กรุ้งกริ้งๆ เสียงไฟเราะกระดิ่งดังลอกผ่านช่องลมเข้ามา ชายหนุ่มกำลังดื่มด่ำกับความฝันอันแสนสุขของเขา เขาค่อยๆเปิดเปลือกตาที่เต็มไปด้วยขนยายาวเรียวของเขาขึ้น หลังจากรับรู้เสียงกระดิ่งเพียงไม่นาน
"เห้ย!!! หยุดเลยๆ ไอ้การบรรยายเหมือนฉันนอนอยู่อย่างมีความสุขในห้องนอนอุ่นๆ ที่มีกระดิ่งลมดังกรุ้งกริ้งๆหนะ หยุดไปเลย ที่นี่มันคอกวัวเว้ย คอกวัว แล้วไอ้เสียงกรุ้งกริ้งที่แกใช้เกริ่นเปิดเื่หนะ มันกระดิ่งผูกคอวัวโว้ยยยยย แกไอ้คนเขียน แกจะเขียนชีวิตฉันได้บัดซบเกินไปแล้วววววว"
ท่านผู้อ่านคงกำลังงงว่าผมโวยวายอะไรอยู่ เอาเป็ว่าผมจะเล่าเื่ทั้งหมดให้ฟัง เื่มันเริ่มจากวันหนึ่ง
"ฮ่าๆ ในที่สุดฉันก็ดูอีวาเกเลี่ยo รอบที่ 36 จบแล้ว" ชายหนุ่มกล่าวกับตัวเองถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้เข้าใจในเนื้อเื่ของอีวาเกเลี่ยoไปมากกว่าตอนดูรอบที่ 35 เลย
ในระหว่างที่ผมกำลังรู้สึกภูมิใจกับการดูอีวาจบอีกรอบนั้น อยู่รอบกายผมก็ขาวโพลน เมื่อผมรู้สึกตัวอีกที ผมก็ลอยอยู่บนฟ้าซะแล้ว
"ว้ากกกกกก ที่นี่ที่ไหนว้าาาาาา"
"เื่นี้จะมีคนอ่านไหมวะ"
"ช่วยผมด้วยยยยย ถ้าตกจากความสูงขนาดนี้ ผมได้ตายแน่ๆๆๆๆๆ"
"ให้ตัวเอกตกลงมาจากฟ้านี่แหละ แปลกใหม่ดี ต่อไปทำยังไงให้มันรอดดีวะ"
"เฮ้ลลล มี พลีสสสสสสสส มีครายได้ยีนนนนน ฉาน หมายยยยยยย"
"งั้นให้ตกน้ำดีกว่า ถึงจะตกลงมาจากฟ้า ก็ยังพอแถให้มันรอดได้"
"พ่อจ๋า แม่จ๋า ถึงลูกจะเกาะพ่อกับแม่กินมาจนอายุจะ 30 แต่ลูกก็อยากทดแทนบุญคุณ พ่อแม่นะ ฮืออออ"
"ตู้ม!!!" เสียงน้ำกระจากออกจากกันอย่างรุนแรง ดูเหมือนชายหนุ่มจะตกลงมากลางทะเลสาป
"เฮ้อ รอดตายแล้วเรา โชคดีที่ตรงนี้มีทะเลสาป แต่เดี๋ยวนะ" เพียงไม่กี่อึดใจหลังหลังจากรู้ตัวว่ารอด ชายหนุ่มก็ต้องพบว่าเขานั้นอยู่ท่ามกลางอันตรายสิ่งใหม่
"ช่วยฉานด้วยยยยย ฉานว่ายน้าม ม่ายเปนนนนน" ชายหนุ่มตะเกียดตะกายและกำลังจะจมลงสู่ก้นทะเลสาป
"เห้ย ทีนี้เราก็ต้องเปิดตัวนางเอกซินะ"
"ฉึก" ธนูปริศนาพุ่งเข้าปักที่แขนของเขา พร้อมเสียงอุทาน "อุ้ย" เบาๆจากริมฝั่ง
"นอกจากจะจมน้ำตาย ฉันยังโดนธนูปักที่หัวใหล่อีกเหรอ ฟัส โร ......"
