ตำนานเทพอสูรจอมราชัน NC18+

ตอนที่182 ดาบสนิม

"ไอ้คิงคองตัวนี้โคตรตายยากขนาดใช้อาวุธวิเศษยิงมันยังไม่ระคายผิวเลยวะ..เจอดาบสนิมของข้าบ้างดูซิว่ามันจะผ่าเกราะของมันได้หรือไม่

"ดาบสนิมออกมา.."

กริชเพชรเรียกดาบธุรีดินออกมาขยายมันใหญ่แทบจะแบกด้ามไว้บนบ่า เจ้าคิงคองยักษ์มองด้วยความฉงนหัวเราะอย่างขบขัน

"ฮ่าๆ ๆ ..ไอ้ดาบสนิมของเจ้ามันก็เป็นของวิเศษเหมือนกันหรือ หมดไม้ตายแล้วละสิไอ้อสูรหน้าขาว ถ้าหมดไม้ตายก็มาให้พ่อฟาดให้เป็นเนื้อเละๆ ซะดีๆ ข้าจะได้กินคล่องๆ คอหน่อย.."

มันคำรามลั่นพุ่งทะยานตวัดกระบองค้ำมหาสมุทรหมายฟาดกริชเพชรให้แหลกลาญในทีเดียว เพราะมันประเมินแล้วว่าชายหนุ่มไม่มีพลังพอที่จะต่อต้านมันได้

กริชเพชรกัดฟันกรอดเวลาของเขาใกล้จะหมดลงทุกขณะ นี่ก็เกือบสิบนาทีแล้วที่ต่อสู้กับเจ้าอสูรคิงคองยักษ์ขาวดังนั้นเขาจึงตัดสินใจเด็ดเดี่ยวที่จะใช้ดาบกรีดธุรีดินฟันให้มันขาดเป็นสองท่อน

"กรอด!! ..ตายซะ..!! "

ควับ!!! ฉับ!!

"ฮือออ!? "

เสียงดังฉับหวิวเข้าไปในหัวใจของเจ้าอสูรคิงคองยักษ์ขาว กริชเพชรตวัดดาบฟันปะทะกระบองที่มันฟาดลงมาจากด้านบนพลังดาบสนิมตั้งแต่ชายโครงขึ้นไปถึงซอกคอขาดสะพายแล่งเป็นแนวเฉียง เกราะลดพลังของเจ้าคิงคองยักษ์ขาวก็ไม่อาจต่อต้านดาบสนิมของกริชเพชรได้ เจ้าคิงคองร้าย

ถอดตัวอ่อนอสูรราชันระดับแปด ของมันถอยหนีออกจากร่างอย่างรวดเร็ว หมายจะหลบหลีกคมดาบของกริชเพชรให้รอดพ้น

ร่างตัวอ่อนอสูรคิงคองขาวสูงประมาณหนึ่งฟุตทะยานถอยหลังออกไปอย่างรวดเร็วด้วยความ ตนกตกใจ ก่อนจะมองเห็นกายอสูรสูง สองพันฟุตของมันขาดล้มลงเป็นสองท่อน

'ยังดีที่ข้าหนีได้ทันหวาดเสียวจริงๆ รักษาชีวิตตัวอ่อนได้นับว่าเป็นวาสนาเดี๋ยวค่อยหาร่างใหม่ อาวุธมันร้ายกาจเกินไปดาบอะไรกันนี่..ดูแล้วโกโลโกโสสุดๆ แต่ทำไม? มันกลับมีพลานุภาพแหลมคมยิ่งนัก แม้แต่เกาะสลายพลังก็ไม่อาจต้านทานนี่นับว่าเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อโคตรๆ สักวันข้าจะปล้นเอาจากเจ้าให้ได้..'

ความคิดทั้งหมดของเจ้าราชาคิงคองขาว แม้มากมาย แต่มันก็วูบขึ้นในจิตสำนึกสั้นๆ แค่นั้น ร่างกายตัวอ่อนของเจ้าอสูรร้าย หมายหันหลังเผ่นหนีให้เร็วที่สุดแบบไม่บอกกล่าว

กริชเพชรยืนมองด้วยความงุนงงเห็นตัวอ่อน ของราชาวานร หนีออกจากร่างขณะที่มันหยุดชงักมองกริชเพชร แล้วหันหลังวิ่งหนีต่อ

พวกลูกน้องของมันไม่แปลกใจ เพราะตัวอ่อนอสูรระดับราชันย์ขั้นที่หกขึ้นไป สามารถหาร่างใหม่สร้างขึ้นต่อชีวิตให้ตัวเองได้อีก ถือว่าพวกนี้เป็นอมตะ

ถ้าตัวอ่อนอสูรพวกมันไม่ตายมันก็ยังดำรงชีวิตได้สบาย พัฒนากายอสูรขึ้นสู่ระดับเดิมได้ไม่ยาก

แต่ที่น่าอัศจรรย์ใจตรงที่ลำตัวด้านล่าง ที่มีขาของตัวอ่อนราชาคิงคองยักษ์ขาววิ่งหนี แต่ส่วนลำตัวด้านบนกลับขาดอยู่กับที่ ก่อนจะตกลงมาสู่พื้นอย่างรวดเร็วทั้งสองท่อน

ควับ!!

