ตอนที่ 4 สุภาพบุหลุด
พอสิ้นเสียงร้องห้ามของมิ้วเท่ห์ก็ดึงแก่นกายออกมาแล้วกระฉูดน้ำกามขาวขุ่นของตัวเองลงไปบนเนินกางเกงในของเธอได้อย่างทันท่วงที
หลังจากได้ปลดปล่อยน้ำกามออกมาแล้ว เท่ห์จึงได้เลื่อนขึ้นไปมองที่หน้าของแฟนสาวอีกครั้งแล้วเค้าก็ได้เห็นว่ามิ้วกำลังทำหน้าเหมือนกับจะร้องไห้ออกมา
เท่ห์จึงรีบโดดจากโซฟาลงไปนั่งคุกเข่าอยู่ที่พื้นพร้อมกับพูดบอก “พี่ขอโทษครับ น้องมิ้วพี่....พี่ปล่อยให้อารมณ์มันครอบงำมากไปหน่อย”
พูดจบเท่ห์ก็ก้มหัวลงแนบกับพื้นก่อนจะพร่ำพูดอีกครั้ง “พี่ขอโทษครับๆๆๆ”
จากในทีแรกที่มิ้วกำลังจะร้องไห้เสียใจที่โดนพรากพรหมจรรย์ไป แต่พอได้มาเห็นแฟนหนุ่มก้มหัวขอโทษอย่างนี้มิ้วจีงรีบโดดจากโซฟาตามลงมานั่งตรงหน้าเท่ห์พร้อมกับพูดบอกเค้า “พอเถอะค่ะ....มันไม่ใช่ความผิดของพี่เท่ห์คนเดียวหรอกค่ะ....ไม่ต้องขอโทษแล้วนะคะ”
พอมิ้วพูดจบ เท่ห์จึงค่อยๆเงยหน้าขึ้นมามองแฟนสาวก่อนจะถามด้วยสีหน้าเศร้าสลด“จริงหรอครับ”
“ค่ะ” มิ้วตอบพร้อมยิ้มรับ
“พี่ดีใจจัง” พูดจบเท่ห์ก็โผเข้าไปกอดรัดแฟนสาวพร้อมกับพูดบอกเธอ“พี่รักน้องมิ้วมากๆเลยนะครับ รักที่สุดในโลกเลย”…………………………………..
หลังจากวันที่มิ้วเสียซิงให้กับเท่ห์ไปชายหนุ่มก็ยังคงปฏิบัติตัวกับเธอเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยนแปลง ซ้ำยังดูเหมือนกับว่าเค้าจะเอาใจใส่เธอมากเป็พิเศษด้วยซ้ำแต่ก็เหมือนเป็สัจธรรมของโลกที่พอมีครั้งแรกก็ต้องมีครั้งที่สองตามมาอยู่เสมอ
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ที่บ้านของเท่ห์
วันนี้ก็เป็เหมือนเมื่อสัปดาห์ที่แล้วที่เท่ห์ตรงไปรับมิ้วที่หอพักแต่เช้าแล้วพาเธอไปเดินเที่ยวที่ห้างพร้อมกับซื้อของมากมายก่อนที่ในตอนบ่ายจะพาเธอมาที่บ้านของเค้า
“ลุงโทนสวัสดีค่ะ” มิ้วทักทายพ่อของแฟนหนุ่มทันทีที่เธอเห็นเค้ายืนอยู่ที่สวนหน้าบ้าน
พอได้ยินเสียงใสที่คุ้นเคยชายแก่ที่ยังคงดูหนุ่มฟ้อและหล่อเฟี้ยวอยู่ก็รีบหันมาทักทายสาวน้อยที่วันนี้ก็ยังคงใส่กระโปรงยาวกับเสื้อเชิ้ตสีขาวดูเรียบร้อยเหมือนเดิม“หวัดดีจ๊ะ หนูมิ้ว”
