ตอนที่ 20: พายุวิวาห์ล่มและวันพิพากษา
วันมงคลสมรสที่ตระกูลวรวงศ์ตระการรอคอยมานานหลายเดือนได้มาถึงในที่สุด ณ ห้องแกรนด์บอลรูมของโรงแรมระดับห้าดาวใจกลางกรุงเทพฯ ห้องโถงขนาดใหญ่ได้รับการตกแต่งอย่างวิจิตรบรรจงในธีมสีขาวและสีน้ำเงินเข้ม ดอกกุหลาบขาวและกล้วยไม้หรูหราส่งกลิ่นหอมฟุ้งกระจายอบอวลไปทั่วงาน หอคอยแชมเปญแก้วคริสตัลส่องสะท้อนกับแสงไฟระยิบระยับของโคมไฟระย้าขนาดใหญ่ วงดนตรีแจ๊สบรรเลงเพลงหวานซึ้งเคล้าคลอไปกับเสียงพูดคุยของบรรดาแขกผู้เกียรตินับร้อยคน แขกผู้ใหญ่ระดับสูง ทั้งท่านผู้ว่าราชการจังหวัด นายแพทย์าุโในวงการศัลยแพทย์ประสาทและสมอง และบรรดาเซเลบริตี้ในแวดวงสังคมชั้นสูงต่างเดินทางมาร่วมงานอย่างคับคั่งจนเต็มพื้นที่เพื่อร่วมเป็สักขีพยาน
บนเวทีใหญ่ที่ส่องสว่างด้วยไฟสปอตไลท์สีขาวนวล พีทปรากฏตัวในชุดสูททักซิโด้สีขาวสะอาดสะอ้าน ใบหน้าหล่อเหลาเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มที่มีความสุขที่สุดในชีวิต เคียงข้างกันนั้นคืออัญชิสาในชุดเ้าสาวลูกไม้สีขาวบริสุทธิ์ยาวลากพื้น หล่อนดูสวยงดงามราวกับเ้าหญิง ทว่าแววตาส่วนลึกของหล่อนกลับแฝงประกายกังวลอยู่ตลอดเวลา
ด้านล่างเวที... วรุตม์ยืนเด่นสง่าอยู่ในชุดสูทสีน้ำเงินเข้มขลิบทองตามคำขอของอัญชิสา ดูสมาร์ตและสง่างามสมฐานะพ่อเ้าบ่าวผู้ทรงอิทธิพล ส่วนกิ่งแก้วยืนอยู่ข้างกายเขา หล่อนสวมชุดเดรสยาวผ้าไหมหรูหราสีน้ำเงินคราม คอยส่งรอยยิ้มต้อนรับแขกผู้ใหญ่ด้วยกิริยาที่เพียบพร้อมสมบูรณ์แบบ ทว่าใบหน้าของกิ่งแก้วในวันนี้กลับดูนิ่งเงียบ แววตาสวยกลับเย็นะเืดุจแผ่นน้ำแข็งในฤดูหนาวจนคนขับรถลุงสมที่ลอบสังเกตยังรู้สึกหนาวสั่น
พิธีการบนเวทีดำเนินมาถึง่สำคัญ หลังจากที่เ้าบ่าวและเ้าสาวแลกเปลี่ยนคำสาบานและสวมแหวนแต่งงานต่อหน้าพยานนับร้อยเรียบร้อยแล้ว พิธีกรบนเวทีก็ก้าวขึ้นมาพูดคุยผ่านไมโครโฟน
"และใน่เวลาอันเป็มงคลยิ่งนี้... มีของขวัญสุดพิเศษชิ้นหนึ่งจากคุณแม่กิ่งแก้ว มอบแด่คู่บ่าวสาวบนเวทีเพื่อเป็เกียรติและประจักษ์พยานความรักของครอบครัวครับ! ขอเสียงปรบมือต้อนรับคุณแม่กิ่งแก้วขึ้นมอบของขวัญด้วยครับ!"
