“อะไรนะ!!!!!!...... แกคบกับเตชัสอย่างงั้นเหรอ!!!!!!”
“อืม!”
เสียงสูงปรีดของรมย์ชลี ดังขึ้นด้วความตื่นเต้น แปลกใจ และใไปพร้อมๆ กัน เมื่อได้ยินคำบอกเล่าจากปากวิภวา คือรมย์ชลีเป็แฟนคลับคนหนึ่งของเตชัส ความรู้สึกส่วนตัวย่อมไม่อยากจะให้เตชัสมีแฟนเป็ธรรมดา แต่ด้วยความที่ว่าเตชัสเลือกคบกับเพื่อนของตัวเอง ถึงจะไม่เห็นด้วยยังไงก็ต้องทำใจยอมรับแต่โดยดี
“แกโกรธฉันไหม ที่ฉันตกลงคบกับเตชัสน่ะ!!??”
“เฮ่อออ!!!... ฉันก็อยากจะโกรธอยู่หรอก แต่ก็โกรธไม่ลง เพราะยังไงแกกับเขาก็เลือกอย่างนี้แล้วนี่นะ ฉันมันก็แค่ FC ถึงจะไม่อยากให้เขามีแฟนในตอนนี้ แต่ก็ต้องทำใจยอมรับความจริง”
รมย์ชลีพูดบอกวิภวาด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ แกมเสียดายความโสดของเตชัส แต่ก็อย่างว่าคนที่เตชัสคบด้วยก็คือเพื่อนของตัวเอง ยังไงก็ต้องยอมรับมันให้ได้ แต่กระนั้นก็น่าเป็ห่วงเพื่อนอยู่มิใช่น้อย เพราะเตชัสเป็บุคคลสาธารณะ ที่ค่อนข้างมีชื่อเสียงโด่งดังมาก จังอาจจะมีผลกระทบในการคบหากันระหว่างวิภวากับเตชัส อย่างนี้แล้ววิภวาจะรับได้หรือเปล่า
“.........”
“อะไร!? แกมองฉันอย่างนี้คืออะไรยะ!!??......”
วิภวาเห็นสายตาของรมย์ชลีที่มองมาด้วยความวิตกกังวล ทั้งยังมองดูนิ่งๆ ไม่เอ่ยอะไรออกมา วิภาวาจึงขมวดคิ้วเรียวสวยเข้าหากัน ก่อนจะเอ่ยถามด้วยความสงสัย ในอากัปกิริยาเช่นนั้นของเพื่อนรัก
“ฉันเป็ห่วงแกน่ะสิ”
“แกไม่ต้องห่วงฉันหรอก จิตใจฉันแข็งแรงและเข้มแข็งพอ สู้กับอะไรได้อยู่แล้ว”
วิภวารู้ว่ารมย์ชลีเป็ห่วงเื่ ที่เธอเป็เพียงแค่บุคคลธรรมดาทั่วๆ ไป แต่ส่วนเตชัสเป็ซุปตาร์ดังระดับประเทศ ในสายตาของคนอื่นๆ ก็จะมองว่าไม่คู่ควรกันเลย และเกิดเสียงวิพากวิจารณ์ขึ้นมา หากข่าวว่าเธอกับเตชัสคบหากัน ซึ่งข่าววิพากวิจารน์นั้น เป็ไปในทางลบสำหรับเธอซะมากกว่า
แต่คนอย่างวิภวาไม่ได้สนใจว่า ตัวเองจะเป็ข่าวนักหรอก เพราะเธอถึงว่าเธอไม่ได้ทำอะไรผิด เธอกับเตชัสตกลงคบกัน ก็เป็เื่ของเธอสองคน
“ย่ะ... แม่คนเข้มแข็ง!!!!!!”