“อ้าว? วันนี้พ่อไม่ไปไหนหรอเนี่ย” เท่ห์เอ่ยถามพร้อมออกอาการหัวเสียเล็กน้อย
“เดี๋ยวอีกครึ่งชั่วโมงจะไปฟิตเนสน่ะ” โทนหันมาตอบ
“อ๋อ...หรอครับ” เท่ห์รีบตอบกลับพร้อมเปลี่ยนสีหน้าเป็ยิ้มแย้ม
“เอ๊ะ? ลุงโทนชอบออกกำลังกายหรอคะ” มิ้วถาม
โทนหันกลับไปหาสาวน้อยก่อนจะตอบเธอไป “ก็ไม่เชิงว่าชอบหรอก แต่มันต้องออกน่ะ ไม่งั้นเดี๋ยวโรคภัยอะไรมันจะมาเคาะประตูเรียกน่ะซิ”
“อื้อ...มิหน่าถึงได้ดูแข็งแรงมากๆเลยนะคะเนี่ย” มิ้วพูดต่อโดยไม่ได้คิดอะไรไปเป็พิเศษ
“โหยย...ไม่ได้แข็งรงแข็งแรงอะไรขนาดนั้นหรอก” โทนรีบพูดออกตัว
“เอ่อ....งั้นมิ้วอยู่คุยกับพ่อไปก่อนนะเดี๋ยวพี่ขอไปธุระแป๊บนึง”เท่ห์หันมาพูดบอกแฟนสาวก่อนจะเดินตรงไปขึ้นรถของตัวเองแล้วขับออกไปจากบ้านอย่างรวดเร็ว
และพออยู่กันสองคน มิ้วก็เริ่มถามถึงสิ่งที่สงสัยต่อ “สวนในบ้านสวยมากๆเลยนะคะเนี่ย ทั้งสวนนี่แล้วก็สวนด้านข้างด้วย....มิ้วชอบมากๆเลยค่ะ”
“ชอบจริงหรอ” โทนรีบตอบไปก่อนจะพูดต่อ “จริงๆแล้วสวนในบ้านนี้ลุงจัดเองหมดแหล่ะ”
“โหวว...เก่งมากเลยค่ะ” มิ้วร้องลั่นใในฝีมือจัดสวนของพ่อแฟนหนุ่มก่อนจะเดินตรงไปที่บ่อปลาขนาดเล็กที่ตั้งอยู่ริมสวนพร้อมกับถามขึ้นมา“บ่อนี้คุณพ่อก็ทำเองหรอคะ”
“ใช่จ๊ะ....วางอิฐฉาบปูนเองกับมือ” โทนตอบพร้อมยิ้มอย่างภูมิใจ
“โอ้โหว....สุดยอดไปเลยค่ะ” มิ้วตอบรับก่อนจะร้องลั่นออกมา “ว๊าย! ปลาสวยจัง”
พูดจบสาวน้อยก็นั่งลงไปที่ขอบบ่อก่อนจะหย่อนมือลงไปในน้ำเพื่อัักับปลาคาร์ปสีสวยที่แหวกว่ายอยู่ในนั้นแต่แล้วก็เหมือนกับว่าเธอจะสนุกสนานกับการไล่จับปลาเกินไปหน่อยเพราะพอรู้ตัวอีกทีเธอก็หล่นร่วงลงไปในบ่อปลาซะแล้ว
“ว๊าย!” มิ้วร้องลั่นใ
“อ๊ะ! หนูมิ้ว” โทนที่ยืนมองอยู่ใกล้ๆก็ใไม่แพ้กันแต่พอตั้งสติได้เค้าก็รีบพุ่งตรงเข้าไปช้อนตัวเธอขึ้นมา
“ขะ.....ขอบคุณค่ะ” มิ้วพูดกับโทนหลังจากที่เค้าอุ้มเธอขึ้นมาจากบ่อราวกับเ้าชายที่อุ้มเ้าหญิง ซึ่งโทนก็ตอบกลับไป “ไม่เป็ไรจ๊ะ”