โครม! โครม!

"..."

ดาบของชายหนุ่มสุดโคตรคม สามารถฟันทั้งกายอสูรและตัวอ่อน ให้ขาดในดาบเดียวแม้แต่เจ้าของร่าง อย่างราชาคิงคองยักษ์ขาว ก็ไม่สามารถรู้ได้ว่าตัวเอง โดนฟันขาดในเวลาเดียวกัน ร่างของตัวอ่อนอสูรร้ายตกลงถึงพื้นตายอย่างอนาถ

ลูกน้องของมันทั้งสี่ก็ทะยานหนีหางจุกตูดชนิดว่าตัวใครตัวมัน ตอนนี้ต่างรู้ดีว่าอสูรอย่างกริชเพชรไม่อาจต่อกรได้ง่ายๆ ขนาดจอมราชาคิงคองที่สวมเกราะลดพลังอันร้ายกาจก็ยังถูกทำลายลงในดาบเดียว

กายอสูรระดับราชันย์และตัวอ่อนของราชาคิงคองขาวยักษ์ค่อยมอดมลายไปพร้อมกัน กลายเป็นผงธุลีดินไม่อาจเหลือแม้แต่เศษเสี้ยววิญญาณ ที่จะก่อกำเนิดขึ้นใหม่ ช่างมีอานุภาพคมยิ่งนักเพราะดาบสนิมของกริชเพชร ทำลายล้างดวงจิตแก่นแท้ของอสูรอย่างร้ายกาจ จึงไม่แปลกใจเหล่าอสูรต่างหวาดกลัวดาบเล่มนี้

เพราะถ้าโดนมันโจมตีเท่ากับไม่อาจฟื้นคืนชีพได้ แม้ว่าจะเป็นอสูรระดับใดก็ตาม มันจึงถูกตั้งฉายาว่าดาบกรีดธุรีดิน แม้เป็นชื่อธรรมดา แต่กลับเป็นดาวข่มเหล่าเทพอสูรต่างๆ โดยตรง สรุปแล้วคือโดนมันเข้าไปไม่สามารถเกิดใหม่ได้ มีแต่ต้องยินยอมเป็นวิญญาณร่อนเล่ล่องลอยเท่านั้น

กริชเพชรเดินไปหยิบถุง ขั้นเทพของจอมราชาอสูรคิงคองยักษ์ขาวพร้อมกับสำรวจเกราะสลายพลัง เขาต้องยิ้มเฝื่อนๆ

"โอ้โห!! ..เกราะสลายพลังก็ถูกฟันขาดเป็นสอง ท่อนไม่สามารถใช้การได้เสียดายจัง ถ้าได้มาไว้ติดตัวคงจะเทพเวอร์ รู้อย่างนี้น่าจะตัดหัวมันดีกว่า เล่นฟันเกราะตรงๆ โดนพลังดาบสนิมสลาย กลายเป็นดินธรรมดาอาวุธอะไรทำไม? เป็นดาวข่มพวกอสูรขั้นเทพแบบนี้..."

ชายหนุ่มยกเกราะขึ้นบนมือมันค่อยๆ เสื่อมสลาย กลายเป็นผงคลีดินเพียงหยิบมือ ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกเสียดายอย่างรุนแรง เพราะเข้าใจถึงระดับความเทพของเกราะนี้ มันสุดยอดใครๆ ก็ปรารถนา แต่ตัวเองกลับใช้ดาบฟันมันทีเดียว กลายเป็นเศษเกราะที่ไร้ค่าอย่างน่าใจหาย

"เราต้องรีบเดินทางไม่อาจนำแม่นางหมาล่ากับเสี้ยวนาบีออกมาจากกล่องนิลกาฬได้ มีศัตรูติดตามมากเกินไป.."