ถึงวิภวาจะบอกว่าตัวเองแข็งแรงและเข้มแข็ง แต่รมย์ชลีก็อดเป็ห่วงไม่ได้อยู่ดี แต่ในเมื่อวิภวาเลือกอย่างนั้นแล้ว ก็คงต้องเป็ไปตามนั้น ซึ่งก็ไม่แน่ว่าอาจจะไม่มีกระแสแอนตี้ก็ได้ รมย์ชลีภาวนาของให้เป็เช่นนั้น
กริ๊งงง...... กริ๊งงง...... กริ๊งงง......
เสียงโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะดังขึ้น วิภวาจึงชะโงกหน้าไปมอง ก็เห็นชื่อและหมายเลขโทรศัพท์ของเตชัส แสดงอยู่ที่หน้าจอโทรศัพท์มือถือ เธอจึงยกยิ้ม เหลือบสายตากลมโตไปมองรมย์ชลี ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดรับสาย
“สวัสดีค่ะ!”
“ฮัลโล่! วาอยู่ไหน? กำลังทำอะไรอยู่!!??......”
เตชัสได้ยินเสียงหวานๆ ของวิภวามาตายสาย เขาก็เอ่ยภามกลับมา หลังจากที่เธอกล่าวจบ ซึ่งเมื่อได้ถ่ายทำโฆษณาเสร็จ เตชัสก็ต้องวิ่งไปทำงานอีกที่ ส่วนวิภวาก็นัดรมย์ชลีมานั่งหมูกะทะกัน อยู่ในตอนนี้นี่แหละ
“วาอยู่ที่รัชดา กำลังนั่งกินหมูกะทะอยู่กับเพื่อน”
วิภวาบอกกล่าวให้เตชัสรับทราบโดยไม่คิดจะปิดบัง เพราะไม่มีอะไรที่เป็ความลับ ก็เธอกำลังนั่งกินหมูกะทะกับเพื่อนอยู่จริงๆ นี่นะ และเพื่อนที่ว่าก็คือรมย์ชลี ที่นั่งมองเธอคุยโทรศัพท์ อยู่ฝั่งตรงข้ามของโต๊ะ
“โอเค! ตอนนี้พี่เสร็จงานแล้ว เดี๋ยวจะไปหา วาส่งโลเคชั่นมาให้หน่อย”
จากวันที่เธอกับเตชัสเคลียร์ใจกันวันนั้น เธอกับเขาก็เปลี่ยนสรรพนามการเรียกขานให้สนิทสนมกันมากขึ้น โดยที่เธอเรียกแทนตัวเอง จากฉันอย่างนั้นฉันอย่างนี้มาเป็ เรียกชื่อเล่นของตัวเอง ส่วนเตชัสนั้นก็เรียกตัวเองว่าพี่ เนื่องจากเขาอายุอานามมากว่าวิภวา
“จะมาเหรอคะ อะ โอเคค่ะ เดี๋ยวส่งโลเคชั่นให้”
วิภวาได้ยินเตชัสพูดว่าจะมาหาเธอ ดวงตากลมโตก็เหลือบมองหน้ารมย์ชลี แต่จึงกล่าวตอบรับคำพูดของเตชัส จากนั้นจึงวางสายจากกัน โดยเธอก้มหน้ากดๆ จิ้มโทรศัพท์มือถือที่ถืออยู่ในมือสักพัก แล้วจึงค่อยเงยหน้าจากจอโทรศัพท์มือถือ
“ใครจะมาหาเหรอ!!??......”
รมย์ชลีที่นั่งฟังอย่างใจจดใจจ่อ เอ่ยถามขึ้นทันที เมื่อเห็นวิภวาวางโทรศัพท์มือถือลงไว้ที่โต๊ะ
“เตชัส!!!!!!”
“จริงอ่ะ... อ๊ายยยย..... ดีๆ มากเลยๆ”
พอรมย์ชลีได้ยินว่าเป็ใครที่จะมาหาวิภวา ดวงตาก็เปล่งประกายเจิดจ้า และกระดี้กระด้าด้วยความดีอกดีใจเป็ที่สุด จนลืมเื่ที่ได้พูดกันไปเมื่อเวลาก่อนหน้านี้ไปเลยทีเดียว
๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘
31K
