กู้ซุนหนี่เดินออกมาจากห้องโถงไปยังห้องครัวเพื่อทำอาหารเย็น สำหรับสามี เธอ และลูกสาวของเธอ
กู้ซุนหนี่ปล่อยให้หยางตงนั่งดูแลหยางลี่อยู่ในห้องโถงเช่นเดิม
“วันนี้ เราจะกินอาหารมื้อแรกกับสามีเชียวนะ”
กู้ซุนหนี่คิดว่า เธอจะทำอาหารอะไรดีเพื่อให้สามีประทับใจในอาหารเย็นที่กินด้วยกันพร้อมหน้าทั้งครอบครัว
"เราจะทำอาหารอะไรดีนะเมื่อสามีกินอาหารที่เราทำแล้วเขาก็จะประทับใจในรสชาติของอาหารนี้ไม่รู้ลืม"
กู้ซุนหนี่ตัดสินใจทำอาหาร 3 อย่าง
“ต้มซี่โครงกระดูกหมูใส่ฟัก ไข่เจียวหมูสับ ผัดผักบุ้งน้ำมันหอย”
กู้ซุนหนี่กำลังคิดถึงสำนวนไทยจากภพก่อนของเธอ
“เสน่ห์ปลายจวัก สามีรัก สามีหลง”
กู้ซุนหนี่หัวเราะคนเดียว “ฮ่ะ ฮ่า ๆ ๆ”
กู้ซุนหนี่ก่อไฟเพื่อหุงข้าวก่อนเป็นอันดับแรกแล้วเธอค่อยเตรียมทำกับข้าวมื้อเย็นสำหรับสามี เธอและลูกสาวของเธอ
"ก่อไฟ หุงข้าว ก่อน แล้วค่อยทำกับข้าวทีหลัง"
กู้ซุนหนี่จะทำอาหารเย็นตามลำดับ
“ต้มซี่โครงกระดูกหมูใส่ฟัก ไข่เจียวหมูสับ ผัดผักบุ้งน้ำมันหอย”
กู้ซุนหนี่ต้มซี่โครงกระดูกหมูใส่ฟัก
“นำซี่โครงกระดูกหมู 1 กิโลกรัม (2 จิน) มาหั่นเป็นชิ้นเล็กๆ ก่อนนำมาล้างด้วยล้างน้ำเปล่า 3 น้ำ ตั้งทิ้งไว้ตั้งหม้อใส่ซี่โครงกระดูกหมูลงไปปิดฝาหม้อไฟอ่อนก่อนสักพักจนซี่โครงกระดูกหมูมีน้ำออกมาจากซี่โครงกระดูกหมูเล็กน้อยเติมน้ำเพิ่มลงในหม้อเกินครึ่งหม้อ ต้มไฟแรง 30 นาทีตักฟองเลือดของหมูที่ลอยอยู่ด้านบนทิ้งจะทำให้น้ำต้มใส ใส่เกลือ 1 ช้อนชา กระเทียม 1 หัว รากผักชี 2-3 ราก ซีอิ๊วขาว 1 ช้อนโต๊ะ ก้อนผงปรุงรสหมู 1 ก้อน พริกไทย 1 ช้อนชา น้ำตาลครึ่งช้อนชาลดไฟแรงเป็นไฟปานกลาง ต้มต่อไป 45 นาทีแล้วใส่ฟักที่หั่นเป็นชิ้นๆ 1 ลูก ต้มต่อไป 10 นาที จนฟักสุก ยกลงหม้อลงจากเตาไฟ เปิดฝาหม้อ ใส่ใบผักชีโรยหน้า”
กู้ซุนหนี่ทำไข่เจียวหมูสับ
“ตอกไข่ 4 ฟอง ใส่ถ้วยเติมผงปรุงรสหมูแล้วตีไข่ด้วยช้อนจนขึ้นฟู จากนั้นใส่หมูสับลงไปตีให้เข้ากันไม่ให้หมูสับติดกันเป็นก้อน ใส่น้ำมันลงในกระทะตั้งไฟร้อนปานกลางพอน้ำมันร้อน ใส่ไข่ลงไปทอด กลับด้านให้สุกทั้งสองด้าน ตักออกใส่จาน”
กู้ซุนหนี่ทำผัดผักบุ้งน้ำมันหอย
“ผสมน้ำมันหอย ซีอิ๊วขาว ซีอิ๊วดำ ให้เข้ากันนำผักบุ้งหั่นเป็นท่อนพอดีคำใส่ถ้วย ราดน้ำปรุงรสหมูที่เติมไว้และน้ำตาลทรายลงไปใส่น้ำมันลงกระทะ ใส่กระเทียมสับลงไปเจียวใส่ผักบุ้งลงไปผัดไฟแรงจนผักบุ้งเปลี่ยนเป็นสีเขียวเข้มหรือผักประมาณ 2 นาที ค่อยยกกระทะลงจากเตาไฟ ตักใส่จาน”
กู้ซุนหนี่จัดเตรียมอาหารเย็นวางบนโต๊ะอาหารในห้องโถงรอหยางตงและหยางลี่มากินอาหารมื้อเย็นพร้อมกัน
“พี่หยางตง ลี่ลี่ มากินข้าวมื้อเย็นกันได้แล้วค่ะ”
หยางตงได้กลิ่นหอมของอาหารมื้อเย็นที่กู้ซุนหนี่ทำแล้วกลิ่นหอมของอาหารมื้อเย็นก็ลอยมาตามลมเป็นระยะๆ
