นักบินยอดรัก ภาค 1 & ภาค 2 & ภาค 3

​​หลังคาที่ทรุดโทรมจากพายุโหมกระหน่ำเมืองเมื่อเดือนก่อนที่ผ่านมา หลังคาไม่สามารถรับน้ำหนักของคนทั้งสองได้ เสียงหลังคากำลังถล่ม ” โครม.......โครมมมม”  เสียงกรีดร้องของหญิงสาวที่กอดร่างสูงแน่น ร่างของทั้งคู่ร่วงลงบนเตียงนอน หลังคาพังถล่มลงมา  เตียงหัก ครบชุดในเวลาเดียวกัน  วินนี่กอดรัดร่างของเธอไว้แน่นมาก หลังจากพบว่าทั้งสองนอนบนพื้นเศษกระเบื้อง เศษไม้เต็มร่างทั้งคู่   “ให้ตายเถอะ นิทตี้  ถ้าไม่มีเตียงนอน คุณกับผมจะเป็นยังงัย คืนนี้เราอดสนุกแน่ๆ“  สีหน้าของนักบินเต็มไปด้วยความโมโห ชายหนุ่มที่เหลือรีบวิ่งเข้ามาช่วยพยุงร่างของนิทตี้ แต่วินนี่อุ้มร่างของเธอขึ้น เขาก้มมองดูเรียวแขนของเธอ มีบาดเจ็บแผลถลอกหลายแห่ง ผู้กองเดฟ กับพี่ชาย พากันหัวเราะในความซนของนิทตี้ วินนี่รู้สึกสงสารเธอ อารมณ์ของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย  “ ผมขอแนะนำ ว่าที่ภรรยาของผมให้พี่อนุช นี่คือตัวจริง นิสัยจริงๆของเธอคนนี้ครับ” นิทตี้ก้มหน้าลงไม่กล้าสู้หน้าพี่ชายคนโต

ภาวนารับหน้าที่ปฐมพยาบาลทำแผลให้นิทตี้  นักบินหนุ่มยืนคุมการพยาบาลด้วยตัวเอง

ผู้กองเดฟส่งยา ผ้าพันแผลให้ภาวนา น้ำเสียงดุถามขึ้น “บอกมาเร็ๆว คุณขึ้นไปทำอะไรบนนั้น อย่าผมบอกนะว่าคุณไปช่วยลูกแมว หรือ ลูกนก “  นิทตี้ก้มหน้ามองบาดแผลที่ขาและต้นแขน  “ลูกแมวน้อย ติดอยู่ในตาข่าย ฉันเอาพวกมันออกมาแค่นั้นค่ะ “ วินนี่ทรุดตัวลงนั่งข้างๆเธอ  นิ้วมือทายาที่ขา ข้อเท้าให้เธอ “ผมบอกแล้ว ใช่ไหม อย่าทำอะไรให้ตัวเองเดือดร้อน ตอนนี้ เตียงก็หัก หลังคาก็พัง “ มือของอรวินแตะที่บ่าน้องชาย ห้ามน้องชาย “วินนี่ ไม่..อย่าไปดุเธอ หลังคาซ่อมใหม่ได้ เตียงนอนพี่จะรับผิดชอบเอง พวกเราไปกินอาหารค่ำกันเถอะ  วันนี้มีการแสดงโชว์ของสาวรัสเซีย หาดูได้ยากมากๆ ” ร่างสูงลุกขึ้น  “คุณเดินไหวหรือเปล่า “  วินนี่สอดมือช้อนอุ้มร่าง เธอขึ้นจากเตียงนอน นิทตี้ซบหน้าลงที่หัวไหล่ ไม่กล้าพูดอะไร นักบินหนุ่มกระซิบเบาๆ  “ตัวหนักขึ้นรู้ไหม ลดน้ำหนักได้แล้ว ผมอุ้มไม่ไหวเมื่อไร ผมจะควงสาวรัสเซียให้ดู ” ผู้กองเดฟเดินข้างๆนักบินหนุ่ม สะกิดเพื่อนรักแล้วกอดคอ “ควงเผื่อฉันสักคนนะ“ ภาวนาหยิกแขนของผู้กองทันที  เดฟสะดุ้งโหยงๆ “ ภาวนา ผมพูดเล่นครับ ตอนนี้คุณยังไม่อ้วนซะหน่อย ฮ่าๆๆๆ”

วินนี่ย้ายหัองพักใหม่ห่างจากที่พักเดิมไม่ไกลมา  ร่างงามยังอยู่ในอ้อมแขนของนักบินหนุ่ม 

“คุณท้องหรือเปล่า นิทตี้ “ วินนี่อุ้มร่างเธอมาส่งที่ห้องพักใกล้ลำธารน้ำสายเล็กๆ “ ฉันไม่ได้ท้องค่ะ กินยาคุมทุกวัน สงสัยตัวบวมเท่านั้น “ เธอโอบคอ ซบหน้าบนไหล่ของชายหนุ่ม “ ไม่ต้องมาซบผม  ผมยังไม่หายโกรธคุณ “ วินนี่เอียงคอไม่ให้เธอโอบ นิทตี้หน้าหง้อยทำอะไรไม่ถูก  นักบินยอดรักวางเธอลงบนเตียงนอนนุ่ม  “ เอาหล่ะ คุณนอนพักก่อน ผมจะไปอาบน้ำฝุ่นกับเศษใบไม้เต็มตัวไปหมด“ วินนี่มองไปที่อ่างอาบน้ำที่สวยงามล้อมรอบด้วยดอกไม้หอม พื้นไม้ปูพรมสีแดงสด ความงดงามของวิวด้านนอก ห้องน้ำในที่โล่ง เขารูดปิดผ้าม่านที่ระเบียงลงให้มิดชิด   ความคิดก็แล่นเข้ามา ร่างสูงของกัปตันหนุ่มหันกลับมาอุ้มร่างงามให้ยืนขึ้น ก้มรับร่างเธอพาดบ่า นิทตี้ร้องโวยวาย “ ปล่อยฉันลงก่อน ตอนนี้เจ็บก้นมากเลยค่ะ“ นักบินหนุ่มเลื่อนบานประตูห้องน้ำอย่างรวดเร็ว " วินนี่คะ แผลเต็มตัวหมด ปล่อยฉันก่อนได้ไหมคะ"  ร่างของเธออยู่อ้อมแขนของเขาใต้ฝักบัวใหญ่ กระแสน้ำอุ่นไหลลงท่วมร่างทั้งสอง " ไม่ลองลงอ่างน้ำที่เหรอครับ"  ชายหนุ่มระมัดระวังแผลให้เธอ "วินนี่ค่ะ สะโพกมีรอยช้ำด้วยค่ะ "  วินนี่ไม่ได้สนใจในสิ่งที่เธอกำลังพูด ร่างงามเริ่มมีอาการปวดบริเวณสะโพก  " ผมเอายาแก้ปวดมาด้วย แต่...ตอนนี้อยู่ในนี้กับผมก่อน"  ริมฝีปากของเขาไม่ยอมปล่อยริมฝีปากให้พูดอะไรอีก