ร่างระหงในขุดรัดรูปนั่งรถโดยสารเข้ามาในเมืองใหญ่ ก่อนจะนั่งแท็กซี่ไปตามแผนที่ที่คุณป้าข้างบ้านได้ให้มา หญิงสาวนั่งอ่านชื่อยาไปเรื่อยๆ และพบว่ามันเป็แค่ยาลดไข้ธรรมดาเท่านั้นไม่ใช่ยาเฉพาะทางหรือยารักษาโรคใดๆ
‘แกก็ไม่ได้เป็อะไรมากหรอก แค่คนแก่ แต่ลูกหลานแก่บอกว่าแกป่วยบ่อย’
นั่นคือสิ่งที่ป้าสาบอกมา...
มะปรางรับรู้มาว่าคนแก่ที่เธอจะมาดูแลนั้นอยู่ที่บ้านคนเดียว เพราะครอบครัวเดินทางออกไปเที่ยวที่ต่างจังหวัด ด้วยความที่ป่วยบ่อยคนเฒ่าเลยไม่อยากทำให้ลูกหลานต้องลำบาก เขาบอกให้ทุกคนออกไปเที่ยวได้อย่างเต็มที่โดยไม่ต้องเป็ห่วงเขา แต่ลูกชายก็ได้จัดจ้างคนดูแลมาเฝ้าพ่อของตัวเองตลอดเวลา...เพียงแต่ตอนนี้จากคุณป้าร่างใหญ่ได้กลายเป็หญิงสาวอกตูมไปแล้ว...
“ขอบคุณนะคะ”
มะปรางบอกคุณลุงแท็กซี่ ก่อนจะยื่นเงินให้ เธอเดินลงมาจากรถพร้อมกับจ้องมองประตูรั่วบ้านหลังใหญ่ เมื่อเห็นว่าข้างๆรั้วมีประตูเล็กเปิดอยู่อย่างที่คุณป้าได้บอก มะปรางจึงเดินเข้าไปตามคำแนะนำ หญิงสาวมุ่งหน้าเข้าไปในบ้านเพื่อจะหาคนแก่ป่วยออดแอด แต่บ้านหลังใหญ่แห่งนี้กลับว่างเปล่า...
“ขอโทษนะคะ”
“….”
“มีใครอยู่มั้ยคะ”
“…..”
“หนู…หนูมาดูแลแทนคุณป้า....”
น้ำเสียงเล็กหยุดพูดเมื่อด้านหลังของเธอมีประตูบานหนึ่งเปิดขึ้นมา สายตาของหญิงสาวจ้องมองไปยังร่างของชายแก่ตัวสูงชะลูด อายุของเขาทำให้ผมหงอกโชว์สีขาวไปทั้งหัว แต่สีหน้าและท่าทางกลับดูแข็งแรงมากกว่าคนป่วย...
โดยเฉพาะผ้าขนหนูที่ปู่ฤทธิ์สวมใส่ออกมาเพียงแค่ตัวเดียว...มะปรางเห็นสัดส่วนทุกอย่างคนผู้เฒ่าคนนั้น กลางเป้าผ้าขนหนูสีขาวมีวัตถุบางอย่างนูนเด่นขึ้นมา ผิวเข้มเต็มไปด้วยเม็ดไหงไหลโชกตัว แถมในมือยังถือกระดาษทิชชู่กำหนึ่งอีกด้วย...
“หนู…เป็ใครหรอ”
“อ้อ ขอโทษค่ะ หนูชื่อมะปรางนะคะ มาดูแลคุณปู่แทนป้าสา”
“…..อ๋อ…..อย่างนั้นหรอ”
“พอดีว่าคุณป้าข้อเท้าแพลงน่ะค่ะ เลยวานให้หนูมาช่วยดูแลคุณปู่แทน”
รอยยิ้มของไอ้เฒ่าผุดขึ้นมาจนฉีกกว้าง ก่อนจะทำท่าทางขาอ่อนราวกับจะเป็ลม
“คุณปู่ เป็อะไรมั้ยคะ”
“ปู่….ปู่ปวดหัวน่ะ”
“ค่อยๆเดินนะคะ เดี๋ยวหนูพาไปที่โซฟาก่อน”
“ขอบใจหนูมากนะ”
มะปรางรีบวิ่งเข้าไปพยุงร่างสูงตามสัญชาตญาณพยาบาล ก่อนจะพาเ้าของบ้านเดินไปนั่งที่โซฟา กลิ่นหอมๆของสาวรุ่นหลานโชยมาตามลมจนคุณปู่ยิ้มหวาน สายตาคมก้มลงมองไปยังร่องหน้าอกลูกใหญ่ที่โผล่ขึ้นมาจากเสื้อยืดธรรมดา ไอ้เฒ่าฤทธิ์นึกว่าจะได้อยู่กับยัยป้าปากมากเสียแล้ว....ไฉน์จึงส่งนางฟ้ามาโปรดถึงที่ให้ขนาดนี้...
“คุณปู่ป่วยบ่วยหรอคะ”
“ใช่แล้ว ทำอะไรก็เมื่อยตัวไปหมด”
“แล้วทานยาทานข้าวหรือยังคะ”
“เรียบร้อยแล้วล่ะ ว่าแต่.....หนูชื่อมะปรางใช่มั้ย”
“ใช่ค่ะ”
“ปู่ชื่อฤทธิ์นะ”
“ค่ะ คุณปู่ไม่ต้องห่วงนะคะ หนูเรียนพยาบาลมา หนูจะช่วยดูแลคุณปู่เองค่ะ”
“อย่างนั้นหรอ....ดีเลย...มีพยาบาลสาวๆอยู่ด้วย”
“….”
“ปู่หมายถึง....พยาบาลเก่งๆที่จะดูแลปู่น่ะ”
“ค่ะ เดี๋ยวหนูไปหาผ้าเช็ดตัวก่อนนะคะ เหงื่อเปียกขนาดนี้ เช็ดตัวน่าจะเย็นขึ้น”
“เช็ดตัวหรอ....ดีเลย...ปู่ก็อยากถูกเช็ดตัวเหมือนกัน”
มะปรางส่งยิ้มให้กับคนแก่ตรงหน้า ก่อนจะรีบตรงดิ่งไปหาผ้าขนหนูและกะละมังน้ำเย็น สายตาหื่นกระหายเหลียวไปมองบั้นท้ายส่ายไปมาระหว่างเดิน โดนสาวๆเช่นตัวให้บนโซฟา.....มันไม่มีอะไรจะดีไปมากกว่านี้เองแล้ว!!!
77
