รักหมดใจยัยคู่หมั้นจอมป่วน

แสงแดดยามเช้าส่องผ่านหน้าต่างบานใหญ่เข้ามาในบ้านทำให้เจนลืมตาตื่นขึ้นมา

“อื้อ เมื่อยจังเลย” เจนบิดขี้เกียจและรู้สึกปวดเมื่อยนิดหน่อยเพราะนอนบนโซฟาทั้งคืน

“กลิ่นอะไรหอมจัง” เธอสูดดมกลิ่นหอมของข้าวต้มที่โชยออกมาจากในครัว

เจนเดินตามที่มาของกลิ่นหอมนี้มาถึงในครัวก็เห็นเจมส์กำลังง่วนกับการทำอาหารอยู่ เธอรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยที่เขาทำอาหารเป็นท่าทางดูคล่องแคล่วใช้ได้ทีเดียว เจนยืนกอดอกพิงประตูมองเขาอยู่อย่างนั้น

“จะมองอีกนานมั้ยครับคุณนาย”

“คะ..ใครมอง ไม่มี๊ เอ่อเจนแค่มาหาน้ำดื่ม” เมื่อโดนจับได้เจนจึงรีบเฉไฉแก้เขินรีบเดินไปเปิดตู้เย็นหาน้ำดื่ม

เจมส์ยิ้มเอ็นดูกับท่าทางของเธอก่อนเดินมาซ้อนหลังเจนและก้มลงช่วยเธอหยิบขวดน้ำ เมื่อเธอเห็นมือเขาเอื้อมมาหยิบขวดน้ำก็รีบปล่อยพร้อมทั้งปิดประตูตู้เย็นหันกลับไปหาคนข้างหลังทันที

“เจนหยิบเองก็ได้”

“พี่หยิบมาดื่มเอง พี่ก็หิวน้ำเหมือนกัน” เจนที่ตอนแรกคิดว่าเขาจะหยิบน้ำให้ตัวเองก็อายที่เข้าใจผิดใช้กำปั้นทุบอกเขารัวๆ จนเจมส์ต้องจับข้อมือเธอไว้และดันหลังเธอติดกับตู้เย็น

“พี่ล้อเล่น อ่ะให้เจนนั่นแหละ” เขายิ้มบอกเธอ

“แกล้งเจนอีกแล้วนะ” เจนบ่นเขาพร้อมกับยื่นมือไปรับน้ำดื่มจากเขาแต่กลับโดนเจมส์ดึงเข้าไปจูบ morning kiss

“อรุณสวัสดิ์นะครับคุณแฟน”

“คนฉวยโอกาส”

“จูบแฟนตัวเองเรียกฉวยโอกาสด้วยหรอ”

“ไม่คุยด้วยแล้วไปอาบน้ำดีกว่า” เจนรีบเดินหนีเขาด้วยความเขินเพราะเธอยังไม่ชินและยังไม่อยากจะเชื่อด้วยซ้ำว่าตอนนี้เขาและเธอจะเป็นแฟนกันแล้ว

“น่ารักเป็นบ้าเลยว่ะ หมดกันลุคคาสโนว่า มาแพ้ทางยัยเด็กโก๊ะได้ไงเนี่ยเรา” เขายืนยิ้มบ่นตัวเอง

“มาทานข้าวได้แล้วครับคุณแฟน” เจมส์เรียกเจนหลังจากเธออาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว

“ทำอาหารเป็นด้วยหรอคะ”

“เป็นสิลองชิมดูถ้าเจนชอบพี่ทำให้ทานทุกวันเลย”

“อื้ม รสชาดไม่เลวเลย เก่งเหมือนกันนะเนี่ยนึกว่าจะเก่งแต่จีบสาว”

“แฟนคนนี้มีดีมากกว่าที่น้องเจนคนสวยเห็นอีกเยอะครับ แค่ลองเปิดใจก็จะรู้” เขาชมตัวเองยกใหญ่จนเจนหลุดขำออกมา

“คนอะไรชมตัวเองเก่ง”

“พี่พูดความจริง”

“รีบทานข้าวจะได้รีบกลับบ้านสายแล้ว”

“ไล่อีกแล้ว”

“ไม่ได้ไล่”

“แบบนี้เรียกไล่ วันนี้ร้านปิดไม่ใช่หรอไปเที่ยวกันมั้ย”

