re zombie world โลกซอมบี้อีกครั้ง

ตอนที่118 ผู้พันเจ

ไนเรลที่อยู่ในร่างของกิ้งก่ายักษ์ไม่รอช้าจัดการกินกบหนองพิษที่อยู่ด้านหน้าอย่างรวดเร็วนั้นรวมถึงแก่นพลังงานระดับ 5 ของมันด้วย

รสชาติของกบหนองพิษระดับ 5นั้นมันเหมือนกับไก่อย่างไม่ผิดแต่ก็มีบางส่วนที่น่าขยะแขยงอยู่นั้นก็คือบริเวณผิวหนังที่พุพองของมันแต่ไนเรลที่อยู่ในร่างกิ้งก่าก็กินมันเท่าที่ได้

หลังจากย่อยเสร็จมันก็ใช้เวลาหลายชั่วโมงแต่ก็คุ้มค่าเพราะว่าไนเรลได้ความสามารถใหม่มา นั้นก็คือ [หมอกพิษ A]

[หมอกพิษ A] ปลดปล่อยพิษออกจากผิวหนังสังหารสิ่งมีชีวิตทุกอย่างในรัศมี1 กิโลเมตร

จากนั้นไนเรลก็เลือกเก็บโครงกระดูกที่แข็งแกร่งไว้เพื่อที่ตอนกลับไปที่สมาพันธ์นักล่าจะได้ให้เมสันใช้พวกมันเป็นวัตถุดิบสร้างอาวุธระดับ5

ตอนนี้ท้องฟ้าเริ่มสว่างแล้ว แต่เพราะร่างลายของไนเรลโดนกรดพิษเมื่อเขาคืนร่างตามตัวของเขาจึงเต็มไปด้วยรอยแผลเหมือนกับผิวหนังโดนลอกออกไปเหลือแต่กล้ามเนื้อเท่านั้น

แต่มันก็ไม่นานนักเพราะทันทีที่แสงแรกของวันส่องมาที่เขา ไนเรลก็ใช้ความสามารถ [โลหิตแห่งชีวิต A] รักษาบาดแผลส่วนต่าง ๆ ผิวหนังที่หายไปก็เริ่มกลับมาเติมเต็มอีกครั้ง

หลังจากนั้นไนเรลก็ปล่อยเซลี่เกลและพรรคพวกออกมา ทุกคนดูจะตกใจกับภาพตรงหน้ามากเพราะที่นี่มันเหมือนกับมีพึ่งผ่านสงครามใหญ่มาพื้นที่กว่า 10 กิโลเมตรบางจุดก็มีไฟไหม บางจุดก็เปลี่ยนเป็นบึงพิษอยู่จำนวนมาก

“ไปกันเถอะ” ไนเรลพาทุกคนกลับมาที่บึงพิษตอนนี้ไอรินาและฮาร์มกำลังพาทุกคนปีนขึ้นมาทางที่ถล่มของถ้ำอีกฝั่งและยังมีบางส่วนก็ลากซากกบหนองพิษมารวมกัน พวกนั้นช่วยกันหาแก่นพลังงานที่มีอยู่จากกบหนองพิษระดับ2 และ 3 มันมีแค่ไม่กี่ชิ้นเท่านั้นจากกบหนองพิษนับร้อยตัว

ไนเรลมองพวกนั้นไม่นานก็เลิกสนใจเพราะของพวกนี้ไม่มีประโยชน์กับเขาอีกแล้วเมื่อคนของไอรินาและฮาร์มเห็นดังนั้นก็ถอนหายใจโล่งอก เพราะถึงอย่างไรถ้าไนเรลต้องการแก่นพลังงานพวกนี้ใครจะกล้าหยุดเขา

หลังจากหาแก่นหลังงานในตัวกบหนองพิษจนหมดพวกเขากับไม่ได้เอาเนื้อของกบหนองพิษไปเพราะเนื้อของมันเต็มไปด้วยพิษซึ่งไม่สามารถกินได้ยกเว้นก็แต่ไนเรลละนะแต่ไนเรลก็คงไม่คิดจะกินพวกนั้นเช่นกัน