“กลิ่นอาหารหอมมากๆ น่าจะอร่อยมากแน่ๆ เลย”
"กลิ่นหอมมาก อร่อยแน่ๆ ค่ะ"
หยางตงไม่เคยได้กลิ่นอาหารที่หอมเช่นนี้มาก่อนเลยหยางตงนั่งกลืนน้ำลายไปแล้วหลายอึกด้วยความรู้สึกว่า เขาอยากกินอาหารมื้อเย็นแล้ว
หยางตงเดินจูงมือหยางลี่มาที่โต๊ะอาหาร
"ลี่ลี่ พวกเราไปกินอาหารเย็นกันเถอะลูก"
"ค่ะ พ่อ"
“ภรรยา กับข้าวหอมและน่ากินมากครับ”
หยางตงไม่ประหยัดคำชมให้ภรรยาของเขาเลยแล้วหยางตงก็อุ้มหยางลี่ให้นั่งลงบนเก้าอี้ที่โต๊ะอาหารแล้วเขาก็นั่งลงบนเก้าอี้ข้างหยางลี่ โดยหยางลี่นั่งอยู่ตรงกลางระหว่างหยางตงกับกู้ซุนหนี่
กู้ซุนหนี่ตักกับข้าวให้หยางลี่ๆ ตักอาหารกินด้วยตนเองเพราะกู้ซุนหนี่คิดว่า เราควรให้ลูกเรียนรู้ในการช่วยเหลือตนเองตั้งแต่เด็กๆเป็นการปลูกฝังนิสัยที่ดีให้เกิดขึ้นกับเด็ก
หยางตงตักน้ำต้มซี่โครงกระดูกหมูใส่ฟักเข้าปากของเขาคำแรกก่อนแล้วเขาก็เอ่ยชมภรรยาของเขาทันที
“ภรรยา ต้มนี้อร่อยมากครับ”
กู้ซุนหนี่ได้ยินอย่างนั้นแล้วเธอก็ยิ้มตอบกลับหยางตงทันทีว่า
“ถ้วยนี้เรียก ต้มซี่โครงกระดูกหมูใส่ฟัก ค่ะ”
กู้ซุนหนี่ตอบหยางตงเสร็จ แล้วเธอก็ตักต้มซี่โครงกระดูกหมูใส่ฟักให้หยางลี่และตัวเองกินด้วยเช่นกัน
หลังจากนั้น หยางตงก็อยากลองกินอาหารจานต่อไป
เขาตักไข่เจียวหมูสับกินกับข้าวสวยแล้วเขาก็เอ่ยชมภรรยาของเขาอีกครั้งทันที
“จานนี้ ก็อร่อยเช่นกันครับ”
กู้ซุนหนี่ก็ตักไข่เจียวหมูสับให้หยางลี่และตัวเอง แล้วบอกชื่ออาหารให้กับสามีของเธอ
“จานนี้เรียก ไข่เจียวหมูสับไข่ ค่ะ”
หยางตงตักอาหารจานผัดผักบุ้งน้ำมันหอยกินแล้วเขาเอ่ยชมภรรยาของเขาอีกครั้ง
“จานนี้ ก็อร่อยเช่นกันครับ”
กู้ซุนหนี่ก็ตักผัดผักบุ้งให้หยางลี่และตนเองด้วยเช่นกัน
“จานนี้เรียก ผัดผักบุ้ง ค่ะ”
กู้ซุนหนี่ไม่คิดว่า หยางตงจะเป็นคนปากหวานมากเช่นนี้
หยางตงเองก็แปลกใจเป็นอย่างมากว่ากู้ซุนหนี่ทำอาหารที่แปลกใหม่ซึ่งเขาไม่เคยเห็นและไม่เคยกินมาก่อน นอกจากนี้อาหารเหล่านี้ยังมีรสชาติอร่อยเป็นอย่างมาก
หยางตงกินข้าวมื้อเย็น และมองกู้ซุนหนี่ด้วยสายตาหวานเยิ้ม
กู้ซุนหนี่เห็นอย่างนั้นแล้วเธอก็หน้าแดง ยิ้มเอียงอายและหลบสายตาของหยางตงที่มองเธอตลอดเวลาในระหว่างกินอาหารมื้อเย็นด้วยกัน
'โอ๊ย ตายๆสามีจะส่งสายตาหวานเยิ้มมาให้เราตลอดเวลาในระหว่างกินอาหารมื้อเย็น'
กู้ซุนหนี่จึงพูดกับหยางตงและหยางลี่ เพื่อแก้ความเขินอายของตนเอง
"ถ้าอาหารอร่อยแล้วพี่หยางตงและลี่ลี่ก็กินเยอะๆ นะคะ "
หยางตงเติมข้าวสวยอีกสองจานแล้วเขาก็กินอาหารทุกอย่างหมดเกลี้ยงไม่มีเหลือแม้กระทั่งน้ำต้มซี่โครงกระดูกหมูใส่ฟัก
กู้ซุนหนี่ชอบบรรยากาศที่เธอได้กินอาหารมื้อแรกกับสามีของเธอซึ่งมันอบอวลไปด้วยความหวานล้ำในใจของเธอ