“เที่ยวไหนคะ”

“อยากไปไหน”

“ที่ไหนก็ได้หรอ”

“ที่ไหนก็ได้”

“อืม งั้นไปสวนสนุก” เจนนิ่งคิดครู่นึงก่อนจะบอกเขา

“ได้”

วันนั้นทั้งวันเจมส์ตามใจแฟนสาวตัวน้อยทุกอย่างไม่ว่าเธอจะทำอะไรอยากไปที่ไหน เขาก็จัดให้ตามคำขอไม่มีบ่นซักคำ

“เหนื่อยมั้ย”

“เมื่อยขานิดหน่อยค่ะสงสัยเดินเยอะไป” เจนบอกเจมส์หลังจากที่ทั้งคู่เดินเที่ยวที่สวนสนุกอยู่นาน

“งั้นไปนั่งตรงนั้นก่อน”

เขาพาเธอมานั่งพักที่ม้านั่งก่อนจะเดินไปซื้อน้ำเย็นๆ มาให้ดื่มและนั่งลงข้างๆ เธอ ทำสิ่งที่เจนไม่เคยคิดมาก่อนว่าเขาจะทำแบบนี้ เจมส์ยกขาของเจนวางพาดบนตักตัวเองและนวดให้เธอ

“พี่เจมส์ไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้ค่ะ เจนไม่เป็นไร”

“นั่งเฉยๆ พี่นวดให้”

“พอแล้วค่ะ ดูสิคะคนมองใหญ่แล้ว อายเค้า”

“นวดให้แฟนตัวเองมีอะไรต้องอาย”

เจมส์ไม่สนใจสายตาของคนที่เดินผ่านไปผ่านมาแม้แต่น้อย มีแต่เจนที่เขินจนหูแดงหน้าแดงไปหมด สาวๆ ที่เดินผ่านต่างก็ชมว่าแฟนของเธอน่ารัก เอาอกเอาใจแฟนดีมาก

“พอแล้วค่ะเจนหายเมื่อยแล้ว”

“แน่นะไม่ใช่เพราะเขิน” เขาเลิกคิ้วถามเธอ

“แน่ค่ะ กลับบ้านกัน”

“พรุ่งนี้พี่หยุดคืนนี้ขอนอนนี่อีกคืนได้มั้ย” เจมส์ถามเธอเมื่อรถเลี้ยวเข้ามาจอดในบ้านเธอแล้ว

“ไม่ได้ค่ะ”

“นะขอพี่นอนโซฟาเหมือนเดิมก็ได้ นะครับพี่สัญญาว่าจะไม่ทำอะไรเกินเลย”

“ทำไมดื้อจังคะ”

“นะ พี่พึ่งมีแฟนก็อยากอยู่กับแฟนนี่นา”

“ก็ได้ค่ะ แต่นอนข้างล่างนะคะ”

“รับทราบครับคุณแฟน”

คืนนั้นเจมส์นอนคิดว่าถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นที่เคยคบกันผ่านๆ มามีแต่อยากจับเขาให้อยู่หมัดพร้อมพลีกายให้ตั้งแต่วันแรกที่เจอกัน แต่กับคนนี้กลับเป็นเขาที่ไล่ตามจีบเธอและยอมเธอทุกอย่าง อีกทั้งยังไม่คิดจะเร่งรัดเธอหากเธอยังไม่พร้อม เขาเองก็นึกแปลกใจตัวเองเหมือนกันจนต้องถามตัวเองว่าเสือผู้หญิงอย่างเขาถอดเขี้ยวเล็บให้กับยัยแมวน้อยแสนซนคนนี้แล้วจริงๆ หรือ คิดไปก็อมยิ้มไปเมื่อภาพความน่ารักของเธอลอยเข้ามาในหัว ก่อนที่เขาจะพยายามข่มตาข่มใจนอนให้หลับ

“ทำไมวันนี้ตื่นสายจัง” เจนที่อาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยแล้วเดินลงมาข้างล่างยังเห็นเขานอนหลับอยู่ เธอจึงเดินเข้าไปปลุกเขาเมื่อแตะตัวเขาก็พบว่าตัวร้อนจี๋

“ตัวร้อนขนาดนี้เลยหรอ พี่เจมส์ พี่เจมส์คะ” เธอปลุกเขาให้ตื่น

“เจนพี่ปวดหัว”

