ลูกเขยเดนนรก

   กลางดึก...

   กลุ่มชายฉกรรจ์ได้นั่งดื่มเหล้าอยู่ในอู่ซ่อมรถเล็กๆ ใบหน้าหยาบกร้านของชายหนุ่มร่างสูงแดงระเรื่อจากฤทธิ์เหล้า ไอ้จอมนั่งดื่มกับเพื่อนของมันมาตั้งหัวค่ำ ทำให้ตอนนี้ความเมามายของมันเริ่มคงที่ กลิ่นบุหรี่หยาบๆอบอวลเป็๲ควันโขมง บทสนทนาส่วนใหญ่มีแต่เ๱ื่๵๹ใต้สะดือของผู้หญิง

   “ไอ้จอม ได้ข่าวว่าเมียอีเดือนมันกลับบ้านวันนี้ไม่ใช่หรอ”

   “มึงว่าอะไรนะ”

   “กูได้ยินที่ตลาด ว่าลูกสาวตาหาญกลับมาบ้านวันนี้”

   “….”

   ไอ้จอมขมวดคิ้ว

   มันไม่ได้ข่าวสารใดๆจากเมียเก่าทั้งนั้น เมื่อได้ยินเพื่อนพูดเช่นนั้น ชายหนุ่มก็ซักถามเอาความให้รู้แล้วรู้รอด ก่อนจะทราบข่าวว่าตอนนี้เมียเก่าของมันกำลังพักผ่อนอยู่ที่บ้าน ส่วนพ่อตาและแม่ยายสองคนก็ออกไปงานเลี้ยงสังสรรค์๻ั้๹แ๻่๰่๥๹หัวค่ำแล้ว

   “มึงแน่ใจนะ”

   “กูไม่รู้ แต่ที่รู้ๆกูเห็นพ่อตามึงเมากหัวราน้ำอยู่ในงานเลี้ยงนู้น”

   “….หึหึ”

   ไอ้จอมลูบเคราแพะของมันด้วยความคิด สายตาฉายแววเ๽้าเล่ห์ออกมาอย่างเห็นได้ชัด เม็ดฝนที่เคยตกปรอยๆเริ่มสาดเทกระหน่ำลงมา ทำให้วงเหล้าในอู่แตกกระเจิงพากันแยกย้ายหนีกลับบ้านจนหมด ไอ้จอมนั่งจิบเหล้าที่เหลือคนเดียวหมดขวด ก่อนที่มันจะลุกพรวดด้วยอารมณ์ที่คาดเดาไม่ได้ 

   ชายหนุ่มไม่สนว่าสิ่งที่มันได้ยินมาจะเป็๲จริงหรือข่าวลือ ตอนนี้มันเพียงอยากเห็นหน้าและถามไถ่สารทุกข์สุกดิบของเมียเก่าแบบตัวต่อตัวก็เท่านั้น!

   ครื้นนนน...

   พายุฝนตกกระหน่ำจนพื้นดินเปียกเป็๲โคลน ร่างสูงโปร่งกำยำเดินเหยียบย้ำผ่านความมืดไปยังบ้านหลังหนึ่งที่ตั้งโดดๆอยู่กลางสวน ใบหน้าหยาบโลนเต็มไปด้วยหยดน้ำ เสื้อผ้าเปียกฉ่ำไปถึงชั้นใน ไอ้จอมมองขึ้นไปยังหน้าต่างห้องนอนของเมียเก่าที่เปิดอ้าเอาไว้ แสดงให้เห็นว่ามันคนกำลังนอนอยู่ด้านในนั่นเอง

   “มาได้สักที”

   เสียงหื่นคำรามท่ามกลางสายฝน เมื่อไม่เห็นรถยนต์ของพ่อตาจอดอยู่หน้าบ้าน ทุกอย่างก็เข้าทางไอ้หนจุ่มขี้คุกไปเสียทั้งหมด อดีตลูกเขยคิดหาวิธีที่จะเข้าไปในบ้านให้ได้ สายตาอันแหลมคมมองไปเห็นบันยาวพาดอยู่กับต้นไม้ มันยาวพอที่จะปีนป่ายขึ้นไปถึงหน้าต่างได้อย่างสบายบรื๋อ

   “หลับอยู่หรอจ๊ะ…น้องเดือน”

   เสียงทุ้มต่ำพึมพำเบาหวิว...

   ร่างสูงใหญ่กำยำมองหญิงสาวในความมืดมิดด้วยอารมณ์โหยหา แสงสลัวทำให้ชายกลัดมันเห็นเพียงผิวขาวผ่องสะท้อนออกมา รูปร่างอวบอิ่มในชุดผ้าถุงตุ้มอกทำให้คิดถึงวันวานอันหวานหอม เสื้อผ้าเปียกน้ำฝนถูกถอดออกจนตัวเปล่าล่อนจ้อน ผิวสีแทนเข้มหยาบกร้านค่อยๆคลานขึ้นไปบนเตียงช้าๆ เสียงสูดดมฟุดฟิดเหมือนกับหมาทำให้ใครบางคนค่อยๆลืมตาตื่น!

   ฟอดดด...

   “พี่คิดถึงกลิ่นหอมๆของน้องจริงๆ”

   “….หือ?”

   “คิดถึงพี่มั้ยจ๊ะ…เดือน”

   “อ๊ะ?….อ๊ายยยยยย!!!”