“แกต้องหาทางใช้ผลึกอะโคไนต์ที่แท้จริง”
เอเลนอร์ชำเลืองมองไปรอบ ๆ อย่างรวดเร็ว
เมื่อตรวจสอบเสร็จเอเลนอร์จำได้ว่าดูเหมือนจะมีขวดยาเพิ่มพลังเวทเข้มข้นสูงอยู่ในร้าน
ขวดยาเพิ่มพลังเวทขวดนี้สามารถชำระล้างเหล่ากองทัพอมตะที่อยู่ต่ำกว่าลำดับที่สามได้แม้ว่าสัตว์ประหลาดจะถูกทำให้เป็นโลหะ แต่ก็ยังคงเป็นปีศาจลำดับที่สองกล่าวคือขวดยาเพิ่มพลังเวทขวดนี้สามารถแก้ปัญหาได้อย่างแน่นอน
อย่างไรก็ตามเขาต้องหาโอกาสใช้!
แต่สถานการณ์ปัจจุบันไม่เอื้ออำนวยให้เขาใช้เลย
ผนังรอบห้องควบคุมหลักทำจากเหล็กต้องสาบสิ่งนี้ทนทานเกินไปแม้ว่าพลังของสัตว์ประหลาดจะมากมายแค่ไหนแต่ก็ไม่ได้สร้างความเสียหายให้กับสถานที่นี้
ฉันต้องการทำลายกำแพงและวงเวทดำด้านล่างเพื่อลดอำนาจของผู้พิทักสุสาน
ไม่ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่าง!
“เอเลนอร์ช่วยข้าด้วย!” เสียงของเฟร่าดังขึ้น
เอเลนอร์มองย้อนกลับไปและเห็นว่าเฟร่าถูกสัตว์ประหลาดกลืนท่อนล่างเข้าไปมันกำลังกินเฟร่าทั้งเป็น
ภายใต้ร่างกายอันทรงพลังนี้ร่างกายของเฟร่ากำลังจะถูกกลืนเข้าไปในก้อนเนื้อสกปรกของมัน
เอเลนอร์ร่ายเวทใบมีดสายลมในทันทีเพื่อตัดชิ้นเนื้อและไม่ทำอันตรายต่อเฟร่า
ใบมีดถูกยิงต่อเนื่องจากหนึ่งเป็นสองและสามใบ
ตอนนี้ใบมีดสายลมมากกว่าหนึ่งโหลตัดร่างกายของสัตว์ประหลาดเนื้อเน่าในเวลาเดียวกันเอเลนอร์กัดฟันและวิ่งไปกระแทกเฟร่าพร่อมกับดึงร่างของอีกฝ่ายจากเนื้อที่หลุดออกมาจากสัตว์ประหลาด
แต่ก่อนที่เฟร่าจะพูดอะไรบางอย่างเอเลนอร์ก็พูดกับเฟร่าทันที:"ซื้อเวลาให้ข้าสักนาที!”
"หนึ่งนาที?" เมื่อเฟร่าตกตะลึงเอเลนอร์ไม่ได้ตั้งใจที่จะพูดคุยกับเขา ดังนั้นเขาจึงดึงเฟร่าให้ลุกขึ้น
"ล้อเล่นอะไรแบบนี้"
เฟร่าแทบจะร้องไห้สำหรับเขาสัตว์ประหลาดตัวนี้เกือบจะกินเขาเข้าไปแล้วให้เขายื้อมันไว้หนึ่งนาทีจะเป็นไปได้อย่างไร?
เขาเกรงว่าอาจจะซื้อเวลาได้ไม่ถึงครึ่งนาทีเขาจะต้องกลายเป็นอาหารของมันอีกครั้ง
ผู้ชายคนนี้คิดอะไร!
เฟร่าแทบคลั่งและกำลังจะวิ่งตามเอเลนอร์แต่เมื่อเขามองย้อนกลับไปเขาก็เห็นว่าเอเลนอร์กำลังทำอะไรบางอย่างพลังเวทของเขาค่อยๆเพิ่มแบบมีนัยยะ
ในตอนนี้สัตว์ประหลาดในร่างเนื้อเน่ากำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ในเวลานี้ห้องเต็มไปด้วยรอยร้าวมากมาย
แต่ตอนนี้เอเลนอร์ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเขาเริ่มรวบรวมพลังเวทมนตร์เพื่อปล่อยคาถาโดยไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้าง
"โอ้ย!"
เฟร่าดูโกรธอยู่พักหนึ่งแต่ในเวลานี้สัตว์ประหลาดได้เคลื่อนตัวมาข้างหน้าอีกครั้งเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากหันกลับไปจัดการกับสัตว์ประหลาด
ตอนนี้เอเลนอร์ไม่ได้ต่อสู้ด้วยดังนั้นความกดดันของเฟร่าจึงสูงเกินขีดจำกัดตอนนี้เขาเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดเพียงลำพัง
เฟร่ารู้ว่าความสิ้นหวังที่แท้จริงคืออะไรในตอนนี้นี่เอง
เวทสังหารที่เขาสามารถใช้ได้ในตอนนี้ล้วนใช้ไม่ได้ผลผิวหนังของสัตว์ประหลาดมีระะดับสูงกว่าเวทมนต์ของนักเวทฝึกหัดด้วยความแข็งแกร่งของเฟร่านักเวทฝึกหัดแม้กระทั่งการทำให้สัตว์ประหลาดเกิดรอยแผลเขายังทำไม่ได้
ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้เขาไม่มีทางที่จะทำร้ายสัตว์ประหลาดได้
เฟร่าตะโกนด้วยความตกใจขณะร่ายเวท“เอเลนอร์ ใกล้เสร็จหรือยัง”
“สามสิบวินาที!”
