปิดโอกาสให้ราชันหมาป่ากระดูกเหล็กได้โต้กลับ
ทั้งจางสิงและซินซวงต่างรู้ดีว่าราชันหมาป่ากระดูกเหล็กยังคงเป็จ้าวอสูรต่อให้มันาเ็หนักก็ห้ามไปยืนปะทะตรงๆ กับมันเด็ดขาด
การใช้กลยุทธ์ตอดแล้วถอยเพื่อบั่นทอนกำลังและทำให้แผลของมันฉีกขาดมากขึ้นเรื่อยๆ คือวิธีที่ถูกต้องที่สุด
จางสิงที่เพิ่งถูกปัดกระเด็นพุ่งกลับเข้าไปอีกครั้งหอกโลหะผสมในมือฟาดฟันออกไปอีกรอบ
คนที่พุ่งไปพร้อมกับเขาก็คือซินซวงที่ถือมีดสั้นคู่ในมือ
คนหนึ่งเข้าปะทะตรงๆเพื่อดึงความสนใจ อีกคนคอยหาจังหวะลอบโจมตีเพื่อซ้ำแผลเดิมการประสานงานของทั้งคู่ยอดเยี่ยมมากจนดูแล้วเพลินตา
การโจมตีต่อเนื่องสามระลอกเข้าเป้าทั้งหมดแผลเดิมของราชันหมาป่ากระดูกเหล็กที่เกือบจะสมานตัวได้แล้วกลับถูกฉีกกระชากออกอีกครั้งความเ็ปรุนแรงทำให้ดวงตาสีเขียวมรกตของมันเริ่มมีสีแดงก่ำพาดผ่าน
การโจมตีระลอกใหม่เริ่มขึ้นอีกครั้งจางสิงพุ่งนำหน้า ซินซวงตามติดแต่คราวนี้แววตาของราชันหมาป่ากระดูกเหล็กกลับเต็มไปด้วยความเหี้ยมเกรียม
เมื่อเห็นทั้งสองคนเข้ามาใกล้มันกลับละทิ้งการป้องกันจากการโจมตีของจางสิงหัวหมาป่าขนาดใหญ่สะบัดหันไปทางซินซวงฉับพลัน ั์ตาแดงฉานยิ่งกว่าเดิมก่อนที่ร่างมหึมาของมันจะหายวับไปจากจุดเดิม
ซินซวงใจหายวาบั้แ่ตอนที่มันหันมามองเธอเธอตระหนักได้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติและพยายามจะถอยหลังกลับแต่ความเร็วของเธอจะไปสู้ระดับจ้าวอสูรได้อย่างไร?
ต่อให้าเ็สาหัสจนเคลื่อนไหวติดขัดแต่ความเร็วของมันก็ยังพุ่งสูงถึงขีดสุดระยะทางกว่าสิบเมตรถูกรวบยอดเพียงแค่ชั่วพริบตา
คมเขี้ยวสีเือ้ากว้างราวกับว่าในวินาทีถัดไปมันจะฉีกร่างซินซวงให้เป็ชิ้นๆ
ที่แย่กว่านั้นคือซินซวงกำลังะโตัวลอยอยู่กลางอากาศเธอไม่สามารถหาที่ยึดเกาะเพื่อเปลี่ยนทิศทางหลบหนีได้เลย!
ในสภาพแบบนี้หากไม่มีปาฏิหาริย์เกิดขึ้น สิ่งเดียวที่รอเธออยู่คือความตาย
“ซวงซวง!”
จางสิงคิดจะเข้าไปขวางแต่ก็ไม่ทันเสียแล้วเขาได้แต่พุ่งตามไปสุดแรงหวังจะขัดขวางการโจมตีของราชันหมาป่าก่อนที่มันจะถึงตัวซินซวง
แต่ความเร็วของเขาไม่มีทางเทียบเท่าหมาป่าตัวนี้ได้เลย
เมื่อเห็นการโจมตีใกล้เข้ามาซินซวงก็ได้แต่ยอมรับชะตากรรมเธอไขว้มีดสั้นบังหน้าไว้หวังจะต้านทานแรงกัดจากจ้าวอสูร
ชุดป้องกันบนตัวจะทนแรงโจมตีของระดับจ้าวอสูรได้ไหมเธอไม่รู้แต่ตอนนี้เธอทำได้ดีที่สุดเท่านี้
ทว่าในวินาทีต่อมาหอกยาวเล่มหนึ่งกลับพุ่งแหวกอากาศมาจากระยะไกลด้วยความเร็วสูง
“รุ่นพี่ซิน!”
เสียงของเจียงจืออวี๋ดังขึ้นกะทันหันซินซวงมองดูหอกที่พุ่งตรงมาหาตัวเอง เธอขยับตำแหน่งมีดสั้นตามสัญชาตญาณทันที
“เคร้ง!”
เสียงโลหะปะทะกันดังสนั่น
ซินซวงถูกแรงปะทะจากหอกเล่มนั้นกระแทกจนร่างไถลเบี่ยงออกไปด้านข้างหลายเมตร
ส่วนตำแหน่งที่เธอเคยอยู่เมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยหอกโลหะผสมไปเสียแล้ว
จากนั้นก็ตามมาด้วยเสียง‘กร๊อบ’ หอกโลหะผสมที่ควรจะแข็งแกร่งทนทานกลับถูกราชันหมาป่ากระดูกเหล็กงับจนหักเป็ชิ้นๆอย่างง่ายดาย
หลังจากรอดพ้นจากการโจมตีของราชันหมาป่ามาได้อย่างหวุดหวิดทันทีที่เท้าแตะพื้น ซินซวงถึงเพิ่งได้สติความรู้สึกสยองพองขนยามนึกย้อนกลับไปทำให้เหงื่อเย็นๆ ผุดพรายทั่วแผ่นหลังหัวใจเต้นระรัวราวกับตีกลอง
ขนาดหอกโลหะผสมยังหักสะบั้นคาปากมันได้ง่ายๆขนาดนั้น
ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าเธอโดนกัดเข้าไปจริงๆชีวิตของเธอคงจบลงที่นี่ตลอดกาล!