จอมอสูรพลิกสวรรค์ (Asura Reversing Heaven : Feng Long - 龙峰)

ความเงียบงันที่น่าอึดอัดเข้าปกคลุมทุกสิ่ง...

ภาพมายาจากยันต์สื่อสารของเฟิงหลงได้จางหายไปแล้ว... แต่ "ความจริง" ที่มันได้เปิดโปงออกมานั้น... ยังคงก้องกังวานและสั่นสะเทือนจิตใจของทุกคนที่อยู่ในห้องโถง... โดยเฉพาะอย่างยิ่ง... ผู้อาวุโสใหญ่ฝ่ายวินัย

เขานั่งนิ่งอยู่บนบัลลังก์ศิลาที่บัดนี้ดูราวกับแท่นประหาร... ใบหน้าที่เคยเรียบเฉยของเขา บัดนี้กลับแดงก่ำ... ไม่ใช่ด้วยความอับอาย... แต่ด้วยความ "เดือดดาล" ที่ถึงขีดสุด!

ดวงตาของเขาที่เคยสงบนิ่ง... บัดนี้ลุกโชนไปด้วยเปลวไฟแห่งความโกรธที่น่าสะพรึงกลัว! เขามองไปยัง หวังเทียนหลง ที่กำลังยืนตัวสั่นเทาและหน้าซีดเผือดราวกับคนตาย...

"หวัง...เทียน...หลง..."

ผู้อาวุโสใหญ่เค้นชื่อนั้นออกมาจากไรฟัน... ทุกพยางค์ล้วนเต็มไปด้วยแรงกดดันที่หนักอึ้งราวกับภูเขาไฟที่กำลังจะระเบิด!

"เจ้า...บังอาจมาก!" เสียงของเขาไม่ได้ดัง... แต่กลับทรงพลังและน่าเกรงขามจนทำให้ทั้งตำหนักต้องสั่นสะเทือน! "เจ้ากล้าที่จะหลอกลวงข้า!

กล้าที่จะใช้ตำหนักวินัยเป็นเครื่องมือในการกำจัดศิษย์ร่วมสำนัก! และยังกล้าที่จะสร้างหลักฐานเท็จเพื่อปรักปรำศิษย์สายตรงของผู้อาวุโสฝ่ายใน!"

"เจ้า...ได้ทำลาย 'กฎ' และ 'เกียรติยศ' ของสำนักเมฆาครามที่สืบทอดกันมานับพันปี... ด้วยมือของเจ้าเอง!"

"ทะ...ท่านผู้อาวุโสใหญ่! ได้โปรดฟังข้าก่อน! มัน...มันเป็นความเข้าใจผิด! ข้า...ข้าถูกไอ้เด็กสารเลวนี่หลอก!" หวังเทียนหลงพยายามจะแก้ตัวอย่างสิ้นหวัง! เขาโยนความผิดทั้งหมดไปให้เฟิงหลง!

"หุบปาก!" ผู้อาวุโสใหญ่ตวาดลั่น! "หลักฐานมัดตัวเจ้าแน่นหนาถึงเพียงนี้! เจ้ายังจะกล้าปากดีอีกรึ!?"

เขาไม่ได้สนใจหวังเทียนหลงอีกต่อไป... แต่กลับหันไปออกคำสั่งแก่ผู้พิทักษ์ตำหนักวินัยด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยียบและเด็ดขาด!

"นำตัว หวังเทียนหลง... อดีตผู้นำตระกูลหวัง... ไปจองจำใน 'คุกน้ำแข็งพันปี' ชั้นที่ลึกที่สุด! รอรับการไต่สวนจากสภาผู้อาวุโส!"

"และสำหรับ หวังเฉิน..." เขาเหลือบมองไปยังร่างที่น่าสมเพชที่ถูกเฟิงหลงสังหารไปแล้ว "...แม้จะตายไปแล้ว... แต่ความผิดของมันก็ไม่อาจลบล้างได้! จงลบชื่อของมันออกจากบันทึกของสำนัก! และประกาศให้ทั่วว่ามันคือ 'คนทรยศ' ที่สร้างความเสื่อมเสียให้แก่สำนัก!"

