"ลุกซ์ เที่ยงคืนแล้วละ"
"เยี่ยม เชสพอจะเช็คได้ไหมว่าคนที่ฉันสังเกตหลับอยู่รึเปล่า?"
"ได้ค่ะ แต่ต้องคนที่เห็นอยู่ในระยะสายตาเท่านั้น นอกจากนี้ลุกซ์ยังไม่มี 'สกิลแผนที่หรือสกิลตรวจสอบมานา' เลยไม่สามารถรับประกันความสำเร็จในการรอบเร้นได้"
"งั้นก็ต้องเสี่ยงกับความเป็นไปได้ทั้งหมดสินะ ทั้งความสามารถของพวกคนในคฤหาสน์ ของฉันและก็อะไรอีกหลายๆอย่าง"
หลังจากที่ใช้เชสตรวจสอบว่าชาร์ลหลับอยู่รึเปล่าก็เริ่มแผนการในทันที
"เชสฝากรอบๆด้วยนะคนเดียวยังไงก็ดีกว่าหลายคน ฉันจะตรวจสอบความเป็นไปได้กับสถานการณ์ ส่วนเธอสอดส่องแล้วรายงานความผิดปกติด้วยนะ"
หลังจากออกจากห้องมาได้ผมก็เริ่มเดินสำรวจทันทีถึงตอนนี้จะถูกพบก็ยังไม่เป็นไรเพราะอ้างได้ว่าอยากไปหาทั้งสองคนนั้น แต่ปัญหาคือจะหาห้องสมุดเจอรึเปล่าเพราะที่นี้ก็มีรายละเอียดเยอะมากซึ่งตกแต่งไปด้วยของตกแต่งมีทั้งแพงและที่ไม่แพงรวมกันอยู่เยอะความจริงจะรอวันพรุ่งนี้เช้าก็ได้อยู่หรอกแต่ว่าถ้าพรุ่งนี้อะไรที่คาดไม่ถึงอย่างพาออกไปข้างนอกโดยที่เราไม่รู้ข้อมูลอะไรก็แย่เหมือนกัน
หลังจากผมสำรวจไปสักพักผมก็จำตำแหน่งของคฤหาสน์ชั้นสองได้ทั้งหมดถึงจะสำรวจชั้นสองหมดเเล้วก็ยังไม่เห็นห้องสมุดก็คงไม่พ้นชั้นหนึ่งแหละ อย่างน้อยก็ได้รู้ตำแหน่งห้องของพ่อแม่และพี่สาวที่เหมือนจะเป็นน้องสาวไปซะได้ รวมถึงตำแหน่งและมุมแอบที่จะหลบสายตาพวกเขาเวลาไปห้องสมุดรอบต่อไปเพราะบอกไปคงให้แต่พวกหนังสือฝึกอ่านเขียนซะมากกว่าเลยไม่มีทางเลือกก็ต้องแอบย่องไปนี้แหละ
[ งั้น....ก็สำรวจชั้นหนึ่งต่อสิน้า... ]
[ หืม? ใครนะ? ลุกซ์หรอ? ]
เพลอพูดสิ่งที่คิดออกไปแต่ยังดีที่แอบทันรู้สึกเสียงเมื่อกี้จะเป็นซิลเวียสินะแต่ถึงอย่างงั้นตอนนี้ก็ยังไม่พร้อมจะออกไปรับหน้าตอนนี้เนี่ยสิ "ทำไงดีๆๆๆ"
[ สงสัยคิดไปเองละมั้ง ตอนนี้คงไม่มีใครออกมาหรอกนอกจากพวกรักษาความปลอดภัยที่อยู่ชั้นหนึ่ง.... ]
โชคดีไป....สงสัยยังง่วงๆอยู่เลยคิดว่าหูแว่วงั้นมั้งแต่ก็ถือว่ายังมีโชคอยู่ละนะ ถ้าเป็นไปตามที่ซิลเวียพูดจะมีพวกรักษาความปลอดภัยอยู่ชั้นหนึ่งสินะ ในคฤหาสน์มีคนประมาณทั้งหมดสามสิบเศษๆ เมื่อคิดจากคนในนั้นทั้งหมดโดยคำนึกถึงผลที่แย่ที่สุดคือทุกคนนั้นต่อสู้เป็นหมดเพราะเราก็ไม่รู้ด้วยว่าพวกเค้าต่อสู้เป็นรึเปล่า ยังไงโลกเก่าฉันอะไรแบบนี้ก็ไม่ค่อยมีเท่าไหร่ล่ะนะ แต่ถ้าแบ่งส่วนและรวมถึงระยะเปลี่ยนกะแล้วคงจะเป็นหกคนละนะ....ตรงประตูทางเข้าสองคน หน้าประตูคฤหาสน์สองคน และในคฤหาสน์สองคน ถ้าแค่นี้ยังไหวอยู่