กริชเพชรบอกตัวเองพร้อมกับสลายร่างเป็นหนอนชิเมโจได๋ระดับสามกระพือปีกผีเสื้อโปร่งแสงของเขา หายวาบไปในจุดนั้นอย่างรวดเร็ว

ข่าวการสังหารราชาคิงคองยักษ์ขาวแพร่กระจายไปในหมู่นักฆ่า จากปากของอสูรหมียักษ์ทำให้เหล่าอสูรที่ติดตามกริจเพชรเพื่อไล่ล่าสมบัติของเขามีถึงหกส่วน ที่ยอมถอดใจเลิกสะกดรอยตามชายหนุ่ม เพราะประเมินตัวเองแล้วว่าไม่อาจทำอะไรผู้ปรุงโอสถผู้นี้ได้ เขามีของวิเศษที่มีพลานุภาพเกินไป

แต่อีกส่วน ก็เกิดความละโมบอยากได้ของวิเศษกริชเพชร วางแผนโจมตีเขาด้วยทุกวิถีทาง คนเหล่านี้ต่างมีกายอสูรราชันระดับหก จนถึงระดับเก้า พวกเขาต่างมั่นใจว่ากริชเพชรจะมีของวิเศษมากมาย

แต่ถ้าถูกพวกเขาใช้แผนร้าย ที่ซับซ้อนจัดการก็ไม่น่ายากเกินไป เพราะกายอสูรของชายหนุ่มมันไม่ได้มีอิทธิพลทำลายล้างมากมาย ถ้าพวกมันต่อสู้หักโหมจะเสียเปรียบด้านอาวุธวิเศษของกริชเพชร แต่ถ้าเป็นการลอบทำร้ายมันก็ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้ ในโลกอสูรแห่งนี้ต่างรู้ดีว่า ไม่เกี่ยงใช้วิธีการต่างๆ เข่นฆ่าเหยียบซากศพขึ้นที่สูง สร้างตัวเป็นใหญ่กว่าผู้อื่นเป็นเรื่องธรรมดา

กริชเพชรเร้นกายจนถึงหุบเขาที่เป็นหมู่บ้านเผ่าจักรกล ตามทิศทางที่หมาล่าได้เคยบอกไว้ ร่างชายหนุ่มก็ปรากฏอยู่ตรงทางเข้าระหว่างภูเขา เพราะต้องให้หมาล่าเป็นผู้นำทางต่อไป ไม่อาจทะลวงเข้าไปในที่ตั้งของชนเผ่าจักรกลได้ เพราะมีค่ายกลและอาวุธจักรกลคอยปกป้องฐานทัพของพวกเขา

"แม่นางหมาล่าแม่นางเสี้ยวนาบีออกมาด้านนอกเถอะ..."

ชั่วในพริบตาที่เสียงเรียกหญิงสาวให้ออกมาจากกล่องนิลกาฬ พวกนางก็ปรากฏตัวขึ้น

วาบ! วาบ!

"นี่มันช่องเขาทางเข้าหมู่บ้านข้านี่.."

เสียงของหญิงสาวกล่าวขึ้นขณะเงยหน้ามองทางเข้าเผ่าจักรกลของนาง

"ถ้าอย่างนั้นพวกเราเข้าไปด้านในกันเถอะ.."

หมาล่ายกตราประจำตัวของนางขึ้น มันเป็นแผ่นเหล็กบางๆ ฉายวาบขึ้นไปในม่านมิติที่กั้นกลางระหว่างภูเขาทั้งสองข้าง ด้านหน้าช่องผ่านม่านมิติที่ปิดช่องเขาก็เปิดออก หมาล่านำกริชเพชรเดินทางเข้าไปด้านใน ตลอดเส้นทางมีปฎิมากรรม เป็นเหล็กวางเรียงรายสร้างไว้อย่างสวยงาม

กริชเพชรขมวดคิ้วสิ่งเหล่านี้แม้ว่ามันจะดูโบราณ แต่กลับมีส่วนคล้ายคลึงเครื่องจักรกลในสมัยที่เขาเคยเรียนตอนมหาวิทยาลัย ป้อมต่างๆ ที่เหมือนหลังเต่า วางกันเรียงรายอยู่ด้านซ้ายขวา ชายหนุ่มคาดเดาว่า ป้อมเหล่านี้คงจะเป็นป้อมปืนกลที่ไว้ปกป้องผู้บุกรุกภายนอกที่บังอาจล่วงล้ำเข้ามาด้านในโดยไม่ได้รับอนุญาต

มีเสาเหล็กขนาดใหญ่ตั้งเป็นป้อมปราการขนาดสูงดูธรรมดา ถ้าสังเกตดีๆ ด้านบนจะเป็นแผงเหมือนโซล่าเซลล์ ติดตั้งรอบตัวด้านบนคล้ายกระจกสะท้อนแสง เขาเดาไม่ถูกว่ามันมีประโยชน์อะไร

"ป้อมปราการขนาดยักษ์นั่นมันใช้ทำอะไรเหรอ สูงเกือบสามพันฟุตแบบนั้นคงจะมีประโยชน์ในการป้องกันสถานที่แห่งนี้ใช่ไหมแม่นางหมาล่า.."

กริชเพชรหันไปถามหญิงสาวขณะเดินตามนางเข้าไปในส่วนลึกของชนเผ่าจักรกล มันถูกสร้างขึ้นด้วยเหล็กเป็นส่วนมาก

..........................................................................................................................................................