“โลกแฟนตาซีหรอ? ก็แค่เกมที่ผมจะปั้นกิลด์ฮาเร็มให้ติดอันดับ 1 เท่านั้นแหละ”

เปิดฉาก – มิจังยังคงหลับไหล

มิจังนอนนิ่งบนโซฟาผืนใหญ่กลางหอสมุดศักดิ์สิทธิ์แห่งอัลเทียร์ ผ้าคลุมเนื้อนุ่มโอบล้อมร่างเธอไว้แน่น ลมหายใจแผ่วเบาจนแทบจับต้องไม่ได้ ร่างกายของเธอไร้การตอบสนองมาหลายวัน ดวงตาปิดสนิทเหมือนหลุดหายไปจากโลกนี้

เอลร่าเช็ดเหงื่อจากหน้าผากมิจังด้วยผ้าชุบน้ำอุ่นอย่างอ่อนโยน ดวงตาของเธอสั่นไหว ความกังวลกัดกินหัวใจจนเธอแทบกลั้นน้ำตาไม่อยู่

"เธอจะฟื้นไหมนะ...มิจัง..." เอลร่าพึมพำเบา ๆ

ทันใดนั้น มิจังก็เริ่มพึมพำเสียงแผ่วเบาในภาษาประหลาดที่ไม่ใช่ภาษามนุษย์ ไม่มีใครเข้าใจได้ เสียงเหล่านั้นเหมือนเป็นเสียงสวดเก่าแก่ที่สะท้อนผ่านกาลเวลา เลอาน่าในร่างวิญญาณยกมือขึ้นเหนือมิจัง คาถาเรืองแสงสีเงินถูกสลักกลางอากาศ เธอกำลังใช้เวทจิตพาเข้าสู่ภายในความฝันของมิจัง แต่เมื่อสัมผัสพลังของเด็กสาว เลอาน่ากลับสะดุ้งเฮือก

"...ไม่... พลังของเธอกำลังจะ 'ตื่น' โดยไม่รอคำตอบจากจิตของเธอเอง... ถ้าไม่ควบคุมไว้ มันจะกลืนเธอได้..."

ตัดฉากมาที่เรย์ – เผชิญหน้ากับอสูรข้ามมิติ

เรย์เปิด Shadow Fang เข้าโจมตีทันที แต่ร่างของศัตรูเลือนรางจนมีดเขาแทบเฉียดไม่โดน มันเทเลพอร์ตมาด้านหลัง ต่อยเรย์กระเด็นไปติดต้นไม้ โมกะคำรามเบา ๆ “หงึ~” แล้วกระโจนออกจากไหล่ของเรย์

โมกะปล่อยพลังแสงดาวออกมารอบตัว แสงนั้นมาจากเสี้ยวดวงวิญญาณแห่งเลอาน่าที่อยู่ในร่างของมัน โมกะพุ่งเข้าใส่ Ny’Gahl ด้วย Emotional Pulse + Clarity Echo ทำให้เรย์ฟื้นตัวระยะสั้นก่อนจะใช้ Shadowline Flash ตัดแนวรุกของอสูรอีกครั้ง

การต่อสู้ยืดเยื้อ เสียงเวทชนกันอย่างบ้าคลั่ง!

โมกะเปล่งแสงจากข้างใน ดวงตาสลับกลายเป็นสีทองอ่อนพร้อมลายเวทเรืองแสงรอบตัว มันร่ายเวทสนับสนุนขั้นสูง Emotional Pulse Lv.3 ผสานกับ Mana Surge โดยไม่รู้ตัว สนับสนุนเรย์อย่างแม่นยำทุกจังหวะ

“...หงึ... พี่เรย์... ตรงนั้น! อย่าเผลอหลบซ้าย!” เสียงของโมกะดังผ่านกระแสจิตเข้าสู่จิตใจของเรย์

เรย์ตกใจ

“โมกะ!? นายพูดได้!?”

“ในหัว...ชั่วคราว...แปลก ๆ เหมือนสมองพอง... หงึ~”

แผ่นดินสั่นสะเทือน – พลังโบราณบางอย่างเริ่มฟื้นคืน

ขณะนั้นเอง อาณาจักรอัลเทียร์ อีเทอเรียทั้งอาณาบริเวณเริ่มเกิด “คลื่นสะเทือนเวท” อ่อน ๆ ทั่วบริเวณ ผนังเขตเวทสั่นสะเทือน อุปกรณ์เวทย์ในเมืองลัดวงจร ผู้คนต่างหวาดหวั่น

ในหอสมุด มิจังเริ่มพึมพำเสียงชัดขึ้น ดวงตาที่ปิดสนิทสั่นระริก

“เจ้า... จะต้องปลุกข้า... เพื่อจบโลกนี้... เดี๋ยวนี้...”

พลังภายในห้องสั่นไหว เงาและแสงหมุนวนรอบร่างเธอพร้อมกัน เหมือนกำลังเลือกเส้นทางโดยไม่รอเจ้าของจิตตัดสินใจ

การต่อสู้ของเรย์ยังไม่จบ – อสูรข้ามมิติกลายร่าง

Ny’Gahl คำรามสุดเสียง ร่างมันแปรสภาพ มีอีกเงาหนึ่งซ้อนทับออกมา “Dimensional Twinbound Demon” ปรากฏร่างจริงและร่างเงาเคลื่อนไหวคนละทิศ แต่โจมตีพร้อมกัน!

ดวงตาคู่หนึ่งของมันเรืองแสง มองไปยังหอสมุด ทั้งที่ไม่มีทางมองเห็นได้

“โมกะ! คลื่นนั้นส่งผลถึงหอสมุด! เราต้องจบมันก่อนจะสายเกินไป!”

เรย์เปิดทักษะ Shadow Overdrive + Void Counter ตัดการโจมตีจากร่างเงา โมกะพยายามร่าย Emotional Pulse LV.3 แต่พลังเวทสะท้อนกลับบางส่วนกระแทกเรย์!

เลือดกระอักที่มุมปาก

“ให้ตายสิ... โดนเวทตัวเองเนี่ยนะ...” เรย์กัดฟัน ก่อนจะฝืนลุกขึ้น

เรย์เปิดท่าไม้ตาย Shadowline Convergence Slash เสีย MP หมดหลอด แต่พลังแสงของโมกะช่วยรักษาสมดุลไว้ได้เพียงเสี้ยววินาที พลังของทั้งสองรวมเป็นระเบิดสีทองฟาดกลางร่างอสูร

ตูมมมมมมมมมมมมมมมม!!!

แสงสีทองลอยวนเป็นเกลียวหมุน เงากลืนกินอสูรพร้อมเสียงคำรามสุดท้าย โมกะที่กลายร่างเป็นร่างโบราณขนาดใหญ่ ดูดกลืนพลังของ Ny’Gahl จนสิ้น

“...หงึ... โมกะเหนื่อย...”

เสียงสุดท้ายก่อนที่โมกะจะฟุบลงและกลายเป็นร่างเดิมอีกครั้ง

เรย์ทรุดตัวพิงต้นไม้ หอบหายใจ

“บอกแล้ว... ไม่ควรให้ตัวอะไรที่น่ารักเกินไปถือพลังระดับเทพ...”

แต่ก่อนที่เรย์จะได้หยุดพัก เสียงระเบิดก็ดังสนั่นมาจากด้านในหอสมุด

ตูมมมมมมมมมมมมม!!!

เงาสีทองแตกออกจากทิศทางที่มิจังนอนอยู่

“ไม่จริง... พวกเธอ...!”