แล้วโทนที่รู้สึกได้ถึงความอวบหยุ่นจากมือข้างนึงก็ต้องร้องลั่นออกมาเมื่อเค้าเห็นว่ามือข้างนึงแตะไปโดนหน้าอกมิ้วเข้าอย่างจังโทนจึงรีบวางร่างบางลงบนพื้นก่อนจะพูดขอโทษ “เมื่อกี๊ลุงขอโทษนะ ลุงไม่ได้ตั้งใจเอามือไปโดนน่ะ”
มิ้วที่ก็รู้สึกอยู่แล้วว่าตัวเองโดนััที่หน้าอกจริงแต่ก็เข้าใจเจตนาของโทนดีจึงรีบพูดตอบไป “ไม่เป็ไรค่ะมิ้วเข้าใจ ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ”
หลังจากพูดให้โทนสบายใจแล้ว มิ้วก็ก้มมองเสื้อผ้าของตัวเองที่เปียกโชกแล้วพูดบ่นตัวเอง“เฮ้อ...ซุ่มซ่ามจริงๆ ตัวเปียกหมดเลย”
แล้วโทนที่นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ก็รีบพูด “เอ่อ...ลุงว่าหนูมิ้วเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในบ้านก่อนดีกว่าไหม”
“มิ้วไม่มีเสื้อผ้ามาเปลี่ยนหรอกค่ะ” มิ้วรีบตอบกลับมาพร้อมยิ้มแห้งทั้งๆที่ตัวยังเปียกโชก
“เอ่อ.....คือว่าลุงยังเก็บเสื้อผ้าของแม่เ้าเท่ห์ไว้อยู่น่ะ....ถ้าหนูมิ้วไม่รังเกียจจะลองใส่ดูไหมหล่ะ” โทนพูด
มิ้วนิ่งคิดไปนิดนึงก่อนจะถาม “ให้มิ้วใส่จะดีหรอค่ะ”
โทนรีบยิ้มก่อนจะตอบ “ดีซิ....อย่างน้อยก็ดีกว่าอยู่แต่ในตู้อ่ะน่ะ”
พูดจบโทนก็เดินนำมิ้วเข้ามาในบ้านก่อนจะบอกให้เธอเข้าไปเช็ดตัวในห้องน้ำชั้นล่างของบ้านส่วนเค้าก็เดินขึ้นไปหยิบเสื้อผ้าของเมียที่จากไปที่อยู่ในตู้เสื้อผ้าของตัวเองลงมาให้เธอ
“หนูมิ้ว....เสื้อผ้าลุงวางไว้ให้ในตะกร้านี่นะ” โทนะโเรียกมิ้วที่ยังอยู่ในห้องน้ำพร้อมกับวางเดรสลงไปในตะกร้าที่วางตั้งอยู่ตรงหน้าห้องน้ำ
ฝ่ายมิ้วที่ก็กำลังรอเสื้อผ้าอยู่พอได้ยินเสียงเรียกของโทนก็รีบพุ่งตัวออกมาจากห้องน้ำอย่างรวดเร็วโดยไม่เหลือเผื่อเวลาให้โทนเดินออกมาจากหน้าห้องน้ำแม้ซักนิดจนทำให้ทั้งสองคนต้องมาเผชิญหน้ากันที่หน้าห้องน้ำอีกครั้ง
โทนยืนตะลึงงันเมื่อเห็นสาวน้อยเดินออกมาจากห้องน้ำโดยมีเพียงผ้าขนหนูที่เค้าเอาลงมาให้ก่อนหน้าห่อหุ้มร่างขาวโพลนของเธออยู่แล้วก็เหมือนกับว่าวันนี้อะไรต่อมิอะไรมันก็จะไม่เป็ใจให้มิ้วไปซะทุกอย่างเพราะพอเธอตั้งใจจะถอยหลังเพื่อกลับเข้าไปในห้องน้ำผ้าขนหนูของเธอก็ดันไปเกี่ยวเข้ากับลูกบิดประตูห้องน้ำแบบเขาควายจนทำให้ผ้าขนหนูสีขาวหลุดออกไปจากร่างของเธอซะได้
