“ก็มองไปสิคะ ตอนนี้แมกซ์เป็.......”
“เป็...?”
“เป็คนที่..ฉัน...อยากคุย อยากเจอ อยากได้ยินเสียงน่ะค่ะ”
“คุณจูลลี่...”
“แมกซ์..คือ......ฉัน.... ...เอ่อมันน่าอายมั้ยคะที่จะ ชอบหนุ่มที่เด็กกว่า”
“ผู้ชายยังคบแฟนอายุน้อยกว่าได้ ผู้หญิงทำไมจะไม่ได้ล่ะครับ....คุณจูลลี่มากับผมนะ”
.... ....
ทั้งคู่ดื่มด่ำในรสสวาทของกันและกัน ฝีมือแมกซ์ยามนี้ไม่ใช่โอคาตุตื่นเนื้อสาวอีกแล้ว ทุกการจับ ลูบ ล้วงถอดของเขาทำอย่างมีจังหวะจะโคน พรมปากพรมจูบ ตามจุดสำคัยและนุ่มนิ้มตามตัวจนจูลลี่สั่นเทิ้ม เต้านมอวบอิ่มโดนแมกซ์จับ ขยำ คลึงหอมจูบ ดูดเลียเป็การสำคัญ แต่มือก็ลงไปทำการที่กางเกงในของจูลลี่ด้วย ครั้งแรกนี้ แมกซ์ถอดกางเกงในออกแล้วเอามาหอมดม
“แมกซ์ น่าอายค่ะ อย่าดม”
“ผมเก็บไว้ได้มั้ย?”
“ไม่ได้ค่ะ”
“ทำไมล่ะ?”
“คุณพอใจแค่ดมสิ่งนี้เหรอ”
แมกซ์ได้ยินดังนั้นมุดหน้าลงไปจูบหอม ดูด เลียที่โหนกเนินกลีบและเม็ดเสียวทันที
“ว้าย ... แมกซ์”
“จากนั้นแยงนิ้ว มันคับมาก กลีบที่แนบสนิท เห็นแต่กลีบนอกอูมๆเป็กลีบพลู ไม่เผยกลีบในมาให้เห็น แมกซ์แหวกอ้าแล้วเห็น ตาโตเลยเพราะมันเนียนสวยมาก และมีน้ำเยิ้ม แล้วรีบเอานิ้วคลึงให้ทั่วแล้วลงลิ้นเลียตวัดขบดูดอย่างกระหาย
จูลลี่ดิ้นพล่านมือจิกหัวแมกซ์
เธออายุ 28 แล้ว จะ 30ในอีกไม่กี่ปี เอไม่เสียดายหวงตัวอีกแล้ว การรบทำให้รู้ว่าคนเราจะตายวันตายพรุ่งเมื่อไหร่ไม่รู้ หากตายไปโดยไม่ได้สมสู่กับชายที่ตนชอบ คงเกิดมาเสียเปล่า
แมกซ์เอานิ้วแยง แล้วเอาผ้าซับ
“อุ้ยย.ย..”
“เจ็บเหรอ?”
“ไม่มาก....”
“จะใส่ล่ะนะ”
“ค่ะ แมกซ์จะไปตั้ง 2 อาทิตย์ทำให้หายคิดถึงกันเถอะค่ะ”
แมกซ์เอาหัวแท่งจวู๋มาเขี่ยถูกที่ปากรูและเนินโหนกในชุ่มฉ่ำและชื่นใจ เขาอยากให้แท่งของเขาััของจูลลี่ให้หมดแล้วแหวกกลับนอกอ้า ใส่พรวดเข้าไป
“โอ๊ย!”
“อุ๊บส์....คับ...มาก”
ทั้งคู่กอดจูบกันพักใหญ่และลิ้นกันเอาเป็เอาตาย แมกซ์เห็นว่ารูลื่นขึ้นก็ใส่จนมิด
พรวด....