"ส่วนตระกูลหวังที่เหลือ..." ดวงตาของเขาหรี่ลง "...ตามกฎแห่งศึกพิพากษาเกียรติยศที่พวกมันเป็นฝ่ายตอบรับเอง... ตระกูลหวัง... จะต้องถูกยุบ! ทรัพย์สินทั้งหมด... ทั้งในและนอกสำนัก... จะถูกยึดเป็นของสำนักทั้งหมด! และสมาชิกทุกคน... จะถูกเนรเทศออกจากสำนักเมฆาคราม... ห้ามย่างเท้าเข้ามาอีกตลอดชีวิต!"

มันคือบทพิพากษา... ที่โหดเหี้ยมและเด็ดขาดที่สุด!

มันไม่ได้เพียงแค่ทำลายหวังเทียนหลง... แต่มันได้ "ถอนรากถอนโคน" ตระกูลหวัง... ให้หายไปจากหน้าประวัติศาสตร์ของสำนักเมฆาคราม... ตลอดกาล!

"ไม่! ท่านทำเช่นนี้กับข้าไม่ได้! ท่านปู่ของข้า! ท่านบรรพบุรุษเฒ่าจะต้องไม่ยอมแน่!" หวังเทียนหลงกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง!

"บรรพบุรุษเฒ่าของเจ้ารึ?" ผู้อาวุโสใหญ่แค่นเสียงเย็นชา "เขาเองก็มีส่วนต้องรับผิดชอบในเรื่องนี้! หลังจากนี้... ข้าจะไป 'เยี่ยม' เขาด้วยตัวเอง!"

"ลากตัวมันไป!"

"ไม่! ปล่อยข้า! ไอ้สารเลวเย่เฟิง! ข้าจะฆ่าเจ้า! ข้าจะฆ่าเจ้า!"

หวังเทียนหลงดิ้นรนและสาปแช่งอย่างบ้าคลั่ง... แต่ก็ถูกผู้พิทักษ์ที่แข็งแกร่งลากตัวออกไปอย่างไม่ปรานี... ทิ้งไว้เพียงเสียงกรีดร้องที่โหยหวนและค่อยๆ จางหายไป...

ห้องโถงกลับสู่ความเงียบงันอีกครั้ง...

ผู้อาวุโสใหญ่หันมามองเฟิงหลง... แววตาที่เคยโกรธเกรี้ยวของเขา... บัดนี้ได้อ่อนลง... และแฝงไว้ด้วยความชื่นชมระคนกับความหวาดหวั่นจางๆ

"เจ้า...ทำได้ดีมาก" เขากล่าว "เจ้าไม่เพียงแต่พิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตนเอง... แต่ยังช่วยขจัด 'หนอนบ่อนไส้' ที่คอยกัดกินสำนักมานานปี... แต้มคุณูปการหนึ่งแสนแต้ม... และสิทธิ์ในการเข้า 'หอสมบัติลับ' หนึ่งครั้ง... ถือเป็นรางวัลที่เจ้าสมควรได้รับ"

"ขอบพระคุณท่านผู้อาวุโสใหญ่" เฟิงหลงโค้งคำนับอย่างสงบ

"ไปเถิด" ผู้อาวุโสใหญ่โบกมือ "แต่จงจำไว้... เย่เฟิง... พลังที่เจ้ามี... และสติปัญญาของเจ้า... มันคือดาบสองคม... จงใช้มันอย่างชาญฉลาด... อย่าได้ให้มันต้องหันกลับมาทำร้ายตัวเจ้าเอง"

เฟิงหลงโค้งคำนับอีกครั้ง... และเดินจากไป...

เขาเดินออกจากตำหนักวินัย... ท่ามกลางสายตาที่เต็มไปด้วยความยำเกรงและหวาดผวาของศิษย์ทุกคน...

เขาไม่ได้แสดงท่าทีที่ยินดี... ไม่ได้แสดงท่าทีที่สะใจ...

ใบหน้าของเขายังคงเรียบเฉย... แต่ในส่วนที่ลึกที่สุดของดวงตาสีดำทมิฬคู่นั้น... ประกายแสงแห่งความเย็นเยียบได้วาบขึ้น...

เขาเงยหน้าขึ้นมองไปยังทิศทางของยอดเขาอัสนี...

'หวังเทียนหลงเป็นเพียงแค่หมากตัวหนึ่ง...'

'...เกมที่แท้จริง... มันยังไม่จบ'