ประตูเส้นทางโบราณ

    บทที่ 135 ชนชั้นสูง?

    Chapter 135 ชนชั้นสูง?


       “ท่านพ่อเขาเป็นอย่างไรบ้าง?” ประตูถูกเปิดออก ฟีซิเลียเดินเข้ามาภายในห้องและจากนั้นก็ถามพ่อของเธอ พ่อฟีซิเลียถอนหายใจ ส่ายหัวไปมา กล่าวว่า “เขายังไม่ตายแต่ก็ไม่ได้อยู่ในสภาพที่ดีนัก สูญเสียเลือดและพลังไปเยอะมากแถมยังมีบาดแผลเก่าที่รักษายังไงก็ไม่หายอีกด้วย พ่อคิดว่ากว่าเขาจะฟื้นคงใช้เวลานาน ขั้นตํ่าสิบปี”


       “ทำไมถึงนานขนาดนั้นล่ะคะ?” เด็กสาวเผลอถามออกมาด้วยความตกใจ สิบปี มันถือว่านานพอสมควร ในสิบปีสามารถทำอะไรได้หลายอย่าง การจะบอกว่าสิบปีไม่นานได้ก็คงมีแต่พวกอายุพันปีขึ้นไปเท่านั้นแหละ ผู้ชายที่ช่วยเธอไว้เป็นมนุษย์ เสียเวลาไปสิบปีเป็นเรื่องที่น่าเศร้ามาก


       พ่อฟีซิเลียเอ่ยขึ้นเพื่ออธิบายให้ลูกสาวเข้าใจ “อย่างที่พ่อบอกไปก่อนหน้านี้ เขาใช้พลังเยอะเกินไป เยอะจนไม่เหลือพลังแม้เพียงนิด ดังนั้นการฟื้นฟูพลังกลับคืนมาจึงนานกว่าปกติ ที่แย่ยิ่งไปกว่านั้นคือบาดแผลเก่าของเขา มันทำให้ความเร็วการฟื้นฟูตามธรรมชาติลดลงมหาศาล”


       ฟีซิเลียถามอีกครั้ง “แล้วมีวิธีไหนที่จะทำให้เขาฟื้นตัวเร็วขึ้นมั้ยคะ?” เนื่องจากเขาช่วยเธอเอาใว้ ฟีซิเลียจึงรู้สึกขอบคุณเขามากๆ นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมเธอถึงไม่ต้องการให้เขาเสียเวลาชีวิตไปสิบปีโดยไม่เกิดประโยชน์อะไร หากเป็นไปได้เธอจะช่วยเขาอย่างไม่ลังเล


       พ่อฟีซิเลียตอบทันที “มันเป็นไปไม่ได้ พ่อลองทุกวิธีแล้วทว่าก็ไม่สำเร็จ บาดแผลเก่าของเขามันร้ายแรงเกินไป พ่อสงสัยว่าชายคนนี้อาจจะไปมีเรื่องกับชนชั้นสูงมาถึงได้รับบาดแผลร้ายแรงขนาดนี้ ถ้าเป็นอย่างงั้นจริงการที่พวกเราช่วยเขาอาจจะทำให้ชนชั้นสูงโกรธซึ่งไม่ใช่เรื่องดี” ชนชั้นสูงนั้นไปมีเรื่องด้วยได้ที่ไหน? ไปมีเรื่องกับพวกนั้นก็เท่ากับทั้งครอบครัวจะถูกฆ่า ตัวมันในฐานะพ่อไม่ยอมให้ลูกสาวถูกสังหารเพราะช่วยผู้ชายคนเดียวเด็ดขาด


       “ชนชั้นสูง!” ฟีซิเลียรู้จักชนชั้นสูง มีใครบ้างไม่รู้จัก? ชนชั้นสูงมีพลังมากมาย สามารถแยกท้องฟ้า มหาสมุทร ภูเขาได้อย่างง่ายดาย บินได้โดยไม่สนแรงโน้มถ่วงแม้เพียงนิด สามารถมีชีวิตอยู่ได้เกินหมื่นปี เพียงขยับมือเบาๆสิ่งมีชีวิตนับแสนจะตกตายภายในเวลาไม่นาน กระทั่งสังหารเทพเจ้าชนชั้นสูงยังทำมาแล้ว หากชายที่ช่วยชีวิตเธอไปมีเรื่องกับชนชั้นสูงจริง เขารอดชีวิตกลับมาได้อย่างไร?