“ว๊าย!” มิ้วร้องลั่นใรีบยกสองมือขึ้นมาปิดบังร่างเปลือยของตัวเอง ก่อนจะรีบก้มลงไปนั่งคุกเข่าอย่างรวดเร็ว
“อ๊ะ!” เสียงร้องของโทนทำให้มิ้วต้องเงยหน้าขึ้นมามองอย่างรวดเร็วก่อนที่เธอจะเห็นเค้าเบือนหน้าหลบไปทางอื่น
“ลุง....ลุงไปรอที่ห้องรับแขกนะ...ส่วนชุดนี้ถ้าใส่ไม่ได้ก็ะโบอกลุงด้วยนะเดี๋ยวจะขึ้นไปเอาชุดใหม่ลงมาให้” พูดจบโทนก็เดินจากไปอย่างรวดเร็วโดยไม่แม้แต่จะพยายามเหลือบตามามองร่างเปลือยของมิ้วแม้แต่น้อย……………
หลังจากที่เข้าไปเปลี่ยนชุดในห้องน้ำพร้อมกับยืนทำใจให้ความอายที่ได้เผลอเปลือยกายต่หน้าพ่อของแฟนหนุ่มลดลงไปบ้างแล้วมิ้วก็กลั้นใจเดินออกมาจากห้องน้ำตรงไปที่ห้องรับแขก
“เอ่อ....ลุงโทนคะ” มิ้วเรียกโทนทันทีที่เธอเดินเข้ามาในห้องรับแขก
โทนก็รีบหันมาตามเสียงเรียกก่อนจะเห็นเดรสลูกไม้แขนยาวสีขาวของเมียรักที่ตายไปอยู่บนร่างของสาวน้อยสุดน่ารัก
“ใส่ได้พอดีเลยค่ะ” มิ้วบอก
“อืม...ใช่” โทนตอบรับก่อนจะพูดต่อ “แถมใส่แล้วยังดูสวยมากๆเลยด้วย”
“ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ” มิ้วรีบออกตัว
“เอ๊ะ? สงสัยว่าเ้าเท่ห์จะมาแล้วแฮะ” พอโทนพูดได้ไม่นานเท่ห์ก็เดินตรงเข้ามาในบ้าน
“หือ!.....มิ้ว ทำไมเอาชุดแม่มาใส่หล่ะนั่น” เท่ห์ทักขึ้นมาทันทีที่เห็นแฟนสาวใส่เดรสของแม่ตัวเองที่เค้าจำได้ดี
“พอดีว่ามิ้วซุ่มซ่ามนิดหน่อยน่ะค่ะ พี่เท่ห์” มิ้วตอบไปก่อนจะอธิบายเื่ราวที่ตัวเองผลัดตกลงไปในบ่อปลาให้เค้าฟัง
“เอ่อ....งั้นพ่อไปฟิตเนสก่อนนะ” โทนหันไปพูดกับลูกชายก่อนจะหันมาลาสาวน้อยต่อ “ลุงไปก่อนนะ หนูมิ้ว”
“ค่ะ...ไปดีมาดีนะคะ” มิ้วรีบตอบรับ
จากนั้นโทนก็เดินออกไปจากบ้านโดยที่มิ้วก็มองตามแผ่นหลังนั้นด้วยความชื่นชมที่เค้าแสดงความเป็สุภาพบุรุษออกมาให้เธอได้เห็นอยู่บ่อยครั้งทั้งการไม่ล่วงเกินเธอทั้งทางกายหรือทางสายตาจนมันทำให้มิ้วพอจะเข้าใจได้ว่าแฟนหนุ่มของตัวเองได้ความเป็สุภาพบุรุษจากใครมา...................