ไนเรลเดินมาหยุดอยู่เบื้องหน้าไอรินาไนเรลก็หยิบผลยกระดับทั้งหมด 42 ผลออกมาวางไว้ตรงหน้าของเธอ

ไอรินาและฮาร์มมองไปที่ผลยกระดับด้วยความละโมบแต่ทั้งสองก็หักห้ามใจไว้ ไอรินาเลือกที่จะหยิบมาแค่ 15 ผลเท่านั้น

ซึ่ง 10 ผลสำหรับทองทัพที่เธอยืมปืนใหญ่พลังงาน E2 มาและอีก 5 ผลของเธอเท่านั้น

“ขอบคุณ”เธอกล่าวออกมาและเดินออกไปโดยไม่ได้พูดอะไรอีก

ฮาร์มที่เห็นดังนั้นก็ขมวดคิ้วกับการกระทำของไอรินาแต่เขาก็เลือกทำแบบเธอหยิบไปแค่ครึ่งเท่านั้นแต่แน่นอนว่าฮาร์มก็ยิ้มทักทายไนเรลก่อนจะเดินออกไปโดยไม่รู้ว่าในใจของเขาคิดอะไรอยู่กันแน่

แต่ไนเรลไม่ได้รู้สึกดีกับคนแบบฮาร์มเลยแม้แต่น้อยคนแบบนี้หน้าไหว้หลังหลอก ไว้ใจไม่ได้ ใครก็ตามที่ล้มฮาร์มก็พร้อมที่จะข้ามทันทีเพราะขนาดคนของค่ายโลหะที่ตอนนี้เขากลับไม่เห็นใครคงโดนฮาร์มเก็บไปแล้ว

แต่ก็นั้นและเพราะโลกใบนี้ถึงเหมาะสมกับคนแบบฮาร์มและไนเรลก็เช่นกันเขาพร้อมทำทุกอย่างเพื่อให้คนของตนอยู่รอดเช่นกัน

ไนเรลเก็บผลที่เหลือ 22 ผลไปเขารู้ว่าที่ไอริน่าทำเช่นนี้ เพราะรู้สถานะของตนเองดี ส่วนไนเรลก็ไม่เกรงใจอะไร

ไนเรลและเกล พร้อมกับคนอื่นเดินแยกออกมาจากพวกไอรินาและฮาร์มทันทีที่จบเรื่องแล้ว เมื่อไนเรลคิดว่าเดินมาไกลพอสมควรแล้วเขาก็หยุดลงมองไปที่เกล

“เมืองที่อยู่ใกล้ที่สุดคือทางไหน”ไนเรลหันไปถามเกล

“ทางทิศเหนือไป 300กิโลเมตรที่นั่นเป็นเมืองขนาดเล็กเป็นฐานย่อยของพวกทหารซึ่งเป็นจุดรวมกันของพวกค่ายต่างๆ เช่นกัน และจากเมืองนั้นมีก็มีค่ายหลักทั้งสามล้อมรอบ...”หลังจากนั้นเกลก็อธิบายเรื่องของเมืองค่ายนั้นให้ไนเรลฟัง

“นี่ของนาย อีกอย่างฉันขอเตือนให้พวกนายรีบไปที่เมืองย่อยที่ปลอดภัยโดยเร็วจะดีกว่าอีกไม่นานป่าจะกลายเป็นที่นองเลือด”ไนเรลโยนผลยกระดับให้กับเกลพร้อมกับเตือนเขา จากนั้นก็พาเซลี่จากไป

......