       พ่อฟีซิเลียกล่าวขึ้นอย่างไม่แน่ใจนัก “พ่อไม่แน่ใจนักว่าเขาไปมีเรื่องกับชนชั้นสูงจริงหรือไม่” ก่อนพูดต่อว่า “สิ่งที่พ่อแน่ใจคือบาดแผลพวกนี้ต้องแข็งแกร่งเท่ากับหรือมากกว่าชนชั้นสูงเท่านั้นถึงจะสร้างได้”


       ฟีซิเลียมองพ่อของเธอด้วยสายตาสงสัย เพราะอะไรกันทำไมพ่อดูเหมือนกับมั่นใจในสิ่งที่พูดออกมามาก เกิดคำถามที่ยากจะตอบขึ้นในหัวเด็กสาว เห็นดวงตาสงสัยของลูกสาวพ่อฟีซิเลียก็ไม่คิดจะปิดบัง มันเอ่ยเรื่องที่มันไม่เคยบอกเธอมาก่อน “จริงๆแล้วน่ะปู่ของลูกเคยเป็นชนชั้นสูง”


       สิ่งที่พ่อเพิ่งกล่าวไปทำให้ฟีซิเลียตกตะลึงสุดๆ ปู่เธอเป็นชนชั้นสูงงั้นเหรอ? นี่เป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อมาก เด็กสาวไม่สงสัยในคำพูดพ่อตัวเอง เธอนึกย้อนไปยังเรื่องที่พ่อเคยเล่าให้ฟัง พ่อในสมัยยังหนุ่ม เขาเป็นอัจฉริยะที่ยากพบพาน ไม่ว่าศัตรูจะแข็งแกร่งแค่ไหนพ่อก็ชนะได้หมด เวลานี้เด็กสาวรู้แล้วว่าทำไมพ่อแข็งแกร่งขนาดนั้น ปู่เป็นชนชั้นสูงพ่อจะไม่แข็งแกร่งได้ยังไง? คงเป็นเรื่องแปลกหากพ่ออ่อนแอ


       “ถ้างั้นท่านแม่ล่ะคะ?” พ่อเคยบอกว่าแม่นั้นมาจากครอบครัวที่สูงส่ง ครอบครัวของแม่สังหารปู่ของเธอ นี่หรือว่า…


       ในเมื่อบอกไปแล้วก็บอกให้หมด พ่อฟีซิเลียกล่าวยืนยันความคิด “ใช่แล้ว ครอบครัวแม่ของลูกแข็งแกร่งมาก ชนชั้นสูงนับสิบยังยากที่จะสร้างความเสียหายให้ครอบครัวนั้น ครอบครัวแม่ลูกต้องการสังหารพ่อสุดๆ ในขณะที่พ่อกำลังพาลูกซึ่งยังเป็นทารกอยู่หนี ปู่ของลูกได้ถ่วงเวลาเพื่อให้พ่อหนีสำเร็จ ท่านเสียชีวิตหลังต่อสู้กับชนชั้นสูงทั้งห้าภายในเวลาไม่นาน โชคดี พ่อหนีรอดได้โดยบังเอิญ” แววตาพ่อฟีซิเลียปรากฏความเศร้า


       ฟิซิเลียรู้สึกเหนื่อยอย่างแปลกประหลาดเมื่อฟังสิ่งที่พ่อพูด เธอไม่เคยคิดเลยว่าครอบครัวตนเองจะมีเรื่องแบบนี้อยู่ด้วย

       “ท่านพ่อข้าอยากจะช่วยเขา” แม้จะได้ยินเรื่องชนชั้นสูงจากปากพ่อแต่ฟีซิเลียก็ยังไม่ยอมแพ้ที่จะช่วยชายคนนั้น


       เห็นท่าทางแบบนั้นของลูกสาว มันพลันเอ่ยว่า “เรื่องนี้เอาใว้ค่อยคุยกันพรุ่งนี้ พ่อต้องการเวลาในการตัดสินใจ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย” พูดกับลูกสาวอีกเล็กน้อยพ่อฟีซิเลียก็ออกจากห้องไป