หนึ่งชั่วโมงต่อมา ที่ห้องนอนของเท่ห์
“พะ...พี่เท่ห์ถะ....ถุงยางหล่ะคะ” มิ้วที่ตอนนี้กำลังนอนเปลือยกายอยู่บนเตียงเอ่ยถามแฟนหนุ่มที่สอดร่างเข้ามาตรงกลางหว่างขาของเธอด้วยเพราะว่าวันนี้เธอมีสติกว่าสัปดาห์ก่อนที่เธอเผลอปล่อยใจไปจนลืมถามหามัน
เท่ห์เงยหน้าขึ้นมามองหน้าแฟนสาวก่อนจะตอบ “พี่ไม่ได้ซื้อมาน่ะ”
“งะ....งั้นวันนี้เรางดกันไปก่อนไหมคะ” มิ้วเสนอ
“หูยยย.....พี่ทนไม่ไหวหรอกครับ” เท่ห์พูดพร้อมแสดงสีหน้าไม่พอใจออกมาก่อนจะพูดต่อ“เดี๋ยวตอนแตกพี่จะเอาออกมาแตกนอกเหมือนครั้งก่อนนะ”
“จริงๆนะคะอื้อสสส์ ซี้ดดดด ยะ...อย่าปล่อยข้างในนะคะ อื้อสสส์” มิ้วพูดย้ำพลางร้องครางพลางเพราะเท่ห์จับหัวของแก่นกายมาถูวนอยู่ตรงปากถ้ำของเธอจนทำให้รู้สึกเสียวซ่าน
“จ๊ะ” รับคำจบเท่ห์ก็ดันแก่นกายคืบเข้าไปในร่องคับที่เค้าเพิ่งจะเปิดซิงไปเมื่อสัปดาห์ก่อนอย่างรวดเร็ว
“อะ...โอ๊ยยยยคะ...ค่อยๆค่ะ โอ๊ยยยย ซี้ดดดดด อื้อสสสส” มิ้วร้องบอกเมื่อเท่ห์ดันแก่นกายเข้ามาพรวดเดียว
แต่ถึงจะได้ยินที่แฟนสาวพูดบอกแต่เท่ห์ที่กำลังคึกก็กระเด้าซอยแฟนสาวในท่ามิชชันนารีอย่างแรงพร้อมกับร้องบอก "อ้าสสส ซี้ดดด เสียวไหมครับ อ้าสสสส น้องมิ้วซี้ดดดด บอกพี่ซิ อ้าสสสส”
“อื้อสสส์ค่ะ อ้าสสส ซี้ดดด อื้อสสสสส์” มิ้วตอบกลับไปพร้อมกับร้องครางในลำคอเพียงเท่านั้น ซึ่งเท่ห์ก็ไม่ได้ใส่ใจจะให้เธอร้องครางต่อจึงเร่งจังหวะกระเด้าต่อ
ปั่บ ปั่บ ปั่บ ปั่บ ปั่บ ปั่บ ปั่บ ปั่บ ปั่บ ปั่บ ปั่บ ปั่บ
และหลังจากที่เท่ห์กระเด้าซอยไปได้ไม่นานนัก เค้าก็เผลอร้องออกมา “อ๊ะ!”