ที่นอกเมืองขนาดเล็กเมืองแลกเปลี่ยนที่เกลพูดตอนนี้ไนเรลได้บินมาถึงแล้ว

กำแพงเมืองแลกเปลี่ยนทั้งหมดถูกสร้างขึ้นมาจากไม้ขนาดใหญ่พวกเขาใช้ไม้สร้างทุกสิ่งเพราะตอนนี้ทรัพยากรที่เห็นจะมีเหลือกินเหลือใช้ก็คือต้นไม้

ด้านหน้ามีทหารที่กำลังตรวจสอบทุกคนที่เข้าและออกไนเรลเดินเข้าไปโดยไม่ได้ปิดบังสถานะของตนเองที่เป็นมนุษย์ชั้นสูงนั้นจึงสร้างความแตกตื่นให้กับมนุษย์ธรรมดาคนอื่น ๆและในหมู่มนุษย์ชั้นสูงเองก็เช่นกัน เพราะระดับของไนเรลนั้นสูงมาก

ทหารที่เห็นก็รีบเข้ามาทักทายไนเรลทันที

“สวัสดีครับ ผมสิบตรีมากาส ยินดีที่ได้พบคุณ”ท่าทีของทหารคนนี้นั้นแตกต่างไปจากปกติมาก ดูเหมือนจะประจบไนเรลหน่อย ๆ

แต่ไนเรลก็ไม่แปลกใจอะไรเพราะตอนนี้ตั้งแต่เกิดเรื่องก็ผ่านมาพอสมควรพลังของเหล่ามนุษย์ชั้นสูงน่าจะแสดงให้คนของทั้งรัฐบาลและกองทัพเห็นแล้วดังนั้นท่าทีของทหารที่แสดงออกแบบนี้ก็ไม่ผิดจากที่คาดไว้มากนัก

“เข้าไปด้านในต้องทำอย่างไร” ไนเรลถามออกไปตรง ๆถึงเขาจะเป็นมนุษย์ชั้นสูงแต่ก็ไม่ได้อยากจะแหกกฎอะไรกับเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆแค่นี้โดยไม่จำเป็น

“เรื่องนั้นไม่จำเป็นทางเรายินดีต้อนรับมนุษย์ชั้นสูงดังนั้นจึงไม่ต้องเสียค่าผ่านทาง แต่คนธรรมดานั้นต้องเสีย 150 เหรียญไทกีล่าหรือ10G” ทหารคนนั้นกล่าวออกมาพร้อมกับมองไปทางเซลี่

ไนเรลที่ได้ยินดังนั้นก็ยิ้ม ๆออกมาจากนั้นก็หยิบการ์ดเก็บเงินออกมาและโอนเงิน G ให้กับทหารพวกนั้น

เมื่อทหารคนนั้นเห็นการ์ดเก็บเงินสีดำด้านหน้ามีรูปเพชรสีสันสวยงามทหารคนนั้นก็ต้องตกใจดูเหมือนชายคนนี้จะเป็นคนสำคัญของสมาพันธ์นักล่า

ทหารคนนั้นรับการ์ดเก็บเงินระดับเพชรของไนเรลมาจากนั้นเงินจำนวน10G ก็ถูกโอนออกไป ทหารคนนั้นส่งการ์ดคืนกับไนเรล

แต่ขณะที่ไนเรลรับการ์ดคืนมาเขาก็ถามออกมา“ฉันขอพบหัวหน้าที่ควบคุมที่นี่ได้หรือไม่”

ทหารคนนั้นลังเลเล็กน้อยแต่ก็ตอบตกลงไปจากนั้นก็หันไปสั่งการพลทหารด้านหลังและพาไนเรลเดินเข้าไปด้านใน

ภายในเมืองแลกเปลี่ยนนั้นไม่ใหญ่มากนักแต่มันกับเนืองแน่นไปด้วยผู้คน ซึ่งทั้งหมดนั้นแทบจะเป็นนักล่ามันมีดาบเงาตั้งแต่ระดับ 2-3 วางขายอยู่รวมทั้งเนื้อและอื่น ๆ อีกจำนวนมาก