“ตัวพี่ร้อนมากเลยเดี๋ยวเจนไปเอาผ้ามาเช็ดตัวให้” เช้าวันนั้นเจนเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้เขาโดยไม่มีท่าทีรังเกียจแม้แต่น้อย แถมยังทำอาหารเช้าและหายาให้เขาทานด้วยเธอเฝ้าเช็ดตัวและดูแลเขาอยู่ไม่ห่าง เพราะเจมส์ไม่ยอมไปหาหมอเธอจึงต้องเฝ้าดูอาการเขาหากไม่ดีขึ้นถึงเขาไม่ยอมก็ต้องบังคับให้ไปโรงพยาบาลให้ได้ ส่วนงานที่ร้านเธอต้องเดินไปฝากลูกน้องให้ดูแลแทนไปก่อน

“เฮ้อ ค่อยยังชั่วไข้ลดแล้ว” เจนถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อวัดอุณหภูมิร่างกายเขาแล้วพบว่าไข้ลดลงมามากแล้ว

“เหนื่อยมั้ย” เจมส์ถามเจนเมื่อรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา

“เหนื่อยค่ะ แต่ทำไงได้มีคนดื้อไม่ยอมไปหาหมอนี่คะ”

“หึ พี่ไม่ชอบนอนโรงพยาบาล”

“ก็เลยลำบากเจนต้องมาคอยเช็ดตัวให้อยู่นี่ไงคะ”

“ขอบคุณนะครับ” เจมส์ทราบซึ้งใจกับการกระทำของเธอมาก ขอบคุณและมองเธอด้วยแววตาลึกซึ้งด้วยความรู้สึกอบอุ่นหัวใจแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

“มีแฟนมันดีแบบนี้นี่เอง” เขาใช้มือลูบไล้แก้มเนียนพร้อมกับส่งยิ้มให้เธอ

“พูดเยอะขนาดนี้หายแล้วมั้งคะ”

“ยังครับ ถ้ารู้ว่าป่วยแล้วมีคนดูแลดีขนาดนี้พี่อยากป่วยซักอาทิตย์นึงเลย”

“เดี๋ยวก็ได้ป่วยจริงๆ ใครเขาให้เอาเรื่องแบบนี้มาพูดเล่นกันคะ” เธอบ่นเขาพร้อมทำหน้าไม่ชอบใจที่เขาพูดแบบนี้

“ไม่พูดแล้วครับ ขอโทษนะ”

“โทรไปลางานด้วยพักผ่อนอีกซักวันให้หายดีก่อนค่อยไปทำงาน” เธอสั่งเขาแต่กลับทำให้คนโดนสั่งนอนยิ้มไม่หุบ

“คืนนี้พี่นอนนี่ได้มั้ย”

“ก็คงต้องเป็นอย่างนั้น เดี๋ยวเป็นอะไรก็ไม่มีใครดูอีก”

เมื่อเจมส์โทรมาลางานกับเอริคเขาก็นึกเป็นห่วงลูกน้องที่ไม่สบายจึงจะไปดูอาการเขา แต่เจมส์รีบห้ามไว้บอกว่าตอนนี้เขาอยู่บ้านเจนมีคนดูแลแล้วไม่ต้องเป็นห่วง เอริคที่พอจะเข้าใจสถานการณ์จึงหันไปมองหน้าเกวลินก่อนจะถามเจมส์ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ ก็ได้คำตอบว่าเขาพึ่งตกลงคบกัน ก่อนจะหันไปมองหน้าเกวลินอีกครั้งเพราะคิดว่าเธอน่าจะยังไม่รู้เรื่องนี้จนเธอเองนึกสงสัยอยู่ในใจ

“อย่าทำเป็นเล่นนะโว้ยไอ้เจมส์ ไม่งั้นเกลเอากูตายแน่” เอริคกระซิบเจมส์

“คนนี้ผมจริงจังรักจริงหวังแต่งครับ”

“เออให้มันแน่ อย่าคิดทำอะไรไม่ดีเด็ดขาด”

“ครับนาย”

“เออ ไปพักผ่อนหายแล้วค่อยมาหยุดสักสองสามวันก็ได้ทางนี้มีเกลช่วยอยู่ไม่ต้องห่วง”

“ครับนาย”