แล้วมิ้วที่ก็รู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างที่ถูกฉีดเข้ามาภายในมดลูกก็ร้องลั่นด้วยความใไม่ต่างกัน“อ๊ะ! อะ....อะไรน่ะค่ะ พี่เท่ห์”
และพอเท่ห์ดึงแก่นกายออกไปร่องรักของมิ้ว ทั้งเธอและเค้าต่างก็รีบก้มมามองที่จุดสอดใส่อย่างรวดเร็วก่อนที่ในไม่กี่อึดใจต่อมาที่ปากร่องรักของสาวน้อยจะมีน้ำกามไหลย้อยออกมา
“อุ๊ย! พี่ขอโทษนะ มันอั้นไม่อยู่น่ะ” เท่ห์เงยหน้ามาพูดบอกมิ้วด้วยท่าทีสำนึกผิด
แต่มิ้วไม่ได้พูดตอบอะไรออกมานอกจากรีบลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินตรงไปที่ห้องน้ำแล้วใช้น้ำเพื่อชำระล้างน้ำกามนั้นออกมาอย่างรวดเร็ว
และพอภายในร่องรักไร้ซึ่งน้ำกามของเท่ห์อยู่แล้วมิ้วก็รีบเดินออกมาจากห้องน้ำก่อนจะตรงไปหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาสวมใส่กลับเข้าร่างอย่างเร็วไว
“มิ้วเมื่อกี๊พี่ขอโทษจริงๆนะ”เท่ห์พูดกับมิ้วในขณะที่เธอกำลังสวมใส่เดรสลูกไม้สีขาวอยู่
“ช่างมันเถอะค่ะ....เื่มันผ่านไปแล้ว” มิ้วตอบไป
“นี่มิ้วโกรธพี่หรอเนี่ย” เท่ห์ถาม
“มิ้วไม่ได้โกรธค่ะมิ้วกำลังรีบ” มิ้วตอบกลับก่อนจะหันไปพูดกับเท่ห์ต่อ “พี่เท่ห์ก็รีบแต่งตัวแล้วพามิ้วไปซื้อยาคุมเถอะค่ะ”…………………….
มิ้วทิ้งตัวนอนลงบนเตียงในห้องพักของตัวเองหลังจากที่เท่ห์ขับรถมาส่งหลังจากที่พาเธอไปซื้อยาคุมฉุกเฉินมากินในรถไปแล้วหนึ่งเม็ดก่อนจะตั้งปลุกในมือถือให้ดังเตือนเพื่อที่เธอจะได้กินเม็ดที่สองในอีก 12ชั่วโมงจากนี้ โดยที่ก็พอจะเบาใจได้นิดหน่อยเพราะว่าเท่าที่เธอเรียนมา ยาคุมมันสามารถป้องกันการตั้งครรภ์ได้ถึง80 เปอร์เซ็นต์…………..
เย็นวันต่อมา ที่มหาลัย
มิ้วเดินออกมาที่หน้าประตูมหาลัยเหมือนเช่นเคยแต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือวันนี้เธอไม่เห็นแฟนหนุ่มของเธอยืนรออยู่ที่เดิมเลย
สาวน้อยยืนรออยู่นานก่อนจะตัดสินใจโทรไปหาเค้าแต่โทรไปกี่สิบสายเค้าก็ไม่รับมิ้วที่มองโลกในแง่ดีจึงคิดว่าเค้าอาจจะกำลังติดธุระจึงรับสายเธอไม่ได้
แล้วมิ้วก็ก้มมองเวลาจากนาฬิกาข้อมือที่เค้าซื้อให้จนเห็นว่านี่มันใกล้จะได้เวลาที่เธอควรจะไปทำงานซักทีสาวน้อยจึงเดินไปขึ้นรถเมล์เหมือนที่เธอเคยทำเป็ประจำก่อนที่จะเจอเท่ห์...........
เวลา 22.06 น.
หลังจากเลิกงานมิ้วก็พยายามโทรหาเท่ห์อีกครั้งแต่ก็เหมือนเดิมคือเธอโทรไปซักกี่ครั้งเค้าก็ไม่รับสายและพอเธอเดินมาจนถึงลานจอดรถด้านหน้าห้างเธอก็พยายามสอดส่ายสายตาหารถเก๋งและแฟนหนุ่มแต่ปรากฏว่ากวาดสายตาไปเท่าไหร่เธอก็ไม่พบเห็นรถหรือเค้าอยู่ที่นั่นเลย…………….