ข้างทางยังคงมีอาหารหลากหลายที่ปรุงขึ้นมาจากเนื้อสัตว์กลายพันธุ์และผลไม้ต่างๆ ที่นี่ทุกคนดูเหมือนจะแข็งแกร่งมากพอสมควรแต่ก็ไม่แปลกเพราะการที่พวกเขาเข้ามาอยู่ลึกในสถานที่นี้ได้นั้นต้องไม่มีใครอ่อนแออย่างแน่นอน

ตอนนี้ดูเหมือนว่าเงิน G ของสมาพันธ์นักล่าจะกระจายไปตามกลุ่มต่าง ๆ และโดยเฉพาะนักล่าเพราะตอนนี้ตลอดทางเดินไนเรลเห็นนักล่าทั้งคนธรรมดาและมนุษย์ชั้นสูงเลือกใช้เงิน Gเป็นสิ่งแลกเปลี่ยนจำนวนมาก

ไนเรลมาที่นี่โดยมีจุดมุ่งหมายเพียงอย่างเดียวนั้นก็คือติดต่อกลับไปที่สมาพันธ์นักล่าเพื่อแจ้งข่าวของเขาแต่เพราะที่นี่นั้นไกลเกินกว่าที่สัญญาณจะมาถึงดังนั้นไนเรลคิดจะยืมเครื่องติดต่อของพวกทหารในการติดต่อและส่งข้อมูลบางอย่างไปที่สมาพันธ์นักล่าจากนั้นก็จะเดินทางกลับไปที่เมืองย่อยสักเมืองแล้วก็กลับไปที่สมาพันธ์นักล่าเมื่อไปถึงบางที่ข้อมูลเหล่านั้นคงจะจัดการวิเคราะห์เสร็จเรียบร้อยแล้ว

ทหารผู้นั้นเดินพาไนเรลมาหยุดอยู่ที่หน้าที่พักชั่วคราวมันมีลักษณะเป็นเหมือนกับบ้านชั้นเดียวทหารหนุ่มเดินเข้าไปพูดกับทหารที่เฝ้ายามอยู่สองสามประโยคไนเรลรออยู่สักพักทหารที่เฝ้ายามก็ให้เขาเข้าไปด้านใน

ระหว่างที่ไนเรลเดินผ่านเข้าไปทหารทั้งสองที่เฝ้าประยูมองเขาด้วยสายตาเคารพไนเรลที่เห็นดังนั้นก็แปลกใจเล็กน้อยแต่เมื่อเขาคิดดูก็เข้าใจว่าพวกนั้นเคารพในพลังที่เขามี

ไนเรลตามมาด้านในที่พักกชั่วคราวต้องบอกว่ามันต่างจากที่เขาคิดไว้พอสมควรด้านในมีเครื่องมือมากมาย พร้อมกับเจ้าหน้าที่ทหารที่ทำงานกันอย่างวุ่นวาย

“คุณไนเรลรออยู่ตรงนี้สักครู่นะครับเดียวผมจะเข้าไปตามผู้พันมาก่อน”ทหารคนนั้นกล่าวเสร็จก็รีบออกไปรายงานผู้พันที่เขาพูดถึงทันที

ทิ้งให้ไนเรลยืนอยู่ด้านในแบบงงแต่ไนเรลก็ไม่ได้คิดมากอะไร เขามองพวกเจ้าหน้าที่ ดูเหมือนว่าพวเขากำลังส่งเอกสารตัวอย่างที่วิเคราะห์แล้วส่งกลับไปที่ฐานกองกำลังที่เมืองย่อยอยู่ที่อยู่ใกล้ที่สุด

อันที่จริงแล้วแถวนี้ก็มีค่ายลี้ภัยที่รัฐบาลเคยใช้อยู่แต่มันพังทลายไปแล้วมันคือค่ายลี้ภัย 78 หรือก็คือถ้ำที่ไนเรลเคยใช้ตอนนั้นเอง

.....