เสียงปรบมือดังกระหึ่มก้องบอลรูม พีทคลี่ยิ้มกว้างหันมองคุณแม่ด้วยความตื่นเต้นและกตัญญู กิ่งแก้วค่อยๆ ก้าวเดินขึ้นบันไดเวียนขึ้นสู่เวทีช้าๆ ในอ้อมแขนของหล่อนโอบอุ้มกล่องของขวัญไม้ลงรักสีขาวขลิบทองหรูหราที่ผูกด้วยริบบิ้นกำมะหยี่สีแดงสดราวกับสีเื หล่อนจับไมโครโฟนขึ้นมาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่สะกดคนทั้งงาน
"ทุกท่านคะ... วันนี้เป็วันมงคลของลูกชายคนเดียวของฉัน พีทเป็เด็กดีที่ซื่อสัตย์มาตลอด และสะใภ้คนสวยของเรา หนูอัญชิสา หล่อนเป็ผู้หญิงที่รักและ 'ซื่อสัตย์' ต่อสามีของฉัน นายแพทย์วรุตม์ ยิ่งกว่าใครๆ เสียอีกค่ะ... แม่ตั้งใจเตรียมของขวัญชิ้นนี้มาตลอดทั้งเดือน เพื่อให้พีท... และแขกทุกคนในงานนี้ ได้เห็นประจักษ์พยานความรักของทั้งคู่จ้ะ เปิดดูเลยสิจ๊ะลูกรัก"
คำพูดกึ่งเยาะและประโยคแปลกประหลาดสร้างความมึนงงและซุบซิบเบาๆ ในหมู่แขก วรุตม์ที่ยืนข้างล่างสะดุ้งวาบ หน้าเสียกระวนกระวายสุดขีด
พีทคลี่ยิ้มเจื่อนๆ ดึงริบบิ้นกำมะหยี่สีแดงสดออกช้าๆ ก่อนจะเปิดฝากล่องไม้สีขาวออก ภายในกล่องบรรจุรูปภาพสีขนาดใหญ่สิบกว่าใบ พีทหยิบภาพใบแรกขึ้นมาดู... และทันใดนั้น รอยยิ้มแสนสดใสของลูกชายก็แข็งค้างค้างเติ่งไปในพริบตา ใบหน้าหล่อเหลาซีดเผือดลงอย่างรวดเร็วราวกับกระดาษขาว
มันคือภาพถ่ายของอัญชิสาในชุดเดรสสายเดี่ยวกำลังเดินกอดก่ายโอบไหล่กับวรุตม์ก้าวเข้าห้องพักหมายเลข 12 ของม่านรูด "เดอะ เรด พาเลซ" ชัดเจนทุกมุมกล้องและแสงไฟทางหลวงส่องหน้าเห็นคนทั้งสองอย่างไม่มีทางปฏิเสธได้ พีทหยิบรูปใบถัดๆ ไปขึ้นมาดูด้วยมือสั่นระริก มันคือรูปถ่ายความโสมมและเอกสารสัญญาเช่าห้องอารีย์ เรสซิเดนซ์ ห้อง 402 ที่วรุตม์จ่ายเงินค่ามัดจำแสนแพงให้สะใภ้ชู้
และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง... หน้าจอมอนิเตอร์และโปรเจกเตอร์ขนาดั์บนเวทีเื้ับ่าวสาว ซึ่งเดิมทีต้องฉายวิดีโอพรีเวดดิ้งแสนหวาน กลับกะพริบดับวูบและเปลี่ยนเป็ฉายสไลด์รูปภาพประจานความโสมมทั้งหมดฉายชัดขึ้นหน้าจอขนาดใหญ่กลางงานทันที! ภาพถ่ายประจานความดิบเถื่อนโสมมและข้อมูลการโอนเงินค่าห้องเช่าและสเตทเมนท์ส่วนตัวของวรุตม์ที่โอนตรงไปเอเจนซี่ที่ถูกวงเส้นแดงประจาน ปรากฏเด่นชัดต่อสายตาแขกผู้มีเกียรตินับร้อยคนในบอลรูม พนักงานเสิร์ฟแชมเปญและอาหารยืนตัวแข็งทึ่งหยุดนิ่งไปทันที เสียงดนตรีแจ๊สหยุดเล่นกะทันหันเกิดเสียงหวีดหวิวของไมโครโฟนดังสนั่นสะท้อน เสียงฮือฮาอุทานด้วยความใและซุบซิบดังะเิระงมแซ่ซ้องขึ้นมาทั่วทั้งบอลรูม