เย็นวันต่อมา ที่โรงงานไม้แปรรูปของโทน
ก๊อก ก๊อก
เสียงเคาะประตูห้องทำงานทำให้โทนต้องละสายตาจากงานขึ้นไปขานรับ “เข้ามาได้”
พอสิ้นเสียงของโทน เท่ห์ก็โผล่หน้าเข้ามาในห้องทำงานของพ่อเค้าด้วยใบหน้ายิ้มแย้มก่อนจะทักทาย“หวัดดี พ่อ”
“มีอะไร” โทนถามห้วนๆ
“แฮะแฮะ พ่อครับ เท่ห์ขอตังหน่อยซิ” เท่ห์หัวเราะแห้งๆก่อนจะตอบ
“เอาเท่าไหร่” โทนถาม
“สามหมื่นครับ” พอได้รู้จำนวนเงินที่ลูกชายร้องขอ โทนก็ะโลั่น“หา จะเอาไปทำอะไรตั้งสามหมื่นเงินที่พ่อให้แกทุกเดือนมันยังไม่พอใช้อีกหรอไง”
“ใจเย็นๆครับพ่อ ใจเย็นนะ” เท่ห์รีบปรามพ่อก่อนจะอธิบายด้วยเสียงอ่อน “ผมจะเอาไปซื้อมือถือใหม่น่ะครับพอดีเครื่องเก่ามันพังแล้วน่ะ”
“เฮ้ออออ....” โทนหมดคำจะว่าลูกชายหัวแก้วหัวแหวนที่ดีแต่ผลาญเงินไปวันๆงานการก็ไม่เคยช่วยทำจึงทำได้แค่ถอนหายใจก่อนจะตอบไป“ก็ได้ เดี๋ยวพ่อโอนไปให้เหมือนเดิม”
“ขอบคุณครับ” พูดจบเท่ห์ที่ยิ้มแย้มเบิกบานก็เดินออกไปจากห้องทำงานของโทนโดยไม่แม้แต่จะหันมาลาเค้าซักคำ
พอลูกชายตัวดีออกไปจากห้องแล้ว โทนก็ก้มหน้าลงมาจัดการงานของตัวเองต่อแต่แล้วเค้าก็นึกถึงเื่ชุดที่ให้มิ้วไปเมื่อวันก่อนได้ จึงคิดจะเดินตามไปเพื่อให้เท่ห์ฝากไปบอกแฟนสาวของเค้าด้วยว่าให้เธอเก็บชุดนั้นไว้เลยก่อนจะเดินออกมาจากห้องทันที
แต่ยังไม่ทันที่โทนจะเดินไปถึงไหน เค้าก็ได้ยินเสียงของลูกชายพูดคุยกับใครอยู่ใกล้ๆโทนจึงเดินตามเสียงสนทนานั้นไปแต่เดินไปได้ไม่เท่าไหร่บทสนทนาของเท่ห์กับผู้ชายที่โทนรู้ว่าคือเต่าก็ลอยเข้ามาในหูของเค้า
“ทำไมวันนี้ถึงมาที่โรงไม้ได้หล่ะครับเนี่ยปรกติต้องไปรับไปส่งสาวน้อยคนนั้นไม่ใช่หรอครับ คุณเท่ห์”
“ก็ไม่ได้ไปรับไงถึงมาได้”
“อ้าว? ไหงงั้นหล่ะครับ”
“เฮ้อออ....เบื่อแล้วน่ะซิผู้หญิงอะไรก็ไม่รู้เื่บนเตียงห่วยแตกฉิบหาย”
“เอ้า!....ก็ไหนบอกว่ากว่าจะได้มาก็ต้องตามไปรับไปส่งจนมืดค่ำทุกวันไม่ใช่หรอครับ”