“อ่าห์...อ่า.....ก....”
“คับมาก และร้อนมากเลย”
“ค่ะ ของแมกซ์ก็ร้อน”
“ผมจะโยกล่ะนะ”
“ค่ะ...”
ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก
แมกซ์ตะบันโหนกเน้นๆ ไม่รัวมากเกินไปจุดนี้เพนนีติวให้มาแล้ว
แมกซ์ไม่ลืมที่จะเอานิ้วลูบเนินขนให้ชื่นใจจูลลี่เห็นชายคนรักชมชอบเรือนร่างตนจนเธอเกิดความพอใจ ...น้ำเมือกยิ่งหลั่งออกมาให้การสอดใส่คล่องตัวขึ้น จากนั้นแมกซ์บี้นิ้วที่เม็ดเสียวจนจูลลี่แขม่วพุงแล้วแอ่นเอวบิดไปมาด้วยความเสียว
แต่จะแอ่นไปไหนได้ล่ะเพราะแมกซ์เสียบอัดเข้าออกแน่นรูอยู่แบบนี้ จากนั้นแมกซ์เอาหมอนหนุนก้นจูลลี่ลอยขึ้น เขาสามารถแทงเสยแท่งงัดขึ้นครูดเข้าออกกับเพดานรูอันเป็จุดจีสปอตอย่าหนักเน้นได้แล้ว
จูลลี่ดิ้นพล่านด้วยความสุขซ่านร้องระงมห้องน้ำเมือกเยิ้มรู มันตอดรัดคับแน่นกว่าเดิม แต่น้ำเมือกออกมาทำให้รูลื่นขึ้นเช่นกัน ช่างเป็สภาพที่ย้อนแย้งในตัวยิ่งนัก
“แมกซ์ แมกซ์ แมกซ์ แมกซ์ แมกซ์แมกซ์ แมกซ์ แมกซ์ แมกซ์ อ๊าห์....แมกซ์ แมกซ์ แมกซ์”
“อ่า...จูล...ลี่...”
แมกว์เร่งความเร็วสุดขีดโดยลืมไปว่านี่คือครั้งแรกของจูลลี่
แต่ใครจะสน
“ที่รัก..ขา....”
จูลี่เองก็ไม่สน เธอเกร็งสุดชีวิตและตอดแน่นมาก
“ผมรักจูลลี่”
น้ำเชื้อฉีดออกแบบทำนบแตก น้ำแรกกับสาวคนที่แอบหลงรัก และได้ครั้งแรกของเธอมาแมกซืไม่คิดว่าจะมีวันนี้ได้ ถ้าไม่ใช่ในยามศึก การจีบผู้หญิงอายุและยศ ครอบครับแบบจูลลี่นั่น แมกซ์ไม่มีโอกาสเลย
ทั้งคู่หอบหายใจแมกซ์ก้มจูบจูลลี่ลิ้นแทบจะหลวมรวมกัน
“คุณแตกในฉัน”
“ผมจะไม่เอาออกมาชักอีกแล้ว ผมจะแตกใส่ของคุณทุกเวลาอยาก”
“จิ๊ส์ คนบ้า.. จุ๊บส์...รักนะคะ”
“ครับ”
จูลลี่โดนครั้งแรกที่ดุเดือดและขนาดของแมกซ์ไม่เล็ก ทำให้ไม่สามารถรับน้ำ 2 ได้ จึงสวมเสื้อผ้าแล้วสวมกางเกงในทับกลับออกมาจากห้องแมกซ์
แล้วรีบไปนั่งประจำการ
ในหอบังคับการ พ.จ.ต.เดล เข้าเวรแทน พ.จ.ต.โลคัส และ พ.จ.ท.โซอี้เข้ามาตามเวลา แต่ จ.อ.เอมี่โดนลงโทษอยู่เลยยังไม่ออกเวร
จูลลี่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เข้าหอบังคับการมา
“อ้าว เอมี่ ไม่กลับไปพักล่ะจ้ะ”
“ก็...กัปตันให้หนูเข้าต่อ 2ชั่วโมงนี่คะ”
“ไปๆๆ ไปพักได้แล้ว”
“ไม่โกรธแล้วเหรอ?”