ท่านผู้หญิงภริยาผู้ว่าราชการจังหวัดถึงกับอุทานลั่นและเอามือทาบอกจ้องมองภาพเ่าั้ด้วยความรังเกียจ ขณะที่ท่านประธานสมาคมศัลยแพทย์สมองหันไปซุบซิบอย่างเคร่งเครียดกับคณะบอร์ดบริหาร "นี่มันเื่อื้อฉาวที่ร้ายแรงที่สุด! หมอวรุตม์พร่ำสอนศีลธรรมวิชาชีพแต่ลอบทำอนาจารกับสะใภ้ตัวเอง บอร์ดบริหารสมาคมแพทย์ต้องประชุมด่วนเพื่อถอดถอนตำแหน่งและถอนใบอนุญาตประกอบวิชาชีพของเขาโดยเร็วที่สุด!"
วรุตม์ยืนเบิกตากว้างตัวแข็งค้างราวกะหินผาอยู่ข้างล่างเวที ลมหายใจสะดุดหยุดกึก หน้าเสียและอับอายขายหน้าจนแทบแทรกแผ่นดินหนี เกียรติยศชื่อเสียงและจรรยาบรรณวิชาชีพแพทย์ระดับอาจารย์หมอ... พังย่อยยับลงในชั่ววินาทีเดียวท่ามกลางสายตาประณามและกล้องมือถือของแเื่ที่พากันยกขึ้นถ่ายรูปประจานกันอย่างสนุกสนาน แสงแฟลชวูบวาบสาดส่องราวกับลานปะาชีวิตเขาทางสังคม
อัญชิสายืนตัวสั่นระริกหน้าซีดเผือด น้ำตาไหลนองหน้า หล่อนก้าวเข้าไปทรุดเข่าแทบเท้าพีท ร้องไห้สะอึกสะอื้นพยายามปัดความผิด "พีท... พีทฟังกิเลส อัญญ์โดนคุณพ่อบังคับค่ะ... อัญญ์ไม่ได้ตั้งใจทำเื่ชั่วร้ายแบบนี้ คุณพ่อเขาใช้เงินและอำนาจบีบบังคับอัญญ์ค่ะ!" หล่อนโกหกเพื่อเอาตัวรอด โยนความผิดทั้งหมดให้พ่อผัวทันที
วรุตม์ได้ยินดังนั้นถึงกับหน้าถอดสี ตวาดลั่นอย่างหมดความอดทน "อัญชิสา! เธอพูดอะไรของเธอ?! เธอเป็คนก้าวเข้ามาเสนอข้อเสนอชู้รักสองหน้ากับฉันเองนะ!" คำสารภาพปากเปล่ากลางงานแต่งงานตอกย้ำความผิดบาปของทั้งคู่ลงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
พีทก้มมองคนทั้งสองด้วยแววตาเปลี่ยนเป็ผิดหวังเ็ปร้าวรัญจวนะเืลึกถึงจิติญญา น้ำตาของลูกชายไหลผ่านแก้มด้วยความเดือดดาลและแตกสลาย ชายหนุ่มก้าวถอยหลังสะดุดเข้ากับเค้กแต่งงานั์ห้าชั้นสีขาวบริสุทธิ์จนล้มครืนแตกกระจายเปรอะเปื้อนครีมเปื้อนไปทั่วพื้นเวที สื่อถึงวิวาห์ที่แปดเปื้อนไม่เหลือชิ้นดี พีทะโลั่นห้องบอลรูมด้วยแววตาแดงก่ำร้าวราน เพื่อนเ้าบ่าววิ่งขึ้นเวทีหวังประคองตัวแต่พีทปัดมือทิ้งอย่างคลุ้มคลั่ง