รออยู่สักพักทหารคนนั้นก็เดินกลับมาพร้อมกับทหารหญิงผู้หนึ่งจากนั้นทหารคนนั้นก็ทำความเคารพเขาและกลับไปทำหน้าที่ที่ประตูทางเข้าเมืองแลกเปลี่ยนปล่อยให้ทหารหญิงพาเขาไปพบกับผู้พันที่เคยพูดถึง

“ท่านผู้พัน คนที่ต้องการพบท่านมาแล้วค่ะ”ทหารสาวคนนั้นรายงานออกไป

“ขอบคุณมาก เธอไปพักเถอะ”ผู้พันสั่งออกมาทหารหญิงคนนั้นก็ถอยกลับออกไปแต่สายตาของผู้พันนั้นแทบจะไม่ละออกจากไนเรล มันเต็มไปด้วยความตะลึงและคาดไม่ถึง

“ฉันฝากดูแลเด็กคนนี้หน่อยนะ” ก่อนที่หญิงสาวจะเดินออกไปไนเรลก็บอกกับทหารหญิงผู้นั้น เธอดูลังเลเล็กน้อย แต่พอผู้พันธุ์พยักหน้าให้เธอทหารหญิงคนนั้นก็พาเซลี่ออกไป

ไนเรลเดินมาหยุดอยู่หน้าผู้พันจากนั้นก็นั่งลงฝั่งตรงข้าม

“สวัสดี ฉันคือไนเรล อาโรเดียนายคงเคยได้ยินชื่อมาบ้างสินะ” ไนเรลถามผู้พันคนนั้นโดยตรงเพราะดูท่าทีแล้วผู้พันคนนี้จะรู้จักเขา

“ผมพันตรีเจ การ์เเลน เรียกแค่พลตรีเจเฉย ๆก็ได้ ผมพอจะได้ยินเรื่องของคุณมาพอสมควร ว่ากันว่าคุณหายตัวไปสักพักแล้ว ทำไมอยู่ๆ คุณถึงมาปรากฏตัวที่ทางใต้ได้” พันตรีเจกล่าวด้วยท่าทีที่จริงจังแต่นังคงแฝงไว้ด้วยความหวาดหวั่นเล็กน้อย

“คุณลองเดาสิ...” ไนเรลกล่าวออกมาแบบยิ้ม ๆเขาไม่มีทางบอกคนของกองทัพแน่ ๆ ถึงเรื่องที่เขาไปที่โลกใต้พิภพของยักษ์เถื่อน

“เฮ้อ...ช่างมันเถอะเราเข้าเรื่องกันดีกว่าคุณมาที่นี่ต้องการอะไร”ผู้พันเจเลือกที่จะไม่เรื่องที่ไนเรลมาอยู่ ๆ นี่ได้อย่างไรอีกเขาถามเข้าตรงประเด็นทันที

ไนเรลยิ้มออกมา จากนั้นก็บอกออกไปตรง ๆ เช่นกัน“ฉันแค่ต้องการจะยืมเครื่องมือตืดต่อสื่อสารติดต่อกับทางสมาพันธ์นักล่าเท่านั้น”

“ไม่ได้!”พันตรีเจพูดปฏิเสธอย่างรวดเร็วโดยเทจะไม่ต้องคิดเลย

“ใจเย็นก่อนฉันไม่ได้จะยืมฟรีหรอกนะ”ไนเรลวางมือไปบนโต๊ะ พอเขาดึงมือกับก็มีแก่นพลังงานหนึ่งชิ้นปรากฏขั้น

“มันคือ...แก่นพลังงาน”พันตรีเจหยิบแก่นพลังงานขึ้นมาเขาสงสัยว่ามันคือระดับอะไร

และไนเรลก็ไม่รอใช้เขาเดาก็กล่าว“มันคือแก่นพลังงานระดับ 4 ถือเป็นค่าตอบแทนเรื่องที่ยืมใช้เครื่องมือก็แล้วกัน”