“เหอะ...ไม่อ่ะ....ไปพักซะ”
ในห้อง งง กันใหญ่
จูลลี่หมุนตัวรอบหนึ่งแล้วทิ้งตัวลงนั่งเก้าปี้กัปตัน
ทุกคนเห็นกับตันร่าเริงอย่างที่ไม่เคยเป็ แต่พอนั่งลง
แปร่ะ
เสียงดังมาจากเป้ากางเกง น่าจะมาจากข้างในอีกที
ทุกคนนิ่ง แล้วหันกลับไปทำงาน
พ.อ.จูลลี่ สะอึกอายขึ้นมาทันที เสียงน้ำเชื้อนองรูดังจากการบีบตัวของโพรงรูเวลานั่งอย่างแรง จริงๆ มันไม่ได้ดังขนาดนั้น แต่เป็จังหวะที่ทุกคนเงียบพอดี เลยได้ยิน
ทุกคนในหอบังคับการหน้าแดงหมด
“คือ...ฉัน...อยากอาบน้ำอาบท่าสักหน่อย หากมีอะไรฉุกเฉินรายงานมานะ” ... พ.อ.จูลลี่รีบออกไปด้วยความอาย
แน่นอน โซอี้รู้ เอมี่รู้ ......นั่นหมายถึงคนทั้งยานรู้
“ไม่ต้องเดาเล้ย ว่าใครทำ” ...จ.อ.เอมี่ ยิ้ม
......
แมกซ์เองก็ต้องไปทำอีกคน แม้จะเลือกคบจูลลี่แล้ว แต่เห็นใจบนชู
ทั้งคู่ดุเดือดมาก บนชูมีความอดทนต่อความเจ็บกว่าแมกซ์ตะบันได้สะใจกว่า ความอดทนที่มีมากกว่าทำให้แมกซ์โดนรีดไป2 น้ำ คนละรสชาติ กันอีกคนนุ่มนิ่มไปทั้งตัวแต่ต้อง ถนุถนอม อีกคนเนื้อแข็งบางส่วนแต่เล่นท่ายากได้ละแอ่นร่อนเอวสู้ได้มากกว่า
น้ำที่สองแมกซ์โดนบนชูนั่งขย่มร่อนเอวใส่ เธอศึกษาจากหนังปีมาแล้วลองทำ
“อ่าห์ ... น่ารักที่สุด ...พ่อแว่นของฉัน รีบไปรีบกลับนะ จูลลี่เขาคอย”
“นี่รู้ได้ไงเนี่ย? เพิ่งทำหมาดๆ เลยนะต่อให้มีคนรู้ก็ไม่ลือไวปานนี้”
“กลิ่นจ้ะ ฉันประชุมนั่งข้างๆ กัปตันบ่อย กลิ่นเครื่องสำอางอ่อนๆกับน้ำหอมของเธอฉันจำได้ นี่ฟัดกันมาแล้วสิท่า ฮิฮิ”
“แหม...ก็... ... เอ่อ...คุณบนชูเคยหมั่นไส้กัปตันบ้างมั้ย?”
“หมั่นไส้?...ทำไม?”