"คุณพ่อ... พ่อแท้ๆ ของผม... แอบกินสะใภ้ลับหลังผมมาตลอด... นี่มันไม่ใช่คนแล้ว! พวกคุณมันสัตว์เดรัจฉานสกปรกและโสมมที่สุด!!! อย่ามาแตะต้องตัวผมอีกเลย!" พีทโยนไมโครโฟนทิ้งเสียงดังวิ้งสนั่น ก่อนจะวิ่งหนีลงเวทีฝ่าแเื่หายตัวไปท่ามกลางพายุความเสียใจและคลุ้มคลั่งพังทลาย
อัญชิสาวิ่งตามพีทหวังจะรั้งขาไว้ ทว่าชุดเ้าสาวลูกไม้ลากยาวกลับเกี่ยวเข้ากับแจกันดอกไม้ประดับตกแต่งจนหล่อนเสียหลักล้มคว่ำลงบนพื้นเวที ชุดสีขาวบริสุทธิ์ฉีกขาดและหัวเข่าครูดจนเืซึม หล่อนนั่งร่ำไห้อย่างอนาถท่ามกลางแสงแฟลชประจานรอบทิศ
วรุตม์หันไปตะคอกใส่กิ่งแก้วด้วยความโกรธแค้นและสิ้นหวัง "กิ่ง! คุณทำแบบนี้ทำไม?! คุณทำลายผม... ทำลายชื่อเสียงตระกูลเรา... ทำลายชีวิตลูก!"
กิ่งแก้วหันมองวรุตม์ด้วยสายตาเย็นเฉียบสะใจและเหยียดหยาม หล่อนยืนอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพังของวิวาห์ที่ล่มสลาย หยาดน้ำตาเม็ดหนึ่งไหลผ่านแก้มแววตาเต็มไปด้วยความพ่ายแพ้ปนสะใจ หล่อนเอ่ยตอบสามีเสียงเรียบ
"กิ่งไม่ได้ทำลายค่ะวัธน์... วัธน์ต่างหากที่เป็คนทำลายทุกอย่าง ั้แ่วันแรกที่ก้าวเข้าห้อง 402 อารีย์ ั้แ่วันแรกที่แตะต้องตัวหนูอัญญ์ด้วยตัณหาบ้าคลั่งของตัวเอง วัธน์ทำลายลูกชายตัวเองด้วยกิเลสสกปรก กิ่งแก้วแค่ลอกหน้ากากแพทย์ผู้ทรงเกียรติออก ให้ทุกคนได้เห็นปีศาจตัณหาในตัววัธน์เท่านั้นเองค่ะ... ขอให้มีความสุขในนรกขุมที่ลึกที่สุดนะคะ!" หล่อนทิ้งประโยคแช่งชักหักกระดูก ก่อนจะหันหลังก้าวเดินลงเวทีไป ทิ้งบาปกรรมและความฉิบหายพังทลายไว้เื้ัคนชั่วทั้งสองอย่างสาสมสะใจ! ไม่มีใครจะสามารถช่วยเหลือหรือหลบหนีบ่วงกรรมครั้งนี้พ้นอย่างแน่นอน
หล่อนก้าวเดินออกจากห้องโถงแกรนด์บอลรูมอย่างสง่างาม ไม่หันกลับไปมองความพินาศเื้ัอีกเลย หล่อนทิ้งเข็มกลัดดอกไม้ติดหน้าอกลงในถังขยะอย่างไม่ไยดี ปล่อยให้อัญชิสานอนร่ำไห้สะอึกสะอื้นจมกองครีมเค้กแต่งงานที่เละเทะบนเวที และทิ้งให้วรุตม์ยืนก้มหน้านิ่งงันอย่างคนสิ้นเนื้อประดาตัว ท่ามกลางกระแสการประณามหยามหยันและการล่มสลายของชีวิตนายแพทย์ใหญ่ชั่วนิรันดร์