       “ท่านช่วยข้า ข้าก็จะช่วยท่านเช่นกัน” หลังพ่อออกไปเด็กสาวก็หันไปมองเด็กหนุ่มที่นอนหมดสติอยู่บนเตียง ไม่สิ น่าจะเรียกว่าเด็กหนุ่มไม่ได้ ความรู้สึกเด็กสาวมันบอกเธอว่าเขาอายุมากเกินกว่าจะเรียกว่าเด็กหนุ่มแล้ว ไม่น่าจะมีเด็กหนุ่มที่ไหนกล้ามีเรื่องกับตัวตนระดับเดียวกับชนชั้นสูง ฟีซิเลียคาดเดาว่าเขาเป็นชายแก่อายุพันปีในร่างเด็กหนุ่ม


       ‘บางทีเขาอาจจะมีความแข็งแกร่งระดับเดียวกับชนชั้นสูงแต่เพราะได้รับบาดเจ็บหนักความแข็งแกร่งจึงลดลงมหาศาล ทั้งๆที่รู้ว่าความแข็งแกร่งตัวเองลดลงแต่เขากลับเข้าช่วยเหลือข้า เขาน่านับถือมาก’ เด็กสาวคิดภายในใจ หากสายฝนรู้ความคิดฟีซิเลียเข้าเขาคงตกตะลึง จู่ๆตนเองก็เป็นชายแก่อายุพันปีไปเสียแล้ว แถมยังถูกเด็กสาวเข้าใจผิดว่าเป็นชนชั้นสูงอีก


       น่าเสียดาย สายฝนไม่รู้ความคิดฟีซิเลีย ถ้าเขารู้อาจจะมีเรื่องน่าสนุกเกิดขึ้น

    ///


       ‘ชนชั้นสูง? บาดแผลเก่า? สังหารเทพเจ้า?’ เวลานี้สายฝนกำลังสงสัยในสิ่งที่ตนเองได้ยิน เขาไม่ได้หมดสติ แค่ขยับร่างกายไม่ได้เท่านั้นเอง สายฝนได้ยินบทสนทนาระหว่างเด็กสาวและพ่อของเธอมาโดยตลอด จากที่ได้ยินมาสายฝนสามารถรู้ได้ทันทีเลยว่าฝันรอบนี้มันโคตรจะไม่ธรรมดา แค่มีเทพเจ้าเข้ามาเกี่ยวข้องก็ไม่ธรรมดาแล้ว


       ‘ผู้สร้างวงแหวนเลือดแข็งแกร่งขนาดนี้เลย?’ คล้ายกับว่าเขาประเมินผู้สร้างวงแหวนเลือดตํ่าไป ทักษะที่ถูกใช้โดยเทพเจ้าเป็นสิ่งที่มนุษย์ระดับหนึ่งไม่สามารถประเมินความแข็งแกร่งได้ถูก


       ‘แล้วฉันจะตื่นขึ้นได้ยังไง? ราตรีไม่ได้บอกฉันเกี่ยวกับวิธีตื่น ฉันคงต้องพึ่งตัวเองเท่านั้น’ สายฝนรู้สึกกังวลเล็กน้อย สาเหตุเป็นเพราะเขากำลังต่อสู้กับโครงกระดูกยักษ์ตัวเท่าตึกสองชั้นค้างใว้อยู่


       ผีเสื้อเทพธิดาราตรีบอกว่าอย่าอยู่นานเกินไป แล้วเวลาเท่าไหร่คือนานเกินไป สิบปีในโลกความฝันนับว่านานเกินไปหรือไม่? คำถามแต่ละคำถามนั้นน่าปวดหัวทั้งนั้น


       ‘ทำอะไรไม่ได้นอกจากทำตามสัญชาตญาณและปล่อยให้โชคชะตานำพาไป’ ความคิดสายฝนแสดงให้เห็นว่าเขาไม่สามารถคิดหาคำตอบได้แม้จะคิดสักร้อยรอบก็ตาม เขาตัดสินใจให้โชคชะตานำทางซึ่งปกติสายฝนไม่อยากตัดสินใจทำแบบนี้สักเท่าไหร่เพราะทำเช่นนี้แล้วเขารู้สึกว่าชีวิตไม่ได้ถูกควบคุมโดยตัวเขาเอง