“ก็ใช่ไง...แม่งลำบากฉิบเป๊ง ผู้หญิงอะไรไม่รู้เล่นตัวฉิบหายเลย นี่ถ้าไม่ใช่ว่าเพราะพามาเจอพ่อ...ผมก็อาจจะไม่ได้ฟันนะนี่”
“ผู้หญิงที่เรียบร้อยก็มักจะเป็อย่างนี้หล่ะครับ”
“พอมาคิดดู....ก็จริง....เจอแต่แบบง่ายๆมาตลอดลองมาเจอที่ยากๆซะบ้างก็ดีเหมือนกัน”
“แต่ก็คุ้มใช่ไหมหล่ะครับ”
“ยิ่งกว่าคุ้มอีก...น้าเต่า....ผมได้เปิดซิงเลยนะ”
“โหวน่าอิจฉา”
“แต่เห็นเรียบร้อยๆอย่างนั้นพอสะกิดโดนจุดขึ้นมานี่ไฟลุกโชนเลยหล่ะ ฮ่า ฮ่า”
“แสดงว่าก็เหมือนกับอีสวยเลยน่ะซิครับ”
พอพูดมาถึงตรงนี้ภาพของนักบัญชีสาวสุดเรียบร้อยที่เคยมาทำงานที่นี่แต่ก็ต้องลาออกไปหลังจากเข้ามาทำงานได้เพียงปีเดียวที่ชื่อว่าสวยก็ลอยขึ้นมาในหัวของโทน
“ใช่ๆประมาณพี่สวยนั่นแหล่ะ....อุ๊ย โทษๆ น้าเต่า ผมต้องไปแล้ว”
“จะไปไหนครับ”
“ว่าจะไปหาเหยื่อรายใหม่ซักหน่อยน่ะ...ไปหล่ะ”
โทนไม่ได้เดินตรงเข้าไปต่อว่าเท่ห์เค้าเพียงแค่เดินกลับมาที่ห้องทำงานของตัวเองอย่างเงียบๆเท่านั้นโดยที่ในใจก็รู้สึกเสียใจที่เค้ามองดูลูกชายคนนี้ผิดไปแต่เค้าไม่ได้ผิดหวังกับบทสนทนาที่ได้ยินมากนักเพราะเค้าก็พอจะรู้มาบ้างว่าเท่ห์นั้นเป็เสือผู้หญิงแต่ที่เค้าผิดหวังมันก็คงจะเป็เพราะว่าตอนที่เท่ห์พาแฟนสาวมาบ้านทั้งๆที่เค้าไม่เคยพาใครมาเลยแถมแฟนสาวคนนั้นก็ทั้งสวยทั้งน่ารักแถมมารยาทงามอีกมันก็ทำให้เค้าเผลอคิดไปว่าเ้าลูกชายไม่เอาถ่านคนนี้คงจะกลับตัวกลับใจได้แล้วซึ่งมันผิดถนัดแต่เค้าก็คงจะไปโทษใครไม่ได้คนเดียวที่ควรจะโทษมันก็คงจะเป็เค้าคนเดียวเท่านั้น
ชายแก่หย่อนก้นนั่งลงบนเก้าอี้ทำงานของตัวเอง พร้อมกับความรู้สึกเสียดายที่เด็กสาวสุดเรียบร้อยที่ดูเหมือนกับเมียรักของเค้าตอนสาวๆคนนั้นจะไม่ได้มาเป็สะใภ้ของเค้าก่อนจะนึกสงสารสาวน้อยใสซื่อที่ต้องมาเจอกับลูกชายจอมเสเพลของเค้า
‘ขอให้หนูได้เจอผู้ชายดีๆที่รักหนูอย่างจริงใจนะ......หนูมิ้ว’ โทนได้แต่ภาวนาในใจ………….
947
