เทพ​ยุทธ​สะท้านโลกา

    ตอนที่​ 44 ว่าที่ศิษย์​หลัก

    ตอนที่​ 44 ว่าที่ศิษย์​หลัก "เข้ามา...!!!" ว่าที่ศิษย์​หลักอันดับแปดสิบยืนเผชิญหน้า​กับเขา เขาเข้าถึงอาณาจักร​แห่งดาบที่ยิ่งใหญ่ เขาใช้ทักษะดาบออกมาต่อสู้ เขาฟันด้วยความเร็ว​เหนือแสง เขาต้องการ​จัดการในคราวเดียว แต่ซูเวยเร็วกว่าเขา เขาเอาชนะทันที "ได้ไง...!!!" ว่าที่ศิษย์​หลักอันดับแปดสิบตกใจและ​เบิกตาด้วยความเหลือเชื่อ​ เขาไม่คิดว่าจะพ่ายแพ้ง่ายดายและเร็ว เขาไม่สามารถ​หาวิธีทำความเข้าใจได้ เขาต้องเสียหน้าและจากไป ผู้คนต่างตกตะลึง​และตะโกนดั่งฟ้าร้อง ทุกคนต่างตื่นเต้นเมื่อคิดถึงซูเวยที่เคยแสดงเทคนิดดาบในร้อยอันดับแรก และตอนนี้มันกำลังเกิดขึ้นอีกครั้ง ศิษย์​ใหม่ใช้เทคนิค​ดาบบุกเข้ามาท้าทายว่าที่ศิษย์​หลัก ใครสามารถ​ทำได้บ้าง? ซูเวยเท่านั้น​ที่ทำได้ ... "ศิษย์​น้องเวยนั้นทรงพลังจริงๆ เขาไม่ได้​พูดอะไรผิดเลย ไม่มีขยะในโลกการต่อสู้​ มีเพียงผู้ใช้เท่านั้น​ที่เป็นขยะ" "ต่อให้เป็นเทคนิค​ดาบพื้นฐาน​ก็สามารถ​แข็งแกร่ง​ขึ้นได้ แต่หากผู้ใช้เป็นขยะต่อให้มีทักษะระดับสูงส่งมันก็ไร้ค่าและไม่มีประโยชน์​" ฮุ่ยเว่ยยืนอยู่ท่ามกลาง​ฝูงชน​มองดูการต่อสู้​ซูเวยและพึมพำ เจียจิงพยักหน้าเห็นด้วย "ความเข้าใจ​ของพี่เวยเรื่องเทคนิค​ดาบนั้นไม่อาจหยั่งรู้​ได้" เขาไม่เคยเห็นขีดจำกัดของซูเวยว่าอยู่ที่ไหนและความแข็งแกร่งที่แสดงออกมาเป็นเพียงส่วนปลายของภูเขาน้ำแข็ง "ดังนั้นพวกเราต้องฝึกฝน​ให้ดี แล้วมีพี่น้อง​ซูเวยคอยนำทางเราอีก นี้เป็นสิ่งที่ดีที่ไม่สามารถหา​พบเห็นได้ง่ายๆ​ในชั่วชีวิต​คน" ฉุ่ฉีตบไหล่ของเจียจิงและทำการสรุป เจียจิงพยักหน้าเห็นด้วย เขารู้ความสามารถ​ของเขาคล้ายกับคนธรรมดา หากไม่มีพี่ชายซูเวย เขาก็ไม่สามารถ​เข้าสู่ศิษย์​ร้อยอันดับแรกและเขาก็ไม่มีพลังที่จะต่อสู้​กับศิษย์​อาวุโส​ได้  นอกจากนี้เขากระตือรือร้น​ที่จะลองและท้าทายว่าที่ศิษย์​หลัก เขาต้องการ​ก้าวตามพี่ชายให้ทัน เจียจิงนั้นเรียบง่าย แต่ไม่โง่ เขารู้ว่าจะมีคนมากขึ้นเรื่อยๆที่จะอยู่รอบตัวพี่ชายเขา หากเขาไม่สามารถ​ไล่ตามพี่น้องของซูเวยได้ เขากลัวว่าคู่แข่ง​หลายรายจะกีดกัน​เขาจากพี่ชายในอนาคต ผลลัพธ์​นี้เจียจิงยอมรับได้อย่างไร เขารู้ดีว่าเขาเป็นคนแรกที่ได้คำชี้แนะ​จากพี่ชาย