"เชี่ย!" ตาของเฟร่ามืดลง
ในขณะที่เขาร่ายเวทย์ไปเรื่อย ๆเฟร่าก็ใช้พลังเวทย์มากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเห็นว่ามันค่อยๆเข้าใกล้เขาเขาก็เร่งรีบปลดปล่อยพลังเวท แต่คาถาระดับต่ำก็ยังไม่เพียงพอเขาวางแผนอย่างรวดเร็วเพื่อหยิบขวดยาวิเศษจากกระเป๋า แต่ก็พบว่ามันไม่มี
เมื่อเขามาที่สุสานเขาได้ต่อสู้ไปหลายครั้งและเขาก็กินยาจนหมดแล้ว
ทันทีที่เฟร่าหยุดร่ายเวทย์เขาก็ถูกห่อหุ้มพลังของสัตว์ประหลาดเนื้อเน่าอีกครั้ง
เขาหันหน้าไปทางสัตว์ประหลาดมันเหมือนเนินเขา เฟร่ามีความกลัวบนใบหน้าของเขา
เขาสั่นจนควบคุมไม่ได้
"มันจบแล้ว"
ใบหน้าของเฟร่าเปลี่ยนเป็นสีเทาและเขาหลับตาลงด้วยความสิ้นหวังเขาได้ยินเสียงดังจากด้านหลังเขามองย้อนกลับไปด้วยความประหลาดใจและพบว่าเอเลนอร์อยู่กลางควัน
หลังจากนั้นเขาก็เห็นว่าใต้พื้นนั้นเป็นวงเวทที่คดเคี้ยวถูกพลังของผลึกอะโคไนต์ที่แท้จริงทำลายและในเวลานี้เอเลนอร์เพิ่งคว้าชิ้นส่วนของผลึกอะโคไนต์ที่ฝังอยู่ด้านในออกมา
เขาเห็นจากประสบการณ์ว่าเอเลนอร์กำลังเดินไปหาสัตว์ประหลาด
เอเลนอร์ดำเนินการอย่างเฉียบขาดและรวดเร็วด้วยความพยายามเพียงสั้น ๆ เขาก็มาถึงสัตว์ประหลาด
"แกกำลังทำอะไร!?"
ชั่วขณะหนึ่งเฟร่าตกใจกับคลื่นพลังของเอเลนอร์ในเวลานี้มันสายเกินไปที่จะพูดอะไร แต่เอเลนอร์ได้มาถึงสัตว์ประหลาดแล้ว
ไม่, นั่นคืออะไร?
ในขณะที่ใบหน้าของเฟร่าซีดเขาก็รู้ทันทีว่าสิ่งที่ดูเหมือนไม่ถูกต้อง
เขาไม่รู้ว่าตอนไหนที่มือของเอเลนอร์ได้ถือขวดแปลกๆและเปิดออกมา
แสงที่โผล่ออกมาจากขวดนั้นกำลังปล่อยพลังศักดิ์สิทธิ์ที่แข็งแกร่ง
และขณะที่เอเลนอร์โน้มตัวไปข้างหน้าสัตว์ประหลาดก็ไม่รู้ว่าทำไมปล่อยเสียงคำรามที่น่าสยดสยองและก้าวถอยหลัง
เฟร่าตะลึง เขาเห็นอะไร?
เอเลนอร์อยู่คนเดียวบังคับให้สัตว์ประหลาดถอยกลับออกมา
แต่ไม่ว่าเขาจะรู้สึกว่ามันไม่น่าเชื่อแค่ไหนสถานการณ์ก็เป็นอีกแบบหนึ่งสัตว์ประหลาดกำลังถอยออกไปทีละก้าวและในไม่ช้าก็ชนเข้ากับกำแพง
หลังจากนั้นเอเลนอร์ก็ปาขวดในมือออกตามด้วยของเหลวใสที่ไหลออกมาสัตว์ประหลาดรีบพยายามซ่อนตัวแต่ร่างกายที่มีขนาดใหญ่ของมันกลายเป็นภาระและในที่สุดมันก็โดนน้ำใสในขวดเขาตรงๆ
เมื่อของเหลวนั้นตกลงบนร่างกายดูเหมือนว่ามันจะถูกทรมานอย่างน่าเศร้าเสียงกรีดร้องดังไปทั่ว ร่างกายของมันบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดและกระแทกไปรอบ ๆและทุบหินจำนวนนับไม่ถ้วน มันต้องการสะบัดของเหลวบนร่างกายของมัน
แต่ไม่ได้ผล
ไม่มีเวลาช่วยตัวเองและร่างกายของมันสึกกร่อนอย่างรวดเร็วและบาดแผลที่สึกกร่อนยังคงกระจายไปทั่วร่างกายในพริบตามันกลายเป็นเถ้าลอยโดยสมบูรณ์และหายไปจากสายตาของเฟร่า
ตาของเฟร่าเบิกกว้างเมื่อเขามองดูและปากของเขาไม่สามารถปิดได้เป็นเวลานาน
เมื่อมองไปที่เอเลนอร์มันเหมือนกับว่าเขามองสัตว์ประหลาด
เป็นผลให้สิ่งที่น่ากลัวกว่านั้นยังคงอยู่เบื้องหลัง