“ก็...คุณจูลลี่เลื่อนยศไวกว่า”
“ฉันเห็นใจเธอมากกว่า ยศกับเงินเดือนที่ขึ้นมาในสนามรบเนี่ย มันช่วยให้รอดตายไม่ได้หอรก อีกอย่างจูลลี่น่ะ เป็คนที่แสดงออกชัดเจน ว่าไม่ชอบการได้เลื่อนยศแบบเส้นสายและลำบากใจที่จะทำงานกับคนอื่นในสภาวะนี้ น่าเห็นใจที่สุดเลยต่างหากเล่า.......ฉันหมั่นไส้ไอ้พวกเด็กเส้นที่ได้ยศแล้วเอาแต่ใจหรืออวดเบ่งต่างหาก อีกพวกคือเป็เด็กเส้นแล้วลอยชายทำตัวตามสบาย มันน่าลากไปเชือดในสนามรบจริงๆ”
“ค่อยยังชั่วหน่อย”
“นี่ เห็นฉันเป็คนยังไง ฉันพยามช่วยจูลลี่ขนาดไหน เพราะเข้าใจเอไงล่ะ”
“ครับๆ รู้แล้วครับ”
ทั้งคู่จูบกันแล้วแมกซ์สวมเสื้อผ้า ส่วนบนชูต้องไปอาบน้ำอีกรอบ
“ให้เอคิจิรู้ไม่ได้นะครับ หมอนั่นชอบคุณนะ”
“โอ้ย เขารู้กันทั้งยาน มันมองฉันแบบหื่นจัดไม่เก็บอาการซะขนาดนั้นฮ่าๆๆๆ”
..............................
“งั้นเหรอ ควบสามเลยเหรอ?” ...พ.จ.อ.เพนนียิ้มหัวเราะในห้องพยาบาล
“3? … 2 ไม่ใช่เหรอครับ?” ... แมกซ์ถาม
“นี่....ไม่คิดจะลืมฉันหรอกใช่มั้ยจ้ะพ่อหนุ่มพลังม้า”
“แหะๆ ฮ่ะๆ อ่า..ครับ”
“ฮิๆ”
“เอาก่อนผมจะไปมั้ยครับ?”
“ไม่ล่ะ ... เธอกับฉันเราเอากันบ่อยแล้ว เดินทางไกลมันเหนื่อย เธอไปพักซะ”
“ครับ....”
ทางด้านเอคิจิ หากางเกงในของบนชูไม่เจอ เพราะบนชูรู้และเข้ามาเอาไปเผาทำลายที่เตาเผาขยะของยานแล้ว
ส่วนแมกซ์ก็แวะมากอดจูบหลับนอนกับกัปตันอีกครั้งก่อนเดินทาง
...........................................................
“ผู้พันครับ ...ยานซิกนัสออกมาจากแนววงโคจรของดวงจันทร์ของดาวไพรส์แล้วนะครับ”
พันจ่าโท เดฟ กราโตสลูกน้องคู่ใจของโลแกนรายงาน
“ให้โรดี้เอาโทบิ•โอโรจิออกไป นบีฮะถ้าหายแล้วและเอพร้อมออกก็ให้เอาอูล์ฟาฮ์ออกไปเป็ยูนิตคุ้มกันโอโรจิ”... พ.ท.โลแกนสั่ง
“ผู้พันคะ แล้วฉันล่ะคะ?” ... ร.ท.เรนถาม
“เรน..เอาดัสเทลมาร์ทูว์ออก ศรไกรขับดัสเทลสีดำ ... เรนนำศรไกรคอยสนับสนุนโรดี้ หากเขาพลาดให้สกัดเปิดทางหนี และพยามอย่าให้เขาถลำลึกเกินเมื่อได้เปรียบศัตรู อย่าลืมว่าเราอยู่ใกล้เขตฐานทัพข้าศึก” ...พ.ท.โลแกนสั่งย้ำ
“ค่ะ ... ไป..ศรไกร” ...ร.ท.เรนเขย่าไหล่ร.ต.ศรไกรแล้วพาออกไปจากหอบังคับการ
พ.ท.โลแกนหันไปมอง พ.จ.ท.เดฟ
“อยากจะออกไปมั้ย?”
“ให้ผมขับมินิทีเหรอครับ?”
“เปล่าให้ขับเอาโรสตัวที่สร้างประกอบใหม่ที่เพิ่งส่งมา”
“เอาโรส? ผมเป็ชั้นประทวนนะ?”
“กฎเพ้อเจ้อมันยืดหยุ่นได้ในสนามรบ อีกอย่างฉันเป็คนพิจารณา นายมีคุณสมบัติขับตัวที่ดีกว่านี้ด้วยซ้ำ แต่ฉันให้ขับเกินหน้าเกินตานายทหารสัญญาบัตรไม่ได้”
“ครับ...ผมจะลองดู”
“นายตามฉันมา...”
“ครับผู้พัน”
..........
ซูว.ว.ว.ว ซูว.ว.ว.ว.ว.วว ซูวววว.ว.ว.ว..ว.ว
หุ่นแต่ละเครื่องออกจากยานซีรุสของโลแกนมาแล้ว
“โอโรจิเป็ไงบ้าง? โรดี้” ... พ.ท.โลแกนถาม
“เครื่องยนต์สมบูรณ์ดีมากครับ กำลังหุ่นมากจนน่าทึ่ง ระบบขับเครื่องต่างๆ ไหลลื่น ทดสอบมาหลายรอบไม่พบปัญหาในการขยับต่อสู้ระยะประชิด จะจัดการพวกมัน ระยะไกลเอาไม่อยู่จริงๆต้องขอบคุณผู้พันที่ส่งรายงานไปจนได้เกิดเ้านี่ขึ้นมาครับ” ... ร.อ.โรดี้รายงาน
“อืม...ยังไงก็อย่าประมาทล่ะ” ...พ.ท.โลแกนย้ำ
“โรดี้ ...คุณต้องระวังเื่พลังงานของมันนะ อาวุธแต่ละอย่างใช้พลังงานสูงมาก หากโรมรันใส่มันแล้วยังเอาไม่อยู่ ห้ามฝืนแล้วถอยออกมา การต่อสู้ในสนามรบของหุ่นรบน่ะ ไม่ได้ตัดสินกันแค่ฝีมือไพลอตกับศักยภาพของตัวหุ่นนะ” ... ร.อ.นบีฮะเตือน
“รับทราบ” ... ร.อ.โรดี้รับคำ
“หึ.. ว่าง่ายเชียวนะ ...งั้นโรดี้เนี่ย ผมให้ผู้กองดูแลเขาก็แล้วกัน” ... พ.ท.โลแกนยิ้มบอก
“โธ่ ท่านคะ...ฉันก็แค่..ว่าตามจริงแล้วโรดี้เขาก็เติบโตขึ้นด้วยจากการต่อสู้บนดาวไพรส์” ... ร.อ.นบีฮะตอบ
...............
ณ ยานซิกนัส
ยานที่ออกจากแนวฐานทัพมาเพื่อมาส่งยานเล็กของเคทอิงฟ้า และ แมกซ์ แต่ศัตรูมาเยี่ยมแบบนี้ต้องออกมาต้อนรับกันหน่อย
ยานเล็กโดนส่งออกมาอิงฟ้าขึ้นไปสแตนบายบนคอกพิทของเจมินี
“ฟ้าจ้ะ ... ถ้าไม่ถึงที่สุดจริงๆอย่าออกไปนะ เรามีภารกิจต้องทำ” … เคทย้ำเตือน
“เข้าใจค่ะ แต่หนูเป็ห่วงทุกคนนี่นา”
“เชื่อใจพวกพ้องหน่อยเถอะ ท่าไม่ดียังไงพวกเขายังถอยกลับเข้าแนวฐานทัพได้ ศัตรูไม่กล้าตามไปถล่มหรอก อีกอย่างมันมากันแค่นั้น แสดงว่า้าเล่นงานเฉพาะจุด ซึ่งนั่นอาจเป็พวกเรานะ”... แมกซ์ตอบ เขาเองก็ขึ้นวาสเชอร์บาฮามุทแพคแล้ว แต่ยังจอดในยานเล็กอยู่
ทางด้านเอคิจิสำรวจกำลังข้าศึก
“ผู้พันจ๋า... มันขนหุ่นเจ๋งๆมากันเพียบเลย มีตัวที่ไม่เคยเห็นอีกแล้ว!”
“บ่นบ้าอะไร มันมาแต่ละทีก็เอาของเล่นใหม่มาเยี่ยมเราตลอดไม่ใช่เหรอไง? ... เลิกบ่นแล้วตามติดฉันมา” ... พ.ต.บนชูบ่นบ้าง
“ผมต้องจัดการตัวไหนก่อนดี ไอ้ตัวเหมือนซามูไรนั่น หรืออูล์ฟาฮ์ที่เร็วจี๋ที่สุดในกลุ่ม.....?” ... จิมมี่ถามลอยๆ ขึ้นมาขณะกำลังนั่งเล็ง
“ดัสเทลมาร์คทูว์ 2 เครื่อง ...สีดำไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใครขับ อีกตัวเป็สีม่วงแบบคราวก่อน... ตัวนี้มันน่าจะให้นายทหารคนอื่นขับ ส่วนโลแกนต้องขับตัวสีดำ .... อืม...อูล์ฟาฮ์ตัวนั้นให้เดาคงเป็ไพลอตที่ขับคู่กับไอ้โรดี้เมื่อตอนอยู่บนดาวระวัง ยัยนี่ร้ายใช่เล่น ..... ดัสเทลMKII สีดำนำเอาโรสมา ระวังคู่นี้... ดัสเทลMKII สีม่วงปกตินำดัสเทลตัวเก่ามา .....จิม...นายเลือกเอาเองเลยว่าจะเก็บตัวไหนก่อน” ... พ.ต.บนชูประเมินแล้วให้ข้อมูล
“ดัสเทลตัวเดิมพกมาแค่ซับแมชชีนกันและฮีทเซเบอร์ในโล่ เอาโรสเป็หุ่นระยะประชิด ... ดูท่าผมต้องจัดการตัวที่ยิงไกลที่สุดได้ไว้ก่อนรองมาก็ตัวที่เร็วที่สุด และที่น่าเก็บคือหุ่นซามูไรตัวนั้น ดาบเยอะแบบนั้นรบประชิดแน่นอน คุ้มกันผมหน่อย อย่าตามศัตรูออกไปไกลกันนะครับ”... จิมมี่เล็งแล้ว
“เฮ้ย นี่แกสั่งผู้พันเหรอวะ? จิม” ... เอคิจิถามแซว
“เอคิจิ .. อย่ากวนจิมมี่! .. มันใช้สมาธิเล็งอยู่ ศัตรูยังไม่สังเกตยานขนส่งขนาดเล็กของคุณเคท ล่อมันให้มาหาเราเลย” ... พ.ต.บนชูสั่ง
แนวรบเข้าประจำที่
ฟิ้วว.ว.ว.ว.ว.ว.ววววฟ์
ลำแสงพุ่งมาแต่ไกล
โทบิ•โอโรจิพลิกตัวหลบเฉียดไปไม่ห่างจากตัวเท่าไหร่นัก ดีว่าเป็บีมที่บีบอัดให้เรียวเล็กเพทื่อทำลายเฉพาะจุด จึงไม่มีผลในการละลายเกราะกรณียิงเฉียด
ตูม..ม.ม.
เกิดการะเิที่แขนขวาของเทลMKII สีม่วงปกติ และโล่ในมือซ้ายที่ตั้งระวังไว้ละลายไปส่วนหนึ่ง
“อ๊า!...แขนของฉันพังค่ะ....!!” ... ร.ท.เรนกึ่งโวยวายกึ่งรายงาน
“หมวดเรน!” ... ร.ต.ศรไกรเป็ห่วง
“มันเล็งหุ่นใหม่ของเรา! เซนส์ดีนี่ไอ้ตัวสไนเปอร์ ...ดีว่าเรนตั้งโล่บังส่วนหน้าของหุ่นและคอคพิทไว้ เลยถากโล่ไปโดนแขนขวาแทน เรน..เธอรออยู่แนวนี้ อย่าเข้าไปมากกว่านี้ คอยสนับสนุนทีมโรดี้ ... โรดี้ มันรู้ว่านายคือหุ่นระยะประชิด งั้นเร่งเข้ารบระยะประชิดพวกมัน ความเร็วของโอโรจิกับอูล์ฟาฮ์ต้องเข้าไปทันแน่ เราจะยิงกดมันไว้....เดฟเอาโรสของนายใช้ปืนบีมกันของดัสเทลที่พกมาช่วยยิง ยิงกดคุ้มกันให้ 2คนนั้นเข้าถึงตัวยาน” ... พ.ท.โลแกนสั่ง
“รับทราบ!!” ... ทุกคนรับคำสั่ง
[คราวนี้แหล่ะฉันจะจัดการพวกแกที่ทำร้ายคนที่ฉันรักให้มีแผลเป็ที่หน้า] … ร.อ.โรดี้ เร่งเครื่องแล้ว
....
“ศัตรูยิงเข้ามามากเลย มันไม่ให้เราสอยไอ้ 2 ตัวที่พุ่งมา” ...จิมมี่บ่น
“ช่างมันสิจิม บีมกันของพวกมันยิงไม่โดนเราในระยะนั้นหรอก รอรับมือได้ตัวที่เข้ามาเถอะ” ...เอคิจิลั่นออกมา
...
“?” ... ร.อ.นบีฮะ สังเกตการยิงของพวกข้าศึกจากยานซิกนัส
“โรดี้ ผู้พัน .. พฤติกรรมพวกมันแปลกไป พวกมันเหมือนล่อเราให้ไปหา แล้วไอ้วาสเชอร์ตัวขาวที่ติดปีกมันไปไหน? แล้วอีนังตัวสีแดงล่ะ?” ... ร.อ.นบีฮะ แจ้งความผิดสังเกต
“?” ... ร.อ.โรดี้หยุดเครื่อง
“จริงด้วย” ... พ.ท.โลแกนมองรอบๆ
“ฉันขอย้อนไปสำรวจทิศทางฝั่งตรงข้ามดูค่ะ”... ร.อ.นบีฮะ ขอ
“ระวังด้วย” ... พ.ท.โลแกนอนุมัติ
“ผมจะไปกับนบีฮะ หากเจอไอ้ 2 ตัวนั้นเราจะจับคู่สู้กับมัน เพราะเดิมทีก็หวังแบบนั้นอยู่แล้ว” ... ร.อ.โรดี้ขอ
“ทั้งคู่อย่าวู่วามล่ะ ถ้ามันอยากล่อเราไว้ ได้...พวกเราที่เหลือจะเล่นกับมันที่นี่เอง”... พ.ท.โลแกน หันไปทางพวกยานซิกนัส
....
“ท่าทางมันแปลกๆ นะ ... คุณบนชู” ...จิมมี่ที่เล็งเป้าอยู่ เริ่มเห็นท่าไม่ดี
“อย่าบอกนะว่า พวกมันรู้ว่าเราล่อมันไม่ให้ตามพวกคุณเคท?” ... เอคิจิ เริ่มสังหรณ์ไม่ดี
“แย่ล่ะ ถ้าจริงพวกอิงฟ้าลำบากแล้ว...หัวงแค่ว่าหุ่นรุ่นใหม่จะต้านเจมินีไม่ได้นะ”... พ.อ.จูลลี่ กังวล
“ถ้าเป็แบบนั้นก็ดีสิคะ ถึงจะสู้ไหว แต่ห่วงยานขนส่งของคุณเคท ถ้าโดนยิงล่ะก็..... ... ฮึ่ย...จิมมี่ สอยไอ้2 ตัวนั้น แต่อย่าให้โดนยานขนส่งล่ะ” ... พ.ต.บนชูสั่ง
“รับทราบ... ว่าแต่ มันไม่ง่ายนะครับไกลขนาดนั้น” ... จิมมี่ รับคำทั่งที่ไม่มั่นใจ
.......
ซูว.ว.ว.ว.ว.ว.ว
อูล์ฟาฮ์ของนบีฮะบินตามยานขนส่งมาทัน
“อ่ะฮ้า ... เจอของดีเข้าแล้วดูจากขนาดแล้ว แม้เป็ยานเล้ก แต่จุหุ่นได้ 1-2 ตัว ออกมาซะดีๆ ได้ตัวขาวตัวแดง”... นบีฮะ ตั้งปืน
ฟิ้ววววววววว
บีมสำแสงรอบคงขนาดเท่าหัวหุ่นรบยินออกมา แต่โรดีกับนบีฮะหลบทัน เพราะทั้งคู่ไม่ได้บินเป้นเส้นตรงเข้ามา
“ปืนลำแสงบีมขนาดนี้ ใช่จริงๆ ด้วย....เป็แก!!” ... ร.อ.โรดี้ยิ้มทันที
เจมินีออกมาจากท้ายยานกับวาสเชอร์บาฮามุทแพค
“เอานี่ไป! นังเด็กตัวแสบ” ... ร.อ.โรดี้ขับโทบ•โอโรชิ ชักดาบที่เอวออกมา
“โรดี้!!” ... อิงฟ้าเอาปืนเกอเวียร์เร่งบีมฟันต้าน
แต่ไม่ทัน ดาบความร้อนสูง 2เล่มนี้ฟันที่จัวปืน แม้ไม่ขาด แต่มันร้อนพอจะละลายให้กระบอกปืนเสียหาย อิงฟ้ากดปลดสายท่อพลังงานปืนที่ต่อหลังออกแล้วรีบยกมือหุ่นชักด้ามบีมซอร์ดที่ไหล่ทั้ง2 ข้าง
“ก็เอาเซ่!” ... ร.อ.โรดี้กดปลดด้ามบีมซอร์ดที่เข่าเด้งขึ้นมาแล้วเอามือ 2ข้างคว้าไว้ เร่งพลังบีมฟันสู้
เปรี๊ยะ... ~~~..~~~...
พลังบีมของดาบ ซ้ายขวาด้านละ 2เล่มปะทะกันจนเกิดแสงสว่างวาบ
“มันมีบีมซอร์ดใช้!?” ... อิงฟ้าใอยู่บ้าง แต่คุมสติอยู่เพราะต้องเผื่อเอาไว้บ้างว่าศัตรูจะมีอาวุธแบบเดียวกันทยอยออกมาสู้
“อิงฟ้า…. ..” ... แมกซ์กำลังเป็ห่วง มิซไซล์ยิงมาที่ยานขยส่ง
แมกซ์ขับ วาสเชอร์บาฮามุทแพคออกไป แล้วหันหลังรับแทนตัวยาน
บึม บึม บึม บึม บึม บึม...
“คู่ต่อสู้ของแกคือฉัน!!” ... ร.อ.นบีฮะที่ขับอูล์ฟาฮ์เป็คนยิง
มิสไซล์พอต 6ลูกยิงบาฮามุทแพคที่ใช้เกราะเกอร์ลาแมนเทียมไม่ได้ แต่ตัวเครื่องก็สั่นะเืมาก
แมกซ์หันหัวัไปยิงบีมแคนนอนกระบอกคู่ใส่
ฟิ้ววว…
อูล์ฟาฮ์หลบได้ทัน แต่ระยะนี้ก็เฉียดจนเกราะบางส่วนละลายเล็กน้อย
“อิงฟ้า! แมกซ์!!”... เคทเป็ห่วงทั้งคู่จากในยานขนส่ง
13K