พันตรีเจวางแก่นพลังงานลงและสายหัวไนเรลที่เห็นเช่นนั้นก็ขมวดคิ้วและรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย

เมื่อพันตรีเจเห็นท่าทีของไนเรลและบรรยากาศรอบ ๆที่เริ่มร้อนขึ้นจนน่าอึดอัดมาจากตัวของไนเรลเขาก็รีบพูดออกมาทันที“ใจเย็นก่อนคุณไนเรล ผมไม่ได้ต้องการแก่นพลังงาน อันที่จริงแล้วสามารถให้คุณยืมเครื่องมือได้เพียงแต่...”

“แต่อะไร?”

“เพียงแต่อย่างจะให้คุณช่วยเรื่องหนึ่งเท่านั้นแล้วทางเราจะให้คุณยืมเครื่องสื่อสารของเราตามแต่จะใช้เลย” พันตรีเจกล่าว

“ให้ช่วย ลองอธิบายมาหน่อย”ไนเรลเคราะนิ้วไปที่โต๊ะเพื่อรอฝังเรื่องที่พันตรีเจจะเล่า

“คือผมต้องการให้คุณช่วยถล่มรังของซอมบี้ฝูงหนึ่งมันมีซอมบี้สติปัญญาระดับ 4 เป็นผู้นำและมีซอมบี้สติปัญญาอีก 5-6ตัวที่อยู่ในฝูงด้วย จากการคำนวณคราว ๆ มีซอมบี้ตั้งแต่ระดับ 2-4 ประมาน 100ตัวและซอมบี้ธรรมดาอีกหมื่นตัว..............ผมอยากยืมพลังของคุณเพื่อใช้ในภารกิจนี้”พันตรีเจบอกเล่าเรื่องของซอมบี้อย่างละเอียดจนหมด

“ความหมายของนายก็คือต้องการให้ฉันร่วมกับหน่วยของนายเข้าไปเอาตัวอย่างซอมบี้นางพญามาและถ้าเป็นไปได้ก็ให้ฆ่าซอมบี้สติปัญญาสินะ”ไนเรลถามด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

“ใช่ แต่อันที่จริงไม่ได้มีแค่คุณแต่ยังมีมนุษย์ชั้นสูงคนอื่น ๆ อีก เพราะตอนนี้ซอมบี้ฝูงนี้มันออกฆ่าสิ่งมีชีวิตทั้งหมดอย่างหิวกระหายเพื่อนำอาหารที่ล่าได้ให้ซอมบี้นางพญาถ้ายังคงเป็นอย่างนี้ต่อไปทางตอนใต้ของไทกีล่าจะต้องกลายเป็นของซอมบี้ทั้งหมดแน่จากจำนวนที่เพิ่มขึ้นคุณจะตกลงช่วยพวกเราหรือไม่อย่างน้อยก็เพื่อมนุษย์ก็ยังดี” พันตรีเจมองไปที่ไนเรลอย่างรอค่อย

ไนเรลคิดอยู่เงียบ ๆ สักพัก

“ตกลง” แต่แล้วไนเรลก็ตอบตกลงไปอันที่จริงเขาไม่ได้สนใจเรื่องทางตอนใต้จะโดนซอมบี้ยึดครองแต่ที่เขาสนคือซอมบี้สติปัญญาทั้ง 7 ตัวโดยเฉพาะตัวระดับ 4 นั้นไนเรลอยากจะกลืนกินมัน เพื่อพัฒนาความสามารถ [คำบัญชาเผ่าพันธุ์ E] เพราะตอนนี้ระดับของไนเรลนั้นสูงถึงระดับ 5 ขั้นต้นแล้วแต่ความสามารถนี้ซึ่งมันจำเป็นอย่างมากมันกับตามไม่ทันดังนั้นไนเรลคิดว่าในเมื่อมีโอกาสในการล่าซอมบี้สติปัญญาแล้วเขาก็ควรจะคว้ามันไว้