หยางไถ่โป๋ทำสัญญาโลหิตกับหยางฉินเทียนซึ่งกำหนดไว้ว่าหากหยางฉินเทียนผ่านรอบแรกได้ เขาจะต้องจ่ายคืนห้าสิบเท่า นับเป็เงินร้อยยี่สิบห้าล้านหลงเฉียนและหลังจากนั้นห้ามใครก็ตามในตระกูลไถ่เป็ต้นเหตุทำให้ตระกูลฉินได้รับอันตรายมิเช่นนั้นหยางไถ่โป๋จะต้องตายอย่างอนาถ
แต่ในสัญญาไม่ได้รวมใน่การแข่งขันรอบนี้!
“ใครก็ตามที่ชิงผ้าโพกศีรษะของหยางฉินเทียนมาได้ข้าจะมอบรางวัลให้หนึ่งล้านหลงเฉียน!”
หยางไถ่โป๋ประกาศลั่นกลางลานประลองในเมื่อกฎมีเพียงห้ามใช้อาวุธ การว่าจ้างก็สามารถทำได้แล้วเงินหนึ่งล้านหลงเฉียนก็มิได้ขาดทุน เพราะแม้จะแบ่งเงินที่หยางฉินเทียนเดิมพันให้หยางเทียนหลงครึ่งหนึ่งก็ยังเหลือมากกว่าหนึ่งล้านแต่หากหยางฉินเทียนผ่านรอบนี้ไปได้ เขาอาจจะต้องตายภายในเจ็ดวันหลังจากนี้!หยางฉินเทียนจึงต้องตกรอบเท่านั้น!!
“หนึ่งล้านหลงเฉียนต้องเป็ของข้า!”
ชายผู้มีพลังระดับปฐมธาตุขั้นสองคนหนึ่งพุ่งเข้าหาเป้าหมายขาดอีกสาม่ตัวก็จะถึงหยางฉินเทียนแต่โดนชกกระเด็นไปเสียก่อน ในเวลานี้ความชุลมุนได้เกิดขึ้นเพราะแย่งการเข้าใกล้หยางฉินเทียนต่างคนต่างไม่ยอมกัน พวกเขาต่อสู้ขัดขวางกันเองจนไม่มีใครไปถึงตัวเป้าหมายได้
“เหมือนว่าผลจะไม่ได้ออกมาอย่างที่เ้าคิดนะ”
หยางสงป้ากับพรรคพวกเดินเข้ามาหาหยางไถ่โป๋ที่กำลังยืนโกรธจนตัวสั่นเขาอุตส่าห์ใช้เงินรางวัลมาล่อ แต่ไอ้หน้าโง่พวกนี้กลับสู้กันเองจนไม่มีใครเข้าถึงตัวหยางฉินเทียนได้
“ถ้าเ้าเพิ่มอีกสักสองล้าน ข้าก็คิดว่าจะให้ลูกน้องไปจัดการให้เ้าอยู่หรอกนะ”
หยางไถ่โป๋มองชายอ้วนท้วนด้วยดวงตาที่แดงกล่ำเขาเดือดจนแทบจะกระอักเือยู่แล้ว แต่หยางสงป้ากลับมาหาผลประโยชน์จากความเดือดร้อนของเขา
ตระกูลสงมักจะทำธุรกิจแบบนี้ แม้ปัญหาจะได้รับการแก้ไขหรือไม่ก็ตามตระกูลสงย่อมทำกำไรโดยที่ไม่เสียอะไรเลย แม้หยางไถ่โป๋จะรู้เยี่ยงนี้ ขณะนี้ก็ไม่มีทางเลือกอื่นเพราะในกลุ่มตระกูลหลักรุ่นนี้ หยางสงป้ามีกำลังคนมากที่สุดซึ่งจะสามารถแก้ไขสถานการณ์นี้ได้
“แต่ถ้าเ้าทำไม่สำเร็จ ข้าจะไม่จ่ายเ้าสักแดงเดียว!”