"เห้ยพอ เดี๋ยวแฟนๆ skyrom จะว่าเอา"
"แต่เดี๋ยวก่อน ธนูนี่ผูกเชื่อกมาด้วยนี่นา เรารอดตายแล้ว" ชายหนุ่มค่อยๆใช้เชือกที่มาจากธนูดึงตัวเองขึ้นมาจากน้ำ
"ขอโทษด้วยนะ ข้าอยากช่วยเ้า ข้าตั้งใจจะยิงธนูไปที่ขอนไม้ข้างหลังเ้า แต่พลาดไปหน่อย"หลังจากรอดตายจากเชือกที่ติดมากับลูกธนู ชายหนุ่มต้องตกตะลึงกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า ผิวสีขาวเนียน ผมสีทองยาวถักเปีย หน้าตาที่เหมือนหลุดออกมาจากภาพในจินตนาการ หูที่ยาวแหลมเป็เอกลักษณ์ แขนขาที่ยาวได้รูป และหน้าอก
"เอ๋หน้าอก สาวจอแบนหรอกเหรอเนี้ย เฮ้อ" ชายหนุ่มถอนหายใจออกมา ในขณะที่เอลฟ์หนุ่มข้างๆเขานั้นกำลังลนลานอยู่
"เอลฟ์หนุ่ม เดี๋ยวนะ เมื่อกี๊ คุ้นๆว่าได้ยินว่าจะเปิดตัวนางเอก ไหงกายเป็เอลฟ์หนุ่มฟะ"
"ว่าแต่ เสียงนี่เป็เสียงของใคร ดังมาในหัวั้แ่เรามาถึงโลกนี้แล้ว"
"นี่คุณได้ยินเสียงของผมด้วยเหรอ"
"ใช่ฉันได้ยินเสียงของนายมาั้แ่อยู่บนฟ้าแล้ว นายเป็ใคร"
"ผมเป็คนที่สร้างทุกอย่างบนโลกใบนี่ยังไงละ"
"เดี๋ยวนะ สร้างทุกอย่างในโลกใบนี้ หรือว่านายคือ พระเ้า!!!!!!" ชายหนุ่มใสุดขีด รีแอคชั้นของเขาทำให้เอลฟ์หนุ่มถึงกับใจนต้องถอยไปหลบในพุ่มไม้
"เอ่อ คือว่า ผมไม่ไช่พระเ้าหรอกครับ เป็แค่คนเขียนนิยายในเน็ตแก้เบื่ออะ ส่วนนายก็เป็ตัวเอกในนิยายของผมไงครับ"
"นี่ตรูต้องเจอกับอะไรวะเนี้ยยยย มีตัวเอกที่ไหนเขาคุยกับผู้แต่งได้มั่งวะ"
"นี่คุณไม่เคยดู Re:croator เหรอ ในเื่นั้นตัวละครยังไปโผล่ในโลกของคนแต่งได้เลย"
"เื่นั้นเองซินะ เข้าใจละอื้อๆ"ชายหนุ่มเริ่มรับทำความเข้าใจกับสถานการที่เขาต้องเจอ
"เข้าใจได้ก็บ้าแล้วโว้ยยยยยยยยย นี่ตรูเป็ตัวละครที่เอ็งสร้าง เื่ทั้งหมดก็เป็เื่ที่เอ็งแต่ง แล้วที่ต้องเกือบตายเมื่อกี๊ก็เพราะเอ็ง เห้ย นี่มันจะโหดร้ายไปหน่อยนะ"
"ใช่ครับ ยินดีต้อนรับสู่ต่างโลกครับ ^ ^" เอ้า อินโทรขึ้น
"ม่ายยยยยยยยยยยยยย แล้วไอ้อิโมติคอนที่เหมือนหน้ายิ้มนั่นคืออารายยย"
"แต่เดี๋ยวนะ ต่างโลก ผู้แต่ง แสดงจะแต่งอะไรก็ได้ละซิ ถ้าพูดถึงต่างโลกเหรอก็ต้อง ฮาเร็ม ไวฟุ แต่ทำไมนางเอกที่เอ็งพูดถึงมันถึงเป็เอลฟ์หนุ่มฟะ"
"นิยายวายต่างโลก ดูไม่น่าสนใจเหรอครับ ผมว่าจะแต่งแนวนั้น"
"เฮ้ย ฉันเป็ตัวเอก นายเป็คนแต่ง ไหนๆเราก็ลงเรื่อลำเดียวกันแล้ว เราแลกเปลี่ยนข้อเสนอกันดีกว่า ในฐานะที่ฉันดูอนิเมะมาเยอะ เื่ต่างโลกก็พอผ่านตาบ้าง เอาเป็ว่าฉันช่วยนาย นายช่วยฉัน win win ไหมละ ก่อนอื่นเลย ฉันมีเื่อยากจะขอร้อง"
"ครับ ว่ามาเลย"
"ช่วยเปลี่ยนเอลฟ์หนุ่มเป็เอลฟ์สาวทีเถอะ ฉันไหว้หละ พลีสสสส ถ้านายอยากแต่งวาย ไปแต่งเื่อื่นนะ เื่นี้ฉันเป็ตัวเอก ขอสาวๆให้ฉันเถอะหนาาาาา และถ้าไม่เหลือบ่าผ่าแรงของเป็เอลฟ์สาวสวยหน้าอกตู้มๆนร้าาาาาาา" ชายหนุ่มก้มกราบอ้อนวอน แต่ในสายตาของเอลฟ์หนุ่มแล้วเขาเหมือนพวกนับถือลัทธิประหลาด
"เฮ้ย ฉันบอกว่าเอลฟ์สาวไงละ ไม่เข้าใจหรือไงวะ"
"โอเคครับผมจะแก้ให้ งั้นรอแปป"
"ขอโทษด้วยนะ ข้าอยากช่วยเ้า ข้าตั้งใจจะยิงธนูไปที่ขอนไม้ข้างหลังเ้า แต่พลาดไปหน่อย"หลังจากพบว่าตัวเองรอดตายจากเชือกที่ผูกติดมากับลูกธนู ชายหนุ่มต้องตกตะลึงกับสิ่งที่เขาเห็นตรงหน้า หญิงสาวที่มีผิวขาวเนียน ผมสีทองยาวสลวย หูที่ยาวแหลมเป็เอกลักษณ์ แขนขาที่ยาวได้รูป และหน้าอกขนาดมหึมาของเธอ
"เป็ไงครับผมแก้ให้แล้ว"
"เยี่ยม"
"งั้นเธอออกมาจากพุ่มไม้ได้แล้ว" ชายหนุ่มะโเรียกเอลฟ์หนุ่ม
"เห้ยเอ็งไหนบอกว่าเปลี่ยนให้แล้วไง"
"ขอโทษครับ เอลฟ์สาวครับเอลฟ์สาว"
"งั้นผมขอพูดใหม่อีกครั้งนะครับ ยินดีต้อนรับสู่ต่างโลกกกก ^ ^ "เอ้า อินโทรขึ้น
"ซิ ซิน ดัส เอ็ด เซ น่อน เวีย ซิ เด เกอ"
"ทำมายมันกลายเป็เพลงเปิดเมะ attack on tutun ไปได้ละว้าาาาา"