พอผมลงไปสำรวจก็เป็นไปตามที่คาดมีอยู่คฤหาสน์สองคน เราจะอาศัยช่วงใกล้เปลี่ยนกะแล้วกันเพราะพวกเขาคงคุยกันนิดหน่อยก่อนจะเปลี่ยนกะล่ะนะ ผมจึงฝากให้เชสช่วยดูให้และคอยแจ้งเตือนส่วนผมก็มองรอบๆในคฤหาสน์แต่โชคร้ายหน่อยที่จะเก็บเสียงเท้าได้ยากขึ้นเพราะชั้นสองมีการปูพรมบนพื้นเลยรับรองเสียงเนี่ยแหละแต่รอบนี้ลำบากจริงๆมีหลายรอบอยู่เหมือนกันที่พวกเขาจะรู้สึกสงสัยแต่เราก็แอบได้ทันพอดี แต่ก็คุ้มกับที่เสี่ยงมาเพราะในที่สุดเราก็เจอห้องเก็บหนังสือจนได้
"เรามารอกันเถอะ ถ้าถึงเวลาเปลี่ยนกะฝากปลุกด้วยนะ"
ผมไม่อยากรอโดยสูญเปล่าเลยเลือกที่จะหลับเเล้วก็ปล่อยให้เชสบอกผมผ่านการฟังเสียงเพราะรอไปก็ไม่ได้อะไรมีแต่จะง่วงมากกว่าเดิมอีก พอผมหลับไปสักพักเชสก็ปลุกเราก็เริ่มแผนการย่องเข้าห้องสมุดในทันที เป็นไปตามที่คำนวณไว้พวกเขามัวแต่คุยเลยไม่ได้สนใจผม ก็เลยเข้ามาในห้องสมุดได้สำเร็จอย่างง่ายดาย
"เยี่ยมเลยเชส! เป็นไงล่า ถ้าฉันกับเธอรวมหัวกันก็สำเร็จขอบใจนะ"
เหมือนเชสจะพูดอะไรบางอย่างแต่ผมไม่ได้สนใจ ผมมัวแต่หาของที่จะมาวางปิดตรงช่องของประตูไว้กันแสงเล็ดลอดออกไป จากนั้นจึงค่อยหาที่ให้แสงสว่าง จากการถามของผมจึงได้รู้ว่าหินพวกนี้คือ "หินเวทย์ มีมูลค่าสูงตามคุณภาพของหินเมื่อถ่ายโอนพลังเวทลงไปจึงจะทำงานแต่ไม่สามารถใช้แทนกับการต่อสู้เพราะมันไม่มีความสามารถในการแสดงผลมากขนาดนั้นจึงทำได้แค่เป็นที่จุดไฟ เปิดไฟและทำเป็นตัวกระตุ้นของอาวุธให้ใช้งานง่ายขึ้น เพราะเเบบนี้จึงนิยมใช้ในคฑาของพวกนักเวทย์"
หลังจากเปิดไฟจึงเห็นสมุดที่อยู่ในห้องเต็มไปหมดมีทั้งอันที่เอื้อมไม่ถึงเยอะเลยล่ะ แต่ก็ช่างมันเพราะผมเห็นหนังสือที่ต้องการหลักๆเเล้วมีพวก "ประวัติศาสตร์ของอัลคอท , ภูมิประเทศ , หนังสือเวทมนตร์ และสุดท้ายหนังสือผู้กล้าและจอมมาร" ถึงจะคิดว่าน่าจะบิดเบือนไปบ้างแต่ก็คงต้องอ่านอยู่ดีเพราะอยากรู้ว่าโลกนี้มองจอมมารในฐานะอะไรและจะตัดสินทำไรก่อนอันดับแรกล่ะนะ ผมจึงเริ่มไปหยิบหนังสือประวัติศาสตร์อัลคอทก่อนแล้วนั่งที่โซฟาในห้อง
"เชสถ้ามีอะไรเกิดขึ้นให้บอกฉันทันทีเลยนะ แล้วก็ถ้าตีสามบอกฉันด้วยนะ"
"ค่ะ ลุกซ์"
'ตอนออกมาจากห้องนอนคือตอนเที่ยงคืนจากทางที่สำรวจใช้เวลาประมาณทั้งหมดสามสิบนาทีในการเก็บของในห้องสมุดแล้วก็เดินไปที่ห้องนอน' เอาเถอะถ้าไม่เกิดเรื่องร้ายอะไรก็คงไม่เป็นไรหรอก จากนั้นผมจึงเริ่มเปิดหนังสือที่หยิบมาเเล้วอ่านประวัติศาสตร์ของโลกนี้
106K