“โอ้ว...เ้าน่าจะรู้ว่าตระกูลสงของข้าจะทำธุรกิจที่ต้องได้เท่านั้นอะไรที่มีเงื่อนไขหรือโอกาสที่จะต้องลงแรงเปล่านั้นไม่เคยมี นี่คือหลักการทำธุรกิจของตระกูลสง”เขาคลี่พัดออกมาพัดโบกพอเป็พิธี มองไปที่คู่สนทาด้วยสายตาเ้าเล่ห์ “ข้าไม่ได้เดือดร้อนอะไรหากหยางฉินเทียนผ่านเข้ารอบแต่คิดดูให้ดี เสียเงินเพื่อซื้อโอกาส ดีกว่าไม่มีโอกาสเลยนะ คิดดี ๆ คิดดี ๆ ฮ่าฮ่า ฮ่า”
“เ้าน่าจะรู้มิใช่หรือว่าข้าเดิมพันอะไรกับหยางฉินเทียนหากเ้าทำไม่สำเร็จ แม้แต่แดงเดียวข้าก็ไม่มีเหลือ”
เขาพยายามต่อรองเพื่อทางรอด แม้เขาจะเป็บุตรชายของาุโอันดับเจ็ดแต่เขาก็ไม่สามารถใช้จ่ายเงินของตระกูลโดยไม่ได้รับอนุญาตจากบิดา แม้เขาจะใช้จ่ายได้ตามชอบหากพ่ายแพ้การเดิมพันครั้งนี้ ถึงเขาจะขายทุกสิ่งทุกอย่างที่มีก็ไม่เพียงพอจะชดใช้เหตุใดเขาต้องเจียดมาจ่ายหยางสงป้าถึงสามล้านกับการทำงานที่ล้มเหลว
“นั่นมันเป็ปัญหาของเ้า”
“นี่เ้า!”
“คิดดี ๆ เงินแค่สามล้าน เ้ายังพอจ่ายได้แต่ถ้าแพ้พนันครั้งนี้ เ้าจะเอาเงินมาจากไหน ตระกูลไถ่ไม่ยอมจ่ายเงินจำนวนนั้นเพื่อรักษาชีวิตของเ้าเพียงคนเดียวหรอก”
คำพูดของหยางสงป้าเสียบเข้าไปในใจของหยางไถโป๋มันเป็ความจริง หากจะต้องเลือกระหว่างตระกูลกับลูกชายที่สร้างความวิบัติ เขาคงจะถูกปล่อยให้ตายอย่างหมาข้างถนนแม้เขาจะรู้สึกเ็ปจนต้องเอามือกุมที่หัวใจ แต่มันก็เป็ความจริง
“ตกลง ข้ารับข้อเสนอของเ้า”
“ดี!”หยางสงป้าสลัดพัดเก็บ แล้วสั่งให้ลูกน้องลงมือ
ขึ้นชื่อว่าอาวุธคมดาบน่าจะเป็สิ่งที่ทำให้เกิดความเ็ปมากที่สุด แต่ผู้บ่มเพาะหาเกรงกลัวคมดาบไม่เพราะเมื่อได้รับาเ็ พวกเขายังรักษาตัวได้แต่พัดในมือของหยางสงป้านั่นน่ากลัวยิ่งกว่า หากเขากางพัดออกมาคราใด มันจะต้องมีใครสักคนเ็ปไปชั่วชีวิต!ครั้งก่อนเป็หยางเทียนหลง แต่ครั้งนี้กลับเป็เขา...หยางไถ่โป๋!
ลูกน้องของหยางสงป้าตีฝ่าวงล้อมที่ตีกันอย่างชุลมุนคนพวกนี้ไม่มีสังกัดจึงต่างแก่งแย่งกันผิดกับกลุ่มที่มาใหม่ซึ่งทำตามคำสั่งของเ้านาย พวกเขาห้อมล้อมผู้ที่แข่งแกร่งที่สุดสามคนนอกนั้นคอยสกัดคนที่จะมาเข้าใกล้ แต่แล้วก็มีคนเข้าถึงตัวหยางฉินเทียน และจู่โจมโดยที่เขาไม่ทันตั้งตัว!