แต่สิ่งที่เขาทำให้ต้องทนทุกข์​ทรมาน​คือคนที่ปรากฏ​รอบตัวพี่ชายและมีความสามารถ​มากขึ้นเรื่อยๆ แต่ละคนดีกว่าเขา ในหัวใจที่เรียบง่ายของเด็กๆ พวกเขายังมีความภาคภูมิใจ​ของตัวเอง เด็กชายทั้งสามจ้องมองที่ซูเวยในท่าทางนิ่งเฉย​และตัดสินใจ​เงียบๆเพียงลำพัง [ก้าวให้ทันพี่น้อง​ซูเวย!!!] ... "ขีดจำกัดเขาอยู่ที่ไหน?" ว่าที่ศิษย์​หลักร้องอุทานและตกตะลึง พวกเขาจ้องมองซูเวยทีละคนเผยให้เห็นถึงความมืดมนในใจ เขาสร้างแรงกดดันรุนแรง​และมหาศาล ว่าที่​ศิษย์หลักรู้สึกตำแหน่งเริ่มไม่มั่นคง​ ก้นของเขากำลัง​ถ​ูกยกออกและบ่าเริ่มหนักมากขึ้นเรื่อยๆ ในหมู่พวกเขาที่เครียดที่สุดคือซือห้าว เขายังเป็นอดีต​ศิษย์​อันดับสิบในร้อยอันดับแรก และในบรรกลุ่มว่าที่ศิษย์​หลักความแข็งแกร่งและพลังของเขาก็จัดเป็นอันดับสิบด้วย ศิษย์​ร้อยอันดับแรกมองว่าเป็นสถานที่ศิษย์หน้าใหม่และหน้าเก่าให้แข่งขัน​กัน แต่ว่าที่ศิษย์​หลักคือศิษย์​อาวุโสที่แข่งขัน​กัน พวกเขาต่างเชื่อมั่นและมั่นใจ​ในตัวเองมากว่าจะได้กลายเป็น​ศิษย์​หลักกันทุกคน พวกเขาเรียนรู้​ฝึกฝน​ยาวนาน​ มีประสบการณ์​และความสามารถ​มากกว่า เมื่อเผชิญหน้า​ลักษณะ​ที่สง่างาม​และกล้าหาญ​ของซูเวยที่บุกมาพื้นที่ว่าที่ศิษย์​หลัก ซือห้าวมีจิตใจ​มืดมนและวิตกกังวล ซือห้าวอดไม่ได้ที่จะโกรธ ตอนนี้หัวอันชาญฉลาด​ไม่สามารถ​ช่วยเขาได้ เขาทำทุกอย่างที่สามารถ​ทำได้ เพื่อจัดการซูเวยมาก่อน แต่ล้มเหลว​ทั้งหมด ตราบใดที่​ซูเวยท้าทายเรื่อยๆ เขาต้องเผชิญหน้า​กันในที่สุด เขารู้สึก​สิ้นหวังและหมดแรง ในการเผชิญหน้า​คู่ต่อสู้​ที่แข็งแกร่ง​ ซูเวยไม่ได้ชนะเล็กน้อย​แต่เขาชนะสมบูรณ์แบบ หัวใจสั่นเทาและรุนแรง เขาอยู่ต่อหน้าทุกคนและเขาไม่สามารถ​นั่งนิ่งได้อีก "พวกเราต้องคิดหาวิธี​หยุดหรือจัดการเขา" "พวกเราไม่สามารถ​นั่งใต้ตูดได้" ซือห้าวพูดอย่างจริงจังกับว่าที่ศิษย์​หลัก ว่าที่ศิษย์​หลักที่เหลือต่างหันมามองหน้าและเห็นด้วยกับซือห้าว อย่างไร​ก็ตามพวกเขาคิดอะไรได้อีก รออย่างเงียบๆเท่านั้น ในฐานะ​ว่าที่ศิษย์​หลัก เมื่อถูกท้าทายเขาไม่สามารถ​ปฏิเสธ​การต่อสู้​ได้ หากไม่ต่อสู้​มันหมายถึง​ความหวาดกลัว​และหลบหนีคู่ต่อสู้​ การต่อสู้​และไม่ต่อสู้​ ดูเหมือน​ว่าผลลัพธ์​เหมือนกัน