Galactic Imperium

ตอนที่หนึ่งร้อยสอง ส่งจักรพรรดิไปเรียนหนังสือ5

ผมรู้สึกว่าการได้มาเรียนรู้ความคิดเห็นของประชาชนทั่วไปก็เป็นอะไรที่น่าสนใจพอสมควร

เป็นสิ่งที่ผมไม่สามารถหาได้จากการอ่านข้อมูลจากระบบเกมสืหรือรายงานที่เหล่าลูกน้องข้ารับใช้ต่างๆของผมเอามาให้

ผมก็เข้าใจว่ารายงานต่างๆมีชั้นความลับ

สิ่งที่ผมทราบที่อยู่ในชั้นความลับสูงสุดอาจจะไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปหรือแม้แต่ข้าราชการรับรู้

พวกประชาชนนั้นโดนโฆษณาชวนเชื่อต่างๆจากรัฐนั้นเป็นเรื่องธรรมดา

ข้อมูลอาจจะไม่กรองแต่ว่าเสียงที่แสดงความรู้สึกออกมาไม่ได้ไร้ความหมายเสียทีเดียว

ความรู้สึกอาจจะไม่ตรงกับข้อเท็จจริงแต่มันก็คือข้อมูลอย่างหนึ่งเมหือนกัน

ผมจำได้ว่าอัตราการทำงานของอาณาจักรของผมนั้นต้องอยู่ที่แปดชั่วโมงต่อสัปดาห์ถึงจะทำให้คุณภาพชีวิตอยู่ในระดับสูงUtopia ยูโทเปีย

การที่มีคนบอกว่าทำงานยี่สิบสี่ชั่วโมงต่อสัปดาห์แสดงว่าเขาน่าจะทำงานหนักอย่างที่ว่าก็จริง

แม้จะเปรียบเทียบในยุคสมัยที่ผมจากมานั้นเรียกว่าทำงานน้อยมากหากเทียบเฉลี่ยกับระบบ996 ที่ทำให้เศรษฐกิจรีดแรงงานของประชาชนมาจนถึงขีดสุด

Cyberpunk

ไซเบอร์พังก์

อย่างที่เราเห็นได้ตามเรื่อง Overlord ที่ประชาชนใส่หน้ากากกันพิษอยู่กันอย่างอดอยากยากแค้นมีศพเด็กตายกลางถนน พระเอกก็ต้องทำงานหนักจนตายหรือแนวไซเบอร์พังก์อนิเมะ

ที่การศึกษาอยู่แต่ในมือของชนชั้นสูงอย่างพนักงานบริษัทยักษ์ใหญ่ที่มีอำนาจครอบงำโลก

อยากจะไต่เต้าตำแหน่งก็ต้องเสี่ยงชีวิตหักหลัง หักเหลี่ยมกับคนในบริษัทเพื่อไต่เต้าขึ้นไปจนถึงจุดสูงสุด

แนวคดิของไซเบอร์พังก์คือ

เทคโนโลยีสูงคุณภาพชีวิตต่ำ

มีเทคโนโลยีในสังคมแต่ประชาชนเข้าถึงเทคโนโลยีไม่ได้

แทนที่จะมีสวัสดิการตัดแต่งร่างกายให้ประชาชนในโรงพยาบาลของรัฐ

จกากที่เราเห้นตามแนวไซเบอร์พังก์พวกเขาต้องใช้บริการหมอเถื่อนท่าทางแปลกๆที่ใช้เทคโนโลยีและการผ่าตัดที่น่าสงสัยและมีผลข้างเคียง

เพื่อให้ความสามารถของเราเหนือกว่าชาวบ้านพร้อมกับความเป็นมนุษย์ที่น้อยลงเรื่อยๆเมื่อมีเครื่องจักรเข้าไปแทนที่ร่างกายตอนแรกของเรา

แต่ผมว่าผมระวังเรื่องคุณภาพชีวิตมากนะ

ทำไมประชาชนถึงไม่ค่อยไปสอบเข้าสมัครเป็นราชการเพื่อจะได้เป็นประชารัฐจะได้มีสิทธิออกเสียงเลือกผู้แทนหรือนโยบายได้?

(ถึงนโยบายหรือกฎหมายที่ผ่านสภาผมในฐานะจักรพรรดิจะยกเลิกได้ก็ตาม แต่อย่างน้อยพวกเขาก็ควรมีส่วนร่วมบ้าง)

รัฐแม้จะไม่พอใจที่ประชนชนจะมีสิทธิมีเสียงในนโยบายที่ขัดกับรัฐแต่กระนั้นรัฐก็พยายามอ้างว่ามาจากฉันทามติเห็นชอบของประชาชนเพื่อสร้างความชอบธรรมทางการเมืองให้กับตนเองเช่นกัน

การตั้งสภาของผมเรียกว่าเป็นจุดระบายความโกรธเคืองของประชาชนหรือความกดดันทางการเมืองให้พวกเขาเล่นงานผู้แทนในสภาก่อนแทนที่จะมาโกรธใส่ผมโดยตรง

ผมนึกถึงนโยบายของท่านประธานประเทศอเมริกา

Deregulation

ลดกฎระเบียบ

ลดกฎระเบียบในการประกอบธุรกิจจะทำให้ประชาชนนั้นสามารถทำธุรกิจได้ง่ายดายมากขึ้น

มันคือการมองในภาพรวม

ลดอุปสรรคขัดขวางสร้างแรงจูงใจ

ว่าเราต้องลดอุปสรรคขัดขวางที่จะทำให้การกระทำอย่างหนึ่งของพวกเขายากขึ้นและสร้างแรงจูงใจให้คนมีคนคิดที่จะกระทำเรื่องนั้นมากขึ้น

Incentive

แรงจูงใจ

ในด้านภาษีก็ทำให้มีการลดภาษีมีสวัสดิการ...ซึ่งผมก็คิดว่ามีให้หมดแล้วนะหากมีสถานะเป็นประชารัฐที่มีสิทธิออกเสียงเลือกตั้งสมาชิกสภาล่างแล้วล่ะก็

แถมยังเป็นเรื่องของการที่จะมีตำแหน่งหรือยศศักดิ์ได้อีกต่างหากหากเข้ามาทำหน้าที่ทางทหารและมีความดีความชอบ

ผมยังจำได้ตั้งระดับอัศวินไปร่วมพันคนเมื่อยมือไปหมด

อืมหากคิดว่าแนวคิดคือเราไม่ต้องการลดคุณภาพการสอบลง

เราก็ต้องทำให้สภาพแวดล้อมในการสอบนั้นง่ายขึ้น

หรือสร้างการเรียบนการสอนที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น

ผมมองระบบที่ผมก้ต้องยอมรับว่าผมทุ่มเทไปในทางเทคโนโลยีการรบ

แต่เทคโนโลยีด้านอื่นอาจจะด้อยไปบ้าง

ก็ต้องชมคนในจักรวรรดิของผมเช่นกัน

ที่ทำให้เทคโนโลยีโฮโลเน็ตนั้นพัฒนาไปอย่างมาก

ผมถอนใจยอมใช้แต้มการวิจัยที่มีค่า

เลือกพัฒนาให้อุปกรณ์ที่เกี่ยวกับการศึกษามีราคาถูกเข้าถึงประชนได้มากยิ่งขึ้นรวมทั้งสร้างโรงเรียนมากขึ้นด้วย

ผมทำข้อสอบในสาขาวิชาต่างๆอย่างต่อเนื่อง

เนื่องจากยิ่งทำวิชาต่างๆเท่าไรผมก็ได้ค่าประสบการณ์ด้านการเรียนรู้